-D.54/87 YİM 92/85
Yüksek İdare Mahkemesi Olarak Oturum Yapan
Yüksek Mahkemede
Yargıç Aziz Altay Huzurunda
Anayasanın 152. Maddesi Hakkında

Müstedi: İrfan Gültekin, Hoşde-re Caddesi, Çınar Apt. 30/8,
Y. Ayrancı, Ankara.
- ile -
Müstedaaleyh: İskan ve Rehabilitasyon Dairesi Müdürlüğü ve/veya
KKTC İskan Bakanlığı vasıtasıyle Kuzey Kıbrıs Türk
Cumhuriyeti, Lefkoşa.
- A r a s ı n d a.

Müstedi namına: Ahmet Mithat Berberoğlu
Müstedaaleyh namına: Mehmet Şefik
İlgili şahıs namına: Süleyman Dolmacı

Yasa Maddesi: 41/77 sayılı İskan, Topraklandırma ve Eşdeğer Mal Yasasının 29(2) maddesi i-le 1978 İnceleme Dağıtım Komisyonu Tüzüğünün tadil edilmiş şekli ile 14. maddesi.

İstemin Özeti: Müstedaaleyh tarafından adına yapılan tahsisin iptal edilerek, konutun ilgili şahsa verilmesine ilişkin kararın hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve herhangi bir s-onuç doğrumayacağına karar verilmesi istemi.

OLAY: 1972 yılında yurt dışına yerleşen Müstedi, 41/77 sayılı Yasa tahtında Müstedaaleyhe başvurarak eşdeğer mal talebinde bulundu. Müstediye Karakumda hariç statüsünde, gerektiğinde eşdeğerde kaynak olmak üzer-e konut tahsis edildi. Evi hiçbir şekilde kullanmayan Müstediden tahsis iptal edilerek ilgili şahsa kiralandı. İptal kararı Müstediye bildirilmiş olmasına rağmen hiçbir şekilde eline ulaşmadı. Kıbrısa geldikten sonra durumu öğrenen Müstedi, Müstedaaleyhe m-üracaat ederek konutun ilgili şahsa verildiğini öğrendi ve işbu başvuruyu dosyaladı.

SONUÇ: Bir idari kararın, kararı alan idari organ tarafından ilgililere resmen bildirilmesi yerleşmiş idari hukuk ilkelerindendir. Müstedaaleyh, Müstedinin konu konutu a-macına uygun olarak kullanmaması nedeni ile aldığı iptal kararı hatalı değildir. Ancak idari karar ilgililere bildiilrdiği takdirde tekamül eder ve yaşama geçirilmiş olur. Aksi halde kağıt üzerinde kalacağı gibi bundan etkilenen şahsın da uyması beklenemez-.
Başvuru kabul edilir.
____________________

H Ü K Ü M

Aslen Limasollu olan müstedi çocuklarına yüksek tahsil yaptırabilmek amacı ile takriben 1972 yılında Ankara'ya gidip yerleşti ve o tarihten beri orada ikamet etmektedir. 41/77 sayılı İskan, Topr-aklandırma ve Eşdeğer Mal Yasasının yürürlüğe girmesinden sonra müstedi Kıbrıs'a geldi ve güneydeki malına karşı eşdeğer mal alabilmek için 1978 yılında müracaatta bulundu. 1981 yılında müstedi Kıbrıs'ta bulunduğu sırada Karakum'da Varaka/harita XII/21 E.1- Parsel 160/2'de kain konutun kendisine tahsis edilmesini istedi. Müstedinin müracaatını olumlu karşılayan Girne İskan ve Rehabilitasyon Dairesi Müdürlüğü müstediye 14.7.1981 tarih ve GİD 29/81-99 sayılı bir yazı gönderdi ve konu konutun, İnceleme ve Dağıt-ım Komisyonunun 1/81 sayı ve 7.1.1981 tarihli kararı ile hariç statüsünde ve gerektiğinde eşdeğere kaynak olmak üzere kendisine tahsis edildiğini bildirdi.

Müstedaaleyh 24.5.1984 tarihinde, söz konusu konutu tahsis tarihinden itibaren amca uygun olarak k-ullanılmaması veya boş ve atıl vaziyette bırakmış olması nedeni ile müstedinin adındaki tahsisi iptal etti ve konutu 1.6.1984 tarihinden 31.5.1985 tarihine kadar eşdeğer sahibi Muhan Rahmi'ye kiraladı.

Müstedaaleyh 18.6.1984 tarihli bir yazı ile adındak-i tahsisin iptal edildiğini müstediye bildirdi. Ancak müstedi ada dışında olduğu için yazı kendisine verilemeyerek iade edildi.

11.4.1985 tarihinde Kıbrıs'a gelen müstedi ertesi gün konutu görmeğe gitti. Komşularından aldığı bazı bilgiler ışığında müsted-i evin aynı gün İskan Dairesini ziyaret etti ve orada adındaki tahsisin iptal edilip konutun Muhan Rahmi adında bir şahsa verildiğini öğrendi. Bunun üzerine müstedi 30.5.1985 tarihinde işbu başvuruyu dosyaladı ve 1/81 sayı ve 7.1.1981 tarihli karar ile müs-tediye yapılan tahsisin iptal edilerek konutun Muhan Rahmi'ye verilmesine

ilişkin kararın hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve herhangi bir sonuç doğurmayacağına karar verilmesini istedi.

Müstedaaleyh bir itirazname dosyaladı ve müstedinin söz konusu konut-u kullanmayarak atıl vaziyette bıraktığını ileri sürdü ve 41/77 sayılı İskan, Toprak- landırma ve Eşdeğer Mal Yasasının 29(2) maddesi ile 1978 İnceleme ve Dağıtım Komisyonu Tüzüğünün tadil edilmiş şekli ile 14. maddesine dayanarak tahsisi iptal ettiğini, b-u iptal kararının yasal olduğunu, konutun 1.6.1984 tarihinden 31.5.1985 tarihine kadar eşdeğer sahibi Muhan Rahmi'ye verildiğini, sürenin sona ermesinden sonra da konutun mal değer belgesi bulunan Mustafa Erol'a kiralandığını iddia etti.

Başvuru, ilgili -şahsa tebliğ edilmek üzere birkaç kez ertelendikten sonra müstedaaleyhi temsil eden savcı konu konutun halen Seral Yurtman'ın kesin tasarrufunda bulunduğunu beyan etti ve ilgili şahıs olarak tebliğin bu şahsa yapılmasını istedi. Müstedi avukatı ise gerçek -ilgili şahsın Muhan Rahmi olması gerektiğini iddia etti, ancak Mahkeme ilgili şahıs olarak gerek Muhan Rahmi'ye, gerekse Seral Yurtman'a tebliğ yapılması için emir verdi.

17.10.1986 tarihinde ilgili şahıs Seral Yurtman'ın avukatı mahkemede hazır bulundu -ve itirazname dosyalayacağını beyan etti. Ancak ilgili şahıs daha sonra bundan vazgeçti ve müstedaaleyh tarafından dosyalanan itiraznameye katılmakla yetindi.

Başvuru konusu konutun tahsis tarihinde tamire muhtaç ve içerisinde oturulmayacak bir durumda o-lduğu başlangıçtan taraflarca bilindiği ve tahsisin bu hali ile yapıldığı kabul edilmektedir. Müstedinin devamlı Ankara'da ikamet ettiği, sadece ziyaret maksadıyle yılda bir defa Kıbrıs'a geldiğini, bazan da hiç gelmediği yine kabul edilen bir gerçektir. M-üstedi şahadetinde tahsis yazısının konutun tamir edilip kullanılması hususunda bir koşul içermediğini, aksine eşdeğere kaynak olmak üzere verildiğini ve puanları belli olup kesin tasarruf belgesini aldıktan sonra konutu tamir etmeyi düşündüğünü belirtti. -Müstedinin bu görüşünü kabul etmeye imkan yoktur. Konu konut müstediye eşdeğerine karşılık verilmiş değildir. Tahsis, hariç statüsünde ve gerektiğinde eşdeğere kaynak olmak üzere yapılmıştır. Bundan da anlaşılacağı gibi tahsis ha