-D.14/92 YİM 87/90

Yüksek İdare Mahkemesi Olarak Oturum Yapan
Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: Niyazi F. Korkut, Celâl Karabacak, Özkan Tunçağ.
Anayasanın 152. Maddesi -hakkında

Müstedi: Burhan Kaynak, Lefke.
ile
Müstedaaleyh: 1. Ekonomi ve Maliye Bakanlığı Müsteşarı vasıtasıyle
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Lefkoşa.
2. Ekonomi ve Maliye Bakanlığı vasıtasıyle Kuzey Kıbrıs
Türk Cumhuriyeti, Lefkoşa.
- A r a s ı n d a.

Müstedi namıma: Ergin Ulunay.
Müstedaaleyh namına: Hakkı Önen.

Yasa Maddesi: 3/86 sayılı Yasa ile değiştirilen 26/77 sayılı Emeklilik Yasasının 4(2) maddesi, 44/82 s-ayılı Yasa ile değiştirilen Kamu Görevlileri Yasasının 81. maddesi.

İstemin Özeti: Müstedinin emeklilik menfaatlerinin Sosyal Hizmetler Dairesi Müdür mevkii baremi üzerinden yapılmasını reddeden Müstedaaleyh kararının tamamen hükümsüz ve etkisiz olduğuna -ve herhangi bir sonuç doğurmayacağına karar verilmesi istemi.

OLAY: Sosyal Hizmetler Dairesi amir mevkiinde bulunan Müstedi boş bulunan müdür muavini mevkiine vekaleten atandı. Vekalet görevi üç ay dolan Müstediye müdür muavini maaşı ödenmeye başlandı. Bo-ş bulunan müdürlük mevkiine de zaman zaman vekalet eden Müstedi Kamu Hizmeti Komisyonu tarafından vekaleten görevlendirilmediği gibi, kendisi de vekalet maaşı talep etmemiştir. Bilâhare müdür muavinliğine vekalet görevine son verilen Müstedi emekliye ayrıl-mak için müracaat etti ve müdürlüğe de vekalet ettiği gerekçesi ile müdür baremi üzerinden emekliye ayrılmayı talep etti. Müstedinin bu talebi Müstedaaleyh tarafından reddedilince işbu başvuruyu dosyalyarak yukarıdaki taleplerde bulundu.

SONUÇ: Müstedinin- hizmet süresi içerisinde aldığı en yüksek maaş, müdür muavini maaşıdır. Emeklilik Yasasının emeklilik amaçları için dikkate aldığı "fiilen çekilen en yüksek yıllık ödenekler" sözcükleri basit ve sözlük anlamları ile meseleye aynen uygulandığında ortaya ba-rem 17A çıkmaktadır. Hal böyle olunca da Müstedaaleyh No.1'in bu konuda hata yaptığı söylenemez.
Başvuru reddolunur.

Atıfta Bulunulan Yargısal İçtihatlar:
YİM 99/78 sayılı Tegi Bodamyalızade ile KTFD arasındaki Yüksek İdare Mahkemesi kararı.
YİM 89/81- sayılı Ahmet Z. Bulunç ile KTFD arasındaki Yüksek İdare Mahkemesi kararı.
Warburton v. Loveland (1828) I Hudson and B. Irısh Cases 63 p.648
Becke v. Smith (1836) 2 M.& W. 191, at p.195.

H Ü K Ü M

Niyazi F. Korkut: Bu başvuruda Mahkemenin hükmünü Sa-yın Yargıç Celâl Karabacak okuyacaktır.

Celâl Karabacak: Bu başvuru ile Müstedi, emeklilik menfaatlarının Sosyal Hizmetler Dairesi Müdür mevkiinin baremi üzerinden yapılmasını reddeden Müstedaaleyh No:1'in 6.3.1990 gün ve E.M.B.128/70 sayılı kararının tam-amen hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve herhangi bir sonuç doğurmayacağına karar verilmesini Mahkemeden talep etmiştir.

Başvurunun duruşması esnasında taraflar konu ile ilgili belgeleri emare 1-4 olarak sunmuşlar, tanık çağırmayıp Mahkemeye hitap etmekle ye-tinmiş-lerdir.

Olgular hususunda taraflar arasında ihtilâf yoktur. İhtilâfsız olgular ise özetle şöyledir:

Müstedi, Sosyal Hizmetler Dairesinde barem 15-16 ile Sosyal Hizmetler Şube Amiri mevkiinde bulunduğu sırada Kamu Hizmeti Komisyonunun 2.5.1985 gü-n ve P.1966 sayılı emare I yazısı uyarınca 6.5.1985 tarihinden itibaren vekâleten Sosyal Hizmetler Dairesi Müdür Muavini görevine atanmıştır. Müstedi söz konusu vekâlet görevinde üç ayı doldurunca kendisine ilgili yasa gereğince Müdür Muavini için önerilen- barem 17A üzerinden vekâlet aylığı verilmeğe başlanmış ve bu durum vekâlet görevi süresince devam etmiştir.

Kamu Hizmeti Komisyonu tarafından kendisine Müdür Muavinine vekâlet görevi verilen Müstedi bu görevi sürdürürken zaman zaman boş bulunan Sosyal H-izmetler Dairesi Müdür mevkiinin görevini de 6.5.1985 ile 1.10.1985 ve 1.10.1986 ile 12.1.1987 tarihleri arasında yürütmüştür. Bu safhada hemen belirtmeliyiz ki, Müstedinin değişik tarihlerde yürüttüğü Daire Müdürlüğü görevi için Kamu Hizmeti Komisyonunun- herhangi bir atama kararı bulunmadığı gibi, üçer aydan fazla süren bu görevlerle ilgili olarak ona Müdürlük için öngörülen barem 18 A üzerinden ödeme de yapılmamıştır. Esasen, Müstedi de muhtelif tarihlerde yapmış olduğu bu Müdürlük görevleri için kendisi-ne Müdür maaşı ödenmesini istememiştir.

Kamu Hzimeti Komisyonu, 24.8.1987 tarihinde Müstedinin yukarıda belirtilen Müdür Muavinine vekâlet görevini sona erdirmiştir. Bunun üzerine asli görevi olan Sosyal Hizmetler Dairesi Şube Amirliğine dönen Müstedi, b-ir müddet daha çalıştıktan sonra 19.2.1990 tarihinde kendi isteği ile kamu görevinden emekliye ayrılmıştır.

Emekliye ayrılan Müstedi, 20.2.1990 tarihinde ise avukatı vasıtası ile Müstedaaleyh No.2'ye emare 2 yazıyı yazmış ve yukarıda belirtilen tarihlerd-eki Daire Müdürüne vekalet görevinin de göz önünde bulundurularak emeklilik menfaatlerinin Müdür maaşı üzerinden hesaplanmasını talep etmiştir.

Müstedaaleyh No:1 yapılan bu müracaatı incelemiş ve Müstediye 6.3.1990 gün ve E.M.B.128/70 sayılı yazı ile bir- yanıt vermiştir. Mahkemeye emare 4 olarak sunulan bu yazı ise aynen şöyledir:

"KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ
EKONOMİ VE MALİYE BAKANLIĞI

Sayı: E.M.B.128/70 Lefkoşa, 6 Mart, 1990

Sn. Av. Ergin Adnan Ulunay
2A Ş-ht. Gazeteci Adem Yavuz Sok.
(Saray Otel Altı)
Lefkoşa.

İlgi: 20.2.1990 tarihli yazınız.

İlgi yazınıza atfen, müvekkiliniz Burhan Kaynak 7/1979 sayılı Kamu Görevlileri Yasasının 80. Maddesi uyarınca Sosyal Hizmetler Dairesi Müdür Mevkiine Kamu Hizmeti Ko-misyonunca vekâleten atanmadığı cihetle bu mevkiinin maaşının verilmesine olanak yoktur. Bu nedenle de 26/1977 sayılı Emeklilik Yasasının 4. maddesi kapsamına girmediğinden Emeklilik menfaatlerinin sözkonusu mevki üzerinden yapılması mümkün değildir. Kamu -Hizmeti Komisyonunca Müdür Muavini mevkiine vekâleten görevlendirilmiş olması nedeniyle de yukarıda belirtilen yasa maddelerine