-D. 14/2009 YİM: 79/2006
Yüksek İdare Mahkemesinde
Anayasanın 152. Maddesi Hakkında.
Mahkeme Heyeti: Şafak Öneri, Talat D. Refiker, Narin F. Şefik.
Davalı: Aycan Teoman, Tuzla köyü-Magosa
- - ile -
Davalı: Magosa Belediyesi, Magosa

A r a s ı n d a.

Davalı namına: Avukat Tefvik Pilli
Davalı namına: Avukat Hakkı Önen.

-----------

H Ü K Ü M

Şafak Öneri: Bu davada Mahkemenin hükmünü Sayın Ya-rgıç Narin Ferdi Şefik okuyacaktır.

Narin F. Şefik: Davacı, Davalı Magosa Belediyesi aleyhine ikame ettiği davasında, Magosa Kazasında Tuzla köyünde Köy içi mevkiinde 2151 Kayıt no'lu, Pafta XXIV, Harita 50 Köy, Parsel 72/3'deki taşınmaz mal için Davalı- tarafından verilen 1.D.N. 064.R.N.4880 nolu ve 17.3.2006 tarihli inşaat iznini iptal eden 16.5.2006 tarihli kararın ve 26.5.2006 tarihli inşaat izninin hükümsüz ve etkisiz olduğuna, dolayısı ile 17.3.2006 tarihli inşaat izninin halen yürürlükte olduğuna d-air hüküm verilmesini talep etmektedir.

Davacı Magosa Tuzla köyünde III. Derece Sit alanı olarak ilan edilen bölgede bulunan Koçan No: 2151, Pafta No: XXIV, Harita No: 50 köy, Parsel No: 72/3 ile kayıtlı arsa içerisine inşaat yapmak için ilgili makamlar- olan Eski Eserler, Şehir Planlama Dairesi ve Davalıya 2006 yılında başvurarak inşaat yapabilmek için gerekli izinleri 17.3.2006 tarihinde temin ettiğini, temin ettiği izni ilgili makamlara sunduğunu, onaylanan projeye göre 72/3 No.lu parsel içerisinde yap-acağı inşaatın arsa oranının %50 olarak öngörüldüğünü ve o şekilde onaylandığını, Davalı ve diğer makamların onayladığı projeye uygun olarak Davacı inşaatı başlatarak temelleri ve bağlantı kirişlerini ve gro betonu döküp temelden çıktıktan sonra Davalının -16.5.2006 tarihinde bir yazı ile 17.3.2006 tarihinde verilmiş olan dava konusu inşaat izninin yanlış olarak verildiğini ve/veya yanlış ısdar edildiğini belirtmektedir. Davacı Davalının Eski Eserler dairesinin koymuş olduğu alan sınırlandırmasına uyulmadığ-ı gerekçesi ile inşaat izninin iptal edildiğini bildirdiğini, Davacının sunmuş olduğu proje üzerinde herhangi bir tadilat yapmadan, ayni proje üzerinde, kırmızı bir çizgi ile, projenin zemin üzerinde %20 ve birinci katta %15 şeklinde inşa edilmesini isteye-rek Davalının bu şekilde bir izin verdiğini, verilen bu iznin hiçbir mimari ve mühendislik projesine uygun olmadığından yasa ve yapı kurallarına uymadığını ifade etti. Davacı ayrıca Davalının 17.3.2006 tarihli inşaat iznini iptal ederken iptal kararını da-yandırdığı Taşınmaz Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 30 Nisan 1998 tarihli ve 49 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 240 sayılı kararın, 60/1994 sayılı Eski Eserler Yasasının Yüksek Anıtlar Kuruluna verdiği yetki ile alındığını iddia ettiğini, ancak bu ya-sanın Yüksek Anıtlar Kuruluna Sit alanı olarak ilan edilen yerler üzerinde yapılacak inşaatlarda yükseklik sınırlandırması için yetki vermesine rağmen alan sınırlandırması için yetki vermediğini, bu nedenle Anıtlar Yüksek Kurulunun 30 Nisan 1998 tarihli ve- 49 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 240 sayılı kararının geçersiz ve hükümsüz ve yoklukla malul olduğunu, ayrıca burada yetki gasbının söz konusu olduğundan bu kararın herhangi bir hukuki değer ifade etmediğini, bu nedenle bu karara dayanarak iptal edile-n 17.3.2006 tarihli inşaat izninin iptal edilmesinin yasal olmadığını, Davalının, Davacıya vermiş olduğu inşaat iznini iptal ederken yetki aşımında bulunduğunu ve/veya Magosa Belediye Meclisinin vermesi gereken iptal kararını sadece Belediye Başkanı vermek-le böyle bir kararın hiç doğmamış olduğunu ve/veya yetki aşımı nedeni ile sakat ve iptal edilebilinir bir karar olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı Müdafaa Takririnde 16.5.2006 tarihli iptal kararının doğru olduğunu, dava konusu inşaat bölgesinde inşaat yap-ılabilecek alanın %20 olduğu halde Davacıya hataen %50 şeklinde izin verildiğini, hatanın fark edilmesi üzere ve Davalı inşaata başlamadan 16.5.2006 tarihli yazı ile hatalı verilen inşaat izninin iptal edildiğini, bu iptali Davalının kabul ederek inşaat iz-inleri farkını geri aldığını, hataen verilen bir kararın yasaya uygun hale getirilmesinin keyfi ve/veya yanlış olmadığını, inşaatın yapıldığı bölgenin Arkeolojik Sit Alanı ilan edilmiş olduğunu ve böyle bir bölge içerisinde inşaat izin ve kıstaslarının Anı-tlar Yüksek Kurulunun görüşlerine tabi olduğunu
belirtmiştir.

Müdafaaya Cevap layihasında Davacı 16.5.2006 tarihli kararın yetkili makam ve/veya kişi tarafından alınmadığını, Belediye Başkanının, Belediye Meclisinin yetkisi dahilinde olan inşaat izni ipt-ali ile ilgili yetkisi bulunmadığını, verilen iznin hatalı verilmediğini, o yöredeki inşaatların arsa inşaat oranlarının %50 olduğunu ve sunulan projede de arsa inşaat oranının %50 olduğunun açık ve net bir şekilde görüldüğünü, Davalının inşaat izni için ö-denen metrekare farkını geri almadığını, iznin Anıtlar Yüksek Kurulunun onayı ile verildiğini ve halen Anıtlar Yüksek Kurulu'nun onayının iptal edilmediğini, inşaat arsa oranının %20 olmasını öngören herhangi bir hüküm veya yönetmeliğin yasal dayanağı olma-dığını, 16.5.2006 tarihli yazı Davalıya ulaştığı zaman inşaatın başlamış ve temel, zemin kat betonu ve 1. kat kolonlarının dökülmüş bulunduğunu, bu nedenle Davalının geç kalmış olduğunu, ihbar tarihinden sonra Davalının inşaata devam etmediğini ileri sürm-üştür.
Taraflar duruşmaya başlamadan önce müşterek olgularını sunmuşlardır. Müşterek olgular şöyledir:

Davacı, Tuzla köyünde köyiçinde sahibi bulunduğu Emare 1 2151 sayılı koçan ile kayıtlı arsa üzerinde bir bina inşaa etmek üzere ilgili mercilere başv-urmuş ve ilgili mercilerin tümü, Eski Eserler Dairesi Anıtlar Yüksek Kurulu dahil, Davacıya bu parsel üzerinde inşaat yapması için izin ve yetki vermiş ve bunun üzerine emare 3 inşaat ruhsatı Davalı tarafından isdar edilmiştir. Davacı tasarladığı ve izin -aldığı inşaatına başlayarak, bir kısım da inşaat yaptıktan sonra, Davalı verdiği inşaat izninin yasalara aykırı olarak verildiğini, Yüksek Anıtlar Kurulunun aldığı bir karara göre bu parsel üzerinde inşa edilecek yapının arsa inşaat oranının %50 değil, zem-inde %20, toplam %35 olması gerektiği gerekçesi ile, izni iptal ederek Davacıya emare 4 tahtında yeni bir ruhsat vermiş ve inşaatı emare 4'e uygun olarak yapması gerektiğini söylemiştir. Davacı davasını ikame ettikten sonra davanın uzayacağı ve bundan ço-k fazla mağdur olacağını düşünerek inşaat harçlarının bir kısmını geri almıştır. Para iadesini alırken Davacı haklarına halel gelmeksizin diye bir şerh düşmemiştir, ancak Davacı mecbur olduğu için ruhsatı almıştır. İleride davasının lehine sonuçlanması ha-linde inşaat bir bütün olduğu için inşaatın diğer kısmı da yapılabilecek durumdadır.

Taraflar müşterek olgulara ek olarak herhangi bir tanık dinletmeyerek, Mahkemeye hitap etmekle yetinmişlerdir. Mahkemeye müştereken 7 adet emare sunmuşlardır.

Davacı -hitabında Emare 1 koçan ile kayıtlı arsası üzerine yapacağı inşaat için arsa oranının %50 olarak öngörüldüğünü ve bunu Anıtlar Yüksek Kurulunun onayladığını, Anıtlar Yüksek Kurulunun onayladığı bu husus ile ilgili kararının Emare 5'de görüldüğü şekilde R-esmi Gazete'de yayınladığını ve Anıtlar Yüksek Kurulunun bu kararından dönmediğini, bu kararın halen durduğunu ifade etti. Davacı, Bakanlar Kurulunun E1326-93 sayılı kararı ile Davacının arsasının da dahil olduğu Tuzla köyünün köy içini Sit alanı ilan etti-ğini, 60/94 sayılı Eski Eserler Yasasının bazı konularda Anıtlar Yüksek Kuruluna karar alma yetkisi verdiğini, madde 43(2)'deki yetkiye istinaden Anıtlar Yüksek Kurulunun 30.4.1998 tarihli ve 30 sayılı Resmi Gazete'de bir kararının yayınlandığını, bu karar- ile Salamis Arkeolojik Sit Alanı olarak ilan edilen bölgedeki inşaatların taban alanının %20, üzerinin ise %15, toplamda %35 olacağının belirlendiğini, yani zeminde arsanın %20 si kullanılabilinir olmasına rağmen Davacıya verilen ruhsatta %50 alanı kullan-abileceğinin belirtilmiş olduğunu, Davalı Belediyenin Anıtlar Yüksek Kurulunun verdiği karara atıfta bulunarak daha önce hatalı verdiğini iddia ettiği Emare 3 ruhsatı iptal ettiğini, halbuki Eski Eserler Yasasının 43(2) maddesinin Anıtlar Yüksek Kuruluna -alan sınırlandırma yetkisi vermediğini, bu madde ile alan sınırlandırılamayacağını, Anıtlar Yüksek Kuruluna böyle bir yetkinin verilmek istenmesi halinde bunun spesifik olarak belirtilmesi gerektiğini, spesifik olarak yetki verilmediğinden Anıtlar Yüksek -Kurulunun böyle bir yetki kullanamayacağını, böyle bir yetki kullandığını iddia ederek aldığı kararın da geçersiz ve hükümsüz olduğunu ileri sürmektedir. Davacı hitabında layihasında ileri sürdüğü ve yetki gasbı veya Belediye Başkanının inşaat ruhsatı ipta-l etme yetkisi bulu