-D.10/91 YİM 211/87

Yüksek İdare Mahkemesi Olarak Oturum Yapan
Yüksek Mahkemede
Yargıç Taner Erginel Huzurunda
Anayasanın 152. maddesi hakkında.

Müstedi: Hüseyin Ahmet Demirkaya,- Alsancak, Girne.
ile
Müstedaaleyhler: 1. İskân Bakanlığı vasıtası ile KKTC, Lefkoşa.
2. Plânlama ve İnşaat Dairesi vasıtası ile KKTC, Lefkoşa.
3. Tapu ve Kadastro Dairesi vasıtası ile KKTC, Lefkoşa.
4. Saptama, Değerlendirme ve Tazmin- Komisyonu vasıtsı ile,
Bakanlar Kurulu, KKTC, Lefkoşa.
A r a s ı n d a.

Müstedi namına: Ural Cemil Yücehan
Müstedaaleyhler namına: Hakkı C. Önen
İlgili şahıs n-amına: Sadi Çelebi

Yasa Maddesi:

İstemin Özeti: Müstedaaleyhin ifraz işleminin geçersiz olduğu, taşınmazın bir bütün olarak Müstediye tahsisli olduğu ve yardımcı evin 3. kişilere tahsis edilemeyeceği istemi.

OLAY: 1975'de Müstediye tahsis edilen evin -yardımcı evi yaşlı bir kadına tahsis edilmişti. Kadın ölünce, İskân Dairesi yardımcı evi yaşlı kadınla birlikte ikamet eden kızına vermeğe çalıştı. Müstedi buna karşı çıkarak 136/86 sayılı başvuruyu dosyaladı. Tek yargıçtan oluşan Mahkeme, Müstedinin mürac-aatını haksız bularak, Müstediye tahsisli ev ile yardımcı evin ayrı parsellerde olduğu bu nedenle Müstediye tahsisli olmadığı kararına vararak başvuruyu reddetti. Müstedi bu kararı istinaf etme yönüne gitmedi fakat, Yüksek İdare Mahkemesine ikinci bir başv-uru dosyalayarak, YİM 136/86 sayılı başvuru açılmazdan önce yardımcı evle esas evi birbirinden ayıran sınırı tespit etmeğe giden İskân Dairesi yetkilileri ile Müstedi arasında olaylar çıkmış ve polislenme ile neticelenmişti.

SONUÇ: Müstedinin evde ne fii-li ne de yasal tasarrufu vardır. Müstedinin başvuru dosyalamak için meşru menfaati olmadığına ve hak düşürücü süre olan 75 günlük sürenin geçirilmiş olması nedenleriyle başvuru reddolunur.

Atıfta Bulunulan Yargısal İçtihatlar:
1- YİM 136/86 sayılı Yükse-k İdare Mahkemesi kararı.

H ÜK Ü M

Alsancakta Pafta/Harita XI/16.E.2, parsel 63, 64/1, 64/2/1 üzerinde bulunan bir ev ve limon bahçesi 1975 yılında Müstediye tahsis edildi. Aynı parseller üzerinde bulunan bir yardımcı ev ise Rufet Mehmet isimli yaşlı- bir kadına tahsis edildi. 1985 yılında yaşlı kadın ölünce İskân Dairesi Yardımcı evi yaşlı kadınla birlikte kalan yaşlı kadının kızı Hidayet Ahmete vermeye teşebbüs etti. Müstedi evin Hidayet Ahmete verilmesine karşı çıktı ve Yüksek İdare Mahkemesine açtı-ğı YİM 136/86 sayılı başvuruda yardımcı evin kendisine tahsis edilen taşınmaz malın bir parçası olduğunu, dolayısıyle Hidayet Ahmete verilemeyeceğini iddia etti. Yüksek İdare Mahkemesi duruşma sonunda yardımcı evin Müstediye tahsisli taşınmaz maldan ayrı m-ütalâa edilmesi gerektiğini ve yardımcı evin Müstediye tahsisli olmadığı kanısına vardı ve dolayısıyle Müstedinin başvurusunu reddetti.

Müstedi 9.12.1987 tarihinde tek yargıç tarafından verilmiş bu kararı istinaf etme yönüne gitmedi fakat 22.12.1987 tari-hinde Yüksek İdare Mahkeme- sinde ikinci bir başvuru dosyaladı. YİM 136/86 sayılı başvuru açılmazdan önce 7.4.1986 tarihinde İs