-D.14/89 YİM 181/88

Yüksek İdare Mahkemesi Olarak Oturum Yapan
Yüksek Mahkemede
Yargıç N. Ergin Salâhi Huzurunda
Anayasanın 152. Maddesi hakkında

Müstedi: Mehmet Hüseyin, Av-ustralya
-ile-
Müstedaaleyh: Polis Genel Müdürlüğü, Lefkoşa.
A r a s ı n d a.

Müstedi namına: Göksel Şefik.
Müstedaaleyh namına: Mehmet Ali Şefik.

Yasa Maddesi: 1958 Polis (Disiplin) Ni-zamnamesinin 9 10(1)(2), 16(3) maddeleri ile 2/71 sayılı Yasa ile tadil edilen Fasıl 285 Polis Yasasının 26(3)(a)(e) maddesi.

İstemin Özeti: Müstedinin polis teşkilâtından tart edilmesi kararının iptali talebi.

OLAY: 1957 yılında Kıbrıs Polis Teşkilâtına- er olarak intisap eden Müstedi, 1963 olaylarını müteakip diğer Türk Polis Mensupları gibi Türk Bölgesinde Polislik görevine devam etmeğe başlamış ve 1967 tarihinde yetkili makamlardan izin almadan adadan ayrılmış ve geri dönmemiştir. Limasol Emniyet Müdür-ü Müstedinin adresine şikâyet ihbarnamesi göndererek disiplin işlemi başlatmıştır. Polis nizanmanesinin ilgili maddeleri tahtında yapılması gereken muameleler yapıldıktan sonra Limasol Emniyet Müdürlüğü Emniyet Genel Müdürüne yazdığı yazı ile Müstedinin gö-revden ihracını talep etmiştir. Genel Müdür 2/71 sayılı Yasanın verdiği yetkiye dayanarak Müstediyi görevden tart etmiştir.
Başvuru bu karardan yapılmıştır.

SONUÇ: Polis Disiplin Nizamnamesine göre şikâyet ihbarnamesinin Müstedinin Kıbrıs'taki son adre-sine gönderilmesi ve Polis Merkezi ilân tahtasına asılması gerekirdi. Bu meselede şikâyet ihbarnamesi Müstedinin Avustralyadaki adresine iadeli taahhütlü mektupla gönderilmiş ve Polis Merkezi ilân tahtasına asılmıştır. Gönderilen ihbarnameyi Müstedinin alm-adığına dair herhangi bir iddia yoktur.
Tebliğin yasanın ruhu dikkate alındığında yasaya tam anlamıyla uymasa dahi ters ve sakat bir idari işlem olduğu söylenemez. Amaç Müstediyi aleyhinde başlatılan disiplin işlemlerinden haberdar etmek olduğuna göre K-ıbrıs'taki adresi yerine Avustralyadaki adresine gönderilmesi büyük bir hata değildir. Müstedi başlatılan işlemlerden hiçbir zaman haberdar edilmemiş olsa, ona söz hakkı tanınmamış olsa durum belki de farklı olabilirdi. Ancak usulüne tam olarak uyulmamış o-lsa dahi diğer tüm işlemlerin yasaya harfiyen uygun olarak yapılıp yetkili makam tarafından karara varıldığı dikkate alındığında, konu sakatlığın yoklukla malûl derecede olmaması gerekir.
Netice olarak başvuru reddolunur.

Atıfta Bulunulan Bilimsel İçt-ihatlar:
Ord. Prof. Dr. Sıddık Sami Onar, İdare Hukukunun Umumi Esasları Baskı III Cilt I, sayfa 323 ve 326.

H Ü K Ü M

Bu başvurudaki olgularda taraflar arasında ihtilâf yoktur.

1 Mart 1957 tarihinde Kıbrıs Polis Teşkilâtı'na er olarak intisap ede-n müstedi, Aralık 1963 olaylarını müteakip diğer Türk Polis Mensupları gibi Türk Bölgesinde polislik görevine devam etmeye başlamış ve hadiselerin başladığı sırada, görevli bulunduğu Limasol Türk Kesimine geçerek orada özel görevli (Mücahit) olarak görevin-e devam etmiştir. Takriben 2.9.1969 tarihinde Limasol Emniyet Müdürü veya bağlı bulunduğu yetkili makamdan izin almadan adadan ayrılmış ve geri dönmemiştir. Limasol Emniyet Müdürü 18.3.1971 tarihinde müstedi aleyhine disiplin kovuşturması başlatarak müste-dinin en son bulunduğu, Kıbrıs haricinde, Avustralyadaki adresine taahhütlü posta ile "şikâyet ihbarnamesi" göndermiş ve ayni gün bir suretini de Limasol Emniyet Müdürlüğü ilân tahtasına astırmıştır. Bu tebligattan sonra 1958 Polis (Disiplin) Nizamname- si-nin ilgili maddeleri tahtinde yapılması gereken muameleler başlatılmış ve 26.4.1971 tarihinde neticelendirilmiştir.

Neticede Limasol Emniyet Müdürü 26.4.1971 gün ve LL/EM28 sayılı bir yazı ile Emniyet Genel Müdürüne müstedinin hizmetten ihracını (tartını-) tavsiye etmiştir. Emniyet Genel Müdürü ise bu yazı üzerine 2/71 sayılı Değişiklik Yasası (Kuralı) ile tadil edilen Fasıl 285 sayılı Polis Yasasının 26(3)(a) bendinin verdiği yetkiye dayanarak müstediyi 2.9.1969 tarihinden geçerli olmak üzere 8.5.1971 tar-ihinde Polis teşkilâtından tart eme kararını almıştır.

Başvuru bu karara karşı yapılmıştır.

Başvurunun duruşmasında müstedinin polis teşkilâtından tart edilme kararına mesnet teşkil eden "şikâyet ihbarnamesi", ifadeler, tutanaklar ve müstedinin tartlığ-ına karar verilmesi ile neticelenen işlemlerle ilgili evrak Emare olarak Mahkemeye ibraz edilmiş, taraflar bunlara ilâveten herhangi bir şahit çağırmamışlardır.

Müstedi avukatı, başvuru konusu kararın müstedinin bilgisine getirildiğini, vaktinde müracaat- etmediği için, 75 günlük süreyi geçirdiğini teslim etmekte ancak takip edilen disiplin işlemlerinde, meselenin esasına inen iki hata yapıldığını ve bu iki hatanın idari kararı yoklukla malûl derecede sakat kıldığını idddia ederek bu iki husus üzerinde arg-ümanlarını yoğunlaştırmıştır.

Müstedi avukatının iddiasına göre, Polis Disiplin Nizamnamesinin 9. maddesinde yer alan "şikâyet ihbarnamesin"nin hatalı olarak düzenlendiğini, Nizamnamenin 16(3) maddesi, bazı hallerde, bu nizamnamenin 9, 12 ve 13. maddeler-inden sarfı nazar edilebileceğini öngörmesine rağmen 10. maddeden sarfı nazar edilmesini öngörmediğini ve bu maddede yer alan form uyarınca bir "şikâyet ihbarnamesi"nin düzenlenmemesinin, çok ciddi maddi bir hata olduğunu ileri sürmektedir. Ayrıca Fasıl 28-5'in 26(3)(c) fıkrası uyarınca tebligatın, suçu işleyen polis mensubunun Kıbırs'ta bilinen son adresine tebliğ edilmek suretiyle yapılabileceğini, halbuki bu meselede müstedinin Avustralya'da bilinen adresine posta ile gönderildiğini ve buna ilâveten bağlı- bulunduğu polis merkezi ilân tahtasına asılmak suretiyle yapıldığını, bu şekilde yapılan tebligatın da hatalı olduğunu ve bu hatanın da idari kararı yokukla malûl derecede sakat kılacak bir idari hata olduğunu ileri sürmektedir.

Müstedaaleyh tarafından -bulunan savcı ise özetle, Müstedi tarafından ileri sürülen hususların idari bir sakatlık doğurabileceğine karar verilmiş olsa dahi, bunların meselenin esasına inen sakatlıklar olmayıp Yasanın bir nizamının yön verici hükümlerine uymayan idari bir sakatlık -olabileceğini ileri sürerek bu gibi sakatlıktan alınan kararları yoklukla malûl kılacak düzeyde olmadığını iddia etmiştir. Savcının iddiasına göre idari bir kararın yoklukla malûl derecede sakat olabilmesi için, genelde, yetki gasbından kaynaklanması gerek-tiğine işaret ederek önümüzdeki meselede bir yetki gasbı söz konusu olmadığına değinmiştir.

2/71 sayılı Değişiklik Yasası (Kuralı) ile değiştirilen Fasıl 285 Polis Yasasının 26(3) maddesi, firar eden polis mensuplarının görevden tart edilmesi yetkisini E-mniyet Genel Müdürüne vermiştir.

D