-D.29/81 Y.İ.M. 122/81
Yüksek İdare Mahkemesi Olarak Oturum Yapan
Yüksek Mahkeme Huzurunda.

Mahkeme Heyeti: Salih S. Dayıoğlu, N. Ergin Salâhi, Niyazi F. Korkut.

Anayasanın 118. Maddesi hakkında.

Müstedi: 1. Mü-nevver Tantura.
2. Mustafa Tantura, Güzelyurt A53/l.
- ile -
Müstedaaleyh:İmar, İskân ve Rehabilitasyon Bakanlığı vasıtasıyle
K.T.F. Devleti, Lefkoşa.

A R A S- I N D A.

Müstedi namına: Şefika Durduran.
Müstedaaleyh namına: Mustafa Arıkan.
Yasa Maddesi: 7030 sayılı Bakanlar Kurulu kararı.

İstemin Özeti: Müstedaaleyhin başvuru konusu malları Müstediye eşdeğer
olarak vermeği reddettiği zımnındaki yazısının hü-kümsüz ve etkisiz
olduğuna ve herhangi bir sonuç doğurmayacağına karar verilmesi
istemi.

OLAY: İlgi Bakanlar Kurulu kararı ile Tereke idare memurları olarak
kendilerine 2 yıllığına narenciye bahçesi tahsis edilen Müstedile-
rin tahs-isi bilâhare beş yıllığına çıkarıldı. Beş yıllık süre sona
ermeden, Bakanlığa müracaat eden Müstediler, bahçelerin tahsisini
terekesinin Güneydeki eşdeğerine karşılık talep ettiler. Müstedaa-
leyh Müstedilere verdiği yanıtta talebi reddetti. İ-şbu ara emrini
dosyalayan Müstediler, başvuru konusu taşınmaz malların, esas baş-
vuru neticeleninceye kadar başkalarına tahsis yapılmasını önlenme-
sini istediler. Müstedaaleyh itirazda bulundu.

SONUÇ: Bahçe ve tarladan oluşan başvuru kon-usu taşınmaz malların,
tahsis sürelerinin sona erdiğine kuşku yoktur. Bu durumda Müstedi-
lerin iyi bir dava sebebi varolduğunu söylemeğe imkân yoktur.
Ara Emri istidası reddolunur.

Atıfta Bulunulan Yargısal İçtihatlar:
Ali Emir Ahmet- ile İmar, İskân ve Rehabilitasyon Bakanlığı ara-
sındaki 50/79 sayılı YİM kararı.
Esat Varoğlu ile KTFD Bakanlar Kurulu arasındaki 265/80 sayılı YİM
kararı.
Abit Hulusi ile İskân ve Rehabilitasyon Bakanlığı arasındaki 48/81
sayılı YİM kara-rı (D.18/81).

H Ü K Ü M

Salih S. Dayıoğlu: Müstediler 1969 yılında ölen Hüseyin Mehmet Tantura terekesinin idare memurudurlar. İşbu ara emir istidası maksatları bakımından terekeye ait Güney Kıbrıs'ta taşınmaz malların bulunduğu ve -müstedilerin İskân, Topraklandırma ve Eşdeğer Mal açısından hak sahibi oldukları kabul edilmektedir.

Takriben Mart 1976 tarihinde zamanın ilgilileri müstedi terekeye Güzelyurtta 240 dönümlük bahçe ve tarla tahsis etti. Bahçeler için yapılan ilk tahsi-s 2 yıllığına idi ancak 7030 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile bu süre beş yıla çıkarıldı. Beş yıllık tahsis süresi sona ermeden 26 Şubat 1980 tarihinde ilgili Bakanlığa yazdıkları bir yazı ile müstediler terekeye tahsis edilen malları terekenin güneydeki -taşınmaz mallarına mukabil eşdeğer mal olarak terekeye verilmesi için gerekli işlemlerin yapılmasını talep ettiler. Yine 26.2.1981 tarihli bir yazı ile sözü edilen bahçelere elektrik motoru takılması ve sair yatırım projelerinin uygulanacağını bildirdiler -ve uzun vadeli yatırım projelerinin Bakanlıkça onaylanmasını talep ettiler. Bu iki yazıya bakanlık herhangi bir yanıt vermedi.

Müstedaaleyhin müstedilere gönderdiği 30.4.1981 tarihli bir yazı ile terekeye tahsis edilen bahçe ve tarla tahsislerinin ta-hsis sürelerinin 26.3.1981 de sona erdiği hatırlatıldı ve bu taşınmaz malların 8.5.1981 tarihine kadar tahliye edilip Bakanlığa teslim edilmesi istendi. Bunun üzerine müstediler 110/81 sayılı başvuruyu dosyalayıp sair şeyler meyanında bu yazının içeriğinin- hükümsüz ve etkisiz olduğuna ve herhangi bir sonuç doğurmayacağına karar verilmesi isteminde bulundular. Aynı zamanda 110/81 sayılı başvuruda bir de ara emir talep ettiler ancak 5.6.1981 tarihinde gerek 110/81 sayılı başvuru ve gerekse