-D. 2/2009 YİM İstinaf No: 5/2007
YİM Dava No: 231/2002)

Yüksek İdare Mahkemesinde
Anayasanın 152. Maddesi Hakkında.

Mahkeme Heyeti: Şafak Öneri, Talât D. Refiker, Narin F. Ş-efik.

İstinaf eden: Hasan Manioğluları, Gazimağusa
(Davacı)
- ile -

Aleyhine istinaf edilen: Kıbrıs Türk Elektrik Kurumu, Lefkoşa
(Davalı)
A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat- Ali Fevzi Yeşilada
Aleyhine istinaf edilen namına: Avukat Talât Kürşat adına Avukat Zehra Yalkut.

İstinaf, Yüksek Mahkeme Yargıcı Necmettin Bostancı'nın YİM 231/02 sayılı davada 27.07.2007 tarihinde verdiği karara karşı Davacı tarafından yapılmıştır.
-
-------------

K A R A R

Şafak Öneri: Davacı, davalıya bağlı Mağusa bölge mühendis-liğinde 24/11/1975 tarihinde işçi olarak göreve başladı. 1/6/1995 tarihine kadar çeşitli hizmet kategorilerinde işçi olarak çalıştıktan sonra, mezkûr tarihte emeklilik- hakkı kazandıran asıl ve sürekli teknisyen III kadrosuna asaleten atandı. Mezkûr tarihten sonra, önce teknisyen II kadrosuna terfi eden davacı, son olarak 1/1/2002 tarihinde terfi ettiği teknisyen I mevkiinde görev yaparken, 8/2/2002 tarihinde yazılı olar-ak davalıya başvurarak emeklilik müracaatında bulundu.
Davacının emeklilik müracaatını değerlendiren davalı, 8/10/2002 tarihli yazısı ile davacının müracaatına cevap verdi. Davalı mezkûr cevabında özetle, davalı kurum tarafından da aynen uygulanan değiştir-ilmiş şekli ile 26/1977 sayılı Emeklilik Yasasının 5(1) maddesi uyarınca emeklilik hakkını kazanabilmesi için davalı kurumda mücahitlik ve özel hizmet eklemeleri dışında fiilen 25 yıl asıl ve sürekli kadrolarda çalışmış olması gerektiğini, davacının 1/6/19-95 tarihinde asıl ve sürekli kadroya atandığı cihetle sadece 13 yıl fiili hizme-tinin bulunduğunu, 61 yaşında olan davacının Emeklilik Yasa-sının 8(4) maddesinde düzenlenen 15 yıllık fiili hizmet süresi şartından da faydalanamayacağını iddia ederek emeklil-ik talebini reddetti.

Davacı, davalının emare 12 olarak dosyada duran cevabının hatalı ve kanunen sakat olduğunu ileri sürerek, YİM 231/2002 sayılı davayı dosyaladı. Davacı, mezkûr davada özetle, davalı kurumda 24/11/1975 tarihinden 1/6/1995 tarihine kad-ar işçi olarak çalıştığını, bu hizmetlerinin 26/1977 sayılı Emeklilik Yasası uyarınca emeklilik hakkı kazandıran hizmet olduğunu iddia etmektedir. Davalı ise, davacının 24/11/1975 - 1/6/1995 tarihleri arasındaki hizmetlerinin Emeklilik Yasasında belirtilen- "özel hizmet" eklemesi olarak dikkate alınabile-ceğini, yasa uyarınca özel hizmetin emeklilik hakkı kazandır-madığını, emeklilik hakkı kazandıktan sonra dikkate alınan bir menfaat olduğunu, davacının 1/6/1995 tarihinde emeklilik hakkı kazandıran bir kadro-ya atandığı cihetle emekli olabilmesi için aranan fiili hizmet süresini tamamlamadığını ileri sürmüştür. Davalıya göre, davacının 1/6/1995 tarihinden önceki hizmetle-rinin emeklilik hakkı kazandıran hizmet olarak telakki edil-mesi halinde, bu hizmetlerin e-meklilik hakkı kazandırması, ancak Emeklilik Yasasının 39(6) maddesindeki şartın yerine getirilmesine bağlıdır. Davacının bu şartı yerine getirdiği kanıtlanmamıştır.

Davayı dinleyen tek Yargıçtan oluşan Yüksek İdare Mahkemesi, 26/1977 sayılı Emeklilik Ya-sasının aynen davalı kurumda da uygulandığını, davacının 24/11/1975 - 1/6/1995 tarihleri arasındaki geçici veya daimi işçi statüsünde yaptığı hizmetlerin Emeklilik Yasasının 7(7) maddesinde düzenlenen öz