-D.19/2010 Yargıtay/Hukuk 7/05
(Lefkoşa Dava No: 2142/02)

YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.

Mahkeme Heyeti: Mustafa H. Özkök,GönülErönen, Seyit A. Bensen.

İstinaf eden: Ali Korakan - Yenişehir - Lefkoşa
(Davacı)

- -ile-

Aleyhine istinaf edilen: Kıbrıs Türk Hava Yolları Şti. Ltd.-
Lefkoşa
(Davalı)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Mustafa B. Asena
Aleyhine istinaf edilen namına: Avukat Ş-efika Durduran.

Lefkoşa Kaza Mahkemesi Başkanı Narin F. Şefik ve Yargıç Tanju Öncül'ün 2142/2002 sayılı davada 30.12.2004 tarihinde verdikleri karara karşı Davacı tarafından yapılan istinaftır.

--------------

H Ü K Ü M

Mustafa H. Özkök-: İşbu istinafın kararını sayın Yargıç Gönül Erönen okuyacaktır.

Gönül Erönen: İşbu istinafa konu dava Davacı ile Davalı arasındaki hizmet aktinin sona erdirilmesi ve haksız işten durdurma ile ilgili açılan bir davadır. Davalı, şirketler mukayyitliği nezd-inde kayıtlı limited bir şirket'tir. Davacı ise dava ile ilgili zamanlarda Davalının müstahdemi ve/veya personeli idi. Taraflar arasındaki ihtilafın dayandığı olgular sunulmuş olan dava layihalarından görülmektedir ve şöyledir:

Davacı, Davalı aleyhine i-kame ettiği Emir 2 Nizam 1 altındaki davasında Davalının 6.9.2001 tarihli sözleşme hilafına davrandığını ileri sürerek bu sözleşme tahtındaki işine geri dönmesi için emir verilmesini, eksik ödenen maaş ve menfaatleri ile ihtiyat sandığı ve sosyal sigorta k-atkılarının Davalı tarafından kendisine ödenmesini ve ayrıca sözleşmeden doğan maddi ve manevi tazminatını talep etmiştir.

Davacı tarafından dosyalanan Tafsilatli Talep Takririnde Davacı 18.8.1998 tarih ve Yönetim Kurulunun A-209 sayılı kararı ile 1.9.19-98 tarihinden itibaren Davalı şirkette Bilgi İşlem Müdürü olarak istihdam edildiğini ve Davalı ile aralarında bir istihdam sözleşmesi yapıldığını, 25.5.2000 tarih ve Yönetim Kurulunun A-395 sayılı kararı ile Genel Müdür Yardımcılığına atandığını, 16.8.2000- tarih ve Yönetim Kurulunun A-403 sayılı kararları ile 1.1.2000 tarihinden itibaren maaş artışı aldığını, 25.5.2000 tarihli A-395 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile atandığı Genel Müdür Yardımcılığı görevi için 6.9.2001 tarihinde yeni bir sözleşme aktedildiğ-ini, bu sözleşmenin 30.11.2004 tarihine kadar geçerli olduğu halde, 19.2.2002 tarih ve 05-C-2002/0488 sayılı yazı ile Davalının, Yönetim Kurulu Başkanının 15.2.2002 tarih ve Kıbrıs Türk Hava Yolları -YK-0006-02 sayılı karar ile Davacının işine son verdiğin-i bildirdiğini, gönderilen yazıda davacıya 4.2.2002 tarih ve A-515 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile Davalı Şirketin Teşkilat şemasının değiştirildiği ve Genel Müdür Yardımcılığı kadrolarının kaldırıldığı ve bu nedenle 19.2.2002 tarihi itibarı ile işine son- verildiğinin bildirildiği ifade edilmektedir.

Davacı, Davalının işine son vermekle 6.9.2001 tarihli sözleşmeye aykırı hareket ettiğini ve görev ve hizmetlerine haksız ve/veya yetkisiz olarak son verdiğini, şirketin ana sözleşme ve yönetmeliklerine, topl-u iş sözleşmesine aykırı davrandığını sırf Davacının işine son verebilmek için kadro feshini ortaya attığını, aslında Davacının yapmakta olduğu görevin fiiliyatta devam ettiğini,"kadro kaldırıldığı" iddiasının Davacının işine son vermek için uydurulmuş bir- gerekçe olduğunu ileri sürdü.

Davacı işine son verildiği tarihe kadar 122 gün izin hakkı olmasına rağmen 33 gün izin kullandığını ve 89 gün kullanmadığını, bu 89 günden 35 günlük izin hakkını Davalının ödediğini, bu nedenle Davalının 54 gün izin hakkı i-çin 9,540 $ maaş ve 1,193.5$ ikramiye olarak ödeme yapması gerektiğini, 6.9.2001 tarihli sözleşmenin hitam tarihi olan 30.11.2004 tarihine kadar da 117 gün izin hakkı oluşacağını ve Davalının bunlar için de Davacıya 20,670$ maaş ve 2,583.75$ ikramiye ödeme- yapması gerektiğini 6.9.2001 tarihli sözleşmeyi Davalı ihlal ettiğinden 30.11.2004 tarihine kadar 33 ay 9 gün ödenmeyen maaşı için 176,603.57 $ ve yılda 2 kez ¾ oranında verilen ikramiyeye mukabil de 22.075.4$ olmak üzere, toplam 232,666.25$ maddi ve ayn-i miktarda manevi tazminat ödemesi gerektiğini, ayrıca Davalının haksız bir şekilde işine son verdiğini, Davacının kariyer ve şerefine uygun bir iş bulamayacağından dolayı da, maddi ve manevi tazminata uğradığını, Davacının Davalıyı dava etmiş olması neden-iyle Davalının haksız bir şekilde Davacının pass bilet kullanım hakkını iptal ettiğini iddia ve talepte bulunmuştur. Davacı alternatif olarak da Davalının fesih gerekçelerinin yetersiz olduğundan Davalının Davacıya 18 haftalık ücretinin 3 katı olan 116,10-0$ tazminat ödemek zorunda olduğunu ileri sürmüştür.

Davacı, talep şerhinde kendisine yapılan fesih bildiriminin ve/veya ihbarının geçersiz olduğuna dair ilam, 116,100$ tazminat, 232,666.25$ maddi tazminat, 232,666.25 $ manevi tazminat, genel tazminat i-çin hüküm, Davacının pass bilet hakkına müdahale edilemeyeceğine dair ilam ve dava masraflarını talep etmektedir.

Davalı, Davacının davasına dosyaladığı müdafaa takririnde emir 21 Nizam 8 tahtında Davacı ile birlikte Zeki Ziya ve Hasan Başoğlu aleyhine m-ukabil talep ileri sürmüştür. Davalı tarafından dosyalanan "Esas davadaki Davalının (mukabil talep yoluyla Davacının) müdafa ve mukabil talep layihasında Davalı, Davacı ile Davalı arasında 6.9.2001 tarihli yasal olarak geçerli veya Davalıyı bağlayıcı bir s-özleşme imzaladığını kabul etmeyerek, konu sözleşmeyi Davacı ile mukabil dava yöntemi ile davaya dahil ettiği Zeki Ziya ve Hasan Başoğlunun Davalı şirketi zarara sokmak için hile ile ve meşveretleşerek hazırladıklarını ve Zeki Ziya ve Hasan Başoğlunu Daval-ı adına böyle bir sözleşme imzalamaya Yönetim Kurulunun yetkilendirmediğini, Zeki Ziya ve Hasan Başoğlu'nun sözleşme yapabilmesi için yönetim kurulunun herhangi bir kararı olmadığını, dolayısıyle Genel Müdür olarak Zeki Ziya'nın ve Genel Müdür Yardımcısı o-larak Hasan Başoğlu'nun Davacı ile böyle bir sözleşme imzalamaya yasal yetkileri olmadığını, konu sözleşmenin Davalıyı bağlamadığını, Davalı 2 ve 3'ün ayni şekilde Yönetim Kurulunun bilgisi olmadan üst düzey personel ile altı ayni tür sözleşme imzaladıklar-ını ve bunun Davalı aleyhinde gerçeleşen meşveretleşmeyi gösterdiğini, Davacı işten ayrılana kadar Yönetim Kurulunun bu tür sözleşme aktedildiğinden bihaber olduğunu iddia ederek konu sözleşmenin Davalıyı bağlamadığını ileri sürdü.

Davalı, Davacının göre-vine yasal bir şekilde son verdiğini, şirketin teşkilat şemasının JAR (Uluslararası Havacılık Kuralları)'na uygun hale getirilmesi gerektiğinden Yönetim Kurulunun A-515 sayılı kararında yeni şemanın JAR'a uygun hale getirilerek ilgili görevlendirilmeleri y-apması için de Genel Müdürün yetkilendirildiğini ve bu şemaya göre Genel Müdür Yardımcılığı mevkii ortadan kalktığından usule uygun bir şekilde Davacının işine son verildiğini ifade etmiştir.

Davalı, Davacının yukarıda özetlediğimiz iddialarını reddederek- 6.9.2001 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunu, Davacının izin hakkının işten ayrılacağı tarihte kendisine ödendiğini, Davalının Davacıya maddi ve/veya manevi veya herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğü olmadığını, Davacının görevine son verildiği zaman -almaya hak kazandığı tüm meblağın kendisine ödendiğini ve Davacının Davalıdan alacağı kalmadığını, Davacının pass bileti hakkının yasal ve akti bir hak olmadığını, Davalının buna son verme hakkı bulunduğunu, Davacının iş bulmaması nedeni ile Davalının zara-r ziyan ödeme mükellefiyeti olmadığını, Davacının zararını azaltmak için iş araması gerektiğini ve kasıtlı olarak bunu yapmadığını ileri sürdü. Davanın reddedilmesini talep eden Davalı, mukabil talep olarak Davalı 2 ve 3'ün dava konusu 6.9.2001 tarihli söz-leşmeyi yetkisiz ve