-D. 6/2019 Birleştirilmiş Yargıtay/Hukuk No: 196/2015, 197/2015, 198/2015 ve 4/2016
(Lefkoşa Dava No: 1959/2005)

YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.
Mahkeme Heyeti: Ahmet Kalkan, Bertan Özerdağ, Peri- Hakkı

Yargıtay/Hukuk No: 196/2015
(Lefkoşa Dava No: 1959/2005)

İstinaf eden: Kansu Ercantan, Toyota Plaza - Lefkoşa
(Davalı No.1-)
ile

Aleyhine istinaf edilen: No.1- Tasarruf Mevduatı Sigortası ve Finansal İstikrar Fonu c/o KKTC Merkez Bankası, Lefkoşa
No.2- Erbank Limited, Lefkoşa (Dava-cılar)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Hasan Balman
Aleyhine istinaf edilenler namına: Avukat Mustafa Algun ve Avukat Salih Çağdaşer

Yargıtay/Hukuk No: 197/2015
- (Lefkoşa Dava No: 1959/2005)

İstinaf eden: No.1- Tasarruf Mevduatı Sigortası ve Finansal İstikrar Fonu c/o KKTC Merkez Bankası Lefkoşa
No.2- Erbank Limited, Lefkoşa (Davacılar-)

ile

Aleyhine istinaf edilen: No.1- Kansu Ercantan, Lefkoşa
No.2- Mustafa Defteralı, Lefkoşa
No.3- Kasım Eray Şahoğlu, Lefkoşa
No.4- Mehmet Şahoğlu, Lefkoşa
No.5- Mustafa Semih Mehmetçik, Lefkoşa
No.6- Tansu Ercantan, Le-fkoşa
No.7- Erhan Arıkan, Lefkoşa
No.8- Eroto Ticaret Limited, Lefkoşa
No.9- Tansu Ercantan Limited, Lefkoşa
No.10- Kansu Ercantan İşletmeleri Limited, Lefkoşa
No.11- Ercantan Ticaret Şirketi Limited, Lefkoşa
No.12- Mustafa & Soner Tra-ding Co. Limited, Lefkoşa
No.13- Click Shop Limited, Lefkoşa
(Davalılar)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Mustafa Algun ve Avukat Salih Çağdaşer
Aleyhine istinaf edilen No.1, 8, 10 ve 1-2 namına: Avukat Hasan Balman
Aleyhine istinaf edilen No.3 namına: Avukat Mehmet Şahoğlu
Aleyhine istinaf edilen No.2, 4, 6, 8, 10 namına: Avukat Serhan Çinar

Yargıtay/Hukuk No: 198/2015
- (Lefkoşa Dava No: 1959/2005)

İstinaf eden: Kasım Eray Şahoğlu, Lefkoşa
(Davalı No.3)

ile

Aleyhine istinaf edilen: No.1- Tasarruf Mevduatı Sigortası ve Finansal İstikrar Fonu -c/o KKTC Merkez Bankası Lefkoşa
No.2- Erbank Limited, Lefkoşa (Davacılar)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Mehmet Şahoğlu
Aleyhine istinaf edilenler namına: Avukat Mustafa -Algun ve
Avukat Salih Çağdaşer

Yargıtay/Hukuk No: 4/2016
(Lefkoşa Dava No: 1959/2005)

İstinaf eden: No.1- Mustafa Defteralı, Lefkoşa
No.2- Tansu Ercantan, Lefkoşa
- (Davalı No.2 ve 6)

ile

Aleyhine istinaf edilen: No.1- Tasarruf Mevduatı Sigortası ve Finansal İstikrar Fonu c/o KKTC Merkez Bankası Lefkoşa
No.2- Erbank Limited, Lefkoşa - (Davacılar)

A r a s ı n d a.

İstinaf edenler namına: Avukat Serhan Çinar
Aleyhine istinaf edilenler namına: Avukat Mustafa Algun ve Avukat Salih Çağdaşer

Lefkoşa Kaza Mahkemesi Başkanı Bahar Saner'in, 1959/2005 sayılı davada, 3-0.10.2015 tarihinde verdiği karardan karşılıklı yapılan istinaflardır.

------------
K A R A R

Ahmet Kalkan: Bu istinafta, Mahkemenin kararını, Sayın Yargıç Bertan Özerdağ okuyacaktır.

Bertan Özerdağ: Tarafların talepleri uyarınca, karşılıklı isti-naflar birleştirilerek dinlenmiştir. Birleştirilen istinafların tümü 1959/2005 sayılı davadan dosyalandığından, tüm taraflar 1959/2005 sayılı davanın unvanında belirtilen şekilde anılacaktır.

MESELE İLE İLGİLİ OLGULAR

Lefkoşa Kaza Mahkemesinde, 1959-/2005 sayı ile dosyalanan davada, Tasarruf Mevduatı Sigortası ve Finansal İstikrar Fonu Davacı No.1, Erbank Ltd. ise Davacı No.2 olarak yer almaktadır.

Erbank Ltd. zamanında bankacılık faaliyetlerinde bulunan ancak ilgili dava tarihinde faaliyetleri dur-muş ve 25.7.2003 tarihli karar ile yönetim ve denetimi Davacı No.1'e devredilmiş bir limited şirkettir.

Bu davada, Davalılar tarafından ileri sürülen ön itirazlar muvacehesinde, Alt Mahkeme, davayı ön itirazlar tahtında iptal etmiş olup dosyalanan isti-naf sonrasında Yargıtay/Hukuk 7/2012 D. 34/2013 sayılı karar uyarınca, Alt Mahkemenin bu kararı iptal edilmiştir.

Davacılar, Davalılar aleyhine dosyaladıkları davanın Talep Takririnde özetle aşağıdaki iddialarda bulunmuşlardır:

Davacı No.1, kamu tüzel -kişiliğini haiz, görevi bankalardaki tasarruf mevduatlarını sigorta ettirmek ve mevduat sahiplerinin tüm haklarını korumak olan bir kurumdur.

Davacı No.2 ise bankacılık faaliyetinde bulunmak amacıyla kurulmuş bir limited şirket olup, 25.7.2003 tarih ve 5-01 No.lu karar ile yönetim ve denetimi Davacı No.1'e devredilmiş bir bankadır.

Davalı No.1, 2, 3, 4, 5, ,6 ve 7 ilgili tarihlerde Davacı No.2 Bankanın takriben % 95 nispetinde hisselerini elinde bulunduran ve/veya kontrol eden kişilerdi. Davalı No.1 v-e 6 kardeş, Davalı No. 2, 5 ve 7 ise onların yakınlarıdır. Davalı No.3 Bankanın hem Yönetim Kurulu Üyesi hem de Genel Müdürü, Davalı No.4 ise Davalı No.3'ün kardeş çocuğu ve aynı zamanda Bankanın Avukatıydı. Davalı No.1 ve Davalı No.6 sözlü ve/veya yazılı -talimatlarla Davacı No.2 Bankanın kararlarını yönlendirmekte, Bankanın Yönetim Kurulu Üyeleri ve Genel Müdürü ise bankacılık teamüllerine veya kurallarına uyulup uyulmadığına bakmaksızın bu talimatları yerine getirmekteydiler.

İhtilaf konusu işlemler ya-pıldığında, Bankanın kontrolü bu kişilerdeydi ve söz konusu kişiler Bankanın emin şekilde çalışmasını tehlikeye düşürerek Bankayı zarara uğratmışlardır.

Davalı No. 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 Şirketlerin yönetim ve denetimi ise No.1'den 7'ye kadar sıralanan -Davalı kişiler-deydi.

Davacı No.2 Bankanın yönetim ve denetimi, 25.7.2003 tarih ve 501 sayılı Karar ile Davacı No.1'e devredilmiştir.

Davalılar, kendilerine veya kendileriyle ortaklık bağı bulunan şirketlere kredi verirken bankacılık mevzuatına veya t-eamüllere aykırı davranarak, düşük faiz veya eksik faiz uygulayarak veya faiz iptali yönüne giderek Davacı Bankayı zarara uğrattılar.

Davacılar, Davacı No.2 Bankanın Fona devredilmesi üzerine, bilanço kayıtlarında var olan ve Fon kapsamında bulunan mevdu-atları faizleriyle birlikte toplam 9,562,855 TL olarak ödemiştir.

KKTC Merkez Bankası Müfettişlerinin yaptığı incelemeler sonucu No.1'den 7'ye kadar sıralanan Davalıların bankacılık usul ve teamüllerine aykırı hareket ederek, Bankayı 4,301,569 TL zarara -uğrattıkları hesaplanmıştır.

No.1'den 7'ye kadar sıralanan Davalıların Banka tarafından kredi verilirken ciddiyet göstermeyerek, teminatsız ve borç senetsiz krediler vererek ve verilen kredilerin geri dönüşü zora sokularak Bankanın tahsil kabiliyeti yok- edilmiş, bu nitelikteki şüpheli alacaklar için Banka Yönetimine 1,765,079 TL karşılık ayrılmasına karşın, Davacıların yaptığı tespitle, 734,167 TL, 308,349 Stg., 397,946 USD ve 5,386.67 Euro olmak üzere, toplam 2,175,010 TL karşılık ayrılmak durumunda kal-ınmıştır.

Davalılarca Gazimağusa Binasının bilirkişi değerlendirmesinde tüm bina değerinin 189,360 Stg. olduğu, sadece Erbank tarafından kullanılan kısmına ise 49,920 Stg. değer belirlendiği, Gazimağusa Binasının Banka Yönetimi tarafından bilanço hesapl-arında gösterilmiş olmakla birlikte Binanın Tapuda Banka adına kaydedilmediği, buna rağmen bilançolarda sabit kıymet altında 189,360 Stg. olarak hesaplanıp bakiyeye dahil edildiği belirtilmiştir.

Bilirkişi değerlendirmesinde ayrıca, aynı Binanın sabit -kıymet hesaplarında 321,868,972 TL olan değerinin yeniden değerlendirme altında 966,293.14 TL olarak yansıtıldığı, yeniden değerlendirme bedeli olan 644,424 TL'nin büyük bir kısmının, sermaye artırımında kullanılarak 2000 yılı sermaye bakiyesinin 300,000 T-L'den Bankanın Fona devredildiği tarihe kadar mukayyitlik kayıtlarında 1,093,604 TL'ye yükseltildiği, Gazimağusa Binasının yeniden değerlendirme toplamının bu sermaye hesaplarında büyük pay teşkil ettiği ifade edilmiştir.

Gazimağusa Binasının bedeli ol-arak 31.12.1999 tarihinde 321,546 TL'nin Ercantanların (Davalı No.1 ve 6) hesabına aktarıldığı, bu ödeme ilgili tarihteki kurdan hesap yapıldığında 369.273 Stg.e tekabül ettiği, ancak uzmanların yaptığı değerlendirmede bina değerinin 189.360 Stg. olduğunda-n bina değerinin çok üzerinde bir değerle bu binanın Bankaya satıldığı, bununla birlikte satılmış gösterilen binanın Tapu kaydının Ercantanlar üzerinde kalmaya devam ettiği ve hiçbir zaman Davacı No.2 Banka adına kaydedilmediği ortaya çıkmıştır.

Gazima-ğusa Şubesinin satış bedeli Ercantanların hesaplarına 3.1.2000 tarihinde aktarılmasına rağmen, binanın Bankaya satılma kararı 15.5.2000 tarihinde alınarak satış resmileşmiştir. Tüm binanın ve Erbank tarafından kullanılan kısmının değeri ile Banka hesapları-nda kullanılan miktarlar dikkate alındığında, tüm bina için fazladan bilançoya yansıtılan 185,681 Stg. ve sadece Erbank binası için ise fazladan bilançoya yansıtılan 325,121 Stg. tutar bulunmaktadır. Bu işlemler neticesinde Bankanın muhasebe kayıtlarında s-abit kıymet yapısında şişkinliğe ve sermaye yapısının yükseltilmesine neden olunmuş, satış işlemi tamamlanmayarak veya gerçekleştirilmeyerek de Banka zarara uğratılmıştır.

Davacı Fonun Bankaya el koymuş olduğu tarihe kadar toplam krediler içerisinde Er-cantan Ailesinin veya Şirketlerinin kullanmış olduğu kredilerin 51,193.83 Stg., 154,225 TL ve 170,305.01 USD olmak üzere toplam 513,089 TL'ye denk geldiği, Ercantan Ailesinin kredilerine Bankanın Fona devir tarihi olan 25.7.2003 tarihine kadar geçen sürede- uygulanacak faiz ile (Yönetim Kurulu ile iptal edilen faiz iptalleri dikkate alınarak hesaplandığında) bu Ailenin Bankaya toplam borcunun 25.7.2003 tarihine kadar karşılığının 2,167,647 TL'ye ulaştığı görülmektedir.

Davalı No.1, 2 ve 3 tarafından, E-rbank Ltd.in Yönetim Kurulunun 2/2002 sayı ve 29.7.2002 tarihli kararı ile Ercantan Şti. Ltd.e ait borç faizleri iptal edilmemiş olsa idi, 116-97 No.lu Tansu Ercantan hesabının bakiyesinin 45,675 TL yerine, 25.7.2003 tarihi itibarıyla faizleriyle birlikte -782,413 TL ve 116-96 No.lu Kansu Ercantan hesabının ise bakiyesinin 45,675 TL yerine, 25.7.2003 tarihi itibarıyla faizleriyle birlikte 782,413 TL olacaktı.

Banka, Özbilenler Engineering Ltd.e hiçbir teminat alınmadan veya teminatsız verilen 143,960 USD'n-ın kredi karşılığını ödemek zorunda bırakılmıştır. Bugün itibarıyla, ilgili hesapta, 149,355.54 USD teminatsız ve şüpheli alacak durmaktadır.

Bankanın Genel Müdürü Davalı No.3'ün hiçbir teminat almadan ve senet imzalatmadan Pivot Ltd.e açtığı hesapların -veya borçlandırmaların karşılığında alınan meblağlar, Pivot Ltd. Direktörleri tarafından keşide edilen çeklerle Davalı No.3'ün hesabına yatırılmıştır. Bu işlemlerde sadece Davalı No.3'ün imzası bulunmaktadır.

Davalı No.3'ün Galaksi Foreign Trade Co. Ltd-.e teminatsız ve borç senetsiz açtığı hesabın bakiyesi 35,558.83 USD'dir.

Davalı No.3'ün, Davacı No.2 Bankadan kullandığı krediler, teminatsız ve şüpheli alacak kapsamında ve 25.7.2003 tarihi itibarıyla bakiyeleri 3,719.92 Euro, 4,513.50 Stg., 13,750.90- USD ve 4451 TL olarak durmaktadır.

Bu işlemlerle ilgili No.1'den 7'ye kadar sıralanan Davalıların kusurlu hareketlerinin tafsilatı Talep Takririnde aşağıdaki gibi belirtilmiştir:

Bankanın en büyük hissedarları olan Davalı No.1 ve No.6, Bankadan kredi- kullanarak, bankacılık mevzuat ve teamüllerine aykırı olarak bu krediyi sermaye hesabına aktarmış ve sermaye artırma yoluna gitmişlerdir.

Bankanın özkaynakları 31.12.1999 - 25.7.2003 tarihleri arasında 10.4 kat erimiş olmasına ve Banka zararda ve özkay-nakları eksi değerde olmasına karşın, grup kredileri kapatılmamış ve gruba kredi kullandırılmaya devam edilmiştir.

Davalı No.11'e ait Erbank Ltd. tarafından kısmen Gazimağusa Şubesi olarak kullanılan Bina için mezkur Şirkete 11.3.1999 tarihinde 43,750 -TL ödeme yapılmış ve söz konusu ödeme Bankanın sabit kıymetlerinde gösterilmiş olmakla birlikte, 31.12.1999 tarihinde mezkur meblağ sabit kıymetler (gayrimenkul) hesabından çıkartılarak, aynı bina için Davalı No.8 hesabına 90,000 TL ve Davalı No.11 hesabın-a ise 231,546 TL olmak üzere toplam 321,546 TL ödeme yapılarak, mezkur Bina 3.1.2000 tarihinde Bankanın varlıkları arasında gösteril-miştir. 11.3.2000 tarihinden 31.12.2000 tarihine kadar Davalı No.11 hesabında tutulan 43,750 TL için hesaplanan faiz miktar-ının 290,886 TL olması gerekir.

Banka Yönetiminin 29.7.2002 tarih ve 02-2002 sayılı toplantısında "1999 yılı hesaplarında sehven yapılan Davalı No.11'e ait faizin iade edilmesi" kararı kabul edilmesine rağmen, bu karara istinaden işlemlerin gerçekleştir-ildiği 7.8.2002 tarihinde Davalı No.11'e ait 300-53 No.lu hesaptan Davalı No.8'e ait 300-51 No.lu hesaptan, Davalı No.1 ve/veya 2 ve/veya 6'ya ait 300-53 No.lu hesaptan faiz iptalleri yanında, Davalı No.8'e ait 300-51 No.lu, Davalı No.1'e ait 117-133 No.lu-, Davalı No.6'ya ait 117-134 No.lu ve Davalı No.2'ye ait Stg. hesabından faizler de iptal edilmiştir.

Banka Yönetiminin Ercantan Şirketler Grubuna ait 10-300-53, 30-118-01, 10-300-51 ve 10-117-198 numaralı hesaplara, 1.1.2002 - 27.7.2003 tarihleri ara-sında üç ayda bir faiz uygulaması gerekirken, yılda bir ve daha düşük oranlarda faiz uygulayarak, Bankayı 214,925 TL zarara uğratmıştır.

Ercantan Grubunun Bankaya olan riski 2,275,501 TL olması gerekirken, yukarıda belirtilen tüm bu işlemler nedeniyle r-isk Banka bilançosunda 529,953 TL olarak gösterilmiştir.

Bankanın Fona devredildiği 25.7.2003 tarihinde kullandırılan kredi miktarı 4,976,474 TL, tahsili gecikmiş kredi miktarı ise 878,028 TL idi. Banka bu krediler için 1,755,446 TL karşılık ayırmış, kul-landırılan kredilerin net tutarı bilançoya 3,221,028 TL olarak yansıtıldıktan sonra zarar kalemi 4,301,569 TL'ye ulaşmıştır. Oluşan zarar dönem itibarıyla Banka bilançosunun % 40'ını oluşturmakta olup tahsili gecikmiş kredilerin tahsil imkanı büyük oranda -sınırlıdır.

Gazimağusa Şube Binası için Ercantan Grubuna ait Şirket hesapları olan Davalı No.8'e 90,000 TL ve Davalı No.11'e 231,546,280 TL olmak üzere toplam 321,546,280 TL ödeme yapılmış ve bu Bina bedeli 3.1.2000 tarihinde Bankanın varlıkları arasın-da gösterilmiş ve her yıl yeniden değerlendirmeye tabi tutulup bilançoya yansıtılmış olmasına rağmen, Bina hiçbir zaman Bankaya devredilmemiştir. Menkul ve gayrimenkullerin amortismanları düşüldükten sonra Bankanın 25.7.2003 tarihi itibarıyla sabit kıymetl-er toplamı 1,440,994 TL olmuştur.

Davalılar aile efradına ve Grup Şirketlerine bankacılık mevzuatına veya usul ve teamüllerine aykırı olarak ve yeterli teminat almadan veya teminatsız kredi kullandırdılar ve/veya bu kredilere hiç faiz uygulamadılar veya- düşük faiz uyguladılar ve/veya bu kredilerin geri dönmesi için idari ve yasal önmeler almadılar ve Bankanın likidite sorunu yaşamasına veya mevduatları ödeyemez duruma düşmesine neden oldular.

No.8'den 13'e kadar sıralanan Davalılar, Davacı No.2 Bankan-ın kontrol ve denetimini elinde bulunduran, No.1'den 7'ye kadar sıralanan Davalıların bankacılık mevzuatına veya usul ve teamüllerine aykırı hareket ettiklerini bildikleri veya bilebilecekleri halde, borç hesaplarından faiz iptallerini kabul etmekle veya 3- ayda bir faiz yerine yılda bir defa daha düşük faiz uygulamasını veya faiz iptallerini sükut etmekle, Gazimağusa Şubesinin Bankaya devri hiçbir zaman gerçekleşmediği halde satış bedelini kabul etmekle, teminatsız veya yeterli teminat olmadan kredi kabul e-tmekle veya kredilerin geri dönmesi için hiçbir çaba harcamamakla Banka Yönetiminin eylemlerini kolaylaştırmış ve/veya gerçekleşmesini sağlamışlar ve Bankanın zarara-ziyana uğramasına ve Bankanın mali bünyesinin zayıflayarak Fona devredilmesine sebep olmuş-lardır.

Davalılar, Bankayı yönetmek ve denetlemek görevlerini ifa ederken, mevzuata veya bankacılık usul ve teamüllerine uymadılar veya gerekli tedbirleri almadılar.

Davalı No.3, 29.11.2000 tarih ve 8-2000 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile Genel Müd-ür olarak atanmış ve 12.3.2001 tarihinden itibaren yapılan toplantılara katılmaya ve alınan kararlara imza atmaya başlamış olmakla birlikte, karar defterinde genel müdür olarak atandığına dair bir karara rastlanılmamış, Şirketler Mukayyitliği kayıtlarında -ise Yönetim Kurulu Üyeliğine başlama tarihi 12.4.2001 olarak gösterilmiştir.

29.8.2002 tarihli Banka Yönetim Kurulu Kararı ile Banka Hisselerinin % 22'si Şahoğlu ve % 13'ü ise Arıkan Ailelerinin kontrolüne geçmiştir. Davalı No.3'ün Bankadan kullandığı m-uhtelif kredi hesaplarının toplamı 40,361 TL'dir. Davalı No.7 Erhan Arıkan'ın % 51 hissesine sahip olup Direktörü olduğu Pivot Ltd.in Bankadan kullandığı kredilerin toplamı 496,260 TL'dir. Söz konusu hesaplar "Alacaklı Cari" hesap şeklinde açılmış olup, bo-rç senedi düzenlenmemiş ve kredi kullandırmayla ilgili olarak Banka Yönetim Kurulu kararı alınmamıştır.

Neticede Bankanın yukarıda belirtilen alacakları veya zararları üzerinden o dönemde geçerli olan % 80 nispetinde faiz ödenmesi talep edilerek, Talep -Takririnin talep kısmında 9,562,855 TL, 4,301,569 TL ve faizleri talep edilmektedir.

Davalı No.1, 8, 10 ve 12 Müdafaa Takriri dosyalayarak, Davalı No.1, 2, 3, 4, 6 ve 7'nin Davacı Bankanın % 95 hisselerinin adlarında bulundurmaları hasebiyle Bankanın ko-ntrol ve idaresinin bu kişilerde olduğunu kabul etmelerine rağmen, iddia edilen akrabalık ilişkilerini reddetmişler ve hiçbir zaman sözlü veya yazılı talimatlarla Bankayı yönetmediklerini ileri sürmüşlerdir. Müdafaa Takririnde ileri sürülen iddialar özetle- şöyledir:

Banka, Yönetim Kurulu Kararları ile bankacılık mevzuatı, usul ve teamüllerine uygun olarak yönetilmekteydi. Davalılar, Bankanın emin şekilde çalışmasını engellemedikleri gibi Bankayı da tehlikeye düşürmediler ve zarara sebebiyet vermediler. Al-dıkları kredilere faiz uygulanmadığı doğru olmayıp, tam aksine hesaplarına fazladan faiz uygulanmıştır.

Davacıların mudiler veya yükümlüler için 9,562,855 TL ödedikleri iddiası doğru olmadığı bir yana, Bankanın bunları ödeyebilecek müşteri alacağı mevcu-ttu. Bu miktarın mudilere ödenmiş olması, Davalıların Bankayı zarara uğrattığı anlamına gelmez. Davacılar herhangi bir ödeme yapmış olsa bile, bu ödemeler yasal zorunluluktan yapılmış değildir.

Davalılar Bankayı idare ederken ve kredi verirken gerekli c-iddiyeti göstermişler, buna rağmen Davacılar, kredilerin geri dönüşümünde veya tahsilatta gerekeni zamanında yapmadıkların-dan veya dava açmadıklarından veya açılan davaları takip etmediklerinden, krediler tahsil edilememiştir. Dolayısıyla, Davalılar, Dava-cı Bankayı zarara uğratmamışlardır.

Gazimağusa Binası rayiç kıymetle Bankaya satılmıştır. Davacılar, halen tasarruflarında olan Gazimağusa Binasının mülkiyetini kasten devralmadılar. Davacılar isteselerdi Gazimağusa Binasının mülkiyetini devralabilirle-rdi.

Davalıların borçları konusunda ileri sürülenler hayal ürünüdür. Özbilenler Engineering Ltd.e kullandırılan kredi tamamen Şube Müdürünün hatası ile gerçekleşmiş olup, Davalıların bu konuda herhangi bir sorumluluğu yoktur. Davalı No.1, 8 ve 10, Kasım -Şahoğlu'nun yaptıklarından sorumlu olamazlar.

Davalılar Bankadan borçlanarak Bankaya sermaye koymamışlardır. Bankanın kredileri veya grup kredileri yasal sınırlar içerisindedir. Faiz iptalleri, hatalı mütalaa sonucu yapılan faiz işlemlerinin iadesi amac-ıyla yapılmış olup, Banka zarara uğratılmamıştır. Uygulanan faiz nedeniyle de Banka zarara uğratılmamıştır. Davalı No.1, 8 ve 10'un yaptığı kredi işlemlerinden dolayı Bankaya zarar verilmemiş, mali bünyesinin zayıflamasına sebep olunmamıştır. Bu nedenle, D-avalıların Davacı Bankanın zararından dolayı sorumlu olmalarını gerektirecek bir durum yoktur. Davalılardan talep edilen faizler çok yüksek oranda faizlerdir.

Davacılar tarafından Davalı No.8 aleyhine 2503/2005 ve 2506/2005 No.lu davalar açılarak hükü-m alındı. Davalı No.8 bu hükümlü borcu Davacılara ödemeye hazırdır. Keza, 16.9.2001 tarihli protokol uyarınca takriben 31.12.2011 tarihinde 50,000 TL'lik ödeme ile Davalı No.8'in tüm borcu kapatılmıştır. Bu nedenle, Davalı No.8 aleyhindeki davanın ret ve i-ptal edilmesi gerekir.

Davalı No.10 sadece % 0.001 hisse sahibidir. Diğer hissedarlara dava dahi açılmamıştır. Davalı No.10'un Davacılara herhangi bir borcu yoktur, varsa bile ödemeye hazırdır. Keza Davalı No.10 aleyhine 2520/2005 ve 2507/2005 sayılı da-valar açılarak hüküm elde edilmiştir. Bu nedenle, Davalı No.10 aleyhindeki dava da ret ve iptal edilmelidir.

Davalı No.2, 6, 9, 11 ve 13 tarafından da, daha sonra tadil edilmiş bir müdafaa dosyalanmıştır. Müdafaaları özetle şöyledir:

Davalı No.1, 2, 3-, 4, 6 ve 7'nin Davacı Bankanın % 95 hisseleri adlarında bulundurmaları hasebiyle kontrol ve idarenin bu kişilerde olduğu kabul edilmektedir. Ancak iddia edilen akrabalık ilişkileri doğru olmayıp, Banka hiçbir zaman sözlü veya yazılı talimatlarla, bankacıl-ık mevzuatı, usul ve teamülerine aykırı talimatlarla yönetilmemiştir. Tam aksine, ilgili dönemde Banka, Yönetim Kurulu Kararları ile bankacılık mevzuatı, usul ve teamüllerine uygun olarak yönetilmekteydi. Bankanın emin şekilde çalışmasını engellemedikleri -gibi, tehlikeye de düşürmediler ve zarara sebebiyet vermediler. Aldıkları kredilere faiz uygulanmadığı doğru olmayıp, tam aksine hesaplarına fazladan faiz uygulanmıştır.
Davacıların mudiler veya yükümlülüler için 9,562,855 TL ödedikleri iddiası doğru olm-ayıp, Bankanın bunları ödeyebile-cek müşteri alacağı mevcuttu. Bu miktarın mudilere ödenmiş olması Davalıların Bankayı zarara uğrattığı anlamına gelmez. Davacılar herhangi bir ödeme yapmış olsa bile, bu ödemeler yasal zorunluluktan yapılmış değildir.

Da-valılar Bankayı idare ederken ve kredi verirken gerekli ciddiyeti göstermişler, buna rağmen Davacılar, kredilerin geri dönüşümünde veya tahsilatta gerekeni zamanında yapmadıkların-dan, dava açmadıklarından veya açılan davaları takip etmediklerinden, kredil-er tahsil edilememiştir. Bu nedenle Davalılar Davacı Bankayı zarara uğratmadılar ve mevcut olgularla da bu sonuca varılamaz.

Gazimağusa Binası rayiç kıymetle Bankaya satılmıştır. Davacılar halen tasarruflarında olan Gazimağusa Binasının mülkiyetini kas-ten devralmadılar. Davacılar isteselerdi mülkiyeti devralabilirlerdi. Davacılar Gazimağusa Binasının tasarrufunu 10 yıl tuttuktan sonra devralmak istemedikleri için tutanak karşılığı anahtarı teslim ederek, karşılığını Davalıların hesaplarına borç kaydetmi-ştir. Bu 10 yıllık kullanım için Davalılara herhangi bir ödemede bulunmadıkları nedeniyle Davacılar aleyhine dava açılmıştır.

Davacılar, Davalı No.6, 9 ve 11 aleyhine Lefkoşa Kaza Mahkemesinde 2109/2005, 2501/2005, 2780/2005, 2502/2005 ve 2522/2005 sayı-lı davaları ikame etmişler ve bu davalar neticelenmiştir. Bu davalar neticesinde, Davalılar, Davacı Bankaya borçlu olmayıp tam aksine alacaklıdırlar.

Özbilenler Engineering Ltd.e kullandırılan kredi tamamen Şube Müdürünün hatası ile gerçekleşmiş olup D-avalıların herhangi bir sorumluluğu yoktur.
Gazimağusa Binası rayiç kıymetle Bankaya satılmıştır. Davacılar tasarruflarında tuttukları binayı hiçbir kira ödemeden kullanmışlar, Davalılar da Bankayı desteklemek amacıyla kullanım bedeli talebinde bulunmamış-lardır.

Davalıların Bankadan borçlanıp sermaye koyma niyetleri gerçekleşmemiştir. Davalıların kullandıkları krediler yasal sınırlar içerisinde olup, grup kredi miktarlarına ilişkin iddialar doğru değildir.

Faiz iptalleri hatalı mütalaa sonucu yapıl-an faiz işlemlerinin iadesi amacıyla yapılmış olup Banka zarara uğratılmamıştır.

Kredilerin geri dönüşümünde veya tahsilatında Davacılar zamanında gerekeni yapmadıklarından veya dava açmadıklarından veya açılan davaları takip etmediklerinden dolayı, kred-iler tahsil edilememiştir. Neticede Davalılar Davacı Bankayı zarara uğratmamışlardır. Gerek binanın satın alınması gerekse bu konuda alınan karar ve yapılan işlemlerde usulsüzlük veya ihmal olmadığı gibi, basiretli bir iş adamı gibi yasalara uygun olarak B-anka yönetilmiştir.

İlgili dönemde ülkede yaşanan ekonomik kriz nedeniyle Davacı Bankanın yönetimi Merkez Bankası tarafından TMSFİF'ye devredilmiştir.

Davalı No.2, 6, 9, 11 ve 13'ün işlemlerinden dolayı Bankaya zarar verilmemiş olup, mali bünyesini-n zayıflamasında kusurları bulunmamaktadır. Bu nedenle, zarardan dolayı sorumlu olmalarını gerektirecek bir durum yoktur. Davalılardan talep edilen faizler çok yüksek oranda faizlerdir. Belirtilenler muvacehesinde davanın ret ve iptal edilmesi gerekir.

- Davalı No.3 tarafından dosyalanan Müdafaanın özeti ise şöyledir:

Davacı Banka bankacılık teamüllerine göre yönetilmiştir. İlgili zamanlarda yönetim ve denetim sadece bu davadaki Davalılarda değildi. Bankanın kuruluşundan itibaren 13 kişinin Yönetim Kuru-lu Üyeliği yapmış olmasına rağmen, anlaşılmaz biçimde, TMSFİF tarafından, sadece bu davadaki 5 Yönetim Kurulu Üyesine dava açılmıştır.

Davalı No.8,9, 10, 11, 12 ve 13'ün yönetim ve denetimi hiçbir zaman Davalı No.3'ün kontrolüne girmemiştir. Davalı No.3- hiçbir zaman düşük faizle veya faizsiz kredi kullanmamıştır.

Davacı Bankanın acze düşmüş olduğu Merkez Bankasının denetimlerinde ve hazırladığı raporlarda görülüp yıllardır bilinmesine rağmen, Merkez Bankasının ihmalleri ve gerekli önlemlerin alınmamas-ı neticesinde Banka bu duruma düşürülmüştür.

Davacılar Bankayı devraldıktan sonra bilhassa TMSFİF'nin ihmalkarane davranışları nedeniyle Bankanın alacakları tahsil edilemedi veya tahsilinde ihmal gösterildi. Davacılar, Bankanın alacaklarının tahsilini y-apmayarak veya ihmal göstererek veya tahsil için gerekli işlemleri başlatmayarak veya kredilerde gayriyasal indirimler yaparak ve bu kredi hesaplarını kapatarak Davacı Bankanın zararını artırdılar veya zarara uğradığı izlenimini yarattılar.

Gazimağusa Ş-ube Binasının durumu yıllardır Merkez Bankası tarafından bilinmektedir. Eğer Binanın durumunun herhangi bir zarara sebebiyet verme ihtimali olsaydı, 1999 yılında Merkez Bankasının Bankayı devralması gerekirdi. Bir an için Gazimağusa Şubesi işleminin, Banka-yı zarara uğrattığı ispat edilse bile, o dönemde genel müdür olmayan Davalı No.3'ün bu zararla alakası olamaz veya bundan sorumlu olamaz.

Faiz iptalleri ile ilgili kararlarda, Davalı No.3'ün imzası yoktur.

Özbilenler Engineering Ltd.e Yönetim Kurulu -Kararı ile kredi verilmiş olup, herhangi bir gayriyasal durum yoktur. Keza Davalı No.3, Yönetim Kurulunun Kararını uygulamak ve bu krediyi kullandırmak zorundaydı.

Davalı No.3 aleyhine Lefkoşa Kaza Mahkemesinde 4187/2005, 3019/2006, 3020/2006, 3021/2006- ve 3022/2006 No.lu davalar açılmış olup, aynı olgular nedeniyle bir kişi aleyhine iki dava açılamayacağından, davanın ret ve iptal edilmesi gereklidir.

Davalı No.7, dosyaladığı Müdafaa ile, aleyhindeki tüm iddiaları genel bir cevap ile ret ve inkar etm-iştir.

Davayı dinleyen Alt Mahkeme, Davalı No.1 ve 6 aleyhine, 183,385.07 TL, yasal faiz ve dava masrafları, Davalı No.6 aleyhine 74,069.17 TL, yasal faiz ve dava masrafları, Davalı No.1, 2, 3 ve 6 aleyhine 1,092,592.03 TL, yasal faiz ve dava masrafları- için emir ve hüküm verdi. Davalı No.7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 aleyhindeki davaları ret ve iptal etti ve bu numaralı Davalılar lehine, dava masraflarının Davacılar tarafından ödenmesine emir verdi.

Bu hükümden, Davacılar ve Davalılar tarafından, karşılı-klı toplamda 4 istinaf dosyalandı.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Birleştirilerek dinlenen istinaflarda, taraflarca karşılıklı yapılan istinafları aşağıda başlıklar halinde özetleyerek, tarafların istinaf başlıklarını belirledik.

Muhterem Alt Mahkeme, Merkez Ban-kası tarafından Bankalar Yasası'nın 39.maddesi uyarınca şahısların sorumluluğu hakkında bir karar alınmış olmadan ve/veya bu ön şarta uyulmadan açılan bu davayı ön itirazlara istinaden reddetmemekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalıların istinafa- konu işlem veya kararlarından dolayı Davacıların karşılık ayırmak zorunda kalmaları sonucu uğramış oldukları zararlarla ilgili taleplerini Talep Takririnde yeterli tafsilat verilme-diğinden reddetmekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Genel Kurul Kararı- alınarak sermaye artışına gidilmesine rağmen, hisse tahsisi yapılmadığın-dan bu sermaye artışı ile ilgili işlemlerin geçersiz olduğuna ve iptal edilmesi gerektiğine bulgu yapmamakla ve bu işlemleri geçerli kabul etmekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme,- kullandırılan krediler karşılığında Davacı Bankanın 1,755,446 TL karşılık ayırmasına ve bu miktarın zarar kaleminde yer almasına karşın bu miktarın zarar-ziyan olarak ödenmesine emir ve hüküm vermemekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, sermayenin 966,29-3.14 TL'ye çıkartılması nedeniyle Bankanın zarar-ziyana uğradığına dair Talep Takririnde bir iddiaya yer verilmediğinden, Davacıların bu taleplerini reddetmekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalıların Davacı Bankadaki hesaplarına düşük faiz uygulat-ılarak Bankanın zarara uğratıldığına bulgu yapmamakla hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, No.1'den 7'ye kadar sıralanan Davalıların Davacı Bankadan Özbilenler Engineering Ltd.e kullandırdıkları kredi nedeniyle Bankanın zarara uğratıl-dığına bulgu yapmamakl-a hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.11'i 183,385.07 TL ve 43,750 TL'den sorumlu tutmamakla ve aleyhine hüküm vermemekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davacıların talep ettiği oranda ve tarihten faiz talepleri uyarınca emir ve hüküm vermemek-le hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.3'ü, kullandırdığı hesaplarla ilgili oluşan zarardan şahsen sorumlu kılmamakla hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.8, 9, 10, 11, 12 ve 13'ün aleyhlerindeki davanın ispat edilemediği gerekçesiyle dava-yı ret ve iptal etmekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.1 ve 6'nın Davacı No.1 Bankanın kapora bedeli olarak ödemiş olduğu paranın kapora olarak alındığına bulgu yapmamakla ve Bankaya iadesinden sonra hesapta tutulduğu dönem için 183,385.07 TL- faiz kaybı oluştuğuna ve faiz kaybını ödemelerine emir vermemekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.1 ve 6'nın müştereken 147,138.34 TL ödemelerine emir vermekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.1, 2, 3 ve 6'yı Emare No.72 ve Emare N-o.73 Kredileri kullandığı ve/veya Davalı No.1 ve 6'nın Davacı Bankadan 100'er bin Stg. borçlandıkları bulgusunu yapmakla ve Bankayı faiz kaybı nedeniyle zarara uğrattıkları nedeniyle 1,092,592.023 TL ödemelerine emir ve hüküm vermekle hata etti.

Muhterem- Alt Mahkeme, faiz iptallerinden ve/veya fiktif faizlerden Davalıları sorumlu kabul etmekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, sermaye artışının usulsüz ve/veya karar alınmadan ve/veya Şirket Tüzüğü'ne uyulmadan ve/veya hukuka aykırı olarak yapılmış ve/vey-a geçersiz bir sermaye artışı olduğuna ve/veya ultra vires işlemler olduğuna bulgu yapmamakla ve bu sermaye artışı işlemlerini iptal etmemekle ve borçlanma ile bu sermaye artışının yapıldığı bulgusuna varmakla hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Davalı No.1- ve 6'nın yasal sınırlar üzerinde ve/veya Banka özkaynağının % 20'sinin üzerinde kredi kullandıklarına bulgu yapmakla hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, res judicata iddiasını reddetmekle hata etti.

TARAFLARIN İDDİA VE ARGÜMANLARI

Davacılar istinaftaki -hitaplarında istinaflarını 6 başlık altında özetlediler:

Birinci başlık, Davacıların Talep Takririnin 6 (c) paragrafında karşılıklarla ilgili yeterli tafsilat vermiş olmalarına karşın Talep Takririnde yeterli tafsilat veril-mediği gerekçesiyle karşılık-larla ilgili olarak zarar-ziyan talepleri uyarınca, Davacılar lehine emir ve hüküm vermeyen Alt Mahkemenin hata yapmış olduğuna yönelik istinaf sebebiyle ilgilidir. Talep Takririnde hangi hesaptan teminat alınmadan kredi kullandırıldığı ve bu nedenle karşı-lık ayrıldığı belir-tilmemiş olabilir, ancak Talep Takriri bir bütün olarak irde-lendiğinde bu konuda yeterli tafsilat bulunmaktadır.

Alt Mahkemeye müşterek emare olarak sunulan Emare No.96, diğer emareler ve şahadet dikkate alınmış olsalardı Alt Mahke-me huzurunda bu zarar-ziyanın nasıl oluştuğu, hangi hesaplardan kullandırılan, teminatsız veya senetsiz veya geriye dönüşü veya tahsili imkansız alacaklar oldukları görülebilecekti. Davacılar Alt Mahkeme huzurunda taleplerini ispat edebilmek için yeterli ş-ahadet sunmuş olup taleplerini ispat edebilmişlerdir. Alt Mahkeme huzurunda bu konuda yeterli şahadet bulunmasına rağmen, Mahkeme bu iddianın şahadetle ispat edilemediği sonucuna varmakla ve talepleri reddetmekle hatalı bir karar verdi.

Alt Mahkeme, ser-mayenin 996,293.14 TL'ye yükseltilmesine dayanan Davacıların zarar-ziyan taleplerinin layihalarda yer almadığı gerekçesi ile bunları reddetmiş ve hatalı bir karar vermişti. Alt Mahkeme layihaları yeteri kadar incelemiş olsa idi, Talep Takririnin 6(H) ve 7(-H) paragraflarında, bu sermaye artışının Bankayı olumsuz etkilediğinin açıkça serdedilerek "zarar" başlığı altında bu talebin yapılmış olduğunu görebile-cekti. Bu nedenle, sermayenin bu şekilde yükseltilmesinin Bankayı zarara uğratmadığı, oluşan zararı per-delediği ve sermayenin bu şekilde yükseltilmesi sonucu Bankanın yöneti-minin tamamıyla Davacı No.1'in kontrolüne geçmesine sebep olunduğu göz önüne alındığında, Davalılara bir menfaat sağlanmadığı bulgusuna varılması hatalıdır. Bankanın kontro-lünün Davacı- No.1'e geçmiş olması zararı ortadan kaldırmaz.

Alt Mahkeme doğru bir şekilde, yeniden değerlendirme ile Davacı Bankanın kendine ait olmayan Gazimağusa Binasını değer-lendirme kapsamına almasının mümkün olmadığına bulgu yapmış-tır. Fakat Mahkeme bu doğru- tespitten sonra zarar olmadığına karar vermekle hatalı bir sonuca gitmiştir. Bankanın malı olmayan bir bina ile yeniden değerleme yöntemiyle sermaye artışına gidilmiş ve sermaye artışı için gerekli sermaye yatırılmadan hisselerin lehine bir artış yapılmı-ştır. Yeniden değerleme yöntemi ile sermaye artırılmamış olsa idi, Banka bu sermaye artışı ile orantılı mevduat toplayamayacak, kredi kullandıramayacak ve zarar bu denli yüksek olmayacaktı.

Tanık No.8 Dilek Osum "Bu sermaye artışı olmasaydı, Banka bu mik-tar kadar zararda olurdu ve zarar perdelenmemiş olurdu, bu perdelenme olmasaydı zarar görünebilir olurdu" şeklinde şahadet vermiş ve zararı ortaya koymuştur. Dolayısıyla, bu Tanık zararı ve miktarını Mahkemeye beyan etmiştir.

Bankalar Yasası'nın 39.madde-si, bankayı zarara uğratanların aleyhine dava açılması için menfaat sağlanmış olmasını şart koşmamaktadır. Yasa, banka yöneticilerinden veya hissedarlarından bankanın mali bünyesinin zayıflamasına neden olanların da zarardan sorumlu olacaklarını düzenleme-ktedir. Zararın, Bankaya ait olmayan bir gayrimenkulün yeniden değerlenme yöntemi ile sermaye artırılması suretiyle perdelenmiş olması, oluşan zararı ortadan kaldırmaz. Alt Mahkeme belirtilenleri göz önüne almış olsa idi, Davacıların bu talepleri uyarınca -emir ve hüküm vermesi gerekirdi.

İstinafın 3.başlığı altındaki istinaf sebebi, Banka Yönetiminin Davalıların hesaplarına düşük faiz uygulayarak, Bankanın faiz kaybına sebep olduğu ve zarara uğratıldığı iddiası uyarınca, Alt Mahkemenin Davacılar lehine hü-küm vermemekle hata yaptığıyla ilgilidir.
Alt Mahkeme, Davacıların iddialarını inceleyerek, Bankanın o dönemde kredilere uyguladığı faiz oranının % 85 olmasına karşın, Banka Yöneticilerinin Hissedar ve Direktör bulunduğu Ercantan Şirketi Ltd.in Bankadaki -kredi hesaplarına % 70 nispetinde faiz uygulanmış olduğunu ve ilgili Şirketin menfaat temin etmiş olduğunu tespit etmesine karşın, mevzuatta düşük faiz uygulamasını yasaklayıcı bir düzenleme bulunmadığından, düşük faiz uygulaması neticesinde faiz kaybı ile- oluşan zarar-ziyan talepleri uyarınca emir ve hüküm vermemiştir.

Halbuki Alt Mahkemenin, Banka Yönetiminin, Grup Şirket-lerine düşük faiz uygulamasının Bankayı faiz kaybı nedeni ile zarara uğratmış olduğunu dikkate alarak, Davacılar lehine hüküm vermes-i gerekirdi.

Bununla birlikte, 14/2000 ve 39/2001 sayılı Bankalar Yasası'nın 25.maddesi "bir bankanın yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin menfaat ilişkileri bulunduğu tüzel kişilerin veya anne, baba, kardeş, karı - koca ve çocuklarına verilecek krediler-in veya teminat ve kefalet taleplerinin müzakeresine iştirak edemezler ve bu işlemler hakkında oy veremezler" kuralını öngörmektedir. Bu düzenlemeye rağmen, Davalı No.1 ve Davalı No.6, hissedarı oldukları şirketlerin kredi talep-lerinin görüşüldüğü yönetim- kurulu toplantılarına katılmakla ilgili mevzuatı ihlal edip kendi hesapları ve/veya Hissedar ve Direktör oldukları Davalı No.11 lehine kararlar almışlar ve bu kararların uygulanması sonucu Bankayı zarara uğratmışlardır. Alt Mahkeme bu durumu Bankalar Yasa-sı'nın 39.maddesi altında değerlendirmiş olsa idi bu işlemlerin Bankanın mali bünyesini zayıflatmış olduğu sonucuna ulaşması gerekirdi. Mahkeme bu sonuca ulaşmayarak hatalı bir karar vermiştir.

İstinafın 4.başlığı olarak ise ileri sürülen argümanlar şunl-ardır:
Özbilenler Engineering Ltd.e Banka tarafından akreditif açılması konusunda Yönetim Kurulunun aldığı kararlarla Banka zarara uğratılmıştır. Bu akreditif teminatsız açılmış, akre-ditif ile ithal edilen klimalar, akreditif bedeli alınmadan teslim edile-rek Bankanın zarara uğratılmasına sebep olun-muştur. Bu akreditif bedelinin tahsili amacıyla açılan dava sonucunda tahsilat yapılamamıştır. Bu işlemler Banka Yönetimi tarafından bilinmekle birlikte, bu işlemleri yapıp Bankayı zarara uğratan Gazimağusa Müdü-ründen hesap sorulmayarak, Banka zarara uğratılmıştır. Bankanın bu işlem nedeniyle zarara uğramasına sebep olunmasına binaen, Alt Mahkeme, banka yöneticileri olan Davalılar aleyhine hüküm vermemekle hata etmiştir.

İstinafın 5.başlığının konusu, Davacılar-ın Talep Takririnde talep ettikleri faiz taleplerinin Alt Mahkeme tarafından reddedilmesidir.

Alt Mahkeme, Talep Takririnde faiz talebi bulunmadığından ve sadece talebin (b) paragrafından yapılmış olmasından dolayı, faiz konusunda yeterli açılım veya tal-ep yapılmadığı ve faizle ilgili mevzuatın bulunmadığı gerekçesi ile bu yöndeki talepleri reddetmiştir.

Alt Mahkeme, Davacıların faizle ilgili olarak Talep Takririnde 10. ve 11.paragraflarda yeterli açılım ve talep yaptıklarını göz ardı ederek hatalı bir -karar vermiştir.

Alt Mahkeme hüküm tarihinden itibaren faiz ödemesine hükmetmiş olmakla birlikte, Davacıların faiz talepleri, Bankalar Yasası'nın 39.maddesine, Bankanın zarara uğratıl-masına dayanmakta olup zarara uygulanacak faizin zararın tespit edildi-ği tarih itibarıyla tahakkuk ettirilmesi gerekirdi. Davacıların talepleri reeskont faiz talebi olup yıldan yıla değişmekte ve düşmekteydi. Alt Mahkeme, bankaların faizleri kendilerinin belirlediğini ve bankaların gelirlerinin faiz olduğunu göz ardı ederek,- yıllık yasal faize hükmetmekle hatalı bir karar verdi. Yargıtay tarafından faiz ihtilafı konusunda verilen son karar olan Yargıtay/Hukuk 22/2016 D.3/2018 sayılı kararda belirtilen prensipler uyarınca, faiz taleplerinde Davacılar haklıdır.

Alt Mahkeme e-n kötü ihtimalle faiz taleplerini 25.7.2003 tarihinden itibaren yasal faiz olarak vermesi gerekirdi.

Davacıların istinafının 6.başlığı, Alt Mahkemenin Davalı No.8, 9, 10, 11, 12 ve 13 aleyhindeki davanın ispat edileme-diğine yönelik kararıyla ilgilidir. -

Davacılara göre, Alt Mahkeme bu kararı vermekle birlikte neden ispat edilemediğinin gerekçesini kararında belirtmedi.

Bu davada Davacı Bankanın yönetim ve kontrolünü elinde bulunduran Davalılarla, aleyhindeki dava ispat edilemediği sonucuna varılan Dav-alı No.8, 9, 10, 11, 12 ve 13 Şirketler arasında hissedarlık ve yöneticilik ilişkileri bulunmaktaydı. Mahkeme, Bankalar Yasası'nın 6.maddesinin (2).fıkrasında, 23.maddesinin (3)fıkrasının (A)bendinde düzenlenen hukuki durumu göz önüne almış olsa idi, bu Da-valıların Davacı Banka üzerinde dolaylı yönetim ilişkisinin bulunduğu sonucuna var-ması gerekirdi. Bankanın zararı gizlenerek kar gösterilirken, bu Davalıların hesaplarında oynamalar veya işlemler yapılmış-tır. Banka, Davalı No.8 ve Davalı No.11 Şirketleri-n hesap-larına yapılan borç kaydı neticesinde faiz geliri yaratmıştır. Bankaya faiz geliri yaratılması ile bilançolarda artışa sebep olunarak, Banka zararda değil kardaymış gibi gösterilmiştir. Bu işlemler, tüm Davalıların Bankayı birlikte yönettiklerini v-e Bankanın, yönetim ve denetimlerini elinde bulundurduklarını ortaya koymaktadır.

Banka Direktörlerinin, kendilerinin Direktör ve Hissedar oldukları Davalı No.11 Şirket hesaplarına bu oranda faiz uygu-lanmasaydı, Davacı Bankayla çalışılmayacağı şahadeti -ile, düşük faiz uygulanmasına yönelik alınan kararın, Bankanın Davalı No.11 tarafından veya onun talimatları ile yönetil-diğini göstermişlerdir.

Davacı Banka, 1999 yılında 43,750 TL'yi Davalı No.11'e ödemiş ve bu ödeme 18 ay sonraya denk gelen 31.12.2000- tarihinde tekrardan Bankanın kasasına geri dönmüştür. Bu işlem ile ilgili Davalı No.11 hesabına hiçbir faiz işletilmemiş veya uygulanmamıştır. Alt Mahkeme Davalı No.11'in bu meblağı kullanarak menfaat elde ettiğine ve Davalı No.1 ve Davalı No.6'nın Bankal-ar Yasası'nın 39.maddesi altında bu işlemden dolayı oluşan 183,385.07 TL zarardan sorumlu olduklarına bulgu yapmış olmasına karşın, hesabına aktarılan paradan dolayı menfaat elde eden Davalı No.11'i bu zarardan neden sorumlu tutmadığını veya gerekçesini be-lirtmeyerek, hatalı bir karar vermiştir.

Belirtilenlerle, Alt Mahkeme, Davalı No.11'i de bu faiz kaybından sorumlu olarak kabul etmemek ve aleyhindeki davayı reddetmekle hatalı bir karar vermiştir.

Davacıların, Davalılar tarafından dosyalanan karşı ist-inaflara yönelik hitaplarının özeti ise şöyledir:

Alt Mahkeme, şahısların sorumluluklarına gidilebilmesi için Bankalar Yasası'nın 37(3) maddesi uyarınca Merkez Bankası kararı olması hususundaki ön şart yerine getirilmeden dava açıldığından, davanın ret ve- iptal edilmesi gerektiği yönün-deki ön itiraz muvacehesinde, bu ön itirazı reddetmekle hatalı bir karar vermiş değildir. Bankanın yönetim ve denetiminin TMSFİF'e devredilmesi ile ilgili alınan karar yeterlidir. Bu kararın amacı, Bankayı zarara uğratanlard-an talepte bulunul-ması olup, Yasanın 39.maddesi bu konuyu düzenlemektedir. Dolayısıyla, bu istinaf sebebinde Davalılar haklı değildirler.

Bir diğer mukabil istinaf başlığı, Alt Mahkemenin Emare No.31 4.9.1999 tarihli Genel Kurul Kararını sermaye artış -ve tahsisi ile ilgili yeterli bir evrak olarak kabul etmekle hata yaptığı iddiasını içermektedir.

Mezkur Davalılar, sermaye artışı konusunda herhangi bir yönetim kurulu kararı olmadığını ve Bankanın Tüzüğü'nün buna cevaz verip vermediğini dikkate alıp in-celememekle, Alt Mahkemenin hata ettiğini ileri sürmektedirler. Buna karşın Alt Mahkeme, bu sermaye artışı kararı uyarınca Emare No.130 1999 yılı bilançolarında gösterildiği üzere, sermaye artışına gidildiğini ve sermaye artışının bilançolara işlendiğini, -sermaye artışına uygun olarak Emare No.8, 9, 12 ve 16 Şirket Onay Belgelerinde hissedarların hisse oranlarının arttığını dikkate alarak doğru bir karar verdi.

Bu sermaye artışı ve hisse tahsisi hususunda bir yönetim kurulu kararı yoktur, ancak Fasıl 113 -Şirketler Yasası'nın 62.maddesindeki düzenleme uyarınca, sermaye artışına ilişkin kararın Mukayyitliğe gönderilmemesinin yapılan sermaye artı-şını ortadan kaldırmadığı sonucuna varan Alt Mahkemenin kararında hata yoktur. Emare No.31 Genel Kurul Kararı, ser-maye artışının yapılabilmesi için tek başına yeterlidir. Zaten bu sermaye artışı yapıldıktan, bilançolarda gösterildikten ve Davalıların Bankadaki hisse miktarları artırıldıktan sonra, bu tahsisin aksini iddia etmek mümkün değildir.

Mezkur Davalılar, Al-t Mahkemenin Tansu Ercantan ve Kansu Ercantan'ın her birinin 100,000 Stg. borçlandıkları bulgusunun hatalı olduğunu ileri sürmüşlerdir. Emare No.110 Belge bilgisayar çıktısı olup, bilgisayar çıktılarının emare alınıp bunlarla ilgili karar verebilmek için b-öyle bir belgenin imzalı olması kuralı aranmaz.

Davalıların bir diğer iddiası da 100,000 Stg. borçlanma konusunda 2109/2005 sayılı davada karar verildiğinden, res judicata oluştuğudur. Halbuki 2109/2005 sayılı davada, bu borçlanmanın inceleme konusu yapı-ldığı ve reddedildiği aşikardır. Bu nedenle, bu iddiayı reddeden Alt Mahkeme hata yapmış değildir. Bu sermaye artışının mali kaynağı bu borçlanmadır ve bunun aksi de iddia edilememiş veya gösterilememiştir. Bankadaki Emare No.72 ve Emare No.73 Hesaplar ve -Emare No.130 Belge, bu borçlanma ve sermaye artışını göstermekte ve Emare Genel Kurul Kararı ile onaylanan bu sermaye artışının teyidini oluşturmaktadır. Diğer taraftan, Bankada bu borçlanma ile ilgili fiş bulunmamasının sorumlusu Davalılardır.

Emare No.-31, Emare No.130, Emare No.72 ve Emare No.73 Belgeler daha sonra Fon tarafından yaratılan belgeler değil, Banka Fona devredildiğinde mevcut olan belgelerdi. Bu belgelerin veya kayıtların tahrif edilerek yaratıldığına dair bir iddia dahi yoktur. Davacıların- talepleri, Banka kayıtlarında bulunan ve yapılan incelemelerde tespit edilen bu belge ve kayıtlara dayanmaktadır. Alt Mahkeme, bilgisayardan temin edilen bu belgelere itibar etmekle hata yapmış değildir.

Bankanın en büyük hissedarları ve Yönetim Kurulu -Başkanları olan Davalı No.1 ve Davalı No.6'nın bilgi ve onayı olmaksızın borçlanmanın yapılmış olduğu iddiası makul ve inanılır değildir.
Alt Mahkeme Davalıların res judiacata iddialarını da incelemiş ve 2109/2005 sayılı Emare No.152 Davadaki talebin 24.-2.2000 tarihli bir borç senedine, oysa bu davadaki talebin 1.11.1999 tarihinde kullandırılan ve senedi bulunmayan bir krediye ilişkin olduğuna bulgu yaparak, res judicata iddia-larını haklı olarak reddetmiştir. Her iki davadaki talepler farklı olduğundan, -res judicata oluşmadığı açıktır. Aynı şekilde geri çekilen 2543/2005 sayılı dava da res judicata oluşturmaz.

Davalı tanıklarının verdiği şahadete itibar etmemekle Alt Mahkemenin hata ettiğine yönelik bir diğer istinaf başlığında da Davalılar haklı olmayı-p Alt Mahkemenin bulguları doğrudur. Dolayısıyla Yargıtayın müdahalesini gerektirecek bir husus bulunmamaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Usulü Tüzüğü E.35 n.19 uyarınca bir davada müdafaanın sadece ret ve inkar içermesi yeterli olmayıp, dayanılacak iddialar-ın müdafaada açıkça mevcut olması zorunludur. Davalılar tarafından ileri sürülen ultra vires iddiaları müdafaada yer almadığından, Alt Mahkemenin bunları dikkate almayarak reddetmekle hata ettiğine dair istinaf sebebinde de Davalılar haklı değildirler.

-Alt Mahkemenin Banka sermayesinin % 10'undan fazlasını elinde bulunduran Davalı No.1 ve Davalı No.6'nın, Bankadan, banka öz sermayesinin % 20'sinden fazla kredi kullandığı bulgusu hatalı değildir.

Gazimağusa Binası için yapılan 43,750 TL'lik ödeme ko-nusunda Davalıların iddialarında ve/veya istinaflarında haklı olmadıkları gibi, Davacıların bu hususta daha önce belirttikleri istinaf sebepleri muvacehesinde bir karar verilmesi gerekir. Keza, Alt Mahkeme bu ödemeyle ilgili Davalıların iddialarına değer v-ermemek ve bu miktar üzerinden hesaplanan 183,385.07 TL faiz kaybının ödenmesine emir vermekle hata yapmış değildir.

Davalılar, istinaf ihbarnamesinin 7.paragrafında Emare No.32 Genel Kurul Kararında görülen bilançonun Emare No.130 Bilanço olduğuna kara-r vermekle Alt Mahkemenin hata ettiğini ileri sürdüler. Daha önce de söylendiği gibi, bu bilançolar Bankada yapılan tüm işlemleri göstermektedir.

Davalılar, istinaf ihbarnamesinin 8.paragrafında, Emare No.72 ve Emare No.73 Hesaplarda tahakkuk ettirilen -faizlerin fiktif faiz olduğunun Davalılar tarafından reddedildiği yönündeki Alt Mahkeme bulgusunun hatalı olduğu ve tam aksine, Davalıların bu faizlerin fiktif faiz olduğunda ısrarcı olduk-ları iddialarını içermektedir. Davalılar bu faizlerin fiktif faiz o-lduğunu ileri sürmüşlerdir. Alt Mahkeme Davalıların iddia ettiği gibi hesaplara tahakkuk ettirilen faizlerin fiktif faiz olmadığını iddia ettikleri yönünde hatalı bir bulgu yapmış olsa da, bu faizlerin fiktif faiz olduğu ve işlem bakımından Alt Mahkemenin -varmış olduğu doğru sonucu değiş-tirmemektedir.

Davalılarca 31.12.1999 tarihinde Bankanın kötü olan mali bilançosunu düzeltmek amacıyla faiz geliri oluşturuldu ve bu Şirketlere para aktarıldı. Ancak bu Şirketlerin de bilançoları olduğundan, bina satış-ı gösterilerek bu faiz gelirine kulp yaratıldı. Bu işlemlerle fiktif faiz geliri Bankanın bilançolarına aktarıldı ve normalde zararda olan Banka karda gösterildi. Daha sonra bu fiktif faizler sehven yapıldı gerekçesi ile iptal edildi. Bu yapılmasına rağmen- Gazimağusa Binası sabit kıymetlerden çıkartılmadı. Gazimağusa Binası da sabit kıymetlerden çıkartılmış olsa idi, realitede gerçek bir işlem yapılmış olurdu. Fiktif faiz iptal edilmesine rağmen, Gazimağusa Binasının sabit kıymetlerden çıkarılmamış olması D-avacıların fiktif faizle ilgili iddialarını desteklemektedir.

Yukarıda değinildiği gibi, faiz iptalleri ile ilgili Yönetim Kurulu Kararının hatalı olduğuna dair bulgular doğru olup herhangi bir hata yoktur. Banka Yönetimi, Grup Şirket-lerinin hesapların-a Gazimağusa Binasının satışı için aktarılan paralarla bahse konu Grup Şirketlerine menfaat sağlamış, Bina Bankaya devredilmemesine rağmen Grup Şirketlerinin kredilerine aktarılan bu paralar nedeniyle Banka bu Şirketlerden veya hesaplarından elde etme hakk-ı olan faiz gelirinden mahrum bırakılmıştır.

Banka Yönetiminin, Emare No.72 ve Emare No.73 Hesaplara yönelik faiz iptali kararlarının hatalı olduğuna ve Bankanın bu miktarda zarara uğradığına karar veren Alt Mahkemenin kararında hata yoktur.

Davalı N-o.6 tarafından dosyalanan istinaf sebeplerinin de reddi gereklidir. Şöyle ki:

Davalı No.1 ve 6'nın Bankanın yönetiminden sorumlu kişiler olarak zarardan şahsi sorumlulukları bulunmaktadır.

Emare No.142 olarak sunulan 2108/2005 sayılı davadaki talepler b-u davadaki taleplerden farklıdır ve bu davadaki talepler açısından res judicata oluşturmaz.

Davalı No.3, Bankanın zarara uğratılmasına sebep olan işlem ve kararlara iştirak ederek veya Bankanın yönetiminde bulunarak zarardan sorumlu olduğundan, Davalı No-.3 tarafından dosyalanan istinafın reddi ve aleyhinde hüküm verilmesi gereklidir.

Davalılarca dosyalanan diğer tüm istinafların da yukarıdaki beyan edilenler muvacehesinde reddedilmesi gerekmektedir.

Davalı No.1, 8, 10 ve 12 tarafından Avukatları Ma-hkemeye hitap etmiştir. Mezkur Davalıların 14 istinaf sebebi, tek başlık altında ve iki kısımda ele alınmıştır.

39/2001 sayılı Bankalar Yasası'nın 39.maddesi şahsi sorumluluğu iki kısımda düzenler. Yasa maddesinin ilk kısmında, banka yöneticilerinin (g-enel müdür, hissedar, direktör, yönetim kurulu üyeleri, kredi komitesi başkan ve üyeleri) bankaya verdikleri zarar oranında şahsi sorumlulukları bulunduğu belirtilmektedir. İkinci kısımda ise banka yöneticilerinin başka bir şirkette ortaklık hakları bulunu-yorsa ve o şirketler banka ile iş yapıp menfaat elde ediyorsa, yine bankaya verdikleri zararla orantılı olarak şahsi sorumlulukları olduğu belirtilmektedir. Dolayısıyla banka yöneticilerine, bankanın tüm zararından dolayı sorumluluk yükleyen matbu bir düze-nleme yoktur.

Bu bağlamda Alt Mahkemenin Davalı No.1 ve 6'nın 183,385.07 TL zarardan sorumlu tutulmaları gerektiğine dair kararı hatalıdır. Davalı No.11 Şirketin hesabına 43,750 TL yatırılması yönünde bir yönetim kurulu kararı bulunmamaktadır. Para, Dav-alı No.11 Şirketin hesabına yatırılmış ve bu meblağ hesabından 18 ay sonra geri alınmıştır. Menfaat elde eden Davalı No.11 Şirket olduğuna göre, Davalı No.1 ve Davalı No.6'nın bundan sorumlu olduklarına yönelik karar hatalıdır. Neticede ortada bir zarar va-rsa, bu zarardan sadece bu işlemden menfaat elde eden Davalı No.11 Şirketin sorumlu olması gerekirdi.

Alt Mahkemenin 1,092,592.03 TL zarardan, Davalı No.2, 3 ve 6 ile birlikte Davalı No.1'i de sorumlu tutması hatalıdır. Çünkü Emare No.142 2108/2005 sayı-lı dava neticesinde bu konu ile ilgili hüküm verildi. O davada bu işlemlerin ivazsız veya dayanaksız veya bankalar mevzuatına aykırı olduğu iddia edilerek talepte bulunuldu, Davalı No.1 ise o davada hüküm verdi. Benzer bir talep yapılan 2109/2005 sayılı da-va ise duruşma neticesinde sonuçlandı. Davalı No.1'in o davadaki Talep Takririnde aleyhinde ileri sürülen iddialar ve taleplerle bu davadaki talepler aynı ihtilaf hakkında olup, Mahkemenin kesinleşen hükmü neticesinde taraflar arasındaki bu ihtilaf sonuçl-anmıştır. Alt Mahkemenin istinaf konusu kararı ile Davalı No.1 aynı rakamdan ve talepten iki defa sorumlu kılınmıştır. Dolayısıyla, Davalı No.1 ile ilgili yapılan talep hem res judicata hem de mahkeme prosedürünün kötüye kullanılmasıdır.

Davalı No.1 al-eyhine 2108/2005 sayılı davada çıkan hükümden sonra Davalı No.1'in Davalı No.6 ile birlikte, adlarına aktarılan 321,160 TL'den ve bu rakama işletilen faizlerle ulaşılan 1,092,592.03 TL'den sorumlu tutulması hatalıdır.

Davacılar zararları ile ilgili Tale-p Takririnde yeterli tafsilat vermeden talepte bulunmuş olmalarına rağmen, Davacılar lehine zararların ödenmesi hususunda emir ve hüküm veren Alt Mahkeme hatalı bir karar vermiştir. Davacıların layihalarında bu zararın nasıl oluştuğu ve rakamlara nasıl ula-şıldığı konusunda tafsilat yoktur. Mahkeme sonuca, emare-lerden değil, layihalardan ulaşması gerekirdi. Davacıların bu zararlarını telafi etmek için yasal yollara başvurmadan Davalılardan talep etmesi prematüredir.

Davalı No.12 aleyhindeki davanın res j-udicata gerekçesi ile ret ve iptal edilmesi hatalı değildir.

Davalıların, Özbilenler Engineering Ltd. hesaplarında mezkur Bankayı zarara uğratıcı herhangi bir karar veya işlemleri yoktur. Banka Müdürünü seçmekte dikkatli davranılmamış olmakla, Yasa altı-nda herhangi bir şahsi sorumluluk oluşmaz. Kaldı ki Davacılar, Bankayı dolandıran bu kişiden krediyi tahsil etmek amacıyla gerekeni yapmadı.

Davacıların faizle ilgili talepleri yetersizdir ve bu nedenle Alt Mahkemenin Davalılar aleyhindeki % 80 nispetin-de faiz taleplerini reddetmesinde hata yoktur.

Alt Mahkemenin Davalı Şirketlerle ilgili talepleri reddettiği kararı hatalı değildir. Şirketlerin bu işlem ve kararlardan ne menfaat elde ettiğinin tafsilatı dahi olmayıp böyle bir taleple, Davalı Şirketler- aleyhine zarardan dolayı hüküm verilemezdi. Davacılar, verilen krediler nedeniyle Şirketlerle ilgili muhtelif davalar açıp hükümler almıştır. Fiktif faiz işlemlerinde de Davalılar menfaat elde etmemiştir. Bu fiktif faiz işlemlerinden Davalı No.8 Şirketin -haberi veya talimatı yoktur.

Layihalarda Davalı No.8 ve Davalı No.11 Şirketlerin hesaplarından çıkan meblağların, Davalı No.1 ve Davalı No.6'nın hesaplarına girdiğini veya işlemlerin tafsilatını belirten bir açıklama bulunmamaktadır.

Davacılar istinaf- ihbarnamesinde belirtilen 11. istinaflarında haklı olup, 83,000 TL'lik zarardan sadece Davalı No.11'in sorumlu olması gerekirdi.

Belirtilenlerle istinafın kabul edilerek, Davacıların istinafının ise reddi talep edilir.

Davalı No.3 adına Mahkemeye hi-tapta bulunan Avukat ise, 198/2005 sayılı istinafını tek başlık altında toplamıştır.

Alt Mahkeme, faizlerin fiktif faiz olduğuna bulgu yaptıktan sonra, bu faiz iptallerine ilişkin kararın hatalı olduğuna bulgu yaparak hatalı bir karar vermiştir.

Ban-kalar Yasası'nın 39.maddesi, karar ve işlemleri ile bankaya vermiş oldukları zararlarla sınırlı olmak üzere, kişilere şahsi sorumluluk öngörmekte olup bu meselede talep yapılan 13 Davalının tümüne aynı talep yapılıp, aynı kapsamda sorumluluk talebi yapılmı-ştır. Diğer taraftan Davacılar Bankayı zarara uğratan karar veya işlemlerde imzası olan veya bu işlemlerde görevi olan kişilerden sadece bazıları aleyhine dava açmış, diğerleri aleyhine ise dava açmamıştır.

Davalı No.3, kendisinden önce alınan karar ve -işlemlerden sorumlu kılınmaya çalışılmış veya sorumlu kılınmıştır. Davalı No.3'ün 1999 yılında alınan kararlardan veya yapılan işlemlerden dolayı sorumlu kılınmaması gerekirdi. Bu konuda 2002 yılında yapılan düzeltme işlemi ise Merkez Bankasının bilgi ve t-alimatı ile yapılmıştır. Davalı No.3 sadece iptal kararında imzası olması ile sorumlu tutulamazdı. Davalı No.3 bir çalışan olarak Yönetim Kurulunun karar ve talimatlarını uygulamakta idi ve bu nedenden dolayı da sorumlu tutulamazdı.

Şahsi sorumlu olduğu- iddiası ile talepte bulunulan kredilerin hangilerinin Davalı No.3 tarafından veya teminatsız verildiği veya hangilerinin mevzuata aykırı sağlandığı konusunda Talep Takririnde bir açıklama veya tafsilat olmadığı gibi, Mahkemeye sunulmuş şahadet de yoktur. -Bankanın uğradığı iddia edilen zararla ilgili Davalı No.3'ün hiçbir şahsi sorumluluğu bulunmamaktadır. Davalı No.3 tarafından verilen krediler için hüküm alınmıştır ve Bankanın herhangi bir zararı yoktur veya kalmamıştır.

Davacıların talep ettiği şüphel-i alacaklar hakkında hukuki süreç devam ederken, bunların ne kadarının tahsil edildiği veya ne kadarının tahsil edilemediği veya edilemeyeceği hususunda yeterli şahadet Mahkeme huzurunda yoktur. Bu nedenle bu taleplerin reddedilmesi gerekmekte olup, bu yön-de verilen kararda hata yoktur.

Gazimağusa Binasının satın alındığı dönemde, Davalı No.3 Bankada çalışmamaktaydı. Yeniden değerlendirme işlemi Yasa gereği yapılmış bir işlem olup, o dönemde Banka bu Binayı kullanmaktaydı. Dolayısıyla, bu işlemlerden Dav-alı No.3'ün sorumluluğu olamaz. Düşük faiz konusunda Banka zarara uğramamış olup, Davalı No.3 lehine verilen karar doğrudur. Aynı şekilde Özbilenler Engineering Ltd. konusunda verilen karar da doğrudur. Faiz taleplerini reddetmekle de Alt Mahkeme hata yapm-ış değildir.

Davalı No.2, 4, ,6, 8 ve 10 adına istinafta hitapta bulunan Avukatın hitabında ileri sürdüğü argümanlar özetle şunlardır:

Bankalar Yasası'nın 39.maddesine göre, Davalılar aleyhine bir dava açılabilmesi için, Merkez Bankasının, Davalıları-n Bankayı zarara uğrattıklarının tespit edildiğine dair bir kararı olması zorunluydu.

Bu nedenle, Bankalar Yasası'nın 37(3) maddesine dayanarak, mali bünyesi zayıflayan bir bankanın Fona devredilmesi kararının yeterli olduğuna ve herhangi bir ön şart ol-madığına karar veren Alt Mahkeme hatalı bir karar vermiştir. Bankalar Yasası'nın 39.maddesi altında böyle bir tespit kararı alın-madan, Davalıların şahsi sorumluluğuna gidilemezdi.

Sermaye artışı konusunda alınan Genel Kurul Kararı sermaye artışına gidi-lebilmesi için yeterli değildir. Hisse tahsisine gidilmeden sermaye artışı veya hisse artışına gidilemezdi. Alt Mahkemenin, "Davalıların sermaye ve hisse artışından haberleri vardı ve bu nedenle bu işlemleri kabul ettiklerinden dolayı bu işlemler hukuken -geçerlidir" bulgusu Yargıtayın Yargıtay/Hukuk 48/2013 D. 44/2016 ve Yargıtay/Hukuk 5/2014 D. 48/2017 sayılı kararları ile uyumlu değildir. Yargıtay, D. 44/2016 sayılı kararıyla tahsis sözleşmesi yapılmayan sermaye artışını veya işlemlerini iptal etmiştir. -

Bu meselede sermaye artışı Şirket Tüzüğü'ne uygun olmayıp, Şirket Ana Sözleşme ve Tüzüğü'nde belirtildiği gibi hisse tahsisi için Şirket Yönetim Kurulunun yetkilendirildiğine dair bir karar mevcut değildir. Hisse tahsisi yapılmadan sermaye artırılamaz v-eya hisse artışına gidilemez. Alt Mahkemenin bu yöndeki kararı Davacı Bankanın Şirket Ana Sözleşmesi ve Tüzüğü ve Fasıl 113 Şirketler Yasası'yla uyumlu değildir.

Davacılar tarafından, Davalı aleyhine Emare No.142 2108/2005 sayılı dava açıldı. O davada-ki talebe konu Emare No.97 Hesaba ait Emare No.6 Hesap Ekstresi Mahkemeye emare olarak sunulmuştur ki Emare No.6 Ekstre, bu davadaki Emare No.76 Ekstre ile aynıdır. Özetle, bu davada yapılan talebi gösteren Emare No.76 Ekstre, Emare No.142 davadaki Emare N-o.6 Ekstre ile aynıdır ve aynı hesapla ilgilidir. Kansu Ercantan, aleyhine açılan davayı sağlık sorunları veya rahatsız olduğu için kabul edip hüküm verdi. Davalı No.6 aynı işlemle ilgili aleyhinde dosyalanan davayı kabul etmedi ve davanın duruşması yapıld-ı, Mahkeme, duruşma neticesinde Davacılar aleyhine hüküm verip, davayı ret ve iptal etti.

Davacıların Davalı No.1 ile ayrı ayrı Davalı No.6 aleyhine dosyaladığı 2109/2005 sayılı davada, Davalı No.6'nın hesabına Emare No.73 Hesaptan çekilerek yatırılan -126 bin Sterlin kar-şılığı olan 262 bin TL ile hesabın kapatıldığı iddia edilerek, o hesapta hiçbir senet veya belge olmadığından Mahkemenin "262 bin TL borçlanma yoktur" bulgusu neticesinde bu dava Davalı No.6 lehine sonuçlandı. Emare No.152 dosyada Daval-ı No.6'nın 2000 TL borçlandığına dair Emare No.76 Ekstre bulunmaktadır. Bu hesaptan 262 bin TL alınarak 100,000 Stg.lik hesap kapatıl-mıştır. Mahkeme diğer dosyada 262 bin TL borçlanma olmadığına karar vermiştir.

Bu davada ise bu 262 bin TL ile ilgili b-ir talep yapıl-mamasına karşın, Emare No.73 Hesaptan görüleceği gibi, haksız bir faiz talebi yapılmıştır. Alt Mahkeme tarafından "74 bin TL'lik faiz iptali Bankayı zarara uğrattı" bulgusu yapılmış olmasına rağmen, 2543/2005 sayılı davada bu faizler talep e-dilmiş, daha sonra ise bu dava geri çekilmiştir. Davanın geri çekilme nedeni ise, Mahkemenin 262 bin TL'yi iptal edip Gazimağusa Binası için de yatırılan 160 bin TL'yi de iptal ettiğinde, hesap bağlamında bu konuda somut bir senet veya mutabakat olmamakla -birlikte, Davalının alacaklı çıkmış olmasıdır. Davalının mukabil talebi olmadığından Davalı No.6 lehine hüküm verilemeyeceğinden ve Davacıların alacağı kalmadığından dava geri çekilmiştir. Bu hesaplama sonucunda Davalı No.6 alacaklı olduğu ortaya çıktığınd-an, aleyhine dosyalanmış birçok dava geri çekilmiştir. Dolayısıyla, Davalı No.6 halen daha Davacılardan alacaklıdır. Davacılara göre iptal edilen Emare No.110 Borçlanma, 2019/2005 sayılı davaya konu Emare No.72 ve Emare No.73'e kaynak gösterilmektedir. Bu -hesaplarda, 100,000 Stg. borçlanma dışında başka bir işlem yoktur. Diğer işlemler, vergiler ve faiz tahakkukuna iliş-kindir. Davalı No.6 şahadetinde, zaten "ben ne borçlandım, ne borçlanmak için müracaat ettim ne de bu borçtan haberim vardı" demiştir. Dola-yısıyla tahsis kararı olmadığı gibi, borçlanma ile ilgili de senet veya müracaat veya Yönetim Kurulu Kararı bulunmamaktadır. Bunlar mevcut değilken sadece "Davalı No.6 , Bankada en büyük hissedardı ve bu nedenle her şeyden haberi vardı" düşüncesi veya olgu-su ile aleyhine sonuç doğurmak ve karar vermek hukuken mümkün olamaz.

Keza, Davalı No.6'ya hisse tahsisi için bir offer yapılmadığı gibi, acceptance da alınmadı. Dolayısıyla bunlar yapılmadan hisse tahsisi yapıldığından söz edilemez. Tahsis anlaşması ya-pılmadığından ve Şirket Tüzüğü'ne uyulmadan hisse tahsisi yapıldığından, hisse işlemleri ve sermaye artışı en başından beri hukuken geçersizdi ve uygulanamazdı.

Dolayısıyla, bir an için borçlanma ispat edilse bile, hisse tahsisi yapılamayacağından, borç-lanılan meblağ hiçbir yere aktarılamazdı ve hesapta tutulması gerekirdi. Buna bağlı olarak da bu hesaptan dolayı Bankanın zarara veya faiz kaybına uğraması söz konusu olamazdı.

Davacılar Emare No.154 olarak sunulan 2543/2005 sayılı davada, 100 bin sterli-n borçlanma neticesinde 25,461.89 Stg. faiz tahakkuk ettiğinden, bu faizin iptali nedeniyle biriken faizleri ile oluşan 32,164.96 Stg.nin karşılığı olan 74 bin TL için bu davada talepte bulundular. Mahkeme de faiz kaybına uğranıldığı gerekçesi ile bu mikta-r için hüküm verdi. Ancak Davalı No.6 ana parayı almadığı cihetle faiz kaybı için zaten sorumlu tutulamazdı.

Tüm belirtilenlere göre, Davalı No.6 tarafından hisse anlaşması yapılmadan, bir hisse tahsisi, bir senet veya borçlanma ile ilgili bir karar ve-ya müracaat olmadan tüm bu işlemler yapılmıştır. Bu işlemleri yapan banka görevlisi, bu işlemleri nasıl ve neden yaptığını anlatması için tanık olarak dahi Mahkemeye çağrılmamış, neden çağrılmadığının bir açıklaması da yapılmamıştır. Dinletilen tanıkların -tümü bu işlemleri yapan veya o dönemde Bankada çalışan kişiler olmayıp söz konusu işlemlerle ilgili bilgileri yoktur.

Sırf Davalıların Bankanın Direktörleri olması bu taleplerin haklı olduğunu göstermez. Bu Davacılar tarafından işlemlerin yapıldığının -ve Davalının da bundan sorumlu olduğunun ispat edilmesi zorunludur. Davacılar Davalılar aleyhindeki davalarını ispat edebilmeyi başaramadıkları ortadayken, Davalılar aleyhine hüküm verilmesi hatalıdır.

Hisse alımı konusunda Yönetim Kurulu Kararı veya Gen-el Kurul Kararı olmadığından ve alım Şirket Tüzüğü'ne uygun yapılmadığından, tüm işlemler ultra vires'dir. Alt Mahkeme layihada hisse tahsis işlemlerinin ultra vires olduğu iddiası yapılmadığı gerekçesi ile bu iddiaları dikkate almamakla hata etti. Diğer t-araftan hisse tahsisi ile ilgili Talep Takririnde hiçbir iddia yapılmamasına karşın Mahkeme bu iddiaları dikkate almış ancak ultra vires iddialarını dikkate almamıştır. Alt Mahkeme bu nedenle de bu sonuca varmak ve bu iddiaları dikkate almamakla hatalı dav-ranmıştır.

Bir diğer istinaf sebebi Alt Mahkemenin Emare No.72 ve Emare No.73 hesaplardaki 100,000 Stg.lik borçlanmaların yasal limitlerin üzerinde olduğuna veya Yasaya aykırı olarak kredi kullandırıldığı bulgusuna ilişkindir. Bu bulgu hatalı olmakla bi-rlikte, bu işlemden dolayı Bankanın zarara uğratılmadığı bulgusu hatalı değildir.

Alt Mahkeme 43,750 TL'nin hesaba yatırılması konusunda da bir karar verdi. Bu para Gazimağusa Şube Binasının satışında kapora olarak yatırılmıştı. Emare No.112 Fiş bunu gö-stermektedir. Emare No.53 Hesap Ekstresi de bu paranın 31.12.2000 tarihinde kapora olarak hesaba yatırıldığını göstermektedir. Alt Mahkeme bu ödemeyi bina alımı için ödenen kapora olarak kabul etmemekle hata yapmıştır. Ancak Banka hesabındaki valörün 31.12-.1999 tarihinde yani 1 yıl öncesinde yatırılmış olmasından dolayı 12 aylık faiz kaybı olduğu kabul edilmelidir. Alt Mahkeme bu bedelin faiz kaybı varsa sadece onu Davalılara yansıtması gerekirken, bu bedelin tümünü zarar olarak kabul etmekle hatalı bir kar-ar vermiştir.

Fiktif faizlerle ilgili istinaf sebebinde her şeyin başında söylenmesi gereken ise, Alt Mahkemenin "Davalılar faizlerin fiktif faiz olmadığı iddiasında bulunduğu" bulgusunun hatalı olduğudur. Davalılar en başından faizlerin fiktif olduğ-unu ileri sürmektedirler. Fiktif faizin sözlük anlamı, farazi faizdir. Davalılar bu fiktif faizlerin hesaplara işlenmesinden haberdar değillerdi. Bankanın öz sermayesinin güçlendirilmesi için hesaplara bu fiktif faiz işlendiği anlaşılmaktadır. Merkez Banka-sı birden çok bankanın birleştirilmesi için muhasiplere inceleme yaptırırken bazı hesaplarda fiktif faiz olduğu ortaya çıktı ve Merkez Bankasının talimatı ile Banka Yönetim Kurulu bu fiktif faizlerin iptali için karar aldı ve iptal etti.

Alt Mahkeme, bu -fiktif faizin Bankaya zarar verdiğine bulgu yaptı. Fakat eğer faiz farazi ise bu faizin iptal edilmesi neticesinde Bankanın bundan zarar görmesi mümkün değildir. Hatalı olarak hesaba işlenen bir faizin iptal edilmesi, Bankaya hiçbir zarar veremez. Alt Mahk-eme, Davalı No.1 ve 6'nın hesabına Gazimağusa Şubesi için yatırılan paranın, Gazimağusa Şube Binası bu Davalıların adlarına devredilmediği cihetle ivazsız olduğuna karar vermiş ve bu yatırımları iptal etmiştir. Dolayısıyla, Davacıların alacağı kalmadığında-n, faizin de iptal edilmesi gerekirdi. Neticede, gerçekte var olmayan bir fiktif faize faiz ekleyerek, Davalılar aleyhine faiz kaybı için hüküm veren Alt Mahkemenin kararı hatalıdır.

Neticede, Davacılar tarafından dosyalanan istinaf sebepleri reddedilir- ve Alt Mahkemenin bulgularının doğru olduğu beyan edilir. Dolayısıyla Davacıların istinafının reddedilmesi ve Davalıların istinafının ise kabul edilerek istinafları tahtında emir ve hüküm verilmesi talep edilir.
İNCELEME

İstinaf sebepleri, aşağıda sı-ra ile incelenmektedir. İstinaf başlıklarını incelemeye başlamadan önce, bu safhada Alt Mahkeme tarafından belirlenen ihtilafsız olguları belir-terek meseledeki tabloyu çizmekte ve taraflarca müştereken kabul edilen olguları belirlemekte fayda görmekteyiz.-

Alt Mahkemenin, Kararının Mavi 52'sinde sıraladığı ihtilafsız olgular aşağıdaki gibidir:

İhtilafsız Olgular:
- Davacı No.1'in Yasa ile kurulmuş kamu tüzel kişiliğini haiz olup 32/2009 sayılı Yasanın 3.maddesinde belirlenen amaçlarının
1) Bankalara y-atırılan tasarruf mevduatlarını sigorta ettirmek ve tasarruf mevduatı sahiplerinin tüm haklarını korumak,
2) Finansal sektörün yapılandırılması, güçlendirilmesi ve zaafiyetlerinin giderilmesi amacıyla bankacılık sektörüne yönelik tedbirler almak olduğu,
-- Davacı No.2'nin KKTC Şirketler Mukayyitliği nezdinde bankacılık yapmak üzere kurulmuş ve/veya tescil edilmiş bir şirket olup yönetim ve denetiminin KKTC Merkez Bankası Yönetim Kurulu 25.7.2003 tarih ve 501 sayılı kararı ile Bankalar Yasası'nın 37.maddesin-in 3.fıkrasına istinaden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredildiği (Emare 37),
- Erbank Limited'in 15.5.1997 ile 31.1.1998 tarihleri arasındaki hissedarlarının, Berna Ercantan, Esra Ercantan, Gamze Ercantan, Selda Ercantan, Semra Ercantan, Suna Ercan-tan, Tansu Ercantan ve Özlem Ercantan olduğu (Emare 1),
- Erbank Limited'in 14.5.1997 ile 19.7.1997 tarihleri arasındaki direktörler kurulunun Atilla Berberoğlu, Kansu Ercantan, Serdar Turganer, Tansu Ercantan ve Özker İldeniz'den oluştuğu (Emare 2),
- Erb-ank Limited'in 19.7.1997 ile 12.11.1997 tarihleri arasındaki direktörler kurulunun Atilla Berberoğlu, Kansu Ercantan, Serdar Turganer, Tansu Ercantan, Özker İldeniz, Mustafa Defteralı, Mustafa Ercantan ve Osman Nuri Akansoy'dan oluştuğu (Emare 3),
- Ercant-an Limited'in 12.11.1997 ile 20.6.1998 tarihleri arasındaki direktörler kurulunun Atilla Berberoğlu, Kansu Ercantan, Serdar Turganer, Tansu Ercantan, Özker İldeniz, Mustafa Defteralı, Mustafa Ercantan, Osman Nuri Aksoy ve Göksel Refik Saydam'dan oluştuğu (-Emare 4),
- Erbank Limited'in 31.1.1998 ile 22.2.2000 tarihleri arasındaki hissedarlarının Berna Ercantan, Gamze Ercantan, Kansu Ercantan, Mustafa Ercantan, Selda Ercantan, Semra Ercantan, Suna Ercantan, Tansu Ercantan ve Özlem Ercantan'dan oluştuğu (Emare- 5),
- Erbank Limited'in 20.6.1998 ile 9.9.1999 tarihleri arasındaki direktörler kurulunun Kansu Ercantan, Serdar Turganer, Tansu Ercantan, Özker İldeniz, Mustafa Defteralı, Mustafa Ercantan, Osman Nuri Aksoy ve Göksel Refik Saydam'dan oluştuğu (Emare 6),
-- Erbank Limited'in 9.9.1999 ile 12.4.2001 tarihleri arasındaki direktörler kurulunun Kansu Ercantan, Serdar Turganer, Tansu Ercantan, Özker İldeniz, Mustafa Defteralı, Mustafa Ercantan, Osman Nuri Aksoy, Göksel Refik Saydam ve Rifat Atalay Çomunoğlu'ndan -oluştuğu (Emare 7),
- Erbank Limited'in 9.9.2000 ile 3.2.2001 tarihleri arasındaki hissedarlarının Berna Ercantan, Esra Ercantan, Gamze Ercantan, Kansu Ercantan, Mustafa Ercantan, Selda Ercantan, Semra Ercantan, Suna Ercantan, Tansu Ercantan ve Özlem Ercan-tan'dan oluştuğu (Emare 8),
- Erbank Limited'in 3.2.2001 ile 22.11.2001 tarihleri arasındaki hissedarlarının Berna Ercantan, Esra Ercantan, Gamze Ercantan, Kansu Ercantan, Mustafa Ercantan, Selda Ercantan, Semra Ercantan, Suna Ercantan, Tansu Ercantan ve Ö-zlem Ercantan'dan oluştuğu (Emare 9),
- Erbank Limited'in 12.4.2001 ile 2.9.2