-D. 9/2017 Yargıtay/Hukuk No: 152/2016
(Girne Dava No: 1198/2016)
YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.

Mahkeme Heyeti:Ahmet Kalkan, Gülden Çiftçioğlu, Bertan Özerdağ

İstinaf eden: İzzet Lono, Girne
- (Davacı)

ile

Aleyhine istinaf edilen: Taylan Sepetcioğulları n/d Taylan Sepetcioğulları n/d Taylan Niyazi, Girne
(Davalı)
A r a s ı n d a-.

İstinaf eden namına: Avukat Leyla Bahar

Girne Kaza Mahkemesi Kıdemli Yargıcı Banu Soyer'in, 1198/2016 sayılı davada, 19.10.2016 tarihinde verdiği karara karşı, Davacı tarafından yapılan istinaftır.

------------

K A R A R

Ahmet Kalkan: Bu istin-afta, Mahkemenin kararını, Sayın Yargıç Bertan Özerdağ okuyacaktır.

Bertan Özerdağ: Bu istinaf, Girne Kaza Mahkemesinin, 19.10.2016 tarihli istidanın 19.10.2016 tarihinde tebliğ edilmesi emrinden yapılmıştır.

OLGULAR

Mesele ile ilgili olgular özetle -şöyledir:

Davacı, Girne Kaza Mahkemesinde Davalı aleyhine 1198/2016 sayılı davayı dosyaladı. Davacı bu dava altında 31.3.2016 tarihinde tek taraflı bir istida dosyaladı ve geçici emir talep etti. Talep edilen geçici emir şöyledir:

"A- Yukarıda sayı ve u-nvanı gösterilen davada 06/10/2016 tarihli karardan yapılan Y/H 148/2016 sayılı İstinafın dinlenip nihai bir neticeye bağlanmasına değin, 31/03/2016 tarihli istida mucibince 05/04/2016 tarihinde verilen geçici emrin yürürlükte kalması ve Koçan No. 11899, Y-.Girne, Kalyoncu Bahçesi Mevki, P/H XII 21 W2 Parsel No. 1103üz ve Koçan No. 11901, Y.Girne, Kalyoncu Bahçesi Mevki, P/H XII 21 W 2 Parsel No. 1103üz ve Koçan No. 11902, Y.Girne, Kalyoncu Bahçesi Mevki, P/H XII 21 W2 Parsel No. 1103üz ve Koçan No. 11905 Y/-Girne, Kalyoncu Bahçesi Mevki, P/H XII 21 W2 Parsel No. 1103üz tapu referanslı gayrimenkulleri Davalının ve/veya vekilleri ve/veya ajanları tarafından satılmasını ve/veya elden çıkarılmasını ve/veya hibe edilmesini ve/veya devredilmesini ve/veya ipotek alt-ına konulmasını ve/veya herhangi yükümlülük altına konulmasını ve/veya herhangi başka bir takyit altına konulmasını men eden bir Mahkeme Emri itası"

Davacının tek taraflı istidasını ele alan Alt Mahkeme Davacı lehine emir verirken, buna bağlı istida ve -emrin Davalıya tebliğ edilmesini de emretti.

Davalı, tebliğin yapılmasını müteakip, Davacının istidasına itiraz dosyaladı. Alt Mahkeme istidanın duruşmasını yaparak, duruşma sonrasında, 6.10.2016 tarihinde kararını tefhim etmiş, vermiş olduğu geçici tek- taraflı emri iptal etmiştir.

Davacı, bu karardan, Yüksek Mahkemede Yargıtay Hukuk 148/2016 sayılı istinafı dosyaladı. Dosyaladığı istinaf altında, 13.10.2016 tarihli istida ile istinafın neticesine değin, Alt Mahkemenin 31.3.2016 tarihinde verdiği geçi-ci emrin devamına dair emir talep etti. Bu istidayı ele alan Alt Mahkeme, istidanın Davalıya tebliğine emir verdi. Tebliğ edilmesine emir verilen istida, mezkur istidanın Hukuk Muhakemeleri Usul Tüzüğü Emir 35 n. 19 kurallarına dayandırılmadan ve hatalı do-syalandığı gerekçesi ile, Davacı tarafından 19.10.2016 tarihinde geri çekildi.

Davacı son olarak, 19.10.2016 tarihinde, Emir 35 nizam 19'a dayanan istinafa konu istidayı dosyaladı. Alt Mahkeme 19.10.2016 tarihli bu istidanın da tebliğine emir verdi.
-
Davacı bu tebliğ emrinden huzurumuzdaki istinafı dosyaladı.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı istinafında 4 istinaf sebebi ileri sürmesine rağmen istinafını tek başlık altında toplamıştır. Davacının istinaf sebebi özetle şöyledir:

Muhterem Alt Mahkeme, 19.10-.2016 tarihli istida uyarınca istidanın tebliğine emir vermek ve ara emri verilebilmesi için Davalının davaya konu taşınmazı elden çıkaracağı yönünde bir şahadet olmadığına kanaat getirmekle, neticede ara emri ve Emir 35 n. 19'da belirtilen presipleri bu m-eselede yanlış uygulamakla hata yaptı.
DAVACININ ARGÜMANLARI

Davacı Avukatı hitabında özetle şu argümanlarda bulundu:

Alt Mahkeme, tek taraflı geçici olarak verdiği emrin bağlı olduğu istidayı dinledi ve ret ve iptal edilmesine karar verdi.

Al-t Mahkemenin bu kararını istinaf eden Davacı, bu istinafı altında Alt Mahkemede verilen geçici emirdeki talebin aynısını içeren bir istida dosyaladı. Emir 35 nizam 19'da düzenlenen kural nedeniyle bu istidayı önce Alt Mahkemeden talep etti.

Alt Mahkeme b-u başvuruyu, sanki daha önce huzurunda benzer veya aynı talepleri içeren bir başvuru yokmuş veya dinleyip reddetmemiş gibi, tekrardan ele aldı, ara emri prensipleri altında inceledi, daha önce var olmadığına karar verdiği ara emri unsurlarının varlığını te-spit edebilmek ve dinlemek amacıyla ilgili istidanın Davalıya tebliğine emir verdi ve istidanın dinlenmesini 27.10.2016 tarihine tayin etti.

Alt Mahkeme böyle bir istida altında yapılan talepleri daha önce dinleyip reddettiğinden, Mahkemenin izlemesi ger-eken yol bu istidanın da reddedilmesi olmalıydı.

Her halükarda Alt Mahkeme, ara emri verilebilmesi için yeterli olgu veya şahadet sunulmadığına bulgu yapmakla hata yaptı.

Davacının istinafı kabul edilerek Alt Mahkemenin tebliğ emrinin iptal edilmesi- gerekir.

İNCELEME

Muhterem Alt Mahkeme, 19.10.2016 tarihli istida uyarınca istidanın tebliğine emir vermek ve ara emri verilebilmesi için Davalının davaya konu taşınmazı elden çıkaracağı yönünde bir şahadet olmadığına kanaat getirmekle, neticede ara em-ri ve Emir 35 n. 19'da belirtilen prensipleri bu meselede yanlış uygulamakla hata yaptı.

Yukarıda gerek "OLGULAR" kısmından gerekse "DAVACININ İDDİA VE ARGÜMANLARI" başlıklı bölümlerde yer alan iddialardan, Davacının bu istinafının konusunun, Alt Mahkeme-nin istida uyarınca neden geçici bir emir vermediği değil, neden istidasını daha önce dinleyip reddettiği gibi ret ve iptal etmediğinin olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının istidasını dayandırdığı Emir 35 nizam 19 aynen şöyledir:

"19. Bu nizamlarla, -bir başvurunun Alt Mahkemeye veya İstinaf Mahkemesine veya bu iki mahkemeden birinin bir yargıcına yapılabileceği öngörül-düğünde, başvuru ilk önce Alt Mahkemeye veya Alt Mahkemenin bir yargıcına yapılır."

"19. Wherever under these rules an application ma-y be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below."
Tüzüğün ilgili düzenlemesine göre, Yargıtaya yapılacak bir başvurunun ilk önce alt mahkeme-ye (court below) yapılması gerekmektedir.

Hukuk Usul Tüzüğü'ndeki bu düzenleme, Tüzüğün mehazı olan İngiltere'deki Civil Procedure Rules'a 1965 yılında yapılan tadilattan önce yer alan Order 58 r. 17 ile aynıydı.

Bu kuralın yürürlükte olduğu dönemde,- İngiltere'deki uygulamaya baktığımız zaman, her ne kadar da bu kuraldan İstinaf Mahkemesinin yargılama yetkisi, koordine edici veya alternatif olduğu belirtilmekle birlikte, bu yetkiye bir sınırlama getirilmekte ve alt mahkemenin koordine edici yargılama -yetkisi kullanılmadan İstinaf Mahkemesine gelindiğinde, İstinaf Mahkemesi tarafından bu yargılama yetkisi kullanılmamaktaydı. Bu konu Cropper v. Smith (1883) 24 Ch. D. 305 davasında ifade edilmişti:

".....the rule imposes this limitation, that although th-e jurisdiction is co-ordinate, and although it is alternative, yet the Court of Appeal will not exercise its jurisdiction until it knows whether the co-ordinate jurisdiction of the divisional Court has been exercised and how."

Yine aynı kararda