-D.49/2015

Yargıtay/Hukuk No: 142/2011
(Gazimağusa Dava No: 3462/2008)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.

Mahkeme Heyeti: Hüseyin Besimoğlu, Ahmet Kalkan, Gülden Çiftçioğlu.

İstinaf eden: Ali Osman Kasap, Gazimağusa - (Davalı)
-ile-
Aleyhine istinaf edilen: Boğaztepe Tatil Sitesi Yönetim
Kurulu Başkanı ve/veya Yönetim Kurulu
Üyesi sıfatıyla Şaban Emre, VW
Binaları, Gönyeli Çemberi Kar-şısı -
Lefkoşa.
(Davacı)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden hazır namına: Avukat Özkul Özdevim.
Aleyhine istinaf edilen hazır namına: Avukat Erdaş Erbilen.

Gazimağusa Kaza Mahkemesi Yargıcı Fadıl Aksun'un 3462-/2008 sayılı davada, 30.9.2011 tarihinde verdiği karara karşı, Davalı tarafından yapılan istinaftır.

--------------

K A R A R

Hüseyin Besimoğlu: İşbu istinafın kararını, Sayın Yargıç Gülden Çiftçioğlu okuyacaktır.

Gülden Çiftçioğlu: Huzurumuzdaki ist-inaf, Davacının (Aleyhine İstinaf Edilen) Gazimağusa Kaza Mahkemesinde Davalı (İstinaf Eden) aleyhine ikâme etmiş olduğu 3462/2008 sayılı davada, 30/9/2011 tarihinde Mahkemenin verdiği hükümden dolayı Davalı (İstinaf Eden) tarafından yapılmıştır.

İstinaf-a konu meselede, Alt Mahkeme huzurundaki olgulara göre, Aleyhine İstinaf Edilen / Davacı, Gazimağusa Kaza Tapu Amirliği nezdinde D - 761/01 numaralı Kat Mülkiyeti olarak kayıtlı bulunan Boğaztepe Tatil Sitesi Yönetim Kurulu Başkanı ve/veya Yönetim Kurulu -üyesi sıfatıyla işbu davayı ikâme etmiştir. İstinaf Eden / Davalı ise mezkur Boğaztepe Tatil Sitesinde 75 ve 76 numaralı hanelerin satın alanı veya tasarruf edenidir.

Alt Mahkeme, kararında öncelikle, Davacının Davalıdan dava konusu aidat ve avans ödemes-i için talepte bulunma veya dava açma hakkı veya yetkisi olup olmadığı, Davalının kaç hane için ödeme yapmakla mükellef olduğu ve Davalının ödemekle mükellef olduğu aidat veya avansın miktarının ne olduğu hususunu ihtilaflı husus olarak belirlemiştir. Alt -Mahkeme ardından, Davalı ile Mesan Ltd. arasında yapılan Emare No.1 ve 2 Satış Sözleşmelerinin ve ayrıca Emare No.3 "Boğaztepe Tatil Sitesi Yönetim ve Genel Kullanım Kuralları Sözleşmesinin" Davalıyı, dava konusu borç yönünden bağlamadığı hususunda bulgu -yapmıştır. Ardından Alt Mahkeme kararında, 63/1987 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 8(1).maddesi uyarınca, kat maliklerinin her birinin ortak giderlere arsa payları oranında katılmak zorunda olduklarını belirtmiş ve 63/1987 sayılı Kat Mülkiyeti

Yasası-'nın 8(2). maddesi uyarınca kat maliklerinden her birinin veya yöneticinin, ortak giderlerin tahsili açısından
dava ikâme edebileceği cihetle, yönetici olduğu hususunda bulgu yaptığı Davacı Şaban Emre'nin bu Yasa altında tek başına dava açma hakkı olduğu -ve yönetici sıfatı ile dava açan Davacının bu hakkının belirtilen Yasadan doğduğunu Talep Takririnde belirtmesinin gerekli olmadığı hususunda bulgu yaparak Davalının sitedeki 75 ve 76 numaralı katları satın almak suretiyle mülkiyete hak kazanmış olduğunu -da dikkate alarak, ortak giderlerin ödenmesi açısından Davalıya ait her iki konutun hesaba katılması ve Davalının, sahip olduğu her iki konut için ayrı ayrı ortak giderlere katılması gerektiği yönünde bulgu yapmıştır. Yukarıdakilere ilâveten, Alt Mahkeme, -huzurundaki Emare No.4 ve Davacı tarafın ortak giderlerin ne olduğu hususunda Mahkemeye sunmuş olduğu şahadetin Davalı tarafından istintaka tabi tutulmadığını ve bu yönde Mahkemeye aksi bir şahadet sunulmadığını göz önüne alarak, Davalının Davacıya karşı 7-5,76 numaralı daireler için avans ödeme mükellefiyetinin 7,510 TL ve 988 stg olduğu ve ayrıca Davalının Davacıya faiz ödeme yükümlülüğü olmadığı hususlarında bulgu yaparak, Talep Takririnin 5 (A) paragrafında belirtilen şekilde, Davacı lehine ve Davalı ale-yhine hüküm ve emir vermiştir.

İstinaf, bu karara karşı Davalı tarafından dosyalanmış olup, birden fazla alt başlık içermesine rağmen tek bir başlık altında toplanabilir. Şöyle ki:

Alt Mahkeme, Davacının Talep Takriri tüm bir dava sebebini ortaya koyaca-k esasa ilişkin olgulardan yoksun olmasına rağmen, bu Takriri ve verilen şahadeti geçerli sayarak, Davacı lehine ve Davalı aleyhine hüküm vermekle hata etmiştir.

Davalı Avukatı istinaftaki hitabında, Davacının Talep Takririnin e-sasa ilişkin olgu bağlamında dava sebebini ortaya koyacak olgulardan yoksun olduğunu ileri sürmüştür.
Bu doğrultuda Davalı Avukatı, Davacının Talep Takririnde, borcun yönetim sözleşmesinden doğduğunun iddia edildiğini belirterek, Alt Mahkemenin de taraflar- arasında yönetim sözleşmesinin olmadığı hususunda bulgu yapmakla birlikte, bilahare konu 63/87 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası tahtında Davalının kat maliki sıfatı ile borçlu olduğu ve yönetimin dava açabileceği noktasından hareketle, Davacı lehine Davalı ale-yhine hüküm vermekle hata ettiğini iddia etmiştir. Davalı Avukatı ayrıca, Davacının alacak hakkının veya Davalının borcunun nasıl oluştuğu açımlamasının Talep Takririnde yer almadığını ve bu açımlamanın esasa ilişkin olgu olduğunu iddia ederek, Alt Mahkeme-nin Davacı lehine hüküm vermekle hatalı hareket ettiğini ileri sürmüştür. Davalı Avukatı istinaftaki hitabında devamla, Yönetim Kurulunun tüzel kişiliği haiz olmadığı ve bu bağlamda, Davacı olma sıfatını haiz olmadığı cihetle de, Talep Takririnin, Davacını-n Davalı aleyhine olan dava sebebini ortaya koyamadığını iddia etmiştir.

Davacı Avukatı ise istinaftaki hitabında, 63/87 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 8(1).maddesine göre, her malikin kendi arsa payına düşen oranda ortak giderlere katılmakla yükümlü ol-duğunu, aynı Yasanın 8(2).maddesine göre, gider veya avans payını ödemeyen kat maliki aleyhinde, diğer kat maliklerinden her biri veya yönetici tarafından dava açılabileceğini vurgulayarak, dava başlığında bir hata olmadığını iddia etmiştir. Buna ilâveten -Davalının Müdafaa Takririnde, bir ev için aidat ödemeyi kabul ettiği cihetle, ikinci ev için de aidat ödemekle mükellef olduğunu ileri sürmüştür.

Bu safhada, Davalı Avukatının, Talep Takririnde belirtilen borcun nasıl oluştuğuna ilişkin açımlamanın e-sasa ilişkin olgu olarak Talep Takririnde yer almadığı iddiası çerçevesinde, Talep Takririnin 2. ve 3. paragraflarında borca ilişkin olarak belirtilen olguların, Davacının Davalı aleyhindeki dava sebebini ortaya koymaya yeterli olgu olup olmadığının irdele-nmesi gerekir.

"Esasa ilişkin olgu" kavramı Yüksek Mahkemenin birçok kararında tafsilatlı bir şekilde ele alınmıştır. Bu safhada Yargıtay/Hukuk 56/2012 D.27/2015'den alıntı yaparak bu kavramı anımsatmayı uygun gördük.Şöyle ki:
"Genel hukuk prensibi- olarak, bir davalının davacı tarafından aleyhine ileri sürülen iddiaları bilme hakkı olduğu gibi, davacının da davalının müdafaasını dayandırdığı olguları bilme hakkı mevcuttur (Bkz:Odgers' Principles of Pleading and Practice 16.baskı s.70).

Bu genel kur-alın Hukuk Muhakemeleri Usulü Tüzüğümüzde yansıması Emir 19 Nizam 4'tür. Buna göre, her lâyiha yalnızca lâyihayı veren tarafın talebinin veya duruma göre savunmasının dayandığı esasa ilişkin olgular hakkında özet halinde bir takririni içerir ancak bunları-n kanıtlanmasında ileri sürülecek delilleri içermez.

Esasa ilişkin olgu nedir?
Bu hususta "Odgers' Principles of Pleading and Practice", 16.ed, s.86'da şöyle denmektedir:
" What facts are materials?