-D. 16/2022 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza No: 79/2015 ve 82/2015
(Lefkoşa Ağır Ceza No: 8557/2014)

YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.

Mahkeme Heyeti: Bertan Özerdağ, Beril Çağdal, Peri Hakkı

Yargıtay/Ceza No: 79/2015
-(Lefkoşa Ağır Ceza Dava No: 8557/2014)

İstinaf eden: Çetin Sadrazam, Merkezi Cezaevi - Lefkoşa
(Sanık)
ile

Aleyhine İstinaf Edilen: KKTC Başsavcısı, Lefkoşa
(Davayı İkame Eden)
A r a s ı n d a.

İstinaf eden şahse-n hazır
Aleyhine istinaf edilen namına: Başsavcı Yardımcısı Muavini Ergül Kızılokgil

Yargıtay/Ceza No: 82/2015
(Lefkoşa Ağır Ceza Dava No: 8557/2014)

İstinaf eden: KKTC Başsavcısı, Lefkoşa - (Davayı İkame Eden)
ile

Aleyhine İstinaf Edilen: Çetin Sadrazam, Merkezi Cezaevi, Lefkoşa
(Sanık)
A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Başsavcı Yardımcısı Muavini Ergül Kızılokgil
Aleyhine isti-naf edilen şahsen hazır

Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Ömer Güran, Kıdemli Yargıç Melek Esendağlı ve Yargıç Alev Ulunay'ın, 8557/2014 sayılı davada, 29.5.2015 tarihinde verdiği karara karşı, Sanık ve İddia Makamı tarafından yapılan karşılıklı istinaf-lardır.

------------

K A R A R

Bertan Özerdağ: Bu istinafta istinaf eden bundan böyle sadece İstinaf Eden/Sanık ve Aleyhine İstinaf Edilen/İddia Makamı ise sadece İddia Makamı olarak anılacaktır. Karşılıklı dosyalanan istinaflar birleştirilerek ince-lenmiştir.

OLGULAR

Mesele ile ilgili olguları şöyle özetledik,

"Sanık Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi huzurunda aşağıdaki davalardan itham edilmiştir:
1. dava, 3/1963 ve 22/1989 sayılı Yasalarla tadil olunan Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 203 ve 204.maddelerine- aykırı, 13.4.2011 tarihinde Lefkoşa'da Kemal Aksay Caddesi, No.89 Taşkınköy'de bulunan ve Şükran Sadrazam Tekin'e ait olan ikametgâh içerisinde taammüden kanuna aykırı bir fiil ile Şükran Sadrazam Tekin'e önce laneid zehir içirip zehirlemek, keza yüzüne y-astık bastırıp solunum yolunu tıkayıp mezkûr şahsı taammüden öldürmek,
2. dava, 3/1962 sayılı Yasa ile tadil olunan Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205(1)(3) maddesine aykırı, birinci davada belirtilen tarih ve mahalde, yasaya aykırı bir fiil ile 1.davanın suçun- tafsilatında belirtilen şekilde Şükran Sadrazam (Tekin)'i öldürmek,
3. dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 243.maddesine aykırı, birinci davada belirtilen tarih ve mahalde, kanuna aykırı bir fiil ile yani 1.davanın suçun tafsilatında belirtilen şekilde Şükran- Sadrazam (Tekin)'i ciddi şekilde darp edip, hakiki bedensel incinmesine sebebiyet vermek,
4. dava, 82/2007 sayılı Yasa ile tadil olunan 64/1987 sayılı Tarımsal İlaçların Denetimi Yasası'nın 27(2) maddesine aykırı birinci davada belirtilen aynı tarih ve ma-halde, 1.davanın suçun tafsilatında belirtilen laneit marka zehiri GKRY'den KKTC'ye ithal etmek,
5. dava, 82/2007 sayılı Yasa ile tadil olunan 64/1987 sayılı Tarımsal İlaçların Denetimi Yasası'nın 27(2) maddesine aykırı, birinci davada belirtilen aynı tari-h ve mahalde, KKTC'ye ithali yasak 4. davanın suçun tafsilatında belirtilen laneit marka zehiri tasarrufunda bulundurmak,
6. dava, 82/2007 sayılı Yasa ile tadil olunan 64/1987 sayılı Tarımsal İlaçların Denetimi Yasasının 37(2) maddesine aykırı, birinci dav-ada belirtilen aynı tarih ve mahalde, KKTC'ye ithali yasak 4.davanın suçun tafsilatında belirtilen laneit marka zehiri kullanmak."

Maktule ile Sanık olay tarihinde evli olmakla birlikte, evliliklerindeki sorunlar nedeniyle Maktule Taşkınköy Lefkoşa'da, -Sanık ise 3 çocuğu ile birlikte Güney Kıbrıs'ta yaşamaktaydı. Sanık evliliklerinde birlikte yaşadıkları dönemde zaman zaman Maktüleye şiddet uygulamaktaydı.

Maktule Şükran Sadrazam 13.4.2011 tarihinde Taşkınköy Lefkoşa'daki ikametgâhının yatak odasınd-a Tanık No. 4 PM Kelami Karagil ve Tanık No.5 PM Hasan Çırakoğlu tarafından ölü olarak bulundu.

Sanık Maktulün ölü olarak bulunduğu tarihte küçük oğulları B. ile birlikte Maktulenin evinde olup, evde başka kimse yoktu. Sanık, oğlu B. ile birlikte olay gü-nü olan 13.4.2011 tarihinde sabah saat 05.00 raddelerinde evden ayrıldı. Evden ayrıldıklarında evde sadece Maktule bulunmakta idi.

Maktuleye 14.4.2011 tarihinde otopsi yapılmış, yapılan otopside numuneler alınarak, histopatolojik ve sistemik toksikolo-jik inceleme sonrasında hazırlanacak rapora göre görüş bildirileceği belirtilmiştir. Otopside, Maktulenin cesedi üzerinde yapılan harici muayene bulgularına göre, boyun ön yüz sol yanak 1.5 x 1 cm'lik hafif pembe renkli ekimoz, sol el baş parmak lateral di-stalde 1 cm çaplı ekimozlu sıyrık, sağ el 3.parmakta arka yüzde distalde 0.5 cm'lik hafif ekimozlu sıyrık, adli otopsi bulgularına göre, boyun organlarının tetkikinde sol SCM kasında alt kısmındaki 4,5 x 0,5 cm'lik alanda ekimoz ve hematom, sağ SCM kasında- 3 x 1 cm'lik ekimoz ve histopatolojik inceleme raporundaki nonspesifik asfiksi bulguları, polis kayıtlarındaki olay yeri inceleme fotoğrafları ile birlikte değerlendirildiğinde, Maktulenin kesin ölüm sebebinin, suflokasyon (soluk yolunun tıkanması suretiy-le öldürme) sonucu mekanik asfiksiye bağlı gelişen solunum ve dolaşım durması olduğu kanaati belirtilmiştir.

Alt Mahkeme, ekimozları dikkate alındığında Maktulenin ölüm öncesi bir mücadelede bulunduğuna, Maktulenin sağ elinin başparmağından alınan tırna-k içi numunesi Sanığa ait tırnak numunesi ile aynı olduğundan, bu mücadelenin Maktule ile Sanık arasında yaşandığına bulgu yaptı.

Alt Mahkeme Maktulenin yatağından alınan çarşaf üzerindeki 3 numaralı meni lekesinin Sanığa ait olduğunu, Maktulenin üzerind-en alınan gri renkli pijama üstündeki 1 numaralı meni lekesinin Sanığa ait olduğunu, yine, gri renkli pijamanın alt kısmı üzerinden alınan 4 numaralı lekenin Sanığa ait DNA ile uyumlu olduğunu tespit ederek Sanık ile Maktulenin yakın ilişki ve temas halind-e olduğuna bulgu yaptı.

Alt Mahkeme ölüm zamanının 24 - 36 saatlik bir zaman dilimi öncesine ait olduğu, yani 12.4.2011 - 13.4.2011 tarihlerine tekabül ettiği, Maktulenin soluk yolunun tıkanması suretiyle gerçekleştiği, ölüm şeklinin adam öldürme olduğu -ve önceki bulguları dikkate aldığında Sanığın Maktuleyi öldüren kişi olduğuna bulgu yaptı.

Alt Mahkeme bu bulgusuna rağmen Sanığın adam öldürmenin 3.bir kişi tarafından gerçekleştirildiği iddiasını inceledi. Alt Mahkeme bu iddiaları inceledikten sonra id-diaların, sonradan oluşturulan bir düşünce (after thought) olduğuna bulgu yaptı.

Alt Mahkeme, taammüden adam öldürme ile ilgili ithamı incelediğinde İddia Makamının, Sanığın, Maktuleyi önce zehir içirerek bilahare de yüzüne yastık bastırıp solunum yolunu- tıkayarak öldürdüğü iddiasında olduğunu tespit etmiştir.

Alt Mahkeme bu iddiayla ilgili, Sanığın Güney Kıbrıs'ta İsmail İlterhan isimli kişiden laneit tipi zehir temin ettiğine bulgu yaptı. Sunulan olgulara göre Maktulenin ikametgâhından alınan Emare 8 -kahve fincanı içerisindeki tozun içeriğinde methomyl ve paracetamol saptanmıştır. Laneit tipi zehir Methomyl maddesi içermektedir.

Alt Mahkeme yukarıdaki olgulara rağmen Maktulenin ölümünde herhangi bir zehirli maddenin etken olmadığından bu zehiri içti-ğine dair bulgu yapmanın sözkonusu olmadığı sonucuna vardı. Alt Mahkeme keza, Emare 8 kahve fincanındaki zehirin Sanık tarafından konulduğuna dair kanıtlanmış bir olgu bulunmadığına da bulgu yaptı.

Alt Mahkeme otopsi esnasında Maktuleden alınan numunelerd-en yapılan sistematik toksikolojik analizde laneit tipi zehrin içeriği olan methomyl maddesinin tespit edildiğine dair hiçbir kayıt olmadığını yukarıdaki bulguları ile değerlendirdiğinde, Maktulenin Sanık tarafından laneit marka zehir içirilip zehirlendiği- bulgusuna varmanın olanaksız olduğuna karar verdi.

Alt Mahkemeye göre, İddia Makamının iddiası, Sanığın Maktuleyi öldürmek için bir plan yaptığı, plan yaptıktan sonra vazgeçmediği ve neticede Maktuleyi öldürdüğü hususundaki taammüden adam öldürmeye day-anmaktadır. Alt Mahkeme bu iddiayı ele alarak, öncelikle, Sanığın Maktuleyi zehirleyerek öldürme planı yaptığı, bu planı icraya koyduğu bir an için kabul edilse bile bunun, Maktulenin zehirlenmek suretiyle değil de Sanık tarafından soluk yolunun tıkanması -sonucu öldürülmesi durumunda Sanığın taammüden adam öldürmeden sorumlu tutulamayacağı anlamına gelmeyeceğini ifade etmiştir.

Alt Mahkeme devamında, Sanığın öldürme niyetinin oluştuğu zaman ile öldürme eyleminin fiilen gerçekleştiği zaman dilimi arası-nda Sanık ile Maktule arasında yaşananlara bakmış, Sanık ile Maktulenin olaydan önce cinsel ilişkiye girdiklerini tespit ederek, Sanığın Maktuleyi öldürmek düşüncesi ve saiki içerisinde bir plan yaptığı kabul edilse dahi, Sanığın Maktule ile cinsel ilişkiy-e girmesi sonucu öldürme konusunda sahip olduğu düşüncelerinin cinsel niyetleriyle bozulduğu kanaatine vararak, Maktuleyle yaşadığı cinsel ilişkinin Sanğın Maktuleyi öldürme planını yerine getirme niyetini doğal olarak değiştirdiği ve Maktuleyi öldürmekten- vazgeçirdiği biçiminde yorumladı. Alt Mahkeme Sanığın Maktuleyle cinsel ilişki ve cinsel yaklaşım içerisine girmesini hayatın olağan akışı içerisinde yorumlayarak öldürme fikrinden vazgeçme olarak kabul etti.

Alt Mahkeme Sanığın Maktuleyi daha önceden ö-ldürmeyi tasarladığı kabul edilse dahi, Sanıkla Maktule arasında yaşanan cinsel ilişki hesaba katıldığında, Maktulenin öldürülmesi ile Sanığın tasarladığı Maktuleyi öldürme planı arasında nedensel bağ kalmadığı sonucuna ulaştı.

Alt Mahkeme, Sanığın, M-aktuleyi ani bir kararla mı yoksa düşünüp planlayarak ve karar alıp vazgeçmek için yeterli zamanı olmasına rağmen bu planından vazgeçmeyerek mi öldürdüğü noktasında huzurunda şahadet bulunmadığından, taammüden adam öldürme suçunun makul şüpheden ari olarak- ispatlanamadığı sonucuna vardı ve Sanığın 1.davadan, keza, bu davayla bağlantılı olan 4, 5 ve 6.davalardan beraatine karar verdi.

Alt Mahkeme keza, Sanığın, Maktuleye laneit olarak bilinen zehiri içirip zehrilemek suretiyle ölümüne sebebiyet vermediği t-espitine istinaden, Sanığın aleyhine getirilen ithamnamedeki 2. ve 3.davalardan da beraatine karar verdi.

Alt Mahkeme yaptığı bu bulgular sonucunda, Fasıl 155 Ceza Muhakemeleri Usulü Yasası madde 85(4) tahtında ithamnameye yeni 7. ve 8.davaları ekleyere-k Sanığı aleyhindeki 7.ve 8. davalardan mahkûm etti. Mahkeme Sanığı 7.davadan 25 yıl süreyle hapislik cezasına mahkûm ederken, 8.dava ile ilgili ayrıca ceza vermeyip yalnızca mahkûmiyet kaydetti. Alt Mahkemenin İthamnameye sonradan ekleyerek Sanığı mahkûm -ettiği 7. ve 8. davalar şöyledir:

"İTHAM OLUNDUĞU SUÇ
7.DAVA
3/1962 sayılı Yasa ile tadil olunan Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205(1) maddesine aykırı adam öldürme.

SUÇUN TAFSİLATI
Sanık 13.4.20011 tarihinde Lefkoşa'da Kemal Aksay Caddesi No.89 Taşkınkö-y'de bulunan ve Şükran Sadrazam (Tekin)'e ait olan ikametgâh içerisinde kanuna aykırı bir fiil ile niyet ederek solunum yolunu tıkayıp mezkûr şahsı öldürdü.

İTHAM OLDUĞU SUÇ
8.DAVA

Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 243.maddesine aykırı ciddi darp.

SUÇUN TAFSİL-ATI
Sanık 7.davada belirtilen tarih ve mahalde kanuna aykırı bir fiil yani 7. davanın suçun tafsilatında belirtilen şekilde Şükran Sadrazam (Tekin)'i ciddi şekilde darp edip hakiki bedensel incinmesine sebebiyet verdi."

İstinaf mahkûmiyet ve beraat karar-larına karşı, karşılıklı dosyalandı.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Sanık tarafından dosyalanan 79/2015 sayılı istinaftaki istinaf sebeplerini iki başlık altında toplamak mümkündür.

Muhterem Alt Mahkeme, Sanığı aleyhine getirilen adam öldürme davasından, suçun ma-kul şüpheden ari olarak ispat edildiğine bulgu yaparak suçlu bulup mahkûm etmekle hata etti.
Muhterem Alt Mahkeme, Sanığa aleyhine getirilen davadan fahiş ceza vermekle hata etti.

İddia Makamı tarafından dosyalanan Yargıtay/Ceza 82/2015 sayılı istinafta -ise İddia Makamının istinafını üç başlık altında özetlemek mümkündür,

Muhterem Alt Mahkeme, Sanık aleyhine getirilen taammüden adam öldürme davasında, bilhassa Sanığın gönüllü ifadesini dikkate almamakla ve Sanığı suçlu bulup mahkûm etmesi gerekirken bera-at ettirmekle hata etti.

Muhterem Alt Mahkeme, Sanığı ithamnamedeki 4. dava olan, "Yasaklı olan ilaç ithal etme", 5.dava olan, "Yasaklı olan ilaç bulundurmak" ve 6.dava olan, "Yasaklı olan ilaç kullanmak" suçlarından mahkûm etmemekle hata etti.

Muhtere-m Alt Mahkeme, Sanığı mahkûm ettiği adam öldürme davasından 25 yıl gibi düşük bir ceza vermekle hata etti.

TARAFLARIN İDDİA VE ARGÜMANLARI

Sanık istinaf duruşmasında şahsen hitapta bulunmuştur. Sanığın istinaftaki hitabında ileri sürdüğü argümanları -aşağıda özetledik,

Alt Mahkemenin ithamnameye dava ekleyerek mahkûmiyet kararına varması hatalıdır. Bu olayla benim herhangi bir ilgim yoktur. Olayla ilgili zamanda ve/veya 10 Nisan 2011 tarihinde akşamüzeri en küçük oğlum B. S. ile eve geldim ve ertesi -sabah oğlumla birlikte evden ayrıldım. Bu olgular ihtilaflı değildir.

Oğlum B.S., Alt Mahkeme huzurunda şahadet vermiş, evden ayrılmadan önce annesine sarıldığını ve vedalaştıklarını söylemiştir. Dolayısıyla, biz evden ayrılırken Maktule hayattaydı. Bu -nedenle, ölümüyle benim alakam yoktur. Evden ayrılırken apartmanın önüne bir araba geldiğini ve bavul indirdiğini görüp bu durumu polise bildirdim ancak Polis bu konuda tahkikat yapmadı.

Tahkikatta DNA raporları düzenlenmiş ve 11 tane meni lekesi tespit- edilmiştir. Bunlardan 3 tanesi çarşaf üzerinde ve bir tanesi ise anal bölgedeydi. Ben akşam eve oğlumla gelip ertesi sabah ayrıldım. Bu meni lekelerinin ne zaman nasıl olduğu araştırılmamıştır. Bu lekelerin ben evden ayrıldıktan sonra gerçekleşen bir iliş-ki sonucu olduğunu iddia ederim. Ayrıca, çarşaf üstündeki meni lekesinin 6 yaşındaki oğluma ait olması mantıksız ve saçmadır. Bu, polisin başkasının kan örneğine B.S. yazıp Türkiye'ye göndermesinden ve bu kan örneğinin meni lekesi ile örtüşmesinden kaynak-lanmaktadır.

Alt Mahkemenin gerekçeli kararının 10.sayfasında eşimin üzerinde bana ait meni lekeleri olduğu belirtilmiştir. Bu meni lekeleri ben ve oğlum dışında farklı bir erkeğe ait olup bize ait değildir.

Eşimin pijaması üzerindeki meni lekelerini-n bana ve farklı bir bayana ait olduğu tespit edilmiştir. Bunun açıklaması yapılmamıştır. Meni lekelerinin farklı bir erkeğe ait olduğuna ilişkin iddiamda araştırılmamıştır. Tahkikatta bazı kişiler korunup açığa çıkarılmamıştır. Nurcan Özüer ve Elda Tekin -isimli baldızlarımdan DNA raporu için kan alınmamıştır. Otopsiden önce bazı kişilerden kan ve idrar örnekleri alınmıştır. Bu örnekler kanaatimce sakladıkları kişilerden alınmıştır.

Anal bölgede meni bulunduğu iddia edilmesine rağmen otopside böyle bir t-espit veya bulgu yoktur. Evde yapılan parmak izi araştırmasında ise bana ait parmak izi bulunamamıştır. Başkasına ait meni bulunmasına rağmen parmak izi bulunmaması da çok ilginçtir. Bir tek kişiye ait parmak izi bulunamaması düşündürücü ve şüphelidir. Oğl-um B.S.'ye ait yatağın bozulmuş olduğu söylenmesine karşın, fotoğraflardaki yatak bozuk değildi.

Yatak odasında bulunan kül tablasındaki izmaritlerden bana ve eşime ait DNA çıktığı söylenmesine rağmen bunu teyit edecek bir resim veya başka herhangi bir- emare de yoktur. Birden fazla kişinin DNA'sının izmaritte çıkması bunun uyuşturucu olduğunu göstermektedir. Eşimin tırnağında bana ait DNA çıktığı iddia edilmesine karşın, bu tırnağın eşime ait olup olmadığı belli değildir. Eşimin çocukluktan beri tırnak -yeme alışkanlığı olduğundan, bu uzun tırnakların Maktuleye ait olması söz konusu değildir.

Banyoda asılı olan beyaz erkek iç çamaşırı benim olmadığı gibi beden olarak benden iki katı büyük bir kişiye aittir. Ben iddia edildiği gibi, o evde 3 gece kalmış- olsaydım, tuvalete girdiğimde, bu iç çamaşırını kesinlikle görecek, eşime kime ait olduğunu soracaktım. Bu çamaşırın kime ait olduğu tespit edilmemiştir.

Tuvalette bulunan tuvalet kâğıtları eşimin banyoda asılı iç çamaşırının sahibi olan erkekle tuvale-tte ilişkiye girdiğini göstermektedir. Eşimin çamaşırındaki meni lekesi de bundan dolayıdır. Erkek kişi de ilişkiden sonra banyoya girdiği için iç çamaşırı tuvalette asılıydı.

Telefon kayıtlarından bu kişinin Ahmet Kılıç isimli bir kişi olduğunu tespit -ettik. Bu kişi eşimin evine gelip 1 ay süreyle kalmıştır.

Zehirle ilgili analiz raporu sunulmuştur. Eşimin otopsisinde zehir tespit edilmemiştir. Yastıkta bana ait DNA tespit edilmemiştir.

Otopsideki bulgularda eşime tecavüz edildiği tespit edilmişti-r. Eşime kimin nasıl tecavüz ettiği bulunamamıştır.

Gönüllü ifadede belirtilenler doğru değildir. Benim 3 sene önce Kıbrıs gazetesine söylediklerimin tam tersini gönüllü ifadeye uyarlamışlardır. Güney Kıbrıs'ta eşimle birlikte yaşarken onu dövdüğüm id-dia edilmiştir. Polis bu olayın 6 yıl önce olduğunu öğrendikten sonra psikolojik olduğunu tespit etmiştir. Eşimi birkaç defa dövdüğümü zaten kabul etmekteydim. Ağzını kapatmamdaki sebep etraftaki insanların duymamasıydı. Eşim zaten bu olaydan 2-3 gün sonra- KKTC'ye kaçmıştır. Dolayısıyla, gönüllü ifade doğru değildir.

Baldızım Nurcan Özüer, güvenilir bir tanık olmayıp kendi öz babası için Lefke Polisine taciz şikâyetinde bulunan bir kişidir.

Aleyhimdeki mahkûmiyet kararının iptal edilmesi ve taammütle ilg-ili istinafın reddedilmesi gerekir. Keza, cezaya yönelik istinafın da reddedilmesi gerekir.

İddia Makamı adına istinaf duruşmasında hitap eden
Savcının argümanları ise şöyledir,

Alt Mahkeme huzurunda 3 tane DNA raporu olup bu raporlar birbirleri ile -bağlantılıdır. Sanık, çocukların kendine ait olmadığını söylemesine karşın, Emare 71 rapor bunun doğru olmadığını ortaya koymaktadır. Emare 71, Emare 76 ve Emare 77 rapor etraflıca hazırlanmış olup tüm bulguları göstermektedir.

Maktulenin tırnaklarının a-lınmadığı iddiası doğru olmayıp tırnakları alınarak analiz için Türkiye'ye gönderilmiştir.

Otopside Maktulenin vücudunda zehir tespit edilememiştir. Bunun nedeni, toksikolojik incelemede aranan maddenin farklı olmasıdır.

Sunulan şahadetten ölümün, s-oluk yolunun, ağız ve burunun tıkanması sonucu olduğu, Maktulenin ağız ve burun kısmına bastırılan yastıklabirlikte, taraflar arasında bir mücadele gerçekleştiği ifade edilmiştir. Ölümün intihar sebepli olmadığı ise kesin olarak tespit edilmiştir.

Emare- ve şahadetten tahkikatın doğru yöntemle yapıldığı, DNA alındığı ve eksik tahkikatın söz konusu olmadığı ortaya çıkmaktadır. Belirtilenlerle, Sanığın istinafının reddi gerekir.

Taammüt konusunu inceleyen Alt Mahkeme, Sanığın Maktule ile cinsel ilişkiye -girmesi sebebiyle öldürme fikrinden vazgeçtiği sonucuna varmıştır. Alt Mahkeme huzurunda Sanık ile Maktulenin olaydan önce cinsel ilişkiye girdiğine dair bir olgu mevcut değildir. Alt Mahkemenin huzurunda bu bulguyu yapmasına dayanak teşkil edecek meni lek-elerinden başka bir olgu mevcut olmayıp bu bulgu hatalıdır.

Alt Mahkeme benzer kararlara yoğunlaşmasından dolayı, meseledeki olguları göz ardı etmiştir. Örneğin, gönüllü ifadede belirtilenler, Sanığın itirafları hiçbir şekilde kararda inceleme konusu ya-pılmamıştır. Sanık gönüllü ifadesinde, Maktuleyi öldürmek maksadı ile zehirli ilaç temin ettiğini kabul etmektedir. Bu zehirin temin edildiği şahadet ile teyit edilmiştir. Aynı zamanda, Maktulenin ağzından köpükler geldiği otopside ortaya çıkmıştır. Hazırl-anan rapora göre, Emare 8 fincanda zehir tespit edilmiştir. Dolayısıyla, gönüllü ifade, teyit edici şahadet ve emareler dikkate alınıp incelenseydi, Sanığın taammüden adam öldürme suçundan da mahkûm edilmesi gerektiği ve mahkûm edilmemesinin hatalı olduğu -ortaya çıkmaktadır.

Sonuç olarak, Alt Mahkeme, Sanığın zehir temin ettiğine, temin ettiği zehirle Maktuleyi öldürme planı yaptığına ve Maktuleyi öldürdüğüne bulgu yaptıktan sonra Sanığı taammüden adam öldürmeden mahkûm etmemekle hata etmiştir. Sanığın ze-hiri temin amacının Maktuleyi öldürmek olduğu ortadadır. Maktule ölmüştür. Maktuleyi Sanık öldürmüştür.

Sanığın Maktuleyi öldürme saiki ve gerekçeleri mevcut idi. Bu gerekçeler, gönüllü ifadeden de görülebileceği üzere, Maktulenin başkası ile ilişkisi ol-duğu, çocukların dahi kendisinden olmadığıdır. Sanık bu suçu işlemek için fırsat ve imkânı bulunduğundan, Maktuleyi ortadan kaldırmak amacıyla kendi çocuğunu takip ettirerek Maktulenin evini buldurdu, bunun üzerine Güney Kıbrıs'tan zehir temin ederek KKTC'-ye geldi ve Maktulenin evine gidip fırsatını bulduğunda Maktuleyi öldürdü, daha sonra çocuğunu alarak Güney Kıbrıs'a kaçak yollardan gitti.

Dolayısıyla, Sanığın gönüllü ifadesi ve teyit edici şahadet ile taammüden adam öldürme suçundan mahkûm ettirilmesi- gerekirdi. Bunun yanında Yargıtay'ın, Yargıtay/Ceza 14/1998
D. 1/2000 sayılı kararında belirtilenler dikkate alınarak, Sanığın yalanları göz önüne bulundurulup incelenseydi, Sanığın taammüden adam öldürme suçundan mahkûm edilmesi gerekirdi. Bu konuda çev-re şahadetten teyit edici şahadet istihraç edilmesi de mümkün idi.

Olay yerinde 3.kişilerin var olduğu iddiası tamamen uydurma olup herhangi bir olgu ile bağdaşmayan bir iddiadır.

İthamnamede Sanığın planlayarak Maktulenin yüzüne yastık bastırmak sure-tiyle Maktuleyi öldürdüğü belirtildiğinden, mevcut ithamnameyle de Sanık taammüden adam öldürmeden mahkûm ettirilebilirdi. Maktulenin temin edilen zehirle öldürülmeye çalışılması taammüdün bir göstergesidir. Dolayısıyla, ithamnameye herhangi bir ekleme yap-ılmasına da gerek yoktu.

Sanığın gönderdiği mektuplardaki, Maktulenin intihar ettiği iddiaları tamamen uydurmadır. Sanığın çocukla annesinin vedalaştığı iddiası da uydurmadır. Çocuğun evden ayrılırken annesini görmediği şahadetten anlaşılmaktadır.

Alt -Mahkemenin Sanığın ciddi darptan mahkûm etmemesi de hatalıdır.

Tüm belirtilenlerle, Sanığın istinafının reddedilmesi, taammüdün varlığına ilişkin istinaf başlığı ve altındaki istinaf sebeplerinin ise kabul edilerek Sanığın mahkûm edilmesi gerekir.

İNC-ELEME

Tarafların iddia ve argümanlarını, mesele ile ilgili maddi ve hukuki olguları ve dosya içerisindeki şahadeti hukuki durum tahtında inceleyip değerlendirdik. Bu meselede, Sanık tarafından adam öldürme davasından mahkûmiyet kararına karşı dosyalanan i-stinaf ile İddia Makamı tarafından dosyalanan taammüden adam öldürme davasından ve ithamnamedeki diğer davalardan beraat kararını birlikte incelemeyi uygun gördük.

Muhterem Alt Mahkeme, Sanığı aleyhine getirilen adam öldürme davasından, suçun makul şüphe-den ari olarak ispat edildiğine bulgu yaparak ve suçlu bulup mahkûm etmekle hata etti.

Sanık ithamnameye eklenen dava ile adam öldürmekten mahkûm edilirken, ithamnamede yer alan taammüden adam öldürme suçun-dan beraat ettirilmiştir. İstinafa konu bu iki -davayı inceler-ken Alt mahkeme huzurundaki olgu ve şahadeti birlikte değer-lendireceğiz.

İstinaf duruşmasında yapılan hitaplardan ve Alt Mahkemedeki olgu ve şahadetten,

Olay esnasında Sanığın Maktüle ile evli olduğu, evliliklerinden 3 çocukları olduğu-, Sanığın 3 çocuğu ile birlikte Güney Kıbrıs'ta yaşayıp orada çalıştığı, Maktulenin ise Taşkınköy, Lefkoşa'da ikamet ettiği, Maktulenin 13.4.2011 tarihinde polis memurları tarafından ikametgâhında ölü olarak tespit edildiği, Maktuleye 14.4.2011 tarihinde o-topsi yapıl-dığı, Sanığın 10.4.2011 tarihinde Güney Kıbrıs'tan KKTC'ye geçerek oğlu B. ile birlikte Maktulenin evinde kalmaya başla-dığı ve 13.4.2011 tarihinde saat 05.00 raddelerinde evden ayrıldığı, Sanığın 20.2.2014 tarihine kadar Güney Kıbrıs'ta kaldığ-ı ve 20.2.2014 tarihinde KKTC'ye geçtikten sonra tutuk-lanıp aleyhine dava okunduğu, yapılan otopside Maktulenin ölüm sebebinin solunum yolunun tıkanması olduğunun öğrenildiği, Maktulenin vucudunda yapılan sistematik toksikolojik inceleme-de laneit zehir i-çeriği tespit edilemediği, ihtilaf konusu değildir.

Olgular kısmında yer verdiğimiz ithamnamaye göre, Sanığın aleyhindeki 1.davadan mahkûm ettirilebilmesi için taammüden kanuna aykırı bir fiil ile Maktule Şükran Sadrazam Tekin'e önceden planlayarak laneit- zehir içirip zehirlemekten, keza, yüzüne yastık bastırıp solunum yolunu tıkayıp öldürmekten suçlu bulunması gerekmektedir.

İddia Makamı adına istinaf duruşmasında hitapta bulunan Savcı, taammüt iddiasının, zehirlemek suretiyle adam öldür-menin gerçekl-eştiği iddiasını içermediğini ileri sürerek, Alt Mahkemenin zehirlemek suretiyle taammüden adam öldürüldüğü sonucuna varılamayacağı bulgusunun hatalı olduğunu, esasen, taammüden adam öldürme iddiasının, Sanığın Maktuleyi zehirle-yerek öldürme planı yaptığı-nı ancak sonradan Maktuleyi solunum yolunu tıkaması sonucu öldürdüğü iddiasını içerdiğini ifade etmiştir.

İddia Makamı, Maktulenin vücudunda zehir bulunmamış olsa da Sanığın Maktuleyi zehirleyerek öldürmek amacıyla bir plan yaptığını, bu amaçla Güney Kıb-rıs'ta Tanık No. 24 İsmail İlterhan'dan laneit marka zehir temin ettiğini, laneit marka zehirin içeriğinde bulunan methomyl maddesinin evde yapılan tetkiklerde kahve fincanı içerisinde saptandığını, Sanığın öldürme planını daha sonra Maktulenin yüzüne yast-ık bastırmak ve solunum yolunu tıkamak suretiyle yürürlüğe koyup taammüden adam öldürme suçunu işlediğini, tüm bu olguların taammüden adam öldürmenin makul şüpheden ari olarak ispat edildiğini ortaya koyduğunu iddia etmektedir.

Sanık ise, Maktulenin vücu-dunda zehir bulunamadığını, Maktulenin zehirlenerek öldürülmediğini, taammüden adam öldürmenin ispat edilemediğini, zaten kendisinin adam öldürme suçundan mahkûm edilmesinin hatalı olduğunu, kendisi evden ayrılırken Maktulenin hayatta olduğunu çocuğu ile v-edalaş-tığını ileri sürmekte, Alt Mahkeme tarafından mahkûm edildiği adam öldürme suçundan beraatinin gerektiğini iddia etmektedir. Bunun yanında Sanık, kendisi evden ayrılırken Maktulenin ikametgâhının bulunduğu apartmana valizle bir başkasının geldiğini -ve Maktuleyi bu kişinin öldürmüş olabileceğini ileri sürmektedir.

Alt Mahkeme Sanığı, Maktulenin solunum yolunu tıkamak suretiyle adam öldürme suçundan mahkûm etmekle birlikte, taammüden adam öldürme suçundan beraatine karar vermiştir. Alt Mahkeme, Sanığ-ın Maktuleyi zehirlemek suretiyle öldürmek amacıyla bir plan yapmış olduğu kabul edilse dahi Sanık ile Maktulenin ölümünden hemen önce cinsel ilişkiye girdikleri, aralarında cinsel yakınlaşma olduğu cihetle, bu planın ortadan kalktığı ve taammüden adam öld-ürme bağının koptuğu bulgusuna varmıştır.

İddia Makamı ise bu bulgunun hatalı olduğu, taammüt planının ortadan kalkmadığı, planın zehirlemek yerine yastıkla yüzünün bastırılması ve solunum yolunun tıkanması şeklinde yürürlüğe konup icra edildiği iddiasın-dadır.

Alt Mahkemenin izlediği yolu takip ederek, bu safhada öncelikle adam öldürme suçuna yönelik dosyalanan istinafı inceleriz.

Huzurumuzdaki meselede, Sanığın, Maktuleyi öldürdüğüne yönelik asli ve çevre şahadetin belirlenmesi gerekir.

Bilindiği ü-zere, ceza davalarında temel prensip, İddia Makamının Sanık aleyhine getirilen suçları makul şüpheden ari olarak ispat etmekle yükümlü olduğudur. Bu yükümlülük, her türlü şüphenin ispatını kapsamaz. İddia Makamının sunduğu şahadet, Sanığın suçu işlediğini -makul şüpheden ari olarak ispat edebilmeye yeterli ise Sanığın mahkûm ettirilmesi gerekir. Diğer taraftan, sunulan şahadet sonucunda Sanığın aleyhindeki suçu işlemediğine yönelik makul şüphe oluşması durumunda, oluşan bu makul şüpheden faydalandırılarak be-raat ettirilmesi gerekir.

Ceza davalarında, Sanığın suçsuz olduğunu ispat etme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Ancak İddia Makamı tarafından sunulan şahadet Sanık aleyhindeki suçun tüm unsurlarını ortaya koymaya, Sanığı suça bağlamaya, itham edilen suçun iş-lendiğini göstermeye yeterli ise İddia Makamı şahadet sunma yükümlülü-ğünü (evidential burden) yerine getirmiş olur ve bu şahadete karşı şahadet sunma görevi (shifting of the evidential burden) Sanık tarafına geçer.

Sanık mahkemede izahat verebileceği- gibi olgusal iddialar ileri sürmek suretiyle karşı şahadet de sunabilir. Sanığın karşı şahadet sunması yerine getirilmesi gereken bir yükümlülük olmayıp Sanığın herhangi bir şahadet sunmaması, mutlak surette suçlu bulunacağı anlamına gelmez. Dava sonunda- mahkeme iddia makamı tarafından sunulan şahadetin yanında, eğer sunulmuşsa, Sanık tarafından sunulan şahadeti de değer-lendirerek, mevcut tüm şahadet tahtında Sanığın aleyhindeki ithamın makul şüpheden ari olarak ispat edilip edilmediğini belirler. Mevcut- şahadet Sanığın makul şüpheden ari olarak suçlu olduğunu gösterir nitelikte ise Sanığı mahkûm eder aksi ahvalde, makul şüphe halinde şüpheden Sanığı faydalandırır ve Sanığın beraatine karar verir.

Bilindiği üzere, mahkeme ithamnamede tafsilatta yer alan- suçun bir kısmının makul şüpheden ari olarak ispat edildiğine bulgu yaparsa, ithamnamenin sadece ispatlanmış kısmı ile de Sanığı mahkûm ettirebilir.

Öte yandan, çevre şahadet, bir suçun işlendiğini direkt olarak göstermemekle birlikte, ayrı ayrı ortaya -konan şahade-tin parçalar birleştirildiğinde bir bütün olarak, suçun o Sanık tarafından işlendiğini göstermeye yeterli olup olmadı-ğının istihraç edilebileceği mahiyetteki şahadettir.

Yargıtay/Ceza 14/1998 D.1/2000 sayılı kararda mahkemenin bir ceza dava-sında huzurundaki şahadete göre bir karar vermesi gerektiğini, ileri sürülen bir olasılığın dikkate alınabilmesi için o olasılığın spekülasyon niteliğinde olmaması ve spekü-lasyondan öteye o olasılığı ortaya koyabilecek, olasılığın değerlendirilmesi gereği-ni doğuracak ve mahkemeyi o olasılığın doğruluğuna yöneltecek şahadetin var olması gereklidir. İlgili kararda aynen şu ifadeler yer almaktadır,

"Mahkemenin saydığımız bu olasılıkları veya bir tanesini veya saymadığımız bir başka olasılığı dikkate alabilme-si için, Mahkemenin önünde, Mahkemeyi, o olasılığı dikkate almağa yöneltecek şahadet olması gerekir. Bir Mahkemenin, önündeki şahadetin tümünden makul olarak çıkarılamayacak olasılıklar hakkında spekülasyon yapması, tahmin yürütmesi doğru değildir. Bir ola-sılığın tezekkür edilebilmesi, değerlendirmeye alınabilmesi için, Mahkeme huzurunda, o olasılığı ortaya koyabilecek, o olasılığın değerlendirilmesi gereğini doğuran şahadet olması gerekir. Mahkeme bir Sanığı sadece önündeki şahadet ışığında yargılar, davay-ı sadece önündeki şahadet ışığında karara bağlar, Mahkemenin şahadetin dışına çıkması, yargılamayı karmaşaya götürebileceği gibi adaletten sapmaları da beraberinde getirebilecektir."

Bu kararda atıf yapılan, Anastassiades v. The Republic (1977) 2 C.L.R.1-06, sayfa 155 davasının ilgili bölümüne de aynen yer veririz,

"It is clear from the authorities that alternative possibilities must be such that may be reasonably inferred from the whole of the evidence before the Court. Otherwise, Courts will be invited- to speculate as to happenings which cannot be reasonably inferred from the material before it, and this is not their function. As stated in the MANCINI CASE, and I find no better words to put it, 'it is on the evidence and the evidence alone that the pris-oner is being tried and it would only lead to confusion and possible injustice if either Judge or jury went outside it'."

Özetle, alternatif ihtimallerin,- mahkeme huzurundaki tüm şahadetten makul olarak çıkarımının yapılabilecek nitelikte olması gerekir. Aksi ahvalde, mahkeme görevi olmayan şekilde mahkeme huzurundaki materyalden makul olarak çıkarım yapılamayacak şekilde olayları speküle etmeye davet edilm-iş olunur. Sanıklar sadece mahkeme huzurundaki şahadetle yargılanır. Mahkemenin huzurundaki şahadetin dışına çıkarak spekülasyonlarla veya şahadetin göstermediği olasılıklarla karar vermesi karmaşa ve adaletsizlik yaratır.

Bu bağlamda, ceza davasının ik-ame edeni olan İddia Makamı ve müdafaa tarafındaki Sanık, ileri sürdükleri olasılıklarla ilgili makul olarak çıkarım yapılabilmesini sağlayacak şahadeti mahkeme huzuruna getirmekle yükümlüdür. Aksi durumda, mahkemenin bu olaslıkları dikkate alarak değerlen-dirmesi beklenemeyeceği gibi değerlendirmeye tabi tutması da hatalı olur.

Sunulan şahadetten, Maktulenin kesin ölüm sebebinin, suflokasyon sonucu mekanik asfiksiye bağlı gelişen solunum ve dolaşım durması olduğu, başka ifade ile, soluk yolunun tıkanmas-ı suretiyle öldürme olduğu tıb