-D.8/90 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza 47/89 ve 49/89

Yüksek Mahkeme Huzurunda
Mahkeme Heyeti: N. Ergin Salâhi, Aziz Altay, Taner Erginel.

Yargıtay/Ceza 47/89
(Dava No: 9283/89 Le-fkoşa)

İstinaf eden: Salih Saadetoğlu, Haspolat.
-ile-
Aleyhine istinaf edilen: KKTC Başsavcısı, Lefkoşa.
A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Kıvanç M. Riza ve Türkây Saadetoğlu.
Al-eyhine istinaf edilen namına: Altan Erdağ.

Yargıtay/Ceza 49/89
(Dava No: 9283/89 Lefkoşa)

İstinaf eden: KKTC Başsavcısı, Lefkoşa.
-ile-
Aleyhine istinaf edilen: Salih Saadetoğlu, Haspolat.
- A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Altan Erdağ.
Aleyhine istinaf edilen namına: Kıvanç M. Riza ve Türkây Saadetoğlu.

H Ü K Ü M

N. Ergin Salâhi: Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi önünde 9283/89 sayılı dava ile yargılanan sanık, 3/62 sayılı Ysa -ile tadil edilen Fasıl 154 Ceza Yasasının 205(1)(3) maddelerine aykırı 2 Nisan 1989 tarhinde Haspolat köyünde, kanuna aykırı bir fiil, yani av tüfeği ile ateş ederek Kemal Cinel'in ölümüne sebep olma suçu ile itham edilmişti.

Sanık aleyhindeki ithamı kab-ul etmemiş, davanın duruşması yapılmış, neticede sanık suçlu bulunarak 7 yıl hapse mahkûm edilmiştir.

47/89 sayılı istinaf sanık tarafından mahkûmiyet aleyhine, 49/89 sayılı istinaf ise Başsavcılık tarafından ceza aleyhine dosyalanmıştır.

Olayın vukuu-ndan önce xeeryan eden olgular Sayın yargıç Taner Erginel tarafından özetlendiği ve ihtilâfsız olduğu cihetle bunlara betekrar değinmek lûzumunu hissetmiyorum. Vurma olayının şekli ile ilgili şahadet ve olguları istinaf açısından incelememis gerektiği cihe-tle bunlara teker teker değinmek lûzumunu hissetmekteyim.

Sanığın kız kardeşi ile maktülün kayın braderi evli olup dünürdürler ve Haspolat köyünde ikamet etmektedirler. Ticaretten doğan bir rekabet yüzünden iki alienin araları iyi değildi ve zaman zaman -aralarında sürtüşme ve münakaşalar doğmakta idi. Olayın ceryan ettiği 2.4.1989 tarihinden 1 gün önce yine taraflar bir lokantada tesadüfen buluştukları bir sırada maktülün kardesi Minel Cinel ile sanık atışmışlar, bu atışma kavgaya dönüşmüş, ayni lokantada- hazır bulunan maktul Kemal Cinel aralarına girerek onları ayrımaya ve kavgayı yatıştırmaya çalışırken kendisinin de kavyaga girişerek sanığı darbettiği iddia edilmektedir.

Olay günü, 2.4.1989 tarihinde sabahleyin saat 9 raddelerinde maktul konuyu sanıkl-a görüşmek maksadı ile sanığın Haspolattaki evine giderek bahçe kapısında durup sanığa seslenmiş, sanık yerine dışarıya çıkan hanımına geliş maksadını söylemiş, sanığın hanımı ise maktülün kendisini istediğini sanığa bildirmiştir. Sanık dışarıya çıknmamış -ve maktülü görmek istemediğini hanımı vasıtası ile ona iletmiştir. Bu cevaba asabileşen maktul sanığın hanımının müdahalesine rağmen onu bir kenara itip, evin ilkin holüne girerek orada tabure üzerinde duran bir vazyou alarak sanığın bulunduğu televizyon -ve yatak odası olarak kullanılan odaya elinde vazo olduğu halde girtmiştir. Aradan çok kısa bir süre sonra bir silâh sesi duyulmuş ve karnından yaralanan maktul kanlar içerisinde evden ayrılmıştır. Ancak aldığı yaranın etkisi ile bahçe kapısının dışında yo-l içerisine düşmüştür. Bu anda silâh sesini duyan komşular ile maktülün kardeşi Minel Cinel maktulü görerek yardımına koştular. Maktul ilk anda Minel Cinel'e "Kara Salih beni galleşlikle vurdu" diye bir beyanda bulundu. Komşu odluğu anlaşılan Melih beyin a-rabası ile Hastahaneye götürülmek üzere iken maktul yine aynı meyanda beyanda bulunarak "yerde kanım kalmasın" şeklinde sözler söylemeye çalışmıştır. Neticede Hastahaneye ulaştırılan maktul yapılan tıbbi müdahaleye rağmen kurtarılamamış ve hayatını yitirmi-ştir.

Ayni köyde ikamet etmekte olan ve bu olayı duyan Polis Müfettiş Muavini Nurettin Çırakoğlu derhal sanığın evine gitmiş ve ona nasıl oldu be Salih demesi üzerine sanık cevaben "yatak odama kadar geldi bana saldırdı ben de onu vurdum" ve hemen akabin-de "bırakaydım da dövsün beni be abi" diye beyanda bulunmuştur. Olay yerine daha sonra gelen polis ekiplerine, oda içerisinde kırık bir vazo, maktülün vurulduktan sonra düştüğü yer ile ilgili emareler sanığın karısı tarafından gösterilmiş, suç unsuru silah- ise bahçede bulunmuştur. Durumdan merkez polisi haberdar edilerek konunun tahkikatına başlanmış, gerekli fotoğraflar çekilerk cinayet yerinin kroki ve plânlı çizilmiştir.

Buraya kadar olan olgular hemen hemen ihtilâfsızdır. İlk anda olayın ceryan ediş ş-eki hakkında sanığın şifahi olarak söylediklerine ilâveten yazılı ifadesine başvurulduğunda özetle, maktulün elinde vazo olduğu halde içeri girdiğini, sanığın maktulü korkutmak maksadı ile dolaptan aldığı tüfeğe bir fişenk koyduğunu ve silâhın emniyetini a-çarak ateşe hazır vaziyete getirdiğini, maktulün elindeki vazoyu yere atmasını söylediğini ve silâhla onu iterek dışarıya çıkartmak istediği anda silâha dayanan maktulün karnı ike silâhı kaktırması üzerine kazaen patladığını söylemiştir. Yine ayni gün verd-iği ifadede ise sanık ifadesini bir dereceye kadar değiştirerek maktulün eli ile silâhı, çektiğini ve bu çekişmeden silâhın patladığını söyleyerek olayın kaza olduğunu iddia etmiştir. Olgularda esasen, ihtilâf konusu olan, sanığın maktulü bu şekilde dolu s-ilâhla karşıaldığı sırada silâhın iddia edildiği gibi kazaen patlayıp patlamadığı hususudur.

Davanın duruşmasında iddia makamı tarafından, tahkikatı yapan emniyet mensuplarınca hazırlanan evin krokisi ile olay yerinin fotoğrafları ve temin edilen emarele-r ibraz edilmiştir. İlk anda olay yerine giden Nurettin Çırakoğlu ile maktüle tıbbi müdahale ve otopsiyi yapan Doktorlar, bilirkişi olarak çağrılan silâh uzamnı ve sair şahitler iddia makamı tarafından şahadet vermek üzere çağrılmışlar ve şahadette bulunmu-şlardır.

Müdafaa tarafından ise sanık ve hanımı şahadet vermişlerdir.
Neticede İlk Mahkeme şahitlerin şahadeti ile çevre şahadetini değerlendirdikten sonra sanığın kaza ile ilgili iddia ve şahadetine inanmamış ve onu suçlu bularak 7 yıl hapse mahkûm etm-iştir.

Mahkûmiyet aleyhine dosyalanan istinaf ihbarnamesinde sanığın iddia ettiği gibi konu tüfeği doldurup eline alıp ateşe hazır vasiyete getirdikten ve bu tüfeği snığa yönelttikten sonra maktulün müdahalesi veya sanığın ifadelerinde muhtelif şekilde i-ddia ettiği gibi silâhın kazaen patladığı ve olayın bir kaza olduğu ağırlık kazanmaktadır.

Bu istinafta esas itibarı ile üzerinde durulan kaza konusunu, yapılan argümanlar ışığında değerlendirmeden önce bazı hususlara değinmeyi uygun buldum.

Sanık İlk -ahkemedeki duruşmasında, olay sırasında maktulün eve gireceğini anladığı anda, cinayet aleti silâhı eline alıp, doldurup atışa hazır vaziyete getirdiğini bunu nefsi müdafaa içn yapmış olduğunu iddia etmemiştir. Böyle öldürücü bir silâhı eline almasını gere-ktirecek kendi canına ve malına yönelik bir sadırıya uğradığını da iddia etmemiştir. Esasen böyle bir iddia yapmış olsa dahi bu olgular ışığında geçersiz olacaktı. Olgulardan görülebileceği, maktul, sanığın evine bir gün önce ceryan eden olayı konuşmak mak-sadı ile gelmişti ve elinde hiçbir silâh yoktu. Olayın gelişmesi içerisinde maktulün sanığın evine izinsiz veya onların muhalefetine rağmen girerken, niyetinin cinayet işleme veya sanığın hayatını tehlikeye sokacak ve onun eline bu silâhı alamsını gerektir-ecek bir niyeti de olduğu açıklıkla iddia edilmemiştir. Maktulün sanığa yönelik böyle bir cinayet niyeti olmadığı ve bunun sanık tarafından bilindiğini bizzat sanığın ağzından Polis Müfettişi Muavini Nurettin Çırakoğlu'na olaydan hemen sonra söylediklerind-en öğreniyoruz. Sanık Nurettin Çırakoğlu'nun "nasıl oldu be Salih?" sorusuna "Be abi yatak odama kadar geldi bana saldırdı ben de onu vurdum" diye beyanda bulunmuş ve hemen akabinde "bırakayım da dövsün beni be abi" diye izahat vermiştir. Daha sonra öğrend-iğimiz gibi maktulün televizyon ve yatak odası olarak kullanılan sanığın bulunmakta olduğu odaya girerken, holden, sanığın kendisine ait olduğunu tanıdığı bir vazoyu elinde tutuyordu. Bu vazoyu yere atması veya sanığın iddiasına göre maktulün bunu ona fırt-altmasından başka bir saldırı olmamıştır. maktül içeri girerken, sanığın elinde tüfek olmamış olsa idi en kötü ihtimalle vukubulabilecek olan olay, çıkabilecek münakaşada, kimin kimi döveceği belli olmamakla beraber, sanığı elle darbedebileceği ihtşmali id-i. Bu durm açıkça sanık tarafından biliniyordu. Olay yerine ilk anda gelen Polis Müfettiş Muavini Nurettin Cırakoğlu'na "bırakayım da dövsün beni be abi" şeklindeki durum değerlendirmesini bizzat sanığın kendisi yapmıştır. Bu durumda sanığın eline av tüfeğ-ini alıp doldurması emniyetini açıp atışa hazır vaziyete getirerek maktulü bu şekilde karşılaması bir nefsi müdafaa olarak ileri sürülemez. Geçerli nefsi müdafaa ileri sürülebilemesi için kendini müdafaa durumunda olan şahsın kullandığı silâh ve kuvvet ona- yönelik saldırının vehameti ile orantılı olması gerekir. Archbold Criminal Pleading Evdince and Practice 38. Baskı para.2512'de şöyle denmektedir:

"Hale states (at p.484) that, for the rule to apply, it must be proved that the intent to commit such forci-ble and atrocious crime was clearly manifested by the offender and that otherwise the homicide would be manslaughter at least, if not murder. In the Report to the Criminal Code Bill of 1879 the principle was thus expressed, "We take the great principle of -the common law to be that, though it sanctions the defence of a man's person, liberty or property against illegal violence and it permists the use of force to prevent crimes. .. yet all this is subject to the restriction that the force used is necessary, t-hat is, that mischief sought to be prevented could not be prevented by less violent means and that the mischief done by, or which might reasonabley be antifipated from, the force used is not disprıportionate to the injury or mischief which it is intended -to prevent."

Esasen böyle bir iddia İlk Mahkemede lâyıkı ile ileri sürülmediği gibi İlk Mahkeme de nefsi müdafaa bulgusuna varmamıştır. Bu husus gerek istinaf ihbarnamesinde ve gerekse istinafın duruşmasında da ileri sürülmemiştir. Bu durumda İlk Mahkeme-de üzerinde durulmayan, istinaf ihbarnamesinde konue dilmeyen hususlarda Yargıtay olarak, İlk Mahkemenin aksine bir bulguya varmamız son derece yanlış olacaktır.

Yukarıda değindiğim gibi istinafın duruşmasında müstenif avukatı, şahadete değinerek sanığın- kaza hususunda söyleidklerine İlk Mahkemenin inanmmamakla ve konu silâhın kazaen patladığı veya en azdan bunun ihtimal dahilinde olduğu bulgusuna varmamakla hata ettiğini ileri sürmüştür.

İlk Mahkemenin gerek sanığın söyleidkelri gerekse kaza yönünde il-eri sürülen iddialar hususundaki bulguları aşağıdaki gibi inceleyip değerlendirdiği görülmektedir.

"Sanığın gönüllü ifadelerinde belirttiği gibi tüfeği maktulün karnına dayayıp maktulü ittiği sırada tüfek patlamış olsa bitişik atış yapılmış olması gereki-r, halbuki Adli Tıp Uzmanı Dr. Meral Albayrak atışın yakından yapıldığını, ancak bitişik atışla olmadığını açık ve kesin bir dille ifade etmiştir. Balistik Uzmanı Abdullah iraz da fişenkteki plastik tapanın maktulün vücuduna girdiğini dikkate alarak atışın- yakın mesafeden yapıldığını belirtmiştir.

Sanığın bu izahatlarına karşın maktul Kemal Cinel yaralandıktan kısa bir süre sonra yolda giderken yanına gelen Minel Cinel'e "Beni Kara Salih Kalleşliğilen av tüfeğiyle vurdu" diyerek sanığın kendisini kalleş-l-ikle vurduğunu beyan etmiştir. Yine Hastaneye götürüldüğü sırada "ben ölecem kanım yerde kalmasın kalleşliğinen beni vurdu" diyerek bu beyanı tekrarlamıştır. Maktul ölmeden önce yukarıda aktarılan beyanları yaparak birşeyler anlatmak istemiştir. Ancak oaly-ın nasıl odluğu hususunda detaylı izahat vermemiştir. Maktulün bu beyanları yaptığı İddia makamı tanığı Minel Cinel'in şahadeti ile huzurunuzda, bu beyanlara şahadetin büyünü içinde bir değer verilecektir. Sanığın gönüllü ifadelerinde verdiği izahatlar Ema-re II fotoğraf albümü ve Emare VII olay yerinin krokisi ile birlikte incelendiğinde fotıoğraf albümünde maktüln yere attığı vazo yatağın ayak ucu tarafından yatağa mesafesi olan ve kapıya taraf bir yerde olduğu diğer bir deyişle yatak odası giriş kapısı i-le yatak arasıdnaki yerde bulunduğu maktulün vurulduğu yer ise vazonun bulunduğu yerin kapıya taraf bir yerde ve emare 7 krokiye göre kapıya yakın bir yerde olduğu görülür. Bu durumda sanığın belirttiği gibi maktul elindeki vazoyu ayakları içine fırlatmışs-a sanık avzonun olaydan hemen sonra bulunduğu yerde durmuş olamsı lâzım ve maktül de oda kapsıına yakın bir yerden vazoyu atıp odluğu yerde durması gerekir. Hal böyle olunca da sanığın tüfeğin ucu ile maktulü ittiği sırada tüfeğin ansızın patşadığı yönünde- söyledikleri doğru olamaz. Çünkü yukarıda arzettiğimiz gibi bitişik atış yapılmadığı ve krokiye göre de sanıkla maktul arasında bir mesafe olduğu ortaya çıkmaktadır.

Sanığın gönüllü ifadelerinden sonra Mahkeme huzurunda verdiği yeminli şahadeti ise gönü-llü ifadeleriyle çelişki halidnedir. Şöyle ki, snaık şahadetinde maktulün bulunduğu yatak odasına elinde vazo ile girdiği sırada kensisnin yatak ucunda, istintakında ise yatağın ortasında bir yerde odluğunu ifade ederek yatağın yanında bulunduğu bir sırada- maktulün elinde vazo içeri girdiğini yanına gelerek vazoyu yere atıp tüfeğe sarıldığını, tüfeği öne geriye, sağa sola çekiştirirken tüfeğin ansızjn pataldığını ileri sürmektedir. Hlabuki yukarıda arzettiğimiz gibi maktulün elinde tutup yere attığı vazo ya-tağın yanında değil, yatak ile kapı arasında bir yerde bulunmuş. Maktülün vurulduğu yer ise vazodan kapıya doğru geride kapıya yakın bir yer oalrak belirlenmiştr. Bu şekilde yani vazo ile maktulün vurulduğu anda bulunduğu yer dikkate alındığında maktulün y-atak yanında veya yatak ortasında duran sanığın yanına giderek elindeki tufeği almaya çalışmış olma ihtimali mevcut değildir ve sanığın yeminli şahadetindeki izahatı gönüllü ifadelerinde verdiği izahatlarla çeliştiği bir yana emare 2 fotoğraf albümündeki g-örüntüler ve Emare 7 krokide verilen izahatlarda çelişki arzetmektedir. Emare 2 fotoğraf albümündeki resimler ile Emare 7 krokide izahatla ilgili şahadette tartışmsız olarak hzurumuzda bulunmaktadır. Diğer bir deyişle, bu emareler itirazsız ibraz edilmiş v-e içerikleri şahadet olarak hzurumuzda bulunmaktadır. Vazonun yerini yani olay sırasında atıldığı yeri polis görevlilerine sanık bizzat göstermiş ve maktulün attığı vazo olduğunu belirtmişti. Sanığın gönüllü ifadelerindeki çelişkili izahatları ile şahadet-inde verdiği ve gönüllü ifadeleri, emare kroki ve emare fotoğraf albümündeki görülenlerle de çelişkiler arzeder. İzahatı dikkate alındığında, olayın oluş şekliyle ilgili gerek gönüllü ifadelerinde gerekse şahadetinde gerçeği anlatmadığı ortaya çıkmaktadır.- Bu durumda ilk anda M/M Nurettin Çırakoğluna dediği gibi "be abi yatak odama kadr geldi, bana saldırdı, ben de ona vurdum" şeklindeki izahatı gerçeği yanıstmamaktadır ve elinde vazo ile karısını iterek duvara dayayıp yatak odasına giren maktulü odaya gird-iği sırada aleindeki vazoyu yere atmasını söylediği sırada aleindeki atışa hazır tüfeğini ateşleyip maktulü vurduğunu ve maktulün yaralanıp evden ayrıldığı anlaşılmaktadır, kanaatindeyiz ve bu hususta bulgu yaparız."

Görülebileceği gibi İlk Mahkeme, sunu-lan şahadeti, sanığın kazadan hemen sonra Nurettin Çırakoğlu'na yaptığı şifahi beyanları müteakip 2 yazılı beyanı ve Mahkemedeki şahadeti ile çevre şahadeti gayet titizlikle inceleyrek bir yargıya varmıştır. Kanaatimce İlk Mahkemenin bu yargıya varması hat-alı olmadığı gibi böyle bir yargıya varması da kaçınılmazdı.

Üzerinde esaslı olarak durulan kaza iddiasını, kabul edilen ihtilâfsız olgular ışığında incelediğimde İlk Mahkemenin kesinlikle yanılmadığı kanaatına varırırm. özellikle sanığın kaza iddiası de-ğerlendirirken aşağıdaki soruların yanıtı yoktur ve İlk Mahkemenin de ayni yönde değerlendirmeleri vardır.

-1. Sanık farklı farklı ifadeler vermiştir. Mahkemede söyleidkleri, can alıcı noktalarda daha önce söyleidkleri ile tezat halindedir. Sanık 2. ifadesinde maktulün holden aldığı vazoyu kendisine fırlattığını iddia etöiştir. Emare 7 krokide vazo olayın ceryan- ettiği odanın kapı eşiğinden 1 ½ - 2 ayak bir mesafede yerde kırıldığı görülür. Halbuki sanığın durduğu ve vazonun maktul tarafından sanığın ayakları içerisine fırlattığı iddia edilen yer ayni krokide 4. nokta olarak görülmektedir. Bu noktanın ise odanın -ortasından öteye, yatak yanında bir yerde olduğu görülmektedir. Bu yerde herhangi bir cam parçası yoktur. Olaydan hemen sonra çekilen ve Emare 2 oalrak ibraz edilen fotoğraflarda da krokideki gibi vazonun kırık olarak bulunduğu yer kapı eşiğinde bir yere i-sabet etmektedir. Bu hususta sanığın ifadesinde söyledikleri doğru olamaz.
-
2. Maktulün vurulup düştüğü yer yatak odasının girişinde duvara yakın bir yerdir. Sanığın ise maktule ateş ederken durduğu yer odanın ortasından öteye yatağın yanında 4. nokta olarak Emare 7 krokide göülen yer olduğuna göre maktulün sanığın elindeki silâ-ha müdahale etmesine imkân tanımayacak bir mesafededir. maktülün birleşik atışla yaralanmadığına dair tekzip edilmemiş şahadet vardır. Atış 0-95cm bir metreye yakın mesafeden aypılmamıştır. gerk maktulün yaralanıp düştüğü yer gerkse vazonun kırıldığı yer b-izzat maktül ve hamını tarafından gösterilmiştir.

3. Sanığın tüfeğin emniyeti açık ateşe hazır vaziyete getirdiği anda tüfeği nasıl tuttuğu ve maktulün bu tüfeği nasıl tutarak çektiği yönündeki iddiası, Mahkeme ve silah uzmanı bilirkiş önünde yapılan bir- tatbikatla denenmiştir. Bilirkişinin sanığın tüfeği tutuş şekli ile maktulün tüfeğin burnunu tutup çekmessi neticesinde bu silâhın kesinlikle kazaen patşayamayacağı yönünde açık ve ihtilâfsız şahadeti mevcuttur. Ayrıca bu şekilde silâhla karşılaşan bir k-işinin tüfeği üzerine doğru çekmiş olması da oldukça saçmadır.

4. Hakikaten bu tüfek kazaen patlamış ise ilk anda sanık Polis Müfettiş Muavini Nurettin Çırakoğlu'na böyle bir iddiayı niye yapmamıştır. Sanığın ilk anda Çırakoğluna söyledikleri daha sonra -yapmış odluğu kaza iddiasıile bağdaşmamaktadır.

5. Olaydan sonra sanığın tavrı hareketleri de kaza iddiası ile bağdaşmaz. Şöyle ki, olaydan sonra, şayet tüfek kazaen patlamış ise idi yaralanıp yere yıkıldığını gördüğü maktulün niye yardımına koşmamıştır -Olay hakikaten masum bir kaza idi ise sanık suç aletini ortadan kaldırı şekilde tüfeği boşaltıp kırıp niye dolaba koymamış da pencereden avluya fırlatmıştır. Sanık bununla da yetinmeyerek maktul eve izah edildiği şekilde asabileşip girerken feryat etmeyen -bağırıp çağırmayan veya yardım istemeyen hanımına olay vukubulduktan ve sanık yaralı vaziyette evden ayrıldıktan sonra maktulün eve girdiğini haykırmasını söylemiş ve o da "şahit olun komşular Kemal evime girdi" diye feryat etmeye başlamıştır. Sanığın olay-dan sonraki bu tavrı hareketleri masum bir kaza ile bağdaştırılacak hareketler değildir. Bilhassa ölmüş ve olayı kendi yönü ile aydınlatma imkânı bulunmayan maktulün ölürken "Beni Kara Salih kalelşlikle vurdu" şeklindeki son sözlerini dikkatea ldığımızda o-layın bir kaza olmadığı daha da açıklıkla ortaya çıkmaktadır.

Sunulan şahadete ve özellikle sanığın maktulü vururken bir kaza olduğu yönündeki şahadetine İlk Mahkemenin inanmamasının hatalı olduğuna dayanan bu istinafta İlk Mahkemenin şahadete dayanan bu-lgularına pek ender hallerde müdahale edilmesi gerektiğini vurgulamak isterim. İlk Mahkemenin kararlarına, açık olarak İlk Mahkemenin bulgularında yanılmış olması veya böyle bir bulguya sunulan şahadet ışığında varmasının olanaksız olması veya makul olmama-sı gibi hallerde müdahale edebileceği artık yerleşmiş bir prensiptir. Önümüzdeki istinafta karar verilirken bu prensiplerin de gzöden uzak tutulmaması gerekir. Örneğin Simadhiakos v. The Police, 1962, C.L.R. p.64, Tofas v. The Republic, 1961, C.L.R. p.239,- Czacharia v. The Republic, 1962 C.L.R. p.52, İlk Mahkeme kararlarına istinafen ne gibi hallerde müdahale edilebileceğine dair ışık tutmaktadır.

Yukarıda sözü edilen son içtihat kararında sunulan bazı şahitlerin şaahdetine istinaf hakimlerinin şüphe ile -baktığı ve kendileri İlk Mahkemede bulunmuş olsalardı muhtemelen inanmayacaklarını beyan etmelerine rağmen yine de karara müdahale etmedikleri görülür. Josephides, s.65'de şöyle demiştir:

"Although on the question or credibility I feel that if I were the -trial Jusge I might entertain some doubt as to the evidence of this witness, still this is no ground for refusing to accept the verdict of the trial court. perhaps, if the evidence of Tattaris stood by itself it might not be relaible corroborative evidence-, but, besides that, there was other independent testimony, direct of circumsatntial, including the app