-D.18/88 Yargıtay/Ceza 47/87
(Girne Ağır Ceza No: 2468/87)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: N. Ergin Salâhi, Niyazi F. Korkut, Taner Erginel.

İstinaf eden: Keziban Çelik-ant, Merkezi Cezaevi.
-ile-
Aleyhine istinaf edilen: K.K.T.C. Başsavcılığı.
A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Av. menteş Aziz.
Aleyhine istinaf edilen namına: Derviş Akter.

H Ü K Ü M

-N. Ergin Salâhi: İşbu istinafta Mahkemenin hükmünü Sayın Yargıç Taner Erginel verecektir.

Taner Erginel: Sanık Keziban Çalikant 12.9.1987 tarihinde Taşkentte yasal olmıyan bir fiil ile Maktül Kubilay Üntaşı öldürme suçundan 18 yıl hapis cezasına çarptırıl-dı. Sanık bu cezaya karşı istinaf ederek cezanın fazla olduğunu iddia etmekte ve dolayısıyle cezanın indirilmesini talep etmektedir.

Suça ilişkin olguları daha iyi anlayabilmek için 33 yaşında dul bir hanım olan keziban Çelikantın hayat hikâyesine göz at-mamız yararlı olacaktır. 4.10.1954 tarihinde Kanlıköyde çiftçilik ve çobanlık yapan bir ailenin kızı olarak dünyaya gelen Sanık, normal bir çocukluktan sonra 14 yaşında Dağyollu Mustafa Selim ile evlendi. Evlendikten sonra Dağyolu veya eski ismiyle Fotaya -yerleşen çiftin 14.5.1972 tarihinde Zarif isimli bir kız çocukları oldu. Komando eğitimi görmüş bir mücahit olan Mustafa Selim 1974 Barış Harekâtında şehit oldu ve sanık küçük kızı ile Dağyolundaki evlerinde yaşamaya devam ettiler. Sanık, 1977 yılında Kubl-ilây Üntaş isimli bir taksi şöföründen evlenme teklifi aldı. keziban Çelikantın babası İbrahim Kanlı Kubilây Üntaşın teklifini uygun görmeyerek reddetti. Buna rağmen Jubilây Üntaş teklifinde ısrar etti ve Keziban Çelikant bu teklife ilgisiz kalamıyarak Dağ-yolunda onunla birlikte yaşamaya başladı. Altı yıl kadar Dağyolunda birlikte yaşayan Sanık ile Maktül zamanla bu beraberliğin sıkıntılarını çekmeye başladılar. Bir gün maktül Sanığın pencersini çalan bir köylü ile kavga etti ve bunun üzerine Sanıkla Maktül- Dağyolundan ayrılmak zorunda kaldılar. Sanık, kızı Zarifi alarak kanlıköye babasının yanına gitti ve babası ile birlikte yaşamaya başladı. Buna rağmen, Sanıkla Maktül zaman zaman buluşup Dağyolundaki evde beraber oluyorlardı. Haftada veya iki haftada bir -de buluşup birlikte pikniğe gidiyorlardı. 7.9.1987 tarihinde Lefkoşada buluşan Sanıkla Maktül 12.9.1987 tarihinde pikniğe gitmeye karar vediler. 12.9.1987 tarihinde Lefkoşa'da Peyak Mağazası önünde buluştular ve kebap, meşrubat v.s. aldıktan sonra, Maktülü-n TV 454 plâkalı arabası ile Taşkent köyü yakınında Selvilik Mevkii diye bilinen piknik yerine gittiler. Piknik yerinde Maktül arabayı durdurarak bir betsi ile camları silmeye başladı. maktül öndeki sol koltukta oturup ayakları dışarıda arabanın sol camı-nı silerken Sanık arabadan çıkmış, arabanın sağ tarafına ayakta duruyordu. Matül arkasını döndüğü için Sanığın hareketlerini göremiyordu. Sanık beraberinde getirdiği tabancayı çıakrrak arabanın sağ ön penceresinden içeri uzattı ve Maktüle iki el ateş etti.- Maktül 'aman av' diye bağırarak ayağa kalktı ve bir iki adım ilerledikten sonra yüzüstü yere düştü. Maktüle yaklaşarak üç el daha ateş eden sanık koşarak olay yerinden uzaklaştı. Yolda bir çalının içerisine tabancayı saklayan Sanık rastaldığı çobanlardan- para istedi. Osman Çelebi isimli çoban Sanığa 1500TL verdi ve onu lefkoşa Girne ana yoluna çıakrarak bir araba bulmasına yardımcı oldu. Araba ile Gönyeli kavşağına gelen Sanıka rabadan indi ve başka bir araba tutarak Kanlıköye babasının evine gitti. Evde -kızı Zarife Maktülü öldürdüğünü söyledi.

Bu olaydan üç gün sonra, 15.9.1987 tarihinde polise Taşkent köyü yakınında Selvilik mevkiinde bir ceset görüldüğüne dair ihbar yapıldı. Bulunan cesedi Lefkoşa Devlet Hastahanesine götüren polis orada Maktülün kiml-iğini tesbit ett. Daha sonra yapılan otopside ölümün silâhla ateş dilmek suretiyle mermi yaralanmasına bağlı kafatası kırdığı, beyin doku harabiyeti ve iç kanama ile meydana geldiği saptandı.

Yaptığı tahkikatta olay günü bir kadının Dikmen ovasında görül-düğünü tesbit eden polis Sanıktan şüphelenerek sorugulamak amacıyle onu polise celbetti. Sorulan sorulara Sanık 'herşeyi kızım için yaptım ben öldürdüm' anıtını verdi. Yapılan kanuni ihtardan sonra Sanık sözlerine devam ederek 'beni döverdi ille yaptığım i-nşaatı ona koçan edeyim isterdi. benimle olduğunda kızımı sorardı. Yaptığma pişman değilim. Ben onu öldürmesem o beni öldürecekti. başka şansım yoktu. Tabancayı da kaçarken sürülmüş bir tarlanın kenarındaki macanın içine attım, isterseniz gösterebilirim' d-edi. Ayni gece Sanığın gösterdiği yerde arama yapıldığı halde karanlık nedeniyle tabanca bulunamadı. Emniyete dönüldüğündde Sanık gönüllü bir ifade verdi. uzun ifadesinin bir bölümünde Sanı Maktülü öldürme nedenlerini şöyle anlattı:

-"Ben size daha önce de söylediğim gibi bu işi kızım Zarif için yaptım ve bu işi de size nasıl yaptığımı çekinmeden anlatmak isterim. Önce size Kubilây ile nasıl tanıştığımı anlatayım. 1977 yılı sonlarında Kubilây gelip beni anneden istedi. Ben dul bir kadı-n idim ve kocam Mustafa Selim 1974 de şehit olmuştu. Zarif isimli 1972 doğumlu bir de kızım vardır. Kubilâyı bana dünürü olarak Hatice isimli bir kadın getirmişti. Benim o zaman Kubilây ile evlenmeme babam karşı çıkmıştı ve bu iş olmamıştı. Ancak ben bu ve-sile ile Kubilâyla tanışmıştım. Ben o tarihlerde Fota'da çocuğum ile birlikte kalmakta idim. Kubilây da devamlı oalrak evime gelmekte idi. Bu şekilde kendisi ile ilişkim başlamış oldu. Takriben altı sene kadar önce Kubilây Fota'daki evime gelmişti. Bu arad-a penceremi bir köylü tıkırdatmıştı ve bu nedenle Kubilây ile bu şahıs arasında bir kavga olmuştu. Ben bu tarihten sonra Fota'dan ayrıldım ve Kanlıköydeki anne ve babamın yanına gittim. Kanlıköye taşındıktan sonra da Kubilây ile ilişkim deva etti. Ben oray-a taşındıktan sonra da Lefkoşa'da Aralsanda ise başladım. Kubilây köye gelmezdi. Onunla haftada bir veya onbeşte bir buluşup ya Taşken köyünün altındaki Selvilik diye bilinen yere ya da Alevkayasına gidip birlikte vakit geçirirdik. Kubilây ile ilk zamanla-r gayet iyi anlaşırdık ancak daha sonraları aramızda zaman zaman tartışma çıkardı. Kubilây takriben dört beş sene önce araba almak isterdi ve parası yoktu. Benden para istemişti ben de Gönyeli'de bulunan iki arsamı sattım ve kendisine dokuzyüz otuz bin lir-a vermiştim. Kubilây arabayı aldıktan sonra ban Gönyeli'de yaptırmakta olduğum eve yardım edecekti. hatta beni Selimiye Camiisine götürmüştü ve bana yapmakta odluğum eve yardım edeceğine dair Cami'de kitabın üzerine yemin etmişti. Ancak ondan sonra bana pe-k yardımda bulunmamıştır. Bulunduğu para yardımı da ayda beş on bin lira civarında idi. Zaten bana her para vereceğinde bir hayli öfke yapardı, hatta beni döverdi de. Bu nedenle kendisinden korkardım. ben Kubliâyın bekâr olduğunu bilirdim. Bir seferinde ev-li olduğunu duymuştum ve kendine sorduğumda bana ekmeğin üzerine yemin ederek yalan odluğunu söylemişti. Ben yemine inandığımdan kendisine inanmıştım. Kızım Zarif İlkokullu bitirdikten sonra orta okula başlamıştı. Erken geliştiğinden tamamen genç kız görü-nümünü almıştı. Kubilây ise kızımın büyümesi ile ona karşı fazla ilgi göstermeye başladı. ben bu ilginin farkına vardım. Çünkü kendisi ile buluşmalarımız sırasında benden kızım Zarifi de getirmemi isterdi. Kızım Zarif de bana Kubilây ile birlikte denize gi-derken, Kubilâyın devamlı surette dikiz aynasından kendisini dikizlediğini söylemişti. Kızım Zarif Kubilây ile aramızda olan ilişkiyi bilmekte idi ve benim kızımdan gizli birşeyim yoktu. Okullar açık olduğu bir devrede kızım Zarif bana Türkiye'de bulunan b-ir mektup arakadaşına yazmış olduğu mektupları postaya atmam için vermişti. ben Lefkoşa'da o gün Kubilây ile karşılaştığımda kendisine postaya kzıımın mektuplarını atmaya gideceğimi söylemiştim. Kubilay bana çok kızmıştı ve bana mektupları postaya atmamamı- söyledi. Ancak ben kendisini dinlemeyip bu mektupları postaya atmıştım. Bundan sonra Kubilây ile her buluştuğumda benden kızım Zarifi de getirmemi isterdi. Ben niyetini, yani kızımı ayartmak ve ağına düşürmek istediğini anladığımdan kızımı getirmezdim. Ku-bilâyın söylemesine göre, kızımı sırf kendisine nasihat etmek için istediini belirtmekte idfi. Ayrıca kızımın büyümesi ile kendisine bir takım hediyeler almaya başlamıştı. Meselâ bana küçük bir şey aldığı halde ona bir takım fazla eşya alırdı. meselâ çatal- kaşık takımı, altın yonca, elbise gibi şeyler alırdı ve bu aldığı eşyaları da kızıma vermem için ban baskı yapıp yemin ettirirdi. Ben daha önce de söylediğim gibi Kubilâydan korkardım. Çünkü beni çok döverdi. Hatta beni kırbaç ile dövdüğü de olmuştu. Böyl-e olduğu halde, kızım Zarif'ı Kubilâydan uzak tutmaya çalıştım. Ayrıca kızımdan okul zamanında Kubilâyın Zarif'in okuldan çıktıktan sonra peşinden devamlı surette gitmekte olduğunu öğrendim. Bu nedenle kızım daima bir yere gidecekse yalnız gitmemesini bera-berinde bir arkadaşını almasını öğütlerdi. Çünkü söylediğim gibi kızıma bir kötülük yapacağından korkardım. Geçen bayram ben yine çıkmıştım. Kubilây benden kızım Zarif'ı de alıp birlikte denize gitmemizi istemişti. ben işim olduğunu bahane ederek Kubilây'ı-n teklifini kabul etmedim. Kızıma da söylemiştim ve o da kabul etmemişti. Bir gün kızım, Kubilâya mektup yazıp kendisinden uzak durmasını istedi. Bu yazmış olduğu mektubu Zarif bana göstermişti. Hatta hatırladığım kadarıyle mektubunda ağır bir lisan kullan-mıştı. Bana mektubu okuttuktan sonra ben Zarif'e mektubunu değiştirmesini daha mülayım bir lisânla kendisinden uzak durmasını yazmasını söyledim. Zarif de bu şekilde mektubu yazdıktan sonra bana verdi ve ben de bu mektubu Kubilâya verdim. Kubilây mektubu o-nuyunca da çok sinirlenmişti. Ancak bu mektup olayından önce takriben dört beş ay önce kızım Zarif ile Lefkoşa'daki kütüphaneye gitmiştik. O gün Kubilây ile kütüphanenin önünde buluşmuştuk ben hasta idim ve gay ederdim. Kubilây arabasına binmemizi istedi. -Ben ise hasta olduğumu söyleyrek arabasına binmek istemedim. Ancak kızması üzerine mecburen ben de kızım Zarif de arabasına bindik. Bizi Küçük Kaymaklı sahasının yanına götürdü ve orada kızım Zaarif için yazmış olduğu bir mektubu bize okudu. Mektubunda dev-amlı surette beni kötülemekte idi. benim için kendisine, ben büyümüşüm ev yaparmışım kendisini küçük düşürdüm, benim özendiğim hayat değişik erkeklerleymiş yani beni kötüleyen bir hayli sözü benim önümde kızıma söyledi. ben kzıma Kubilaya karşı bir şey söy-lememesini söylemiştim. O da kendisine benim için kötü konuşmasına rağmen bir karşılık vermemişti. Ancak ben Kubilây'ın kızım ile ilgilenmeye başladığını asıl bir sene kadr önce anlamıştım. O da takriben bir sene kadar önce, ben kızım Zarif ile Fotadaki ev-ime gitmiştim. Zaman zaman Fotadaki evime gidip orada kalırdım. Orada kaldığım geceler Kubilay da oraya gelir ve o da aynı evde kalırdı. Bir akşam Kubilay kızım Zarifin odasına girmek istedi. Bu sırada kızım Zarif odasında uyurdu. Ben bu durumu görünce Kub-ilayın önüne geçtim ve kızımın odasından kendisini çıkardım. O günden sonra Kubilay'dan kızım adına korkmaya başlamıştım. Çünkü belirttiğim gibi kızımla fazla ilgilenmeye başlamıştı ve ona bir kötülük yapacağından korkardım. Ben de birçok kez Kubilaaydan u-zaklaşmak istedimse de beni devamlı olarak öldürmek tehdidi altında tuttuğundan kendisine boyun eğmek mecburiyetinde kaldım ve zaman zaman da kendisi ile çıktım. Ancak daha önce de belirttiğim gibi devamlı surette benden kızımı da birlikte getirmemi istedi-. Benden ayrıca Gönyeli'de yaptırmakta olduğum üç daire dört dükkandan oluşan inşaatın bir dairesini kendisine koçan etmemi isterdi. Ben de buna razı olmadığımdan aramızda bu konuda kavga çıkardı. kavgamız sırasında da bana devamlı surette senin başını eze-ceğim seni öldüreceğim gibi sözler söyledi. Ben Kubilayın uzun zamandan beri süregelen davranışlarından çok korkmaya başlamıştım. Gerek bana gerekse kızım Zarif'e bir kötülük yapacağına inanmıştım. Baskı ve korku altında yaşamaktan usanmıştım. Bu nedenle K-ubilay gerek kızım Zarif'e bir kötülük yapmadan gerekse beni öldürmeden ben onu öldürmeye karar verdim."

-
Sanık ifadesinde devamla 12.9.1987 tarihinde Maktülle nasıl buluştuğunu, onu nasıl öldürdüğünü, olay yerinden nasıl ayrıldığını en ince ayrıntısına kadar anlattı. Ertesi gün olay yerine terkar giden polisler Sanığın maktukü öldürmek için kullandığı taban-cayı Sanığın belirttiği gibi bir çalı içerisinde buldular.

Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı zaman Sanık aleyhine 5 dava getirildi. 1. dava, Ceza Yasasının 203 ve 204'üncü maddelerine aykırı tammüden adam öldürme. 2. dava, Ceza Yasasının 205(1)(3) madd-esine aykırı yasal olmayan bir fiil ile adam öldürme idi. 3. 4. ve 5. inci davalar ise izinsiz tabanca ve mermi tasarrufu nedeniyle getirilmiş davalardı. Duruşmaya başlamadan önce Savcılık Sanık aleyhine getirilen 1. davaya ilişkin olarak takipsizlik emri- dosyaladı. Böylece taammüden adam öldürme suçundan kurtulan Sanık aleyhine getirilen diğer davaları kabul etti.

Sanık avukatı hitabesine başlamdan önce cezayı hafifletmek amacıyle 5 tanık dinletti. Bu tanıkların ilki İsmail Kanlı, Kanlıköy muhtarı olup -Sanığın bu olaya