-D. 6/2018 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza No: 44-45-48-49/2017
(Gazimağusa Ağır Ceza No: 3074/2015)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.

Mahkeme Heyeti : Ahmet Kalkan, Bertan Özerdağ, Peri Hakkı

Yargıt-ay/Ceza No:44/2017
(Gazimağusa Ağır Ceza No:3074/2015)

İstinaf eden : Ömer Çalıcıoğlu, Merkezi Cezaevi, Lefkoşa.
(Sanık No.1)ile

Aleyhine istinaf edilen : KKTC Başsavcısı - Lefkoşa.
(Davayı ikame eden)

A r a s ı n- d a.

İstinaf eden namına : Avukat Öner Şerifoğlu ve Avukat Eylem
Şerifoğlu hazır.
Aleyhine istinaf edilen namına : Kıdemli Savcı Mustafa İldeniz
hazır.

Yargıtay/Ceza No:4-5/2017
(Gazimağusa Ağır Ceza No:3074/2015)

İstinaf eden : Rahme Çalıcıoğlu, Merkezi Cezaevi, Lefkoşa.
(Sanık No.2)ile

Aleyhine istinaf edilen : KKTC Başsavcısı - Lefkoşa.
(Davayı ikame eden)

A r a s ı n d a.

-
İstinaf eden namına : Avukat Seda Anadolulu hazır.
Aleyhine istinaf edilen namına : Kıdemli Savcı Mustafa İldeniz
hazır.

Yargıtay/Ceza No:48/2017
(Gazimağusa Ağır Ceza No:3074/2015)

İstinaf ed-en : KKTC Başsavcısı - Lefkoşa.
(Davayı ikame eden)

ile

Aleyhine istinaf edilen : Rahme Çalıcıoğlu,Merkezi Cezaevi-
Lefkoşa.
(Sanık No.2)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına : Kıde-mli Savcı Mustafa İldeniz hazır.
Aleyhine istinaf edilen namına : Avukat Seda Anadolulu hazır.

Yargıtay/Ceza No:49/2017
(Gazimağusa Ağır Ceza No:3074/2015)

İstinaf eden : KKTC Başsavcısı - Lefkoşa.
(Davayı ikame eden)

-ile

Aleyhine istinaf edilen : Ömer Çalıcıoğlu, Merkezi Cezaevi,
Lefkoşa.
(Sanık No.1)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına : Kıdemli Savcı Mustafa İldeniz hazır.
Aleyhine istinaf edilen namına : Avukat Öne-r Şerifoğlu hazır.

Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Melek Esendağlı, Yargıç Murat Soytaç ve Yargıç Seran Bensen'in 3074/2015
sayılı davada 26.4.2017 tarihinde verdiği karara karşı Sanık No.1 ve No.2 ile İddia Makamı tarafından yapılan istinafla-rdır.

-------------

H Ü K Ü M

Huzurumuzdaki birleştirilmiş istinaf, Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesinin 3074/2015 sayılı davada, 26.4.2017 tarihinde vermiş olduğu hükümden yapılmıştır.

KKTC Başsavcısı tarafından Sanıklar al-eyhine ikame edilen ceza davasında, aleyhlerine (9) dava getirilmiştir.

Sanıklar, aleyhlerindeki iddianame tahtında:

1.dava, 20/2014 sayılı Yasa ile tadil edilen Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20,143(A),144 ve 145. maddelerine aykırı, 20.6.2015 tarihinde T.E-.yi telefoniyen arayarak önce Güvercinlik Anayolu yol kavşağına gelmesini sağlayıp bilahare şikayetçi T.E.nin yönlendirmesi sonucu Gazimağusa-Güvercinlik Anayolunun yaklaşık 1300 metre batı kısmında bulunan eski kilise bölgesine giderek burada bulundukları- esnada tasarruflarında kanunsuz olarak bulundurdukları markası ve modeli tespit edilemeyen tabancayı adı edilene doğrultup ellerini halat ile bağlayarak yere yatırıp giymekte olduğu pantolununu yırtarak çıkarttıktan sonra T.E.nin anüsüne pense sapı sokmak- suretiyle cinsel tecavüzde bulunmak,
2.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20. ve 231. maddelerine aykırı, birinci davada belirtilen aynı tarih ve yerde, kanuna aykırı bir fiil ile yani T.E.nin anüsüne pense sapı sokup 1 cm yırtık oluşmasına, ellerinde bulun-durmakta oldukları ahşap sopa ve elleri ve ayakları ile vücudunun muhtelif yerlerine vurmak suretiyle 10. kaburga kemiğinin kırılmasına sebep olmak ve vahim zarara uğratmakla,
3.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20. ve 243. maddelerine aykırı, aynı tarih ve- yerde T.E.yi ciddi surette darp etmekle,
4.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20. ve 324(1). maddelerine aykırı, T.E.nin gözlüğünü kırmak, pantolonunu yırtmak suretiyle kasti hasara uğratmakla,
5.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20. ve Fasıl 159 Tecavüzi Sil-ahlar (Yasaklama) Yasası'nın 2. ve 3(1)(2). maddelerine aykırı, aynı tarih ve yerde ahşap sopa ve penseyi kanunsuz olarak tasarruf etmekle,
6.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20,251 ve 247. maddelerine aykırı, aynı tarih ve yerde, Sanıklar şikayetçi T.E.yi -ağır yaralmak gayesiyle Gazimağusa şehir içinde seyir halinde bulunduğu bir esnada telefondan arayarak, kendisiyle görüşmek ve buluşmak istediğini söyleyerek önce Lefkoşa Anayolu üzerindeki Güvercinlik yol kavşağına gelmesini sağlayarak hile ile insan kaçı-rmakla,
7.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 91(c) maddesine aykırı, Sanık No.1 aynı tarih ve yerde tasarrufunda bulundurduğu cep telefonuna görüntü alıp T.E.nin polise gitmesine mani olmak gayesiyle şikayetçi T.E.ye hitaben "polise gidersen bu görüntüleri İn-ternette yayınlayacam" demek suretiyle onuruna zarar getirmek tehdidi ile şiddet tehdidinde bulunmakla,
8.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20. maddesi ile 15/1992,2/1996 ve 2/2000 sayılı Yasalarla tadil edilen Fasıl 57 Ateşli Silahlar Yasası'nın 2,4(1)(3)(-A),26 ve 27. maddelerine aykırı, yetkili makamlardan izinsiz, marka ve modeli tespit edilemeyen tabancayı kanunsuz olarak taşımakla,
9.dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 20. maddesi ile 15/1992,2/1996 ve 2/2000 sayılı Yasalarla tadil edilen Fasıl 57 Ateşli S-ilahlar Yasası'nın 2,4(1)(3)(A), 26 ve 27. maddelerine aykırı, kanunsuz ateşli silah (tabanca) tasarruf etmekle, itham edildiler.

Sanıklar itham edildiklerinde, aleyhlerindeki ithamı kabul etmediler. Ancak duruşma bittikten sonra hitap safhasında, San-ık No.1 ikrâr değişikliğinde bulunarak, aleyhindeki 3,4 ve 7. davalara konu sırasıyla ciddi darp, kasti hasar ve şiddet tehditi suçlarını kabul etti.

Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesi, yapılan duruşma sonucunda, Sanıkları, aleyhlerindeki 1,2,3,4,5 ve 6. da-valardan, Sanık No.1'i aleyhindeki 7. davadan suçlu bularak mahkum etti. Sanıkların her ikisini de aleyhlerindeki 8. ve 9. davalardan beraat ettirdi.

Daha sonra cezaları tespit eden Ağır Ceza Mahkemesi Sanık No.1'e, aleyhindeki 1. davadan 12 yıl, 2. dav-adan 3 yıl, 3. davadan 1 yıl, 4. davadan 3 ay, 5. davadan 3 ay, 6. davadan 7 yıl, Sanık No.2'ye 1. davadan 8 yıl, 2. davadan 3 yıl, 3. davadan 1 yıl, 4. davadan 3 ay, 5. davadan 3 ay 6. davadan 7 yıl hapis cezası verdi. Sanık No.1'e mahkum olduğu 7. davada-n mahkumiyet kaydetti ama herhangi bir ceza vermedi.

İddia Makamı sadece 1. davadan verilen cezalara karşı istinaf sebebi dosyaladı, Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesinin 8. ve 9. davalardan verdiği beraat kararına ve diğer suçlardan verilen cezalara istina-f dosyalamadı.

Sanık No.1, kabul ettiği 3,4 ve 7. davalar dışındaki davalardan verilen mahkumiyet ve mahkum olduğu tüm davalardan verilen cezalara karşı istinaf dosyaladı.

Sanık No.2, aleyhine verilen mahkumiyet ve ceza kararlarına karşı istinaf dosy-aladı.

İSTİNAF İLE İLGİLİ OLGULAR:

Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesinin bulgularına göre dava ile ilgili olgular özetle şöyledir:

Kuzucuk'ta ikamet eden Sanık No.1 ve Sanık No.2 davaya konu zamanlarda karı-koca'dır.

Müşteki T.E. 53 yaşında bir erke-ktir.

Davaya konu zamanlarda ve halen Tanık No.7 Ç.E. ile Müşteki T.E. 30 yıllık karı-koca olup, Ayluga-Mağusa'da ikamet etmekteydiler.

Tanık No.15 A.E. 27 yaşında olup, Müşteki T.E. ve Tanık No.7 Ç.E.nin kızıdır.

Müşteki T.E.nin eşi Ç.E. Sanık No.-1'in dayısının kızıdır.

Müşteki, 5.2.2014-20.2.2015 tarihleri arasında Salamis Yolu Vakıflar Bankasının Şube Müdürlüğünü yürütüyordu.

Sanık No.2, davaya konu zamanlarda, Müştekinin çalıştığı ve Müdür olduğu Şubede gündelik temizlikçi olarak çalışmakt-aydı.

Davaya konu zamanlarda, Müşteki T.E.nin kullanmakta olduğu telefonun çağrı No.su 05428687723, Sanık No.1'in kullandığı telefonunun çağrı No.su 05338320160, Sanık No.2'nin kullandığı telefonunun çağrı No.su ise 05338664969'dur.

Bu süreçte Müştek-i T.E. ile Sanık No.2 arasında gönül ilişkisi meydana geldi ve yukarıdaki telefon numaraları ile Ağustos 2014 tarihi itibarıyla sık ve karşılıklı telefon görüşmesi ve mesajlaşma gerçekleşti. Aralarındaki görüşme sıklığı 1.1.2015 tarihine kadar devam etti. -

Sanık No.2 ve Müşteki aralarında gelişen gönül ilişkisi süresinde 4 kez Gazimağusa'daki Çanakkale Gölünde başbaşa buluştular.

2015 Ocak ayı başında, tam tespit edilemeyen bir tarihte Müşteki, Sanık No.2, B.Y, N.A ve O.K ile birlikte Mağusa'da Hasan O-y'un Lokantasına yılbaşı personel yemeğine gittiler. Yemek gecesi Sanık No.2 Lokanta'dan ayrılırken Müşteki T.E. ona arabasına kadar eşlik etti.

Yemeğin olduğu günün ertesinde Sanık No.1, Müştekiye, eşi Sanık No.2 ile ilişkisi olduğundan şüphelendiğini -bildirdi. Sanık No.2 bunun üzerine 1 hafta işe gelmedi.

Müşteki, Sanık No.1'den korktuğu ve tehdit aldığı için, her biri 5,000.-TL meblağlı 3 adet çeki, Sanık No.1'e, Ocak 2015 sonu verdi. Sanık No.1 konu çekleri tahsil etti.

Müşteki T.E. iş yerinde -Lefkoşa'ya naklini istedi.

25.2.2015 tarihinde Lefkoşa'ya nakil için hazırlanan Müşteki, Sanık No.1'in tekrardan para istemesi üzerine 12,000.-TL'lik bir çeki ileri tarihli yazarak Sanık No.1'e verdi.

Sanık No.1 bu çeki hayvan alımında kullandı.

Mü-şteki ile Sanık No.2, 24.2.2015 tarihinden Haziran 2015'e kadar hiç görüşmediler.

Sanık No.2, Haziran 2015 tarihi itibarıyla, Müştekiyle 05428897483 çağrı numaralı hat ile tekrar konuşmaya başladı.

Müşteki T.E., 20.6.2015 tarihinde saat 12.00 raddeler-inde, arabası ile ikametgahından ayrıldı. Aracında seyir halindeyken telefonu çaldı. Seyir halinde olduğu için önce telefonu açmadı. Sonra kendisini arayan numarayı aradı. Telefonu Sanık No.2 açtı ve Müştekiye, Mağusa'da olduğunu ve yüz yüze görüşmek isted-iğini söyledi. Müşteki, Mağusa'nın içinde buluşmayı teklif etti. Sanık No.2 Lefkoşa'ya gitmekte olduğunu söyleyerek, T.E.nin Güvercinlik kavşağına gelmesini söyledi, Müşteki bu teklifi kabul etti.

Müşteki T.E. Güvercinlik kavşağına vardığında, Sanık No.-2 aracıyla orada beklemekteydi.

Sanık No.2, Müştekiye "yol içerisinde durmayalım" deyince, Müşteki, gören tanıyan olur düşüncesi ile teklifi kabul etti. Müşteki önde, Sanık No.2 onu takip ederek Güvercinlik kavşağının devamındaki toprak yoldan, kilise i-stikametine doğru araçları ile ilerlediler. Bu sırada Sanık No.1, Sanık No.2'nin aracının siyah film kaplı bagaj kısmında gizlenmiş vaziyette idi.

Ova içerisindeki toprak yolda Müşteki aracını durdurunca Sanık No.2 de aracını biraz geride durdurup aracı-ndan indi.

Müşteki aracın camını açıp aracın yanında duran Sanık No.2 ile konuşmaya başladı. Bu esnada Sanık No.1, Sanık No.2'nin kullandığı aracın film kablı bagaj kısmından elinde kalın ahşap bir değnek (topuz) ile çıkarak, Müşteki T.E.ye doğru yöneld-i. Müştekiyi aracından çıkardı ve darp etti.

Sanık No.1, Müştekiyi bağladıktan sonra, sırtüstü tarlanın içine yatırdı, pantolonunu belinden çekerek yırttı ve ayak bileklerine kadar indirdikten sonra külotunu da aşağıya çekti.

Sanık No.1 değneği eline- alarak Müştekinin yatmakta olduğu yerde Müştekiye "seni hadım edeceğim burdan kurtuluşun yok, eğer itiraf etmezsen eşimle ilişkin olduğunu seni burda öldüreceğim" dedi.

Sanık No.1 bu esnada Müştekinin ayaklarına ve bacaklarına vurdu.

Sanık No.1 Müşt-ekiye bağırarak konuşurken, cep telefonu ile Müştekinin belden aşağısı çıplak vaziyetteki görüntüsünü kaydetti. Sonra da Sanık No.2'ye görüntüyü kontrol etmesi için telefonu vererek "Çekti mi" diye sordu.

Sanık No.2, "Oldu" yanıtını verince, Sanık No.1 -değneği elinde tutar vaziyette, "dur göresin sana ne yapacağım şimdi" dedi.

Sanık No.1 Müştekiyi yüzü yere bakar şekilde çevirdi, elleri arkadan bağlı olduğu bir vaziyette "sikmek nasıl yapılır sana göstereyim" diyerek değneği Müştekinin anüsüne sokmaya -çalıştı.

Müşteki direnince Sanık No.1 başarılı olmadı. Bunun üzerine Sanık No.1 arabadan bir pense alıp Müştekinin üstüne çökerek zorla anüsüne pensenin sapını 1 cm dıştan içe yırtık olacak şekilde soktu.

Müştekinin bağırması karşısında, Sanık No.2 "-yetişir Ömer yapma" dedi. Bunun üzerine Sanık No.1 durdu ve daha fazla devam etmedi.

Sanık No.1 Müştekiye "seni burda bırakacağım, ileride pallura ağacına kadar arkana bakmadan yürü" dedi. Yine Sanık No.1 Müştekiye "eğer sen polise gidersan bunları anınd-a İnternette yayınlayacağım" dedi.

Müşteki gösterilen yere kadar yürüdü. Sanık No.1 ve 2 araçlarına binip uzaklaştılar.

Müşteki aracına dönerek evine gitti.

Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesi tespit ettiği bu olguları değerlendirdikten sonra, kararımız-ın başlangıcında belirttiğimiz şekilde sonuca ulaştı ve Sanık No.1 ile No.2'ye belirtilen hapislik cezalarını verdi.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Sanık No.1'in mahkumiyet ve ceza kararlarına karşı dosyaladığı istinaf ihbarnamesinde 37 istinaf sebebi, Sanık No.2'-nin dosyaladığı istinaf ihbarnamesinde de 37 istinaf sebebi bulunmaktadır.

Büyük oranda benzer özellikte olan istinaf sebeplerini 2 ana başlık altında almak mümkündür. Buna göre:

Muhterem Bidayet Mahkemesi, Sanıkları aleyhlerindeki davalardan suçlu bu-lup mahkum etmekle hata etti.
Muhterem Bidayet Mahkemesi, Sanıklara ceza tespit ederken hatalı davrandı, alenen fahiş cezalar verdi.

İddia Makamının dosyaladığı her iki istinaf sadece 1. davaya konu cinsel tecavüz suçundan verilen cezalara yönelik olup t-üm istinaf sebeplerini tek başlık altında incelemek mümkündür. Buna göre:

Muhterem Bidayet Mahkemesinin, Sanıklara aleyhlerindeki 1. davadan takdir ettiği cezalar suçun ciddiyet ve vahameti ile orantılı olmayacak kadar ve aşikar surette azdır.

TARAFLARI-N İDDİA VE ARGÜMANLARI:

Sanık Avukatlarının ve İddia Makamının istinaftaki hitaplarında söylediklerini ana başlıklar halinde aşağıdaki gibi özetlemeyi uygun bulduk.

Sanık No.1 Avukatı hitabına başlarken, 7,11,12,14,17,18, 21,23,36 ve 37. istinaf seb-eplerinde ısrarcı olmayacağını belirttikten sonra, hitabını istinaf sebeplerini tasnif ettiği başlıklar altında sürdürdü.

Sanık No.1 Avukatı, Birinci Başlık altında 1. ve 13. istinaf sebepleri ile ilgili olarak olayın başlangıcı kabul edilen yılbaşı yem-eğinin tarihinin belirlenemediğini, Ocak 2015 tarihinden sonra Tanık No.3'ün telefon dökümlerinin ibraz edilmediğini, Müştekinin olay yerine götürüldüğünü, kayıt altındaki konuşmalara göre Müştekiye tecavüzle ilgili soru sorulmadığını, emarelerin bulunmadı-ğını, Müştekinin külotunun dahi tahlil edilmediğini ve tahkikatın eksik yapıldığını iddia etti.

Sanık No.1 Avukatı, İkinci Başlık altında 2. ve 20. istinaf sebepleri, özellikle ilk şikayet üzerinde durmuş ve Müştekinin eşinin ısrarı ile olayı anlattığın-ı, Alt Mahkemenin bunu normal gördüğünü, başkasının ısrarı ile anlatılanın ilk şikayet sayılamayacağını, bu nedenle Alt Mahkemenin hata ettiğini ileri sürmüştür.

Avukat, Üçüncü Başlık altında 3. ve 19. istinaf sebepleriyle ilgili olarak Alt Mahkemenin m-üdafaa tanıklarına itibar etmemesi üzerinde durdu ve Alt Mahkemenin şahadeti incelemediğini iddia etti.

Sanık No.1 Avukatı Dördüncü Başlık altında ise, 4. istinaf sebebini ele aldı ve tehdit ile verildiği iddia edilen 4 adet çekin tehdit ile verilmediği-ni, Sanık No.1'in eşi Sanık No.2 ile Müşteki T.E.nin ilişkisinin sağladığı yakınlık nedeniyle verildiğini, bunun dışında Sanık No.1'in Müşteki T.E.nin eşinin halasının oğlu olduğunu, Alt Mahkemenin bunun dışında özel bir yakınlık ve itimat aramasının hata -olduğunu iddia etti.

Beşinci Başlık altında Avukat, 9. ve 10. istinaf sebepleriyle ilgili olarak, İddia Makamı Tanığı 14 ve 21'in şahadetlerini incelediğini ve Alt Mahkemenin tıbbi bulgularının hatalı olduğunu, tutarlı, geçerli şahadete dayanmadığını, b-ulguları gösteren filmlerin sunulmadığını belirttikten sonra, Sanık No.1 ve 2'nin karı-koca olduklarını bu nedenle birinin ifadesinin diğeri aleyhine alınamayacağını, bu nedenle Alt Mahkemenin Sanık No.2'nin gönüllü ifadesinde söylediklerini Sanık No.1 ile- ilgili değerlendirmekle hata ettiğini iddia etti.

Son olarak Sanık No.1 Avukatı, Sanık No.1'e verilen cezanın hatalı tespit edildiğini, hafifletici sebeplerinin dikkate alınmadığını, benzeri suçlardan verilen cezaların daha düşük olduğunu, cezanın müda-haleyi gerektirecek kadar ve aşikar surette fahiş olduğunu iddia ederek hitabını tamamladı.

Sanık No.2 Avukatı hitabında, Sanık No.1 Avukatının yaptığı beyanlara katıldığını, istinaf sebeplerini 7 başlık altında sunacağını belirtmesine rağmen hitabını i-stinaf sebeplerini de ele alarak birlikte yaptı.

Sanık No.2 Avukatı 5,6,7,13,15,17,18 ve 23. istinaf sebepleri ile ilgili olarak, Sanık No.2 aleyhine getirilen ithamnamede, Ceza Yasası'nın 20. maddesinin hangi bendinden dava getirildiğinin yazılmadığını-, Alt Mahkemenin Sanık No.2'yi Sanık No.1'e fiilen yardım ettiği bulgusuna vardığını, bu bulgunun Yargıtayın 2/1969 sayılı kararı ile uyumlu olmadığını, Sanık No.2'nin gönüllü ifadesinde yalan söylediğinin belli olduğunu, Sanık No.1 ve 2'nin ifadelerinin b-irbiri aleyhine kullanılamayacağını, yılbaşı yemeğinden sonra Müşteki ile Sanıkların buluştuklarını, Sanık No.1'in Müştekinin Sanık No.2 ile ilişkisi olduğundan şüphelendiğini söylediğini, burada hiçbir olay olmadığını, Sanık No.1'in Sanık No.2'yi işten du-rduğunu, Müştekinin eşinin Sanık No.1'e konuşmasıyla Sanık No.2'nin tekrar işe başladığını, bu safhadan sonraki gelişmeleri Alt Mahkemenin eksik değerlendirdiğini, Müştekinin telefon aramalarını göz ardı ettiğini, olay günü Müştekinin Sanık No.2'yi aradığı-nın dikkate alınmadığını, olay yerine giden Sanık No.2'nin Sanık No.1'in niyetini bilmediğini, olay yerinde Sanık No.2'nin "yetişir Ömer" demesinin talimat olarak kabul edildiğini, halbuki bunun Müştekiyi korumaya yönelik olduğunu, Sanık No.2 aleyhine şah-adet olmadan iştiraktan mahkum edildiğini, olay yerini Müştekinin seçtiğini, kalabalık yerde kalabilecekken bunu yapmadığını, Müştekinin olaydan sonra Polis Müfettişi Gökay Bey'i eve çağırdığını, Mahkemenin bunu değerlendirmediğini, Müştekinin elbiselerini- kendisinin polise götürdüğünü söylediğini, Polis Memuru İbrahim Kont'un ise elbiseleri evden aldığını söylediğini, tahkikatın eksik, şahadetin çelişkili olduğunu, Sanık No.2'nin iştirak veya yardımdan mahkum edildiğini ileri sürdü.

Sanık No.2 Avukatı, 3-,11,12,19 ve 20. istinaf sebepleri ile ilgili olarak Alt Mahkemenin, Sanık No.2'nin yılbaşı yemeğinden ayrılması ile ilgili bulgularının hatalı olduğunu, şahadetteki çelişkilerin Sanık No.2 lehine değerlendirilmediğini, olguları farklı değerlendirdiğini id-dia ederek, şahadetten uzun kesitlerle iddialarını anlattı.

Son olarak cezaya yapılan istinafa değinen Sanık No.2 Avukatı, hafifletici sebeplerin Sanık No.2 lehine değerlendirilmediğini, benzeri suçlarda verilenin çok üzerinde ceza verildiğini, Sanık No-.2'yi mahvedici nitelikte olan ve çocuğunun durumunu gözetmeyen bu cezanın aşikar surette fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

İddia Makamı, Sanıklar Avukatlarının iddialarına karşılık mahkumiyet ve ceza istinaflarına cevap vereceğini belirttikten sonra özet-le:

Bidayet Mahkemesinin mahkumiyet ile ilgili kararında hata olmadığını, şahadet ve emareleri doğru değerlendirdiğini, hukuki prensipleri doğru bir biçimde ortaya koyduğunu, kararda olay öncesi, olay günü ve olay sonrası olguların incelenmek suretiyle -tespit edildiğini, teyit edici şahadet aradığını, teyit edici şahadet olarak kabul ettiği emarelerin olguları açıkça ortaya koyduğunu, görüntülerin Sanık No.1'in tasarrufundaki cep telefonundan alındığını, olay yerinin emarelerden saptandığını, Müştekinin -Emare No.20 8897483 No.lu telefon ile 20.6.2015'de kandırılarak ve hile ile Güvercinlik kavşağına Sanık No.1 ve 2 tarafından getirildiğini, çekler ile ilgili olarak Müştekinin doğruları söylediğini, Alt Mahkemenin olayın her safhasını ayrı ayrı incelediğin-i, Sanık No.1'in asli suçlu olduğunu, Sanık No.2'nin ona yardımcı olduğunu, Sanık No.2'nin olayı bir şef gibi yönettiğini, katalizör vazifesi gördüğünü, cinsel saldırının pense ile çok açık şekilde yapıldığının ispatlandığını, makat yırtığının tıbbi şahad-et ve raporla belirlendiğini, Mahkemeden hiçbir şey gizlemediklerini, lehte, aleyhte ne varsa ibraz ettiklerini, ilk şikayet ile ilgili bulgularda hata olmadığını, Sanık No.2'nin Ceza Yasası'nın 20. maddesi altında suça bağlanmasının doğru olduğunu belirtt-ikten sonra, Sanıklara 1. davadan verilen cezaların suçun vahameti ile uyumlu olmadığını, aşikâr surette az olduğunu, sadece 1. davadan verilen cezayı istinaf ettiklerini, ömür boyu hapislik gerektiren bu suça ceza verilirken, Sanıkların kişilerin güvenli -yaşam haklarına müdahale ettiklerinin ve kamu vicdanında onarılmaz yaralar açtıklarının yeterince değerlendirmediğini iddia etti ve cezaların yükseltilmesini talep etti.

İNCELEME:

İstinaf sebepleri, tarafların iddia ve argümanları, dava tutanakları, -emareler incelenip değerlendirildi.

Muhterem Bidayet Mahkemesi, Sanıkları aleyhlerindeki
davalardan suçlu bulup mahkum etmekle hata etti.

Bu meselede Sanık No.1 itham edildiği 3. davaya konu ciddi darp, 4. davaya konu kasti hasar ve 7. davaya kon-u şiddet tehdidi suçlarını, ikrar değişikliğinde bulunarak, Alt Mahkeme huzurunda kabul etti. Diğer davaları kabul etmedi.

Sanık No.2 ise itham edildiği tüm davaları reddetti.

İddia Makamı, Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesinin kararından sonra Sanıkları-n beraat ettiği 8. ve 9. davalara konu kanunsuz tabanca taşıma ve tasarrufu suçları ile ilgili herhangi bir istinaf dosyalamadı.

Bu durumun sonucu olarak bu istinafın konusu, Sanık No.1'in kabul etmediği ancak duruşma sonucunda mahkum edildiği 1,2,5 ve -6. davalar ile Sanık No.2'nin mahkum edildiği 1,2,3,4,5 ve 6. davalardır.

Huzurumuzdaki istinafta olayın gelişimi, olgular, şahadet, ilk şikayetin nitelik ve tanımı konusunda İstinaf Eden Avukatları birçok iddiada bulundu. Bu nedenle istinaf sebeplerine- bağlı olarak olguların ve bu konulara dair hukuki bulguların incelenmesi gerekmektedir.

Ceza davalarında, bir sanık, aleyhindeki suçu kabul ederse, iddia makamının o suç ile ilgili sunduğu olguları da kabul etmiş sayılır, meğer ki olgular bakımından ta-raflar arasında farklılık olsun ve mahkeme ihtilaflı olgular üzerinde bulgu yaparak farklılığı gidersin veya kabul beyanını ortadan kaldırmayacak nitelikteki olguları saptasın. (Bkz. Bu konuda Birleştirilmiş Yargıtay/Ceza 42/2008-40,41,46,4748/2008 D.1/201-5 sayılı Osman Bayır ve diğerleri ile KKTC Başsavcılığı davasına atıfta bulunuruz.)

Huzurumuzdaki istinafta Sanık No.1'in kendi ikrarı ile mahkum olduğu 3,4 ve 7. davalar bakımından İddia Makamının sunduğu olguların Sanık No.1 tarafından kabul edildiği v-e İddia Makamı tarafından ispatlandığı kabul edilmelidir.

Bu durumun sonucu olarak Sanık No.1'in, 20.6.2015 tarihinde Gazimağusa - Güvercinlik Anayolunun yaklaşık 1300 metre batı kısmında bulunan eski kilise bölgesinde, elinde bulunan ahşap sopa, elleri- ve ayakları ile vurmak suretiyle Müşteki T.E.yi darp ettiği, o esnada Müştekinin takmakta olduğu gözlüğünü kırdığı ve giydiği pantolununu yırttığı, Sanık No.1'in tasarrufunda bulundurduğu (Emare No.6) cep telefonuna belden aşağısı çıplak olarak T.E.nin gö-rüntülerini aldığı ve T.E.nin polise gitmesine mani olmak gayesi ile ona hitaben "polise gidersen bu görüntüleri İnternette yayınlayacam" diyerek onuruna zarar vereceği şeklinde şiddet tehditinde bulunduğu hususları ispatlanmış oldu.

Bu durumu dikkate al-arak Sanık No.1'in iddialarını diğer suçlar bakımından değerlendirebilmek ve Sanık No.2'nin durumunu istinaf maksatları bakımından belirleyebilmek için olgular ile ilgili bulguları incelemeyi uygun bulduk.

Bu safhada darp fiilinden önce ve sonra meydana- gelen olayların doğru bir biçimde saptanıp saptanmadığını incelememiz gerekmektedir.

Olgular ile ilgili bulguları incelemeye geçmeden önce, Sanık No.1 Avukatının iddialarından birine bu safhada değinmeyi gerekli gördük.

Sanık No.1 Avukatı, Gazimağus-a Ağır Ceza Mahkemesinin kararını yazarken alışılmışın dışında bir metod izlediğini, Müştekinin şahadetini kararına aktararak olguları saptadığını, savunmanın şahadet ve iddialarına değer vermediğini, bu metodun kendi başına istinafın kabulü için yeterli o-lduğunu iddia etti.

Bilindiği üzere her yargıç veya mahkemenin belli bir metoda uygun karar yazma zorunluluğu yoktur. Burada önemli olan şahadetin değerlendirilmesinde hukuki hata yapılıp yapılmadığı veya şahadetle desteklenmeyen bir olgunun tespit edil-ip edilmediği veya kararın gerekçeden yoksun olup olmadığıdır.

Ağır Ceza Mahkemesinin kararı incelendiğinde, Müştekinin şahadetine inandığı ve inandığı şahadeti tüm şahadetle karşılaştırarak değerlendirdiği ve kararının hukuki ve gerçeklere dayalı gerek-çe içerdiği görülmektedir. Kararın metodolojisi veya yazılış şekli nedeniyle Bidayet Mahkemesinin başlangıçtan itibaren Sanıklara ve tanıklarına karşı önyargılı davrandığı, hatalı değerlendirme yaptığı iddiasına itibar etme olanağı olmadığı gibi, bulguları-nda hata olup olmadığı istinaf sebeplerinin incelenmesi safhasında değerlendirilecektir.

Olayın meydana geldiği 20.6.2015 tarihinden önceki olaylara ilişkin olgulara bakıldığında, en önemli husus Sanık No.2 ile Müşteki T.E. arasında duygusal bir ilişkin-in başlamış olmasıdır.

Müşteki, 5.2.2014 - 20.2.2015 tarihleri arasında, Vakıflar Bankasının Salamis Yolu Şubesinin Müdürlüğünü yürüttüğü sırada, Sanık No.2'nin Merkez Şubede temizlikçi olarak çalıştığı konusunda ihtilaf yoktur.

T.E. ile Sanık No.2- arasında, Ağustos 2014 tarihinden başlayarak 1.1.2015 tarihine kadar sıklıkla devam eden telefon ve mesajlaşma görüşmesi olduğu, bu süreçte taraflar arasında gönül ilişkisinin başlayıp geliştiği, Gazimağusa Çanakkale Gölünde başbaşa buluştukları hususları-nda Bidayet Mahkemesi huzurunda yeterince şahadet olduğundan, ilişkinin başlangıçı ve gelişmesi konusundaki bulgusunda hata yoktur.

Bu meselede olayların başlangıcı olarak kabul edilen yılbaşı yemeğinin tam tarihinin belirlenemediği bir gerçektir. Bunu-nla birlikte, konu yılbaşı yemeğinin 2015 yılı Ocak ayının ilk onbeş günlük periyodunda, Mağusa'daki Hasan Oy'un Lokantasında yapıldığı, bu yemeğe eşsiz olarak Sanık No.2, banka çalışanları, İddia Makamı Tanığı No.11 B.Y., İddia Makamı Tanığı No.12 N.A., İ-ddia Makamı Tanığı No.13 O.K. ve İddia Makamı Tanığı No.3 Müşteki T.E.nin katıldığı gecenin ilerleyen saatinde, saat 23.00'den sonra, Sanık No.2'nin eşi Sanık No.1'den gelen mesajı alması üzerine kalkıp evine gittiği, arabasına kadar Sanık No.2'ye Müşteki -T.E.nin eşlik ettiği ve Sanık No.2'nin Lokanta'dan ayrıldığı yeterli ve inanılır şahadetle ispatlanmış, yemeğe katılanların tümü şahadet vermiştir. Dolayısıyla, Bidayet Mahkemesinin bu hususu olgu olarak kabul etmesinde hata yoktur.

Bu gecenin önemi ert-esi gün Sanıklar ile Müşteki T.E.nin Mağusa'da DAÜ üst geçitinin yanında buluşmalarında yatmaktadır.

Müşteki T.E. şahadetinde, Sanık No.1'in telefonda kendisine Sanık No.2 ile ne yaptığını bildiğini, kendisi ile konuşmak istediğini bunun üzerine buluşma-k için anlaştıklarını, DAÜ'nün üst geçidinde arabalarında Sanık No.1 ve 2 oturur vaziyette konuştuklarını, Sanık No.1'in aynı şekilde Sanık No.2 ile ilişkisi olduğunu kendisine söylediğini, kendisinin bunu kabul etmediğini, oradan ayrıldığını ve eve geldiğ-inde durumu eşine anlattığını, o günden sonra Sanık No.1'in Sanık No.2'yi bankadaki işine göndermediğini söyledi.

İddia Makamı Tanığı No.7 Ç.E. şahadetinde, konu ile ilgili olarak eşinin kendisine Sanık No.1'in kıskandığı için Sanık No.2'yi işe gönderme-diğini söyledikten sonra, Sanık No.1 ile konuştuğunu ve bu konuşmadan sonra Sanık No.2'nin işe döndüğünü söyledi.

Sanık No.2'nin işe 1 hafta gitmediğini ve 1 hafta sonra tekrar başladığını dikkate aldığımızda, Bidayet Mahkemesinin huzurundaki şahadete i-stinaden Sanık No.1'in Sanık No.2 ile T.E.nin arasında ilişki olduğundan şüphelendiği, DAÜ'de buluştukları, daha sonra Sanık No.2'nin işe gelmemeye başladığı ve İddia Makamı Tanığı No.7 Ç.E. ile Sanık No.1'in telefonda konuşmasından sonra Sanık No.2'nin iş-e döndüğü konusunda bulgu yapmasında hata yoktur.

Sanık No.2'nin işe gitmeye başlamasından sonra Sanık No.2'nin Müşteki T.E.ye kocası Sanık No.1'e mecbur kalıp ilişkiyi söylediği, sonra Sanık No.1 ile T.E. arasında ilişkinin varlığı yüzünden tartışmalar-ın olduğu, Sanık No.1'in Müştekiyi kızı ile tehdit ettiği, bunun üzerine Müşteki T.E.nin ocak ayı sonunda her biri 5,000.-TL tutarında 3 adet çeki Sanık No.1'e yazdığı iddiaları yer almaktadır.

Bidayet Mahkemesinin olgular ile ilgili bulguları incelediğ-imiz bu safhada, çeklerle ilgili ispatlanmış olarak kabul ettiğimiz olgu, Emare 19'da belirtilen sırasıyla 13.2.2015, 2.3.2015 ve 3.4.2015 tarihli her biri 5,000.-TL tutarında 3 adet çekin T.E. tarafından Sanık No.1 adına yazılarak verildiğidir.

Aynı şek-ilde Sanık No.1'e yukarıdaki 3 adet çekten ayrı olarak 12,000-TL'lik çek verildiği iddia edilmiş, Emare No.19'da bulunan 1.6.2015 tarihli Olgun Özkol adına kesilmiş çekin Müşteki T.E.ye ait olduğu, farklı bir yazıyla yazıldığı ve Sanık No.1 tarafından lehd-ara verildiği hususları lehdarın şahadeti ile ispatlanmıştır. Konu çeklerin Sanık No.1 tarafından alındığı, hayvan ticaretinde kullanıldığ