-D. 9/2012 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza No: 26-27/2012
(Gazi Mağusa Ağır Ceza Dava No: 458/2011)
-
YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.
Mahkeme Heyeti: Narin F.Şefik, Hüseyin Besimoğlu, Ahmet Kalkan.

Yargıtay/Ceza No: 26/2012
(Gazi Mağusa Ağır Ceza Dava No:458/2011)

İstinaf eden: KKTC Başsavcısı
(Davayı ikame eden)
- ile -
Aley-hine istinaf edilen: Yalçın Şah, Merkezi Cezaevi,Lefkoşa.
(Sanık)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Kıdemli Savcı Cevat Rıza
Aleyhine istinaf edilen namına: Avukat Gürsel E Kadri ve Avu-kat Emre Kadri.

Yargıtay/Ceza No: 27/2012
(Gazi Mağusa Ağır Ceza Dava No:458/2011)

İstinaf eden : Yalçın Şah, Merkezi Cezaevi,Lefkoşa.
(Sanık)
- ile -
Aleyhine istinaf edilen : - KKTC Başsavcısı.
(Davayı ikame eden)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Gürsel E. Kadri ve Avukat Emre Kadri.
Aleyhine istinaf edilen namına: Kıdemli Savcı Cevat Rıza.

Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesi Başka-nı Ömer Güran, Kıdemli Yargıç Nüvit Gazi ve Yargıç Ayşen Toroslu'nun 458/2011 sayılı davada 27.2.2012 tarihinde verdikleri karara karşı Başsavcılık ve Sanık tarafından yapılan istinaflardır.

-----------------
H Ü K Ü M

Narin F.Şefik: Birl-eştirilerek dinlenen Yargıtay/Ceza 26/2012 ve Yargıtay/Ceza 27/2012 sayılı istinaflar, Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesinin 27.2.2012 tarihli kararından kaynaklanmaktadır.

Gazimağusa Ağır Ceza Mahkemesi huzurunda, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205(1)(3) maddel-erine aykırı adam öldürme suçu ile itham edilen Sanık, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından suçlu bulunarak mahkum edilmiş ve Sanığa 9 ay hapislik cezası takdir edilmiştir.

Sanık, Yargıtay/Ceza 27/2012'de, mahkumiyet kararının hatalı olduğunu ve takdir edile-n cezanın fahiş olduğunu, İddia Makamı ise, Yargıtay/Ceza 26/2012'de, Sanığa takdir edilen cezanın çok az olduğunu ileri sürmektedir.

Sanık aleyhine getirilen itham aynen şöyledir:

"İTHAM OLUNDUĞU SUÇ
Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205(1)(3) maddelerine ay-kırı adam öldürme.

SUÇUN TAFSİLATI

Sanık, 28.10.2009 tarihinde, Gazimağusa kazasına bağlı Görneç köyünde, Sönmezler Kahvehanesi önünde, kendisine küfür ettiği gerekçesi ile Cuma Üzümcü'ye, kanuna aykırı bir fiil ile elleri ve ayakları ile vücudunun- muhtelif yerlerine vurmak keza yakasından tutup çekiştirip ve yere düşürmek suretiyle, Cuma Üzümcü'nün önceden var olan mevcut kalp damar hastalığının, olayın efor ve stresi ile aktif hale geçmesi sonucu ölümüne sebep oldu."

Cuma Üzümcü'nün ölümü ile n-eticelenen olayın ne şekilde meydana geldiği ile ilgili olarak, Bidayet Mahkemesi huzurunda şahadet veren, Tanık 6 Hüseyin Bilal, Tanık 7 İbrahim Sönmezler ile Tanık 12 Birol Şah'ın şahadetleri neticesinde, Bidayet Mahkemesi, olayı kararında şu şekilde öze-tlemiştir:

"27.10.2009 tarihinde Görneç köyünde lokanta olarak
kullanılan Sönmezler Kahvesinde Sanığın orayı çalıştıran Tanık 6 Hüseyin Bilâl'den Bakan Sunat Atun'un köye geleceği için 10-13 kişilik bir masa hazırlamasını istediğini,Tanık 6'nın işbu ma-sayı hazırladığını, Sanığın ilgili yere 07:30 gibi geldiğini, saat 20.00-20.30 raddelerinde Bakan Sunat Atun'un 3 arkadaşı ile birlikte geldiğini ve ordaki köylülerle birlikte oturduğunu, Müteveffa Cuma Üzümcü'nün ise 22.00-22.30 civarında van aracıyla Sön-mezler Kahvehanesinin önüne gelerek elektrik direğinin yanına arabasını park edip, kahvehanenin dışında bulunan boş masaya oturduğunu ve kendisinden bir duble viski istediğini kendisinin de Müteveffaya bir duble VSOP içki götürdüğünü, gece yarısını 3-5 dak-ika geçe Bakan Sunat Atun'un kahveden ayrıldığını, bilâhare Müteveffanın bir duble viski daha istediğini ve götürdüğü zaman yanında ayran da istediğini, ayranı da götürdüğünü, Müteveffanın bir duble viski ve bir ayran daha istediğini ve bunları masasına ko-yarken Müteveffanın kalkıp aracını 25-30 metre olan elektrik direğinin yanından kahvenin önüne çektiğini, aracının teybinin sesini açmaya çalıştığını, çevre rahatsız olmasın diye ikaz ettiğini Müteveffanın bardağını alıp içeri geldiğini, sohbete katıldığın-ı Belediye Başkan adayı olmak isteyen Sanığa "köylünü arkana al da korkma" "ama" "unutmadım" deyip aralarında 6-7 yıl önce geçen husumeti hatırlattığını, Sanığın ise "Cuma dayı, olayı yanlış bilin" dediğini, Müteveffanın eli ile sus işareti yaptığını, yine- Sanığın "bu şekilde yapma Cuma dayı" dediğini, Müteveffanın ise Sanığa "Kuranını sikerim" demesi üzerine birbirlerinin yakasından tutarak ve itekleyerek dışarı çıktıklarını, o sıralarda Tanık 7 İbrahim Sönmezlerin (Saat 1.13'te) Müteveffanın oğlu olan Tan-ık 14 Eylem Üzümcü'yü babasına bakması için aradığını ancak Eylem Üzümcü'nün telefonu kapalı olduğu için ulaşamadığını, bu arada dışarıda balkonda altta Cuma Üzümcü, üstte ise Sanık olmak üzere yere düştüklerini, oradakiler tarafından ayrıldıklarını, Sanığ-ın Cuma Üzümcü uzaklaştırılırken Cuma Üzümcü'yü arkadan ittiğini ve Cuma Üzümcü'nün balkondan asvalt yola dizleri üzerine düştüğünü, Sanığın tekrar Cuma Üzümcü'den uzaklaştırıldığını, Cuma Üzümcü'nün sekiye oturduğunu ve Sanığa eli ile "gel işareti" yaptığ-ını, Sanığın Cuma Üzümcü'nün yanına gelerek 1-2 sille tokat vurduğunu, Cuma Üzümcü'nün yan tarafa asvaltın kenarına düştüğünü, Sanığın yerde yatan Cuma Üzümcü'ye 2-3 tekme vurduğunu, Sanık ile Müteveffayı tekrar ayırdıklarını, Sanığı Raşit Şah'ın içeri göt-ürdüğünü, Müteveffanın yerde yatır vaziyette olduğunu, araba süremeyecek halde olan Müteveffa Hüseyin Bilal ve Ayhan Şah tarafından koltuk altlarından tutularak van aracın ön kısmına konamadığını ve arka kısmına yatırıldığını, arbede esnasında ise Müteveff-anın üst kısmındaki tüm elbiseleri tamamen yırtıldığı ve üst kısmı çıplak olduğundan Erhan Şah'ın aracındaki çarşafla örtüldüğünü ve bu şekli ile Hüseyin Bilâl tarafından Gürsel Sönmezlerin evinin bahçesinin garaj girişine bırakıldığını, Hüseyin Bilâl'ın t-ekrar kahveye döndüğünü, 1.30- ikiye 20 kala gibi kahveyi kapatıp dağıldıklarını, Müteveffa sabahleyin 28.10.2009 tarihinde saat 08.30 raddelerinde aracının içerisinde bırakıldığı şekil ve vaziyette oğlu Eylem Üzümcü tarafından ölü olarak bulunduğu...."

-
Sanık ile maktul arasında cereyan eden olayın ne şekilde vukubulduğu konusunda, taraflar arasında ihtilâf yoktur. İhtilâf, Sanık ve maktul arasında cereyan eden olaydan sonra, van aracının arkasına, Sanık dışında kişiler tarafından yerleştirilerek, evine- yakın bir yere bırakılan ve ertesi sabah ölü tespit edilen Cuma Üzümcü'nün ölümünün, Sanığın kanunsuz bir hareketinin neticesinde olup olmadığı noktasındadır.

Sanık, Bidayet Mahkemesinin, 27.2.2012 tarihli kararına karşı, 15 istinaf sebebi ihtiva eden -bir istinaf ihbarnamesi dosyalamakla birlikte, istinafın dinlenmesi esnasında istinafını 4 başlık altında toplamıştır. İstinaf ihbarnamesinde yer alan 1 ve 2. istinaf başlıklarını, Sanığı istinafta temsil eden Avukatı, Sanığın ilk Avukatına olan saygısın-dan dolayı aynen tekrarladığını söylemiş, ancak bu başlıklar ile ilgili olarak hiçbir izahat sunmamıştır. Bu istinaf sebepleri huzurumuzda hiçbir şekilde irdelenme-diğinden, bu istinaf sebeplerini geri çekilmiş olarak kabul eder ve incelemeyi uygun görmeyi-z.

Sanık tarafından ileri sürülen istinaf başlıklarını şu şekilde toparlarız:
Bidayet Mahkemesi, Fasıl 154 madde 205(1)(3) altında Sanığı mahkum ederken, Sanığın, Cuma Üzümcü'nün ölümü ile sonuçlanan yasadışı eylemi niyet etmesinin yeterli olduğunu kabul- etmekle hata etti.
Cuma Üzümcü'nün Sanık dışındaki kişiler tarafından van aracının arkasına konarak orada bırakılmasını, Cuma Üzümcü'nün ölümüne neden olacak ayrı bir olay olarak (Novus Actus Interveniens) görmemekle ve Cuma Üzümcü'nün Sanığın kanunsuz b-ir fiili neticesinde öldüğünü kabul etmekle hata etti.
Bidayet Mahkemesi, Adli Tıp Kurumunun raporunu emare olarak aldıktan sonra, bu rapor ile ilgili Tanık 17 Dr.Hüseyin Sarı'nın şahadetine itibar etmekle hata yaptı.
Aleyhindeki ithamdan mahkum edilen S-anığa, takdir edilen 9 ay hapislik cezası fahiştir.

İlk olarak Fasıl 154 madde 205 (1) (3)'de yer alan suçun unsurlarının tespit edilmesi gerekir.

Madde 205 aynen şöyledir:

"(1) Any person who by an unlawful act or omission causes
the de-ath of another person is guilty of the felony
of homicide.
(2) An unlawful omission is an omission amounting to
culpable negligence to discharge a duty, though such
omission may not be accompained by an intention to
cause deat-h.
(3) Any person who commits the felony of homicide is
liable to imprisonment for life."

Bu madde altında, İddia Ma-kamı, bir mahkumiyet kararı için aşağıdaki hususları makul şüpheden ari bir şekilde kanıtlamalıdır:

Sanığın,
kanunsuz bir fiili ile
bir kişinin, (burada Cuma Üzümcü'nün)
ölümüne neden olduğu.

İçtihatlarımızda, Fasıl 154 madde 205'in unsurları ile ilgil-i olarak Yargıtay/Ceza 45/04 D.6/05'de sayfa 14'de şu karar yer almaktadır:

"Sanığın itham olduğu Fasıl 154 madde 205 şöyledir :

"205. (1) Yasaya aykırı bir fiil veya ihmal ile başka bir şahsın ölümüne sebep olan herhangi bir şahıs, adam öldürme ağır -suçunu işlemiş olur.
(2) Yasaya aykırı bir ihmal, öldürme kasdı olmamasına rağmen, bir vazifeyi ifa etmekte gösterilen cezaî suç teşkil edecek bir ihmal derecesindeki ihmaldir.
(3) Adam öldürme ağır suçunu işleyen herhangi bir şahıs, ebedi hapi-s cezasına çarptırılabilir."

Sanığın bu maddeye aykırı olarak, kanunsuz bir fiille adam öldürme suçundan suçlu bulunup mahkûm edilebilmesi için Savcı'nın, maktul'ün ölümünün sanığın kanunsuz bir fiili sonucunda meydana geldiğini, makul şüphenin ötesinde -kanıtlaması gerekir. Kanunsuz bir fiilden dolayı adam öldürme suçlarında öldürme niyeti (mens rea) aranmaz. Aranan niyet kanunsuz fiil yapma niyetidir."

Yine Yargıtay/Ceza 30/06 D.10/08'de sayfa 27'de Yargıtay/Ceza 45/04'deki alıntıda verilen aynı sözl-er yer aldıktan sonra, Yargıtay aşağıdaki görüşe yer vermiştir:

"öldürme fiili, Sanığın öldürme fiilinden hemen
önceki eyleminin kanunsuz olduğu, İddia Makamı
tarafından makul şüphenin ötesinde kanıtlanmışsa
Sanık adam öldürme suçun-dan mahkum edilir.
Huzurumuzdaki davada Sanığın öldürme fiilinden önce yaptığı gayri kanuni fiil yere dizlenmiş ihtiyar maktulün sağ koltuk altına bir tekme vurması, tekme neticesinde maktulün odanın içine arka üstü düşmesi ve daha sonra Sanığın maktulün o-dasında bulunan suç aleti kürek ve tırmığı alıp zarar verecek şekilde, yerde yatan maktule gelişigüzel vurması ve bundan önce maktulün boğazını kablo ile sıkıp boğmasıdır. Burda aranacak niyet, Sanığın gayrı kanuni bir şekilde maktule tekme, tırmık ve küre-kle vurmasıdır. Aynı şekilde maktulü kablo ile boğmasıdır. Sanığın tekme vurması ve odanın içindeki tırmık ve küreği alıp maktule zarar verecek şekilde vurması ve maktulü kablo ile boğmasının kanunsuz eylemler olduğu ve maktulün ölümünün bu kanunsuz eyleml-er sonucunda, Sanığın gönüllü ifadesinde izah ettiği şekilde meydana geldiği ve cinayetin Sanık tarafından işlendiği kanaatinde olup bu hususta bulgu yaparız."

Bağlayıcı olmamakla beraber, Nicos Nikita Fostieri v The Republic (1969) 2CLR 105 sayfa 112'd-e ise, şu sözler yer almıştır:

"The relevant provision in the Cyprus Criminal Code reads
as folows:-
205- (1) Any person who by an unlawful act or omission
causes the death of another person is guilty of
the felon-y of homicide.
An unlawful omission is an omission amounting to
culpable negligence to discharge a duty,
though such omission may not be accompanied by
an intention to cause death"

The substance of the crime lies in the fact that the death- of the victim was caused by the unlawful act or omission of the offender. The burden of proof of all the ingredients of the offence lies, under the law of this country, entirely on the prosecution. This was never disputed in the present case, which was tr-ied and decided upon that basis.
What constitutes an unlawful omission is expressly stated in sub-section(2) of section 205, which provides that "an omission amounting to culpable negligence to discharge a duty" is an unlawful omission upon which the crime- of homicide may be founded "though such omission may not be accompanied by an intention to cause death". Similar construction must be given to the nature of the unlawful act which caused death. So long as it is established to the satisfaction of the Court- that the offender intended the unlawful act which eventually resulted in the death of the victim within the period prescribed by law it is not necessary for the prosecution to prove that the offender intended the death of the victim."

(Suçun es-ası, mağdurun ölümünün Sanığın kanunsuz fiili veya ihmalinden olmasıdır. Suçun tüm unsurları ile ilgili ispat külfeti İddia Makamına aittir.

Kanunsuz bir ihmalin ne olduğu, açıkça 205. maddenin 2. fıkrasında kesin olarak belirtilmiştir. Bir görevi yerine- getirirken cezai suç teşkil edecek ihmal, böyle bir ihmal ile birlikte öldürme niyeti olmasa dahi, adam öldürme suçunun dayandırılması için yeterlidir. Kanunsuz bir fiilin ölüme neden olmasında da benzeri tanımlama yapılmalıdır. Sanığın, maktulün ölümüne -neden olan fiili Sanığın niyet ettiğini, İddia Makamının Mahkemeyi tatmin edecek şekilde ispat etmesi halinde, İddia Makamının, Sanığın Maktulü öldürme niyeti taşıdığını ispat etmesi gerekmez.)

Fasıl 154 madde 205 maksatları için, İddia Makamı tarafından-, Sanığın maktulü öldürme niyeti olduğunu ispat etmesi gerekmediği görülmektedir. Madde 205 için, İddia Makamı tarafından ispat edilmesi gereken niyet, Sanığın, maktulün ölümüne neden olan kanunsuz fiili yapma niyetidir.

Bu olay ile ilgili şahadete bakıl-dığında, Sanığın maktulün bir lafı üzerine "maktulü yakasından tutarak ve itekleyerek dışarı çıktıklarını", Sanığın maktulü "arkadan ittiğini", Sanığın maktule "1-2 sille tokat vurduğunu", Sanığın yerde yatan maktule "2-3 tekme vurduğu" sözleri yer almakta-dır.

Sanığın maktulü itmesi, maktule tokat atması ve tekme vurması, Fasıl 154 Ceza Yasası altında darp suçunu teşkil eden davranışlardır. İhtilafsız olgulardan, Sanığın maktulü darp ederek hakiki bedensel incinmesine sebebiyet verdiği tartışmasızdır. S-anığın, maktulü darp etmesinin maktulün ölümüne sebebiyet verip vermediği, olgu meselesi olmakla birlikte, Sanığın maktulü darp etme niyetinin varolduğu ortaya çıkmış bir olgudur.

Madde 205 maksatları için gerekli niyet kanunsuz fiili yapma niyeti olduğu-ndan , İddia Makamının, Sanıkta Cuma Üzümcü'yü öldürme niyeti olduğu veya Sanığın kanunsuz fiili neticesinde Cuma Üzümcü'nün ölebileceğini makul olarak öngörmesi gerektiği hususlarını ispat etmesi gerektiği doğrultusunda iddialar mesnetsizdir ve niyet ile- ilgili istinaf sebepleri reddedilmelidir.

Sanık, Cuma Üzümcü'yü darp ettikten sonra, Hüseyin Bilâl ve Ayhan Şah, Cuma Üzümcü'yü koltuk altından tutarak aracına götürmüşler ve Maktulü koltuğa oturtamadıkları için vanın arkasına üstü çıplak olduğu halde -çarşaf örterek, yatırıp bırakmışlar ve aracı maktulün evine değil, komşusunun avlusuna park edip ayrılmışlar, maktulün oğlunun telefonunun kapalı olması nedeniyle cevap vermediği için de ailesine haber veremeden, Cuma Üzümcü'yü aracında öylece bırakmışlard-ır. Cuma Üzümcü ertesi gün sabah oğlu tarafından van aracın içerisinde ölü bulunmuştur.

Sanığın, madde 205 altında mahkum edilebilmesi için, Maktulün ölümünün, Sanığın kanunsuz fiili, yanı darbı neticesinde olduğunun İddia Makamı tarafından ispat edilmes-i gerekmektedir.

Sanık ile maktul arasında cereyan eden olayın ayrıntıları ile ilgili taraflar arasında ihtilaf yoktur. Ancak Cuma Üzümcü'nün ölümünün Sanıktan kaynaklanan darbe neticesinde olup olmadığı, Cuma Üzümcü'nün olay yerinde değil ertesi sabah ö-lü bulunduğu cihetle ihtilaf konusudur. Bu nedenle, bu husus ile ilgili Bidayet Mahkemesi huzurunda teknik bilirkişi şahadeti sunulmuştur. Uzman tanık konumuna giren Doktorların şahadetlerini tezekkür etmeden önce, Sanığın hangi koşullarda, hukuken Cuma Ü-zümcü'nün ölümüne sebep olabileceği ile ilgili hukuki prensiplerin tespit edilmesi gerekir.

Sanığın, Maktulü öldürmek suçundan mahkum olabilmesi için, Maktulün ölümü ve Sanığın kanunsuz fiili arasında olgusal bir bağlantı bulunması gereklidir.

R.v Whit-e (1910) 2 KB 124'de yayınlanan davada, Sanığın annesinin gece uyumadan önce içtiği içeceğe zehir koymasını izleyen ertesi sabah annenin ölü bulunmasına rağmen, annesinin zehirli içecekten çok az içtiği ve ölümünün zehirden değil de, normal nedenlerden bi-r ölüm olduğu tespit edildiği nedeniyle, Sanık annesini öldürmek suçundan değil, ancak annesini öldürmeye teşebbüs etmek suçundan mahkum edilmiştir.

Olgusal bağlantı Blackstone's Criminal Practice 2006 A.1.22'de şu şekilde izah edilmiştir:

"Factual c-ausation is sometimes referred to as 'but for'
(or sine qua non). Causation, because it can be established only where the alleged result would not have occurred, or would not have occurred at the time or in the way it did, 'but for' the defendent's act o-r culpable omission."

(Fiil veya ihmal ile ölüm arasındaolgusal bağlantı
kurulabilmesi için, sonucun, yani ölümün, Sanığın f-iili
veya ihmali olmamış olsa, o vakitte ve o şekilde
olmayacağının belirlenmesi gerekir.)

Ölümden, Sanığın hukuken sorumlu tutulabilmesi için de, ölüme, Sanığın kanunsuz fiilinin esaslı ve ağırlıklı bir şekilde neden olmuş olması gerekir.

Bu konuda- R.v Smith (1959) 2QB 35 davasında, şu görüşe yer verilmiştir:

-"(ı) ... if at the time of death the original wound is
still an operating cause and a substantial cause then the death can properly be said to be the result of the wound albeit that some other cause of death is also operating. Only if it can be said that- the original wounding is merely the setting in which another cause operates can it be said that the death does not result form the wound .... only if the second cause is so overwhelming as to make the original wound merely part of the history can it be sa-id that the death does not flow from the wound-."

(Eğer ölüm saatinde, orijinal yara ölüme neden olan esas ve ağırlıklı neden ise, ölümün yara neticesinde olduğu kabul edileb-ilir. Bu, ölüme sebep olabilecek başka nedenler olsa dahi kabul edilir. Ancak orijinal yara, esas ölüm nedenine bir altyapı oluşturmuş ise, o zaman ölümün yaralanma neticesinde olduğu kabul edilmez. İkinci neden, esas yaralanmayı ancak geçmişte yer alan bi-r olay konumuna koymuşsa, o zaman ölümün yaralanma neticesinde olmadığı kabul edilir.)

Yine, R.v Dysan 1908 2 KB 454 davasında, şu görüşe yer verilmiştir:

-"The proper question ... was whether the prisoner
accelerated the child's death by the injuries which he infected December 1907. For if he did, the fact that the child was already suffering from meningitis, from which it would in any event have died befo-re long, would afford no answer to the charge of causing its death: (Rex.v. Martin)
-

(Doğru soru, Sanığın çocuğa, Aralık 1907'de verdiği
yaraların ölümünü hızlandırıp hızlandırmadığıdır. Eğer
hızlandırmışsa, çocuğun menenjitten dolayı zaten öleceği
iddiası, Sanığın çocuğun ölümüne neden olmasına bir
müdafaa teşkil edemez-.)

Yine, R.v Cato 62 Cr. App R. 41 davasında, şu görüşe yer verilmiştir:

-"As a matter of law, it was sufficient if the prose-
cution could establish that it was a cause, provided
it was a cause outside the de minimis range, and
effectively bearing upon the acceleration of the
moment of the victim's death."

-(Hukuken, İddia Makamının, maktulün ölümüne neden
olduğunu, bunun çok küçük bir katkı dışında bir katkı
olduğunu ve esasen maktulün ölüm anını süratlendirdiğini
ispat etmesi gerekir.)

Bir diğer prensip ise, mağdurun kendine has özel durumu nedeniyl-e, Sanığın kanunsuz fiilinden beklenebilecek boyuttan farklı bir şekilde etkilenmesinin de, Sanığa bir çare bahşetmeyeceğidir. Sanık, mağduru, olduğu şekliyle bulur. Buna Ceza Hukukunda da, yumurta kafatası kuralı (egg shell skull rule) denmektedir.

Ayn-ı kitabın A.1.26'da, bu konuda şu sözler yer alır:

-"In criminal cases, as in tort, D must ordinarily take his
victim as he finds him. If, for example, the victim