-D. 6/2013 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza No: 25/2013 ve 28/2013
(Lefkoşa Ağır Ceza Dava No: 5541/2012)

YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA.
Mahkeme Heyeti: Şafak Öneri, Narin F. Şefik, Mehmet Türker.

-Yargıtay/Ceza No. 25/2013
(Lefkoşa Ağır Ceza No: 5541/2012)

İstinaf eden: Erhan Saraç - Merkezi Cezaevi, Lefkoşa
(Sanık)

ile

Aleyhine istinaf edilen: KKTC Başsavcısı- Lefkoşa
- (Davayı İkame Eden)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Osman İlter Zeki ve Avukat
Enver Öztürk
Aleyhine istinaf edilen namına: Kıdemli Savcı Ergül
Kızılokgil.

Yargıtay/Ceza No. 28/201-3
(Lefkoşa Ağır Ceza No: 5541/2012)

İstinaf eden: KKTC Başsavcısı - Lefkoşa
(Davayı İkame Eden)
- ile -

Aleyhine istinaf edilen: Erhan Saraç-Merkezi Cezaevi, Lefkoşa
- (Sanık)

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Kıdemli Savcı Ergül Kızılokgil
Aleyhine istinaf edilen namına: Avukat Osman İlter Zeki ve Avukat Enver Öztürk.

Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Bah-ar Saner, Kıdemli Yargıç Nüvit Gazi ve Yargıç Musa Avcıoğlu'nun 5541/2012 sayılı davada 31.1.2013 tarihinde verdikleri karara karşı Başsavcılık ve Sanık tarafından yapılan istinaflardır.

----------

H -Ü K Ü M

Şafak Öneri: Bu istinafta, Mahkemenin hükmünü, Sayın Yargıç Narin F. Şefik okuyacaktır.

Narin F. Şefik: Huzurumuzda birleştirilerek dinlenen istinaf, 5541/2012 sayılı ceza davasında 1 ve 3. davalardan Sanığa verilen mahkûmiyet kararlarından ve 1.- dava için takdir edilen 4 yıl hapis cezasından kaynaklanmaktadır. Sanık, Yargıtay/Ceza 25/2013 ile alınan mahkûmiyet kararlarının yanlış, takdir edilen cezanın ise fahiş olduğunu ileri sürmekte, İddia Makamı ise, Yargıtay/Ceza 28/2013 ile Bidayet Mahkemes-inin Sanığı 2. davadan beraat ettiren kararının yanlış ve 1. dava için takdir ettiği 4 yıl hapis cezasının aşikar surette az olduğunu iddia etmektedir.

Sanık, Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi huzurunda 3 dava ile itham olmuştur.

İTH-AM OLUNDUĞU SUÇ
1.Dava
1. 3/62 Sayılı Yasa ile tadil olunan Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205(1)(2)(3) ve 211(e) maddelerine aykırı adam öldürme.

SUÇUN TAFSİLATI
Sanık, 18/01/2012 tarihinde, Ecevit Sokak Göny-eli'de, Uzun isimli Apartman önünde, yasaya aykırı bir fiil ile Alkın Coşkun'un boğazını sıkmak ve yüzüne kafa atmak suretiyle söz konusu şahsın yol içerisine düşüp başının üzerinden araba geçmesine sebebiyet vermesi sonucu mezkûr şahsın ölümüne sebep oldu-.

İTHAM OLUNDUĞU SUÇ
2. Dava

2. 3/62 sayılı Yasa ile tadil olunan Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205(1)(2)(3) ve 211(e) maddelerine aykırı adam öldürme.

SUÇUN TAFSİLATI
Sanık, 18/01/20-12 tarihinde, Ecevit Sokak Gönyeli'de, Uzun isimli Apartman önünde, yasaya aykırı bir fiil ile Alkın Coşkun'un boğazını sıkmak yüzüne kafa atmak suretiyle söz konusu şahsı yol içerisine düşürüp, yol içerisinde bırakarak başının üzerinden araba geçmesine se-bebiyet vermesi sonucu mezkûr şahsın ölümüne sebep oldu.

İTHAM OLUNDUĞU SUÇ
3. Dava

3. Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 243. maddesine aykırı ciddi darp.

SUÇUN TAFSİLATI
Sanık, birinci davada- belirtilen tarih ve mahalde, kanuna aykırı bir fiil ile yani, birinci davanın suçun tafsilatında belirtilen şekilde Alkın Coşkun'un elleri ile boğazını sıkmak ve yüzüne kafa atmak suretiyle söz konusu şahsı darp edip hakiki bedensel incinmelerine sebebiye-t verdi.

Sanık, aleyhindeki ithamları kabul etmemiş, İddia Makamı ise davasını ispat etmek üzere 22 tanık dinletmiştir. Sanık, müdafaa maksatları için yeminsiz şahadet vererek, 1 tanık celbetmekle yetinmiştir.

Bidayet Mahkemesi, 31.1.2013 tarihli kar-arı ile, Sanığı aleyhine ikame edilen 1 ve 3. davalardan mahkûm etmiş, 2. davadan ise beraat ettirmiştir. Mahkeme, mahkûm ettiği 1. davadan Sanığa 4 yıl hapis cezası takdir etmiş, 3. davadan sadece Sanığın mahkûmiyetinin kaydedilmesine emir vermiştir.

- Ceza davasına konu olay, şu şekilde meydana gelmiştir:

18.1.2012 tarihinde saat 23.00 raddelerinde, Müteveffa, Tanık No.15 ile birlikte, Tanık No:15'e ait GD 039 plakalı aracı kullandığı bir esnada ve Sanığın kullanmakta olduğu CJ 599 plakalı aracın -arkasında seyretmekte iken, Gönyeli'de Tekar Aleminyum isimli iş yerinin köşesindeki kavşağı, Sanığın kullandığı CJ 599 plakalı aracın sol tarafından önüne geçerek dönmüştür. Müteveffanın sürdüğü araç ile, Sanığın aracını soldan geçmesi üzerine, Sanık, ken-disini soldan geçen araca selektör yakmıştır. Biraz ilerledikten sonra, Müteveffa, aracını Sanığın önünü kesecek şekilde yolda durdurup aracından inmiştir. Sanık da aracını durdurup aracından inmiştir. Sanık ile Müteveffa, CJ 599 plakalı aracın batı tarafı-nda buluştuktan sonra, aralarında meydana gelen olay neticesinde, Müteveffa Ecevit Sokak içerisine, Emare No.4 krokide X1 diye işaretlenen noktada yola düşmüştür. Müteveffanın yere düşmesinin akabinde, Sanık, Tanık No.15'e yöneldiği bir esnada ve Müteveff-anın yere düşmesinden 18-20 saniye kadar sonra, Gönyeli istikametinden gelen bir araç yolda yatan Müteveffanın başının üzerinden geçmiştir. Müteveffa başından aldığı yaralar neticesinde hayatını kaybetmiştir.

Bidayet Mahkemesi, 31.1.2013 tarihli kararınd-a, olay gecesi olay mahalline gelirken GD 039 plakalı aracı Müteveffanın kullandığı (Mavi 507), "Sanığın Müteveffanın kullandığı araca selektör yapması akabinde Müteveffanın durduğu ve durmasının akabinde arkasından gelmekte olan Sanığın da aracının durduğ-u ve her iki aracın Ecevit Sokak içerisinde Sanığa ait aracın Emare No.4 krokide belirtildiği üzere Müteveffanın kullandığı aracın ise onun önünde önlü arkalı olmak üzere durdukları", "Müteveffanın araçtan inmezden önce Müdafaa Tanığı No.15'e 'kalk adamı e-neceğiz dövelim' demesi üzerine, her ikisinin de araçtan indiği, Sanığın da aracından indiği", "Müteveffanın araçtan iner inmez Sanığa ağır küfürlerde bulunduğu ve Sanığı iteklediği", "işbunların akabinde Sanığın Müteveffaya, Emare No.4 krokide X1 noktasın-da eliyle yakasından tutmak suretiyle temas ettiği ve akabinde Müteveffanın önce dizlerinin üzerine, bilahare de sırt üstü X1'de belirtildiği vaziyette yola düştüğü", "yola düştükten sonra üzerinden araç geçinceye kadar yerde hareketsiz yattığı ve bilahare- üzerinden araç geçtiği", ve Müteveffanın üzerinden araç geçtiği sırada Sanığın İddia Makamı Tanığı No.15'e taraf yürür vaziyette olduğu" yönünde bulgu yapmıştır.

Bidayet Mahkemesi, devamla, (Mavi 512)"itibar ettiğimiz şahadet ışığında Müteveffanın -boynunun sağ ve sol tarafındaki lezyonların Sanık tarafından sağ elinin kullanılıp boynunun sıkılması neticesinde meydana gelebileceğine", "diz ve dirseklerdeki yaralanmaların ise yere düşmek suretiyle meydana geldiğine", "ve Müteveffadaki tüm bu izlerin ö-lümünden kısa bir süre önce en fazla 6 saat içinde husule gelmiş olduğuna" bulgu yapmıştır.

Sanığın yeminsiz beyanının ve dinletiği tanığın şahadetinin "makul şüphe yaratmadığına", "meselenin esasını etkileyecek bir tahkikat eksikliği olmadığına" bu-lgu yapan Bidayet Mahkemesi, (Mavi 528) "Sanığın Müteveffanın boynunu sıkmak suretiyle Müteveffaya karşı kanunsuz bir eylemde bulunduğu ve bu eylemi ile Emare No.4'de belirtilen yol içerisinde X1 diye işaretli yere düşmesine sebebiyet verdiğine ve Sanığın -bu hareketinin meşru müdafaa teşkil etmediğine", "Sanığın Müteveffaya kafa atmak suretiyle yere düşürüldüğü olgusunu İddia Makamının ispat edemediğine", (Mavi 529), "yol içerisine düşürülen bir kimsenin kaldırılacağına yönelik cezai suç teşkil edecek kanun- maddesinin yokluğunda Sanığın bu hareketinin Fasıl 154 madde 205(2) anlamında fiilinin ihmal teşkil etmediğine" , "Müteveffanın ölümü Sanığın yapmış olduğu kanunsuz eylemden mütevellit olmayıp, Sanığın kanunsuz eylemi neticesinde yola düştükten sonra arac-ın geçmesine bağlı trafik kazası ile husulü mümkün künt kafa travması sonucu oluşan beyin doku hasarı neticesinde meydana" geldiğine, (Mavi 530) "Sanık Müteveffaya karşı kanunsuz eylemde bulunmamış olsaydı Müteveffanın ölmeyeceğine" de bulgu yapmış, devaml-a (Mavi 532), "Sanığın Müteveffayı düşürdüğü yerin bir kamu yolu olduğunu bildiğini ve kamu yoluna düşen bir kimsenin trafikte araçlar tarafından bir trafik kazasına methaldar olabileceğini öngörmesi gerektiğini ancak Sanığın bu durumun hilafına hareket et-tiğini" kabul ederek, bu hususlarda da bulgular yapmıştır.

Bidayet Mahkemesi, (Mavi 532) "Sanığın eylemine ilave olunan Müteveffanın üzerinden araba geçme olayının Sanığın hareketi ile meydana gelen netice arasındaki nedensellik bağını koparmadığına, Müt-eveffanın ölümüne Sanığın kanunsuz fiilinin esaslı ve ağırlıklı bir neden olduğuna" dair bulgusu neticesinde, Sanığı 1 ve 3. davalardan mahkûm etmiş, "yol içerisine düşen bir kimsenin kaldırılacağına yönelik cezai suç teşkil edecek kanun maddesi yokluğunda-" 2. davadan beraat ettirmiştir.

Sanık, mahkûmiyet kararına karşı 16, cezaya karşı 2 olmak üzere toplam 18 istinaf sebebi ile istinaf etmiş, İddia Makamı ise 2. davadan beraat kararına karşı 3, cezaya karşı 2 olmak üzere, toplam 5 istinaf sebebi ile isti-naf etmiştir.

İlk etapta 1. davadan verilen mahkûmiyet ve 2. davadan verilen beraat kararlarına karşı yapılan istinaf başlıkları irdelenecektir.

Yargıtay/Ceza 25/2013 ile mahkûmiyet kararlarına İstinaf Eden Sanığın, istinaf sebepleri 5 başlık altında -toplanabilir:
Sanık aleyhine getirilen 1 ve 3. davanın unsurları tatmin olmamıştır.
2. Tahkikat eksikliği vardır.
3. Bidayet Mahkemesi huzurundaki şahadeti hatalı
değerlendirmiştir.
4. Sanığın Müteveffaya karşı fiili, meşru müdafaa kapsamında
- olduğu halde, Bidayet Mahkemesi bunu kabul etmeyerek hata
yapmıştır.
5. Müteveffanın ölümü ile Sanığın filleri arasında illiyet
bağı olmadığı halde, Bidayet Mahkemesi illiyet bağının
kopmadığına karar verip Sanığı mahkûm etmekle hata-
yapmıştır.

İddia Makamının Yargıtay/Ceza 28/2013'de ileri sürdüğü 2. davadan beraat kararına karşı istinaf sebepleri tek başlık altında toplanabilir:

"Bidayet Mahkemesi, Sanığı 2. davadan beraat
ettirmekle hata etmiştir."

İstinafa konu ce-za davasındaki 1 ve 2. davaların her ikisi de Fasıl 154 madde 205 altında getirilmiştir. 205. maddenin unsurlarının tatmin olup olmadığı tezekkür edilirken, Sanık ve İddia Makamı tarafından her iki istinafta ileri sürülen, bu madde altındaki istinaf başlık-ları birlikte ele alınacaktır.

Sanığın itham edildiği 1 ve 2. dava, Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 205. maddesi ile 211. maddelerini içerir.

Bu maddeler aynen şöyledir:

-Madde 205:

"(1) Any person who by an unlawful act or omission causes
the death of another person is guilty of the felony
of homicide.
(2) An unlawful omission is an omission amounting to
culpable negligence to discharge a duty, tho-ugh such
omission may not be accompanied by an intention to
cause death.
(3) Any person who commits the felony of homicide is
liable to imprisonment for life."

-"205. (1) Yasaya aykırı bir fiil veya ihmal ile başka bir şahsın ölümüne sebep olan herhangi bir şahıs, adam öldürme ağır suçunu işlemiş olur.
(2) Yasaya aykırı bir ihmal, öldürme kasdı olmamasına rağmen, bir vazifeyi ifa etmekte gösterilen cezaî suç- teşkil edecek bir ihmal derecesindeki ihmaldir.
(3) Adam öldürme ağır suçunu işleyen herhangi bir şahıs, ebedi hapis cezasına çarptırılabilir."

Madde 211:

"211. A person is deemed to have caused the death of
another person although his act -is not the immediate
or not the sole cause of death in any of the following
cases:

if he inflicts bodily injury on another which
causes surgical or medical treatment which causes death. In this case it is immaterial whether the treatment was proper or- mistaken, if it was employed in good faith and with common knowledge and skill, but the person inflicting the injury is not deemed to have caused the death if the treatment which was its immediate cause was not employed in good faith or was so employed wi-thout common knowledge or skill,
if he inflicts a bodily injury on another which
would not have caused death if the injured
person submitted to proper surgical or medical
treatment or had observed proper precautions as to his mode of living,
if by actual- violence or threat of violence he
causes a person to do some act which causes
his own death, such act being a mode of avoiding such violence or threats which under the circumstances would appear natural to the person injured,
if by any act or omission he- hastened the death
of a person suffering under any disease or injury which apart from such act or omission would have caused death,
if this act or omission would not have caused
death unless it had been accompanied by an act
or omission of the person ki-lled or of other
person."
-
"211. Bir kişi, ölümün, işlediği fiilin akabinde
olmadığına veya ölümün tek sebebi olmamasına rağmen,
aşağı-daki hallerin herhangi birinde, başka bir kişinin
ölümüne sebep olmuş sayılır :-
Başka bir kişiyi ölüme yol açan ameliyat veya tıbbi tedavi gerektiren bir biçimde yaralama. Böyle bir durumda, tedavi iyi niyetle ve genel bilgi ve beceri ile yapılmışsa- tedavinin doğru veya yanlış olması dikkate alınmaz, ancak, ölümün ani sebebi olan tedavi iyi niyetle yapılmamış veya genel bilgi veya beceri
olmadan yapılmışsa, yaralayan kişi ölüme
sebep olmuş sayılmaz ,

Başka bir kişiyi yaralaması, ancak y-aralıya
gerekli ameliyat veya tıbbi tedavi yapıldığı
veya yaşama şekli ile ilgili olarak gerekli
önlemlerin alınması halinde, yaranın ölüme
sebep olmaması,
Fiili şiddet kullanarak veya şiddet kullan-ma tehdidinde bulunarak , bir kişinin içinde bulunduğu koşullarda bu gibi şiddetten, şiddet tehdidinden kurtulmak için doğal olarak gördüğü bir fiilde bulunmak suretiyle kendi kendisinin ölümüne sebep olması,

Herhangi bir fiil veya ihmal ile, o fiil veya -ihmal olmasa idi dahi ölümle sonuçlanan bir hastalık veya yaradan mustarip bir kişinin ölümünü hızlandırması ,

(e) Bu fiil veya ihmalin, ölenin veya başka bir
kişinin bir fiil veya ihmali ile birlikte
yapılmadıkça ö-lüme sebebiyet vermemiş olması."

Yargıtay/Ceza 45/2004 (D.6/2005)'de ifade edildiği gibi, Müteveffanın ölümünün, Sanığın kanunsuz fiili neticesinde olduğu İddia Makamı tarafından makul şüpheden ari bir şekilde ispat edilmelidir, dolayısıyla, Mütevef-fanın ölümü ve Sanığın kanunsuz fiili arasında olgusal bir bağlantı bulunmalıdır.

Bidayet Mahkemesinin huzurundaki şahadete göre, Müteveffa, kullandığı GD 039 plakalı aracı, Sanığın önünü kesecek şekilde durdurmuş ve Sanığı dövmek niyeti ile araçta-n inmiş ve Sanığa küfrederek Sanığa doğru yürümüştür. Sanık da aracından inmiş ve Sanığa ait aracın hizasında yol içerisinde, Sanık ile Müteveffa karşı karşıya gelmişlerdir.

Bidayet Mahkemesinin tarafsız tanık olarak kabul ettiği, Tanık No. 16 -ve 17 İrfan Karataş ve Mehmet Celebce'nin şahadetlerine göre, Sanık, Müteveffayı yakasından tuttuğu sırada, Müteveffa dizlerinin üzerine düşmüş ve daha sonra arka üstü yolun içerisine, Emare No.4 krokide X1 diye işaretlenen noktaya düşüp kalmıştır. Sanık M-üteveffanın düşmesinden sonra, Müteveffanın araçta birlikte bulunduğu Tanık No.15'e yönelmiştir. Bu esnada, Müteveffa yolun içerisinde yatır vaziyette iken, üzerinden 3. bir kişinin kullandığı bir araba geçmiştir. Müteveffanın ölümü Emare otopsi raporunda -da ifade edildiği gibi "trafik kazası ile husulü mümkün künt kafa travması sonucu oluşan beyin doku hasarı neticesinde" olmuştur. Yani Müteveffa başının üzerinden araba lastiği geçmesi neticesinde aldığı yaralardan ölmüştür.

Bu durumda, ilk etapta Mü-teveffanın ölüm nedeninin, başının üzerinden geçen araba lastiğinden aldığı yaralar olduğu ve bu aracı kullanan kişinin de Sanık olmadığı gerçeğinden hareketle, Müteveffanın ölümüne neden olan son fiilin, Sanığın fiili olmadığı açıktır. Ancak, Sanık ile Mü-teveffa arasında yukarıda izahı verilen olay yer almamış olsaydı Müteveffa, aracın üzerinden geçtiği yol içerisinde bulunmuş olmayacağından, Fasıl 154 madde 211(e) kapsamında, madde 205 maksatları bakımından Sanığın fiilinin ölüme neden olan son fiil olmad-ığı halde, Sanığın fiili veya ihmalinin Müteveffanın ölümüne neden olduğunun kabul edilmesinin mümkün olup olamayacağı incelenmelidir.

Fasıl 154 madde 211 ölüme sebep olma hallerini sıralar. Bu madde, hangi fillerin ölüme sebep olan fiilleri içerdiği-ni gösterir.

Huzurumuzdaki istinafa konu davada yer alan fıkra, 211. maddenin (e) fıkrasıdır. Madde 211 (e) altında, Sanığın fiilinin ölüme neden olduğunu kabul edilebilmesi için, söz konusu fiilin ölümün yegane nedeni veya ölümden hemen önceki neden- olmadığı hallerde, Sanığın fiilinin tek başına ölüme neden olamayacağı, ancak Sanığın fiilinin, ölenin veya başka kişilerin filleri ile birlikte ölüme neden olduğuna kanaat getirilmesi gerekir.

Sanık ile Müteveffanın karşı karşıya gelmesinden sonra,
Müte-veffa yolun içerisine düştüğü zaman ölmemişti ve hayatta idi. Müteveffa, asfalt üzerine düşmesi neticesinde ölmemiştir. Yani müteveffayı Sanık darp etmiş olsa dahi, Müteveffa direkt Sanığın darp fiilinden ölmemiştir. Müteveffa düştüğü yerde yatırken, 3. bi-r kişinin kullandığı aracın lastiğinin başının üzerinden geçmesi neticesinde aldığı yaralardan ölmüştür. Bidayet Mahkemesinin huzurundaki şahadette, 3. kişi ile Sanığın ve Müteveffanın bağlantısı olduğu iddiası yoktur. 3. kişi tesadüfen o gece, o vakitte -o güzergahı kullanan birisidir.

Bu durumda, ilk önce karar verilecek husus, Müteveffanın yolda bulunmasına Sanık neden olmuş olsa dahi, Müteveffanın üzerinden 3. bir şahsın kullandığı bir arabanın geçmesi neticesinde ölmesi halinde, Sanığın fiili ile- ölüm arasında illiyet bağının kopup kopmadığıdır. (Has the chain of causation been broken?) 3. kişinin fiili, Sanığın fiilinin doğal ve önlenemez bir sonucu olması halinde, illiyet bağı kopmaz ve devam eder ve ancak o zaman, Müteveffanın X1 noktasında bu-lunmasına Sanığın neden olup olmadığına karar verilmesi gerekir.

İlliyet bağı (causation) ile ilgili içtihatlara bakıldığı zaman, ölüme neden olan son olayın daha önceki olaylardan bağımsız bir olay olması halinde, illiyet bağının genellikle koptuğun-un kabul edildiği görülmektedir.
Bu konu ile ilgili Rv. Pagett 1983 76 Cr. Appr 279
Davasında, sayfa 288'de şu sözler yer alır:

"where, although an act of the accused constitutes
a causa sine qua non of (or necessary condition for)
-the death of the victim, nevertheless the intervention
of a third person may be regarded as the sole cause
of the victim's death, thereby relieving the accused
of criminal responsibility. Such intervention, if it
has such an effec-t, has often been described by lawyers as a novus actus interveniens. We are aware that this time-honoured Latin term has been the subject of criticism. We are also aware that attempts have been made to translate it into English, though no simple translati-on has proved satisfactory, really because the Latin term has become a term of art which conveys to lawyers the crucial feature that there has not merely been an intervening act of another person, but that that act was so independent of act of the accused -that it should be regarded in law as the cause of the victim's death, to the exclusion of the act of the accused."

(Sanı-ğın fiili mağdurun ölümüne neden olmuşsa da,
yani bu fiil olmasa mağdur ölmeyecekseydi de, 3.
bir kişinin araya girmesi halinde, ölüme sadece
3. kişinin neden olduğu kabul edilebilir ve
böylece Sanık cezai sorumluluktan kurtulur.
Böyle bir müdahale Avu-katlarca "novus actus interveniens" olarak izah edilir. Bu eski latince
söz dizisi çok tenkit edilmektedir. Bu kelime
dizisinin hiçbir tercümesi tatmin edici olmamıştır.
Bu latince söz dizisi bir sanat terimi olmuştur ve Avukatlara 3. bir kişinin müdahale- eden fiilinin
sadece müdahale olmadığı, 3. kişinin fiilinin
Sanığın fiilinden bağımsız bir fiil olduğu ve dolayısıyla hukuken 3. kişinin bu fiilinin
Sanığın fiilini dışlayarak mağdurun yegane ölüm
nedeni olduğunu izah etmektedir.)

Smith and Hog-an Criminal Law 2nd edition, sayfa 187 ve 188'de şu görüşe yer verilmiştir:

"Difficult problems may arise where, D has inflicted
an injury on P, some other act or event intervenes
before death. A number of cases must be distinguished.
- ................................................
1. .............................................
2. .............................................

3. P dies as the result of some act or event which
would not have occurred but for t-he infliction of the
injury by D. This is more difficult and two situations
must be distinguished.
Cases where death from the subsequent act or
event was the natural consequence of D's act that is,
it was foreseeable as likely to occur in the- normal
course of events. Here D may be held to have caused
the death.
Cases where death from the act or event was
not the natural consequence of D's act. Here D is not
liable for homicide.
These propositions (a) and (b) see-m to be the
explanation of the examples given by Perkins:
[(1946) 36. J.Cr. L. & Cr. 393].

"... if one man knocks down another and goes away leaving his victim not seriously hurt but unconscious, on the floor of a building in which
- the assault occured, and before the victim recovers consciousness he is killed in the fall of the
building which is shaken down by a sudden
earthquake, this is not homicide. The law
attributes such a death to the 'Act of -God' and
not to the ass