-D.8/84 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza 24/83 ve 26/83
- (Dava No. 6298/82, Mağusa)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: Şakir Sıdkı İlkay,Başkan, Salih S.Dayıoğlu, Niyazi F.Korkut.

Yargıtay/Ceza 24/83

İs-tinaf eden: Latife Öztürk, Tirmen
- ile -
Aleyhine istinaf edilen: Başsavcılık
A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Erdal Öncü.
Aleyhine istinaf edilen namına: Hakkı Önen.

- Yargıtay/Ceza 26/83

İstinaf eden: KTFD Başsavcısı
- ile -
Aleyhine istinaf edilen: Latife Öztürk, Merkezi Cezaevi
A r a s ı n d a.

İstinaf -eden namına: Hakkı Önen.
Aleyhine istinaf edilen namına: Erdal Öncü.

Adam öldürme - Fasıl 154 Ceza Yasasının 205. maddesi - Maktulün hafifmeşrep bir kız olması nedeniyle ailesi tarafından öldürüldüğü iddia- sı - Maktulün annesinin maktulü öldürdüğünü ka-bul etmesi fakat daha sonra farklı ifadeler vermesi.

İtiraf - Müstenif Sanığın polise birer gün ara ile üç ayrı ifade vermesi - Sanığın, birinci ifadede maktulü kendisinin öldürdüğünü söylemesi, ikinci ifadede maktüuü kocasının teşviki ile öldürdüğünü ifa-de etmesi, üçüncü ifadede, kocasının kendisini tehdit etmesi sonucu maktulü öldürdüğünü söyle- mesi - Sanığın resmi ithama verdiği cevapta ise maktulü amcasının öldürdüğünü söylemesi.

Gönüllü ifade - Gönüllü ifadenin tek başına mahkumiyet için yeterli olm-ası - Sanığın itirafı halinde, başka herhangi bir teyit edici şahadet bulunmaksızın sadece itirafa dayanarak Sanığın mahkum edilebilmesi - Mahkemenin sadece itiraf üzerine Sanığı mahkum edebilmesi için itirafın doğru olduğuna kanaat getirmesi gereği.

Ceza- Usul - Sanığın şüpheden yararlanması (Benefit of doubt) - Sanığın birbirinden farklı ifadeler vermesinin şüphe yaratması.

Makuliyet testi - Sanığın verdiği ifadeler arasında çelişkiler olması - Sanığın ifadelerinin makuliyet testine tabi tutulması - Sanı-ğın gönüllü ifadelerinin doğruluğunun saptanması için makuliyet testi - İfadede söylenenlerin başka şahadet tarafından teyit edilip edilmemesi - Verilen şahadetin tutarlı olup olmaması - Yapılan ifadenin olanaklı olup olmaması.

Şahadet - Şahadetin değerle-ndirilmesi - İlk Mahkemenin şahitlere inanmasının yeterli olmayıp, neden ve niçin inandığını belirtmek zorunda olması.

Suçortağının polise verdiği ifade - Suçortağının polise verdiği ifadeye dayanarak bir Sanığı mahkum etmenin hatalı olması.

OLAY: Sanı-k ve ailesi 7 sene önce Türkiye'den Magosa'nın bir köyüne göç ettiler. Maktul Sanığın 15-16 yaşlarındaki kızı olup hafifmeşrep bir kız olduğu için çingenelere kaçmış ve bilnmeyen birinden hamile kalmıştı. Bu olaya çok kızan babası ve amcası maktulü dövdüle-r. Daha sonra maktul bir mandırada boynuna tülbent çemberi geçirilmek suretiyle boğularak öldürüldü. Kızın annesi olan Sanık polise olayla ilgili 3 ayrı ifade verdi. Sanık ilk ifadesinde maktulü kendisinin öldürdüğünü kabul etti. İkinci ifadesinde maktulü -olay günü kocası ve kayınbiraderinin feci şekilde dövdüklerini ve maktulü kocasının teşviki ile öldürdüğünü iddia etti. Sanık üçüncü ifadesinde ise kocasının kendisini tehdit ettiğini maktulü öldürmezse kendisini yaşatmayacağını söylediğini ve bu nedenle -maktulü öldürdüğünü ifade etti. Sanık resmi ithama verdiği cevapta ise maktulü kayınbiraderinin öldürdüğünü iddia etti.
Sanıkla birlikte Sanığın kocası kayınbiraderi ve oğlu maktulü taammüden öldürmekle itham edildiler.
Mağusa Ağır Ceza Mahkemesi San-ıkları farklı suçlardan mahkum ederek kızın annesi olan Sanığa ise 10 yıl hapis cezası verdi. Diğer Sanıklar hükmü istinaf etmediler. Sanık mahkumiyet kararı aleyhine istinaf dosyaladı. Başsavcılık da verilen cezanın aşikâr surette az olduğunu ileri sürere-k karşı istinaf dosyaladı.

SONUÇ: Her iki istinaf birleştirilerek dinlendi. Yüksek Mahkeme Ağır Ceza Mahkemesinin karar verirken Sanığın itiraflarına dayandığını, bu itirafların ise ne dereceye kadar geçerli ve güvenilir olduğunun şüpheden ari bir şekilde- söylenemiyeceğini belirtti. Bir Sanığın polise verdiği ifadenin diğer Sanıklar aleyhine şahadet olarak kabul edilemeyeceğini çünkü şayia şahadet olduğunu vurgulayan Yüksek Mahkeme Ağır Ceza Mahkemesinin diğer Sanıkların polise verdikleri ifadelere dayanar-ak Sanığı mahkum etmesinin hatalı olduğu kanısına vardı. Sanığın polise 3 kez ifade verdiğini, bu ifadelerin çelişkili olduğunu dikkate alan Yüksek Mahkeme Sanığı şüpheden yararlandırmayı uygun buldu ve istinafı kabul ederek Sanığı beraat ettirdi.

Atıfta- Bulunulan Yargısal İçtihatlar:
Birleştirilmiş Yargıtay/Ceza 8/77, 9/77 ve 10/77.
Nestoros v. The Republic (1961) C.L.R. 217.
R. v. Lambrou, 22 C.L.R. 96 at 101.
R. v. Sfongaras, 22 C.L.R. 113 at 120.
R. v. Murray, 34 Cr. App. R.203.
Rex v. Sykes, 8 Cr. Ap-p. R.233 at 236.

Atıfta Bulunulan Bilimsel İçtihatlar:
Archbold On Criminal Pleadin.
Evidence and Practice, 37. baskı, s.392, p.1070 ve 1071.

-H Ü K Ü M
-
Şakir Sıdkı İlkay, Başkan: Müstenif sanık, Mağusa Ağır Ceza Mahkemesi huzurunda, 2/62 sayılı Yasa ile tadil edilmiş şekli ile Fasıl 154 Ceza Yasasının 205. maddesine aykırı olarak, 3.8.1981 tarihinde, Tirmen köyünde, Zübeyde Bayandursun'u öldürmekle itham- olundu. Yapılan duruşma neticesinde Ağır Ceza Mahkemesi sanığı kabahatlı bulup mahkûm etti ve 10 yıl için hapse gönderdi. Müstenif sanık mahkûmiyet kararı aleyhine istinaf etmiştir. Aleyhine istinaf edilen Başsavcılık da sanığa kesilen cezanın aşikâr sure-tte az olduğunu ileri sürerek mukabil bir istinaf yapmıştır. Her iki istinaf birleştirilerek dinlenmiştir.

Hemen belirtmek yerinde olur ki başlangıçta müstenif 1. sanık olarak diğer 4 sanık ile birlikte maktulü taammüden öldürmekle itham edilmekte idi. B-u diğer 4 sanıktan ilk üçü kardeştirler. Bu sanıklardan sanık (2), sanık(1)'in nikâhsız eşi ve sanık (5)'in de babasıdır. Sanık (5), sanık (2)'nin başka bir kadından oğludur. Bu diğer sanıklardan 3. 4 ve 5. sanıklar, Ceza Yasasının 23 ve 24. maddelerine ay-kırı olarak, aynı ithamnamedeki 2. bir dava altında, suça feran fail olmakla da itham edilmekte idiler. İddia Makamı, davasını kapattıktan sonra, Mahkemeye müracaat ederek 1. davanın, yani taammüden katillik davasının, yerine kaim olmak üzere sanık (1) ve -(2) aleyhine, Ceza Yasasının 205. maddesine aykırı olarak, adam öldürmek için 3. bir dava ikame etmek ve 2. davaya 2. sanığı da ilâve etmek için müracaatta bulundu. Mahkeme müracaatı kabul ederek bunun uyarınca emir verdi ve ithamname bu doğrultuda tadil e-dildi.

Yapılan duruşma sonunda Mahkeme müstenif sanık (1)'i gayri kanuni adam öldürmeye ilişkin 3. davadan, diğer sanıkları da 2. davadan kabahatlı bulup mahkûm etti. Sanıklardan sadece sanık (1) istinaf etmiştir. Bundan böyle sanık (1)'den sadece sanık -olarak bahsedilecektir.

Sanık ve ailesi Türkiye'nin Kars ilinden Kıbrıs'a göç etmiş ve 7 yıldan beri Mağusa kazasına bağlı Tirmen köyünde ikamet etmektedir.

Maktul, 15-16 yaşlarında ve müstenif sanığın ve halen huzurumuzda bulunmayan sanık (2)'nin kızı- idi. Maktul, şahadete göre, hafifmeşrep bir kız idi ve bir keresinde çingenelerle kaçmıştı. maktulün bilinmeyen birinden hamile kalması üzerine ebeveyni, ninesi ve tüm ailesi epeyce üzülmüştü. Maktulün öldürülmesinin nedeni bu şekilde hamile kalmış olması-dır.

Ağır Ceza Mahkemesinin bulgusuna göre olay şöyle cereyan etmiştir. 3.8.1981 tarihinde, babası ve amcası (sanık (2) ve (3) ) maktulü epeyce dövdüler. Maktul kendisinden bezmiş bir vaziyette iken sanık kendisine "seni öldüreyim de namusumuz temizlens-in" dedi ve maktul de "öldür, kurtulayım artık" diye cevap verdi. Bunun üzerine beraberce ilerideki bir mandraya gittiler ve orada maktul tavan ile döşeme arasındaki bir direğe dayandı ve tülbent çemberini boğazına doladı. Sanık da direğin arkasından çembe-ri direk üzerindeki bir çiviye taktı ve çekerek maktulü bo