-D.5/83 Yargıtay/Ceza 11/83
(Dava No. 2625/82, Girne)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: Şakir Sıd-kı İlkay, Başkan, Salih S. Dayıoğlu, N.Ergin Salâhi.

İstinaf eden: Yücel Hafızoğlu, Boğaz. (Sanık)
- ile -
Aleyhine istinaf edilen: Başsavcılık
A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Menteş Aziz.
Aleyhine- istinaf edilen namına: Altan Erdağ.

Dikkatsiz sürüş - Sanığın viraja girerken süratini azaltmaması - Yolu geçmeye teşebbüs eden araba sürücüsünün muhtemel dikkatsizliğine karşı tedbir almayıp kazaya neden olması - Çoğunluk kararının, suçun şüpheden ari -bir şekilde kanıtlanamadığı görüşü

OLAY: Sanık, Lefkoşa-Girne anayolu üzerinde arabası ile seyrederken, yolun karşı tarafına geçmeye çalışan araca çarptı.
Sanık aleyhine, gereken azami dikkat ve ihtimamı göstermeksizin araç kullandığı gerekçesi ile da-va getirildi.
İlk Mahkeme İddia makamının şahitlerine inandı ve Sanığı, viraja girerken süratini azaltmamak ve yolun karşı şeridine geçmekten dikkat- siz bularak mahkûm etti. Sanık sunulan şahadetin mahkûmiyet için yeterli olmadığını ileri sürerek istin-af etti.

SONUÇ: Yüksek Mahkeme çoğunluk kararında, Sanığın viraja girerken süratini azaltmadığı konusunda İlk Mahkemenin bulgusunu destekleyen şahadet bulunmadığını belirtti. İbraz edilen şahadet, hazırlanan kroki ve sanığın polise vermiş olduğu ifade bir- bütün olarak değerlendirldiğinde İddia Makamının suçu, şüpheden ari bir şekilde kanıtlayamadığı kanısına varan çoğunluk kararı, istinafı kabul ederek sanığı beraat ettirdi. Azınlık kararı ise, Sanığın yolu geçmek üzere olan aracı uzun bir mesafeden görmes-i, bu aracın muhtemel dikkatsizliğine karşı tedbir alması ve arabasını kaza yapmadan durdurabilecek süratte sürmesi gerektiğini belirtti. Bu nedenlerle azınlık kararı mahkûmiyet kararının onaylanmasına taraftar oldu.

Atıfta Bulunulan Yargısal İçtihatlar:-
1- London Passenger Transport Board v. Upson and Another (1949) 1 All E.R. p.60 at 70.
2- Berril v. R.H.E. (1952) 2 Lloyd's Rep. s.490.
____________________

H Ü K Ü M

Şakir Sıdkı İlkay, Başkan: Bu istinafta ilk hükmü Sayın Yargıç Salih S. Dayıo-ğlu verecektir.

Salih S. Dayıoğlu: Sanık, (istinaf eden), bütün ilgili zamanlarda AJ 484 plâkalı motorlu aracın sürücüsü idi. 29.8.1982 tarihinde Lefkoşa - Girne anayolunun 9-10. milleri arasında sözü edilen arabası ile seyrederken yolun karşı tarafına ge-çmeye çalışan J 903 plâkalı araca çarpması sonucu bir kaza olmuştur. Yapılan tahkikat sonucu sanığın aleyhine, gereken azami dikkat ve ihtimamı göstermek- sizin araç kullandığı davası getirilmiştir. 1.2.1983 tarihinde yapılan duruşmada sanık, aleyhine geti-rilen davadan suçlu bulunmuş ve 6000TL para cezasına çarptı- rılmıştır. Sanık bu hükümden istinaf etmiş bulunmaktadır. Dosyalanan istinaf ihbarnamesi 5 sebep içermekle beraber bunları bir başlık altında toplamak mümkündür. Şöyle ki:

İlk Mahkeme önüne ibr-az edilen şahadet, sanığın aleyhine getirilen davdan onun mahkûm edilmesine yeterli değildir.

Mahkeme önüne İddia Makamınca serdedilen gerçekler özetle şöyledir:

İlk Mahkemenin şahadetini doğru olarak kabul ettiği İddia Makamı şahidi müştekinin şahadet-ine göre 29.8.1982 tarihinde akşam üzeri saat 8.30 sularında Lefkoşa - Girne anayolunun 9-10. millerinde aynı istikamete doğru yolun sağ tarafında bulunan Yaylâ Bara girmek için yolun sol tarafındaki bankette durdu, farları yanık ve sağa döneceğini işart e-den trafikatörü çalışır vaziyette idi. Müştekinin iddiasına göre müşteki karşı tarafa geçmek üzere hareket etmezden hemen önce arkaya baktı, fakat arkadan hernagi birsinin gelemdiğini gördü. Bunun üzerine hareket eden müşteki, hareket etmesi ile beraber ar-kasından fren sesi işitti ve hemen arkasından da sanığın kullanmakta olduğu AJ 484 plâkalı araç, yolun yarısını hemen hemen geçmek üzere olan kendi arabasının ön sağ kapısına çarptı.

Sanık İlk Mahkemede sanık kutusundan yeminsiz şahadet verdi. Sanığın Po-lise vermiş olduğu ifadede ise kaza mahalline yaklaşırken müştekinin arabasını bankette durur vaziyette gördüğünü, farlarının yanmakta olduğunu, kendisinden hemen önce iki arabanın durmakta olan arabayı sağlayıp geçtiğini, bunun üerine kendisinin de aynı ş-ekilde hareket ederek kendi şeridini bırakıp diğer şeride geçtiğini, tam bu sırada müştekinin yolun içerisine hızla girdiğini bunu görür görmez fren yaptığını, fakat kazayı önlemesinin imkânsız olduğunu söyleyerek kazanın oluşumunda kendisinin herhangi bir- suçu olmadığını iddia etti.

Davayı dinleyen İlk Mahkeme İddia Makamının şahitlerine inandı ve sanığın dikkatsiz ve ihmalkârane sürüşünden ötürü onu mahkûm etti. İlk Mah- kemenin sanığa atfettiği dikkatsiz ve ihmalkârane sürüş hareketleri, viraja girerke-n süratini azaltmamak, virajı açık alarak dönmesi sonucu yolun karşı şeridine geçmek, hareket halinde olan müştekinin aracını daha önceden fark etmeyerek sola direksiyon kırmamaktır.

Önce, İlk Mahkemenin sanığın dikkatsizlik unsuru olarak dikkate aldığı -"viraja girerken süratini azaltmama" hususunu ele almayı uygun gördüm. Şahadetin herhangi bir yerinde bu virajın ne tip bir viraj olduğu hususunda herhangi bir şahadet yoktur. Keza bu viraja makul bir sürücünün salimen