-D. 6/2016 Birleştirilmiş
Yargıtay/Ceza No: 100/2015 - 13/2016 (İskele Ceza Dava No: 228/2014)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.

Mahkeme Heyeti : Ahmet Kalkan, Gülden Çiftçioğlu, Bertan Özerdağ

Yargıtay/Ceza No:100-/2015 (İskele Ceza Dava No: 228/2014)

İstinaf eden : Burhan Kalın, Dipkarpaz - İskele.
(Sanık)
ile

Aleyhine istinaf edilen : KKTC Başsavcılığı - Lefkoşa.
(Davayı İkame Eden)

-A r a s ı n d a

İstinaf eden namına: Avukat Menteş Aziz
Aleyhine istinaf edilen namına : Savcı Yardımcısı Serhan
Bundak hazır.

Yargıtay/Ceza No: 13/2016
(İskele Ceza Dava No: 228/2014)

İstinaf ed-en : Burhan Kalın, Dipkarpaz-Merkezi Cezaevi-Lefkoşa.
(Sanık)
ile

Aleyhine istinaf edilen : KKTC Başsavcılığı - Lefkoşa.
(Davayı İkame Eden)

A r a s ı n d -a

İstinaf eden namına: Avukat Menteş Aziz
Aleyhine istinaf edilen namına : Savcı Yardımcısı Serhan
Bundak hazır.

İskele Kaza Mahkemesi Yargıcı Cenkay M.İnan'ın 228/2014 sayılı davada, 7.7.2015 tarihinde verdiği mahkumiy-et kararına ve 15.2.2016 tarihinde verdiği ceza takdirine karşı, Sanık tarafından yapılan istinaflardır.

---------------

K A R A R

Ahmet Kalkan: İstinaf Eden/Sanık, aleyhine getirilen 13/2001 sayılı Yasa ile değiştirilmiş şekliyle 60/94 sayılı -Eski Eserler Yasası'nın 2,3,4,11(1),12,46, 50(2) A,C ve Ç maddelerine aykırı, Dipkarpaz bölgesinde bulunan Doğal ve Arkeolojik Sit Alanı olarak ilan edilen alana izinsiz müdahalede bulunmak, 18/2012 sayılı Çevre Yasası'nın 2,3,43(3),78,79(1)(f)ve 81. madde-lerine aykırı Özel Çevre Koruma Bölgesi içerisinde ekolojik etki değerlendirmesiyle ilgili olumlu görüş izni olmaksızın inşaat yapmak ve Fasıl 96 Yollar ve Binalar Yasası'nın 2,3(1)b,2(a),20(1)(a),(d),3(a) ve 20(2) maddelerine aykırı ithamnamede tafsilatı -verilen izinsiz yapı inşa etmek suçlarından İskele Kaza Mahkemesi tarafından mahkum edilerek 1. davadan 3 yıl, 3. davadan 6 ay hapislik cezasına çarptırılması, 4. davadan sadece mahkumiyet kaydedilip ceza verilmemesi ve dava konusu 22 adet ahşap bungalov, -1 restoran, tuvalet, duş ve kuyuların yıkılarak ekonomik faaliyetlerinin derhal askıya alınması kararına karşı bu istinafı dosyaladı.

Aleyhine İstinaf Edilen/İddia Makamı, Sanığın beraat ettiği 2. davadan herhangi bir istinaf dosyalamadı.

Bu meselede, m-ahkumiyet kararından sonra, konunun Anayasa Mahkemesine havale edilmesi nedeniyle, mahkumiyet ve ceza takdiri kararları farklı zamanlarda verildiğinden, her iki karara karşı farklı zamanlarda istinaf dosyalanmıştır.

Bu durumu dikkate alarak, biz de mahku-miyet ve cezaya karşı dosyalanan istinafları ayrı ayrı inceleyeceğiz.

Sanık Avukatı, Alt Mahkemenin mahkumiyet kararına karşı 16 istinaf sebebi dosyalamakla birlikte, tüm istinaf sebeplerini tek başlık altında toplamak mümkündür. Buna göre:

"Muhterem Al-t Mahkeme, Sanığı aleyhindeki 1,
3 ve 4. davalardan mahkum etmekle hata etti."

Mahkumiyete ilişkin istinaf başlığını istinaf ihbarnamesindeki istinaf sebepleri altında incelemeye geçmeden önce, bu meselenin olgularında esaslı ihtilaf olmadığı, istinaft-a olgulara yönelik istinaf sebebi ileri sürülmediği, daha ötesi Sanık Avukatının bölgenin konumu ve imzalanan protokol tahtında Sanığın bungalovları tahliye etmeyi reddetmediği beyanı ile, savunmanın esasının Devlet yetkililerinin imzaladıkları protokole -uymadıkları tezi üzerine kurulduğunu dikkate alarak, olgular üzerinde fazla durmamayı uygun bulduk.

Ancak olguları çok kısa bir şekilde özetleyecek olursak:

Sanığın yapımını gerçekleştirdiği 22 adet ahşap bungalov, restoran, tuvalet ve duşların bulundu-ğu alan, 3 Kasım 1995 tarihinde Doğal ve Arkeolojik Sit Alanı ilan edildi ve bu karar 6 Kasım 1995 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlandı.

Sanık, 1997 yılında kamu görevlisi olduğu için dava konusu Serakinovuno Ormanı içerisinde yer alan taşınmaz malı 13.-2.1997 yılında babası adına devraldı.

Sanık daha sonra kamu görevinden ayrılmakla birlikte, Emare No.19,20,21 Kira Mukaveleler Sanığın babası adına imzalanmış olmasına rağmen, dava konusu alanı Sanık kullanmış ve dava konusu bungalovları, restoran, tuva-let ve duşları yapmıştır.

Emare No.19 Kira Mukavelesi, 1 Şubat 1999-31 Ocak 2003, Emare No.20 Kira Mukavelesi 1 Şubat 2003-31 Ocak 2004, Emare No.21 Kira Mukavelesi ise 1 Şubat 2004-31 Ocak 2005 tarihleri arasındaki dönemi kapsamaktadır.

Sanığın kullan-dığı ve ithamnamede belirtilen bungalovlar ve restoranın yapıldığı taşınmaz mal, 1995 yılında ilan edilen Doğal ve Arkeolojik Sit Alanı içerisinde yer almaktadır.

Dava konusu 22 adet ahşap bungalov, restoran, tuvalet ve duşlar Şubat 1997 tarihinden sonra- yapılmaya başlanmış olup, 28 Mart 2013 tarihi itibarıyla bu bungalovlardan, yapımı devam eden 4 tanesi dışındakiler tamamlanmış ve çalıştırılır durumda idi.

Dava konusu alana yapılan 22 adet ahşap bungalov, restoran, tuvalet ve duşlar ile ilgili İskele -Kaymakamlığına, Sehir Planlama Dairesine, Eski Eserler ve Müzeler Dairesine, Anıtlar Yüksek Kuruluna herhangi bir izin ve ruhsat için başvuru yapılmadığı gibi, bu makamlardan herhangi bir izin de alınmış değildir.

26.5.2013 tarihinde Sanık ile Tarım ve O-rman Bakanlığı, Orman Dairesi Müdürü arasında, Karpaz Emirnamesi, Doğal ve Arkeolojik Sit Alanı ve Özel Çevre Koruma Alanı kapsamında bulunan Altın Kum Sahillerinde Orman Dairesinden tarımsal faaliyetler için ve/veya büfe ve duş-tuvalet amaçlı kiralamış ol-dukları arazilerin yıllar itibarıyla dışına çıkarak, izinsiz konaklama üniteleri inşa eden işletmecilerin hiçbir şekilde izinlendirilmesi mümkün olmayan yapılaşmalarının, tüm tarafların hukuki hakları saklı kalmak kaydıyla izinli alanlara kaydırılmalarını -sağlamak maksadıyla, Emare No.22 Protokol imzalandı.

Esaslı olguları bu şekilde özetledikten sonra, istinaf sebeplerini, tarafların iddia ve hukuki argümanlarını inceleyip değerlendirdik.

Sanığın mahkum edildiği 1. davada yer alan Dipkarpaz bölgesinde -bulunan Doğal ve Arkeolojik Sit Alanı olarak ilan edilen Altın Kumsal bölgesinde 22 ahşap bungalov, restoran, tuvalet ve duşları yapmak suretiyle Sit Alanına izinsiz müdahalede bulunmak suçlarından Sanığın mahkum edilebilmesi için:

Dava konusu alanın Sit- Alanı ilan edilmiş olması,

Sit Alanı ilan edilmiş alana Müdürlüğün onayı ve izni olmaksızın Sanık tarafından geçici ve kalıcı inşai ve fiziki müdahalelerde bulunduğunun makul şüpheden ari bir şekilde ispatı gerekmektedir.

Suçun unsurları bakımından 1. -davanın ispatlanıp ispatlanmadığını ve mahkumiyet kararının doğru olup olmadığını incelemeden önce, Sanık Avukatının istinafta değindiği üç hususu karara bağlamayı uygun gördük.

Sanık Avukatı istinaftaki hitabında, Alt Mahkeme huzurunda ileri sürülmeyen -bir noktayı öne sürerek, Sanığın müdafaasının Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 8. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, mevcut olgulara göre Sanığın işgal veya Sit Alanına zarar verme niyeti olmadığını, bu nedenle Sanığın iyi niyetli hak talebi ile ya-ptıklarından mahkum edilemeyeceğini ileri sürerek, beraatini talep etmiştir.

Fasıl 154 Ceza Yasası'nın yürürlükte olan Türkçe tercümesinin 8. maddesi aynen şöyledir:

"İyi Niyetle 8. Bir kişi bir mal ile ilgili olarak işlediği veya işlemeyi
Hak T-alepleri. ihmal ettiği bir fiili, iyi niyetli bir hak talebi ile ve
hile ile başka birisini hakkından yoksun kılmamak
niyetiyle işlediği takdirde, mala ilişkin bir suçtan
cezai sorumluluk- altına girmez."

Sanığın aleyhine getirilen 13/2001 sayılı Yasa ile değiştirilmiş şekliyle 60/94 sayılı Eski Eserler Yasası'nın 11. maddesi, Müdürlük izni olmadan taşınmaz eski eserlere, doğa varlıklarına ve bunların bulunduğu alanlara ve/veya koruma al-anlarına her çeşit geçici veya kalıcı inşai ve fiziki müdahalede bulunmayı, içlerinde veya koruma alanlarında inşaat ve her türlü kazı yapmayı veya herhangi bir amaçla kullanmayı, iskân veya işgal etmeyi, yıkılmalarından veya tahriplerinden ortaya çıkan ma-ddeleri almayı, kullanım biçimini değiştirmeyi, niteliklerini etkileyecek şekil ve surette bölmeyi ve tahriplerine neden olabilecek biçim ve hizmetlerde kullanmayı yasaklamakta ve suç saymaktadır.

Maddenin içeriğinden açıkça anlaşılacağı gibi, bu tür suç-larda niyet unsuru aranmamakta, hangi amaçla olursa olsun, Yasanın 11. maddesine aykırı davrananların suç işleyecekleri öngörülmektedir.

İyi niyetli hak talebi, mal ile ilgili olarak işlenen veya işlenmesi ihmal edilen fiilerde bir müdafaa sebebi olduğun-dan, bunun Alt Mahkemede ileri sürülmesi gerekirdi (Bkz. K.Savva v police, 2 CLR 1973 Sayfa 331). Böyle bir savunma Alt Mahkemede yapılmadığı bir yana, Sanığın itham edildiği suçtan mahkum edilebilmesi için niyet unsuru aranmamaktadır. Sanığın kendi kullan-ımında olan alanda veya çevresinde yapacağı inşaat faaliyetlerinde Sit Alanına müdahale amacı veya niyetinin ne olduğunun önemi olmadığından, bu anlamda Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 8. maddesinin uygulanabilirliği bulunmamakta, Yasanın öngördüğü izin şartını-n yerine getirilip getirilmediğine bakılmaktadır. Bu nedenle, Sanık Avukatının Fasıl 154 Ceza Yasası'nın 8. maddesine atıfla ileri sürdüğü savunma reddedilir.

Sanık Avukatının istinaf sebeplerine istinaden ileri sürdüğü diğer bir husus, bu meselede özel -yasa niteliğindeki Fasıl 60 Orman Yasası'nın uygulanması gerektiği, Alt Mahkemenin bu hususu göz ardı ederek, 60/94 sayılı Eski Eserler Yasası hükümlerini uyguladığıdır.

Her şeyden önce belirtmek istediğimiz husus, Fasıl 60 Orman Yasası ve 60/94 sayılı E-ski Eserler Yasası'nın birbirlerine karşı özel ve genel yasa nitelikleri olmadığı, her iki Yasanın da genel düzenlemeler içeren genel nitelikli yasalar olduğudur.

Orman Yasası veya başka herhangi bir yasa altında düzenlenen kira veya özel mülkiyet gibi ya-sal statüler, Eski Eserler Yasası'nda aksine bir düzenleme olmadığı müddetçe, Eski Eserler Yasası'nın koyduğu sınırlamalar karşısında ayrıcalık kazandırmaz ve böyle mallar üzerinde yapılacak her türlü faaliyeti, Eski Eserler Yasası ve bu Yasa altında yapıl-an düzenlemeler kapsamından çıkarmaz. Dolayısıyla, konu taşınmaz mallar Fasıl 60 Orman Yasası altında Sanığa kiralansa bile, Sanık bu mülk üzerindeki faaliyetlerinde 60/94 sayılı Eski Eserler Yasası ile getirilen kısıtlam