Yargıtay 1970/1 Esas 1971/2 Karar

(818 S. K. m. 81, 511, 512) (3402 S. K. m. 25) (1086 S. K. m. 45) (YİBK. 25.10.1971 T. 1970/1 E. 1971/2 K.)

Taraflar arasındaki "Kadastro tespitine İtiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Büyükorhan Kadastro Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 13.2.1995 gün ve 1990/182 Esas - 1995/24 Karar sayılı kararın incelenmesi Davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 19.12.1995 gün ve 1995/6560-14616 sayılı ilamı;

(... Kadastro sırasında 317 parsel sayılı 17500 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz vergi kaydına, miras hakkına, pay bağışlamaya, ifraz ve satın almaya dayanılarak davalı Ramazan Aldıç adına, 306 parsel sayılı 33900 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz vergi kaydına, miras hakkına, pay bağışlamaya, paylaşmaya ve bağışlamaya dayanılarak davalı Recep Öztürk adına, 433 parsel sayılı 3780 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz miras hakkına, bağışlamaya ve satın almaya dayanılarak davalı Hasan Yiğit adına tespit edilmiştir. İtirazları komisyonca red edilen davacılar Orhan Öztürk ve paydaşları taşınmazların Süleyman Öztürk'ten kaldığını, mülkiyetinin iştirak halinde bulunduğunu ileri sürerek payları oranında tescili için dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazların tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hüküm, temyiz edenlere 18.5.1995 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz dilekçesi 15. gün olan 2.6.1995 tarihinde verilmiştir. Temyiz isteği süresindedir. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine dair olan 7.8.1995 tarihli kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi. Tetkik hakiminin raporu incelendi.

2- Dava konusu taşınmazların davacıların kök miras bırakanı Süleyman Öztürk'e ait olduğu ve ölümü ile eşi Fatma ile Ali'ye kaldığı, Fatma'nın ölümü ile de payının Ali'ye geçtiği, böylece taşınmazların tamamının Ali'ye kaldığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Ali taşınmazları ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile çocukları Mustafa ve İlyas'a vermiştir. Mustafa ve İlyas üçüncü kişilere, davalı oran tarafa satmışlardır. Davacı taraf ölünceye kadar bakma vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürmektedir. Ölünceye kadar bakma vaadi ile ilgili davalar yenilik doğurucu davalardandır. Bu tür davalara bakmak kadastro mahkemesinin görevi dışında ve genel mahkemelerin görevi içindedir. Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğu gibi, dava dilekçesi veren Mustafa ve İlyas Öztürk'ün tespite itirazları bulunmadığı, tespitin ve komisyon kararının tarafı olmadıkları gözönünde tutularak bu kişilerin davaları yönünden de görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu konuda hiçbir karar verilmemiş olması dahi isabetsizdir..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Özel daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık ölünceye kadar bakma akdinden kaynaklanan bir uyuşmazlığa Kadastro Mahkemesinin bakmasının mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Kadastro Kanununun 25. madd