-D. 1/2014

Yargıtay/Asli Yetki No. 32/2012
(T.M.K Başvuru No.269/2010)

Yüksek Mahkeme Huzurunda.

Mahkeme Heyeti:Narin F. Şefik, Hüseyin Besimoğlu,Mehmet Türker.

Müstedi : Andreas Lordos Estates Ltd., Güney Kıbrıs.

-ile-

Müste-daaleyh: 1. İskan İşleri ile görevli Bakanlık ve/veya
Bakanlığı temsilen KKTC Başsavcılığı, Lefkoşa
2. Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesi,
Lefkoşa.

A r a s ı n d a.

Müstedi tarafından Avuk-at Tarık Kadri
Müstedaaleyh No.1'i temsilen Başsavcı Yardımcı Muavini Savcı Behiç Öztürk.
Müstedaaleyh No.2 tarafından Avukat Güner Götuğ ve Avukat
Oğuzhan Hasipoğlu

Taşınmaz Mal Komisyonu tarafından verilen, Müstedi Andreas Lordos Estates Ltd.in 269/20-10 sayılı başvurusunun yargılanma sürecine, Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesinin, İlgili Şahıs olarak taraf yapılmasıyla ilgili 22.5.2012 tarihli kararın iptaline ilişkin bir Certiorari Emri ısdar edilmesi için yapılan istidanın kararıdır.

----------------

K A R A R

Narin F. Şefik: İşbu davada, Mahkemenin hükmünü, Sayın Yargıç Hüseyin Besimoğlu okuyacaktır.

Hüseyin Besimoğlu: Müstedi Andreas Lordos Estates Ltd., Mağusa kazasına bağlı Maraş bölgesinde P/H 33/13/A Parsel- 665, 694 m2 alanı olan Lordos Hotel No.1'deki 1/1 hissenin, P/H 33/21/A parsel 223, 1481 m2 alanı olan Lordos Hotel No.3'deki 17/25 hissenin kayıtlı mal sahibi olduğunu ileri sürdü ve bu mallar üzerindeki mülkiyet haklarından doğan taleplerinin karşılanma-sı için 14.10.2010 tarihinde Taşınmaz Mal Komisyonuna 269/2010 sayılı başvuruyu dosyaladı.

Müstedaaleyh No.1, Müstedinin hak sahibi olduğunu ileri
sürdüğü taşınmaz malların Abdullah Paşa Vakfına ait olduğunu
iddia etti ve Vakıflar Örgütü ve Din İşleri -Dairesinin vakıf
mütevellisi sıfatıyla başvuruya dahil edilmesini talep etti.

Taşınmaz Mal Komisyonu, 22.5.2012 tarihinde Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesinin, 269/2010 sayılı başvuruya ilgili şahıs olarak taraf yapılmasına karar verdi.

Müsted-i, bu karar üzerine, 20.12.2012 tarihinde bir istida dosyaladı ve Taşınmaz Mal Komisyonunun, Müstedinin 269/2010
sayılı başvurusuna, Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesinin
ilgili şahıs olarak taraf yapılmasına ilişkin 22.05.2012 tarihli kararının, aşik-âr hukuki hatadan kaynaklandığını ve/veya yetkisizlik ve/veya doğal adalet ilkelerini ihlal eder nitelikte olduğunu ileri sürdü ve iptal edilmesi (quash) ve/veya hükümsüz (void) kılınması için CERTİORARİ emri ısdar edilmesini talep etti.

Müstedi, isti-dasına ekli Andreas Lordos tarafından yapılan
yemin varakasında, sair şeyler yanında özetle, Andreas Lordos'un, 2.10.1927 tarihinde Mağusa'da doğduğunu, 1974 yılında meydana gelen hadiselere değin ailesi ile birlikte, Mağusa'da yaşadıklarını, 1974 yılında- meydana gelen hadiseler nedeniyle Mağusa'dan göç etmek zorunda kaldığını, Mağusa kazasına bağlı Maraş bölgesinde, direktörü olduğu şirketin, P/H 33/13/A, Parsel 655, 649m2 Lordos Hotel No.1'de 1/1 hissesi, P/H 33/21/A Parsel 223, 1481m2, Lordos Hotel No.3-'de 17/25 hissesi olduğunu, bu taşınmaz malların, 1974 yılından beri Türkiye askeri birliklerinin kontrolünde olan Maraş bölgesinde bulunduğunu, bu taşınmaz mallara erişiminin engellendiğini, kullanımından mahrum bırakıldığını, gelir elde edemediğini, yasa-l haklarını elde etmek için, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine, 43186/02 sayılı Lordos ve Diğer 6 v. TURKEY başlıklı başvuruyu dosyaladığını, daha sonra Kuzey Kıbrıs'ta kurulan Taşınmaz Mal Komisyonuna, 14.10.2010 tarihinde 269/2010 sayılı başvuru yaptığını-, tüm belgelerini ibraz ettiğini, Taşınmaz Mal Komisyonunun 22.5.2012 tarihinde verdiği kararla, Vakıflar İdaresi ve Din İşleri Dairesinin başvuruya dahil edildiğini, bu nedenle Komisyonunun yetkilerini aştığını, Vakıflar İdaresi ve Din İşleri Dairesinin b-aşvuruya ilgili şahıs olarak eklenmesinin doğal adalet ilkelerine ve 67/2005 sayılı Yasanın kurallarına aykırı olduğunu ileri sürdü ve istida gereğince emir verilmesini talep etti.

İstidaya ekli beyannamede ise, Taşınmaz Mal Komisyonunun 14.10.2010 tari-hinde dosyalanmış olan başvuruya, makul süre
aşılmış olmasına rağmen ispat günü vermediğini, bu nedenle Müstediyi iddialarını Komisyona sunma hakkından mahrum
bıraktığını, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini,
başvurunun dosyalanmasından itibaren b-ir seneye aşkın bir zaman geçmesine rağmen,, Müstedaaleyhin müdafaa dosyalamadığını ve başvuru konusu gayrimenkullerin Abdullah Paşa Vakfına ait
olduğuna dair iddiada bulunduğunu, Komisyonun Müstedaaleyh No.1'in beyanlarını dikkate alarak, Vakıflar Örgütü- ve Din İşleri Dairesinin ilgili şahıs olarak başvuruya katılmasına karar verdiğini, Taşınmaz Mal Komisyonunun bu şekilde karar vermekle doğal adalet ilkelerini ihlal ettiğini, adaletin gerçekleşmesini engellediğini ve/veya Müstedinin yasal haklarına olums-uz surette zarar verdiğini ileri sürdü.

Müstedaaleyh No.1, bu istidaya 11.2.2013 tarihinde bir itirazname dosyaladı. İtirazname İçişleri ve Yerel Yönetimler Bakanlığı Müsteşarı Hasan İslamoğlu'nun yemin varakası ile desteklendi.

Hasan İslamoğlu yemin- varakasında özetle, Taşınmaz Mal Komisyonunun, Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesinin ilgili
şahıs olarak başvuruya taraf yapılmasına ilişkin kararının, yargısal veya yarı yargısal bir karar olmadığı için Yargıtay tarafından iptal edilebilecek veya hük-ümsüz kılınabilecek bir
karar olmadığını, Yargıtayın bu hususta yetkili olmadığını,
67/2005 sayılı Yasa ile Taşınmaz Mal Komisyonunun kararlarının denetiminin, Yüksek İdare Mahkemesine verildiğini, Komisyon Yürütsel ve Yönetsel yetki kullanan bir makam -olduğu için kararlarının hükümsüz ve etkisiz olduğuna sadece Yüksek
İdare Mahkemesinin karar verebileceğini, Yargıtayın, Müstedinin talepleri açısından yetkisiz olduğunu, İstidada talep edilenlerin yürütsel ve yönetsel bir yetki kullanılması sonucu alınmı-ş bir karar veya işleme yönelik olduğundan, Anayasa'nın 152. maddesi altında idari dava konusu yapılabileceğini, Yüksek Mahkemenin, idare mahkemesi olarak görev ve yetki alanında bulunan bir husus için, Anayasa'nın 151. maddesi hükümlerine dayanılarak yetk-i kullanılamayacağını ön itiraz olarak ileri sürmüş ve bunlara ilaveten:

67/2005 sayılı Yasaya göre Komisyona yapılan
başvurularda başvuran, Komisyon huzurundaki işlemler için iddialarını kanıtlamakla yükümlü olduğunu, Komisyonun herhangi
bir mak-ul şüpheye mahal bırakmayacak şekilde tatmin edilmesi gerektiğini, 67/2005 sayılı Yasanın 7. maddesine göre, başvuru konusu malın mülkiyet hakkını ya da kullanım hakkını elinde bulunduran şahsa da Komisyon önündeki işlemlere katılmak için davet yapılabilec-eğini, Müstedinin başvurusunda belirttiği malların, Abdullah Paşa Vakfına ait olduğuna dair Mağusa Kaza Mahkemesinin, 271/2000 sayılı davasında, 27.12.2005 tarihinde verdiği bir tespit kararı olduğunu, bu tespit kararı nedeniyle Vakıflar Örgütü ve Din İşle-ri Dairesinin başvuruya ilgili şahıs olarak eklenmek istendiğini, Komisyonun kararının bir ara karar olduğunu, ancak bu kararın Müstedinin başvurusundaki taleplerini ortadan kaldıran veya engelleyen bir karar olmadığını, kararın 67/2005 sayılı Yasanın 6 ve- 7. maddeleri altında, Komisyonun yetkileri dahilinde verilen bir karar olduğunu, Komisyonun tüm ilgili tarafları dinledikten sonra nihai karar vermek istemesinin gayet doğal olduğunu, bu durumun nihai olarak Müstedi aleyhine bir karar verileceği anlamını -taşımadığını, Taşınmaz Mal Komisyonunun, Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesini başvuruya ilgili şahıs olarak dahil etmekle hatalı olmadığını, doğal adelet ilkesine uygun davranıldığını ileri sürmüş ve Müstedinin istidasının iptalini talep etmiştir.

Vakı-flar Örgütü ve Din İşleri Dairesi Müstedaaleyh No.2,
11.2.2013 tarihinde bir itirazname dosyaladı ve itirazını Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesi Genel Müdürü Mustafa
Kemal Kaymakamzade'nin yemin varakası ile destekledi.

Mustafa Kemal Kaymakamzade, y-emin varakasında özetle, Hasan İslamoğlu'nun yemin varakasında ileri sürümüş olduğu hususları aynen tekrarladı ve başvuruya konu taşınmaz malların, tapu kayıtlarına göre Abdullah Paşa Vakfına ait olduklarının tespit edildiğini, 1571 yılından beri Ahkamül E-vkaf
Kurallarının yürürlükte olduğunu, Müstedinin başvurusuna konu taşınmaz malların Abdullah Paşa Mülhak Vakfına ait olduğunu, bu malların Ahkamül Evkaf Kurallarına aykırı olarak Müstedinin mülkiyetine geçtiğini, Vakfın mütevellisi olarak, Vakıflar Örgüt-ü ve Din İşleri Dairesinin başvuruya ilgili şahıs olarak dahil edilmesinin doğal adalet ilkelerine uygun olduğunu, Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesini başvuruya ilgili şahıs olarak dahil etmekle Komisyonun hatalı hareket etmediğini ileri sürmüş ve isti-danın iptalini talep etmiştir.

İstida, duruşma olarak 13.3.2013 tarihine tayin edilmiş, ancak sunulması gereken emarelerin hazırlanmasına olanak tanımak için, duruşma, tarafların müşterek müracaatı ile 1.4.2013 tarihine ertelenmiştir.

15.4.2013 tar-ihli duruşmada aşağıdaki belgeler müştereken emare olarak sunulmuştur.

6.12.2012 tarihli Mahkeme emri (Leave emri).
Taşınmaz Mal Komisyonu 22.5.2012 tarihli kararı içeren evrak.
Appendix U başlıklı yazı, Kıbrıs Cumhuriyetinin Kuruluş Anlaşmasının metni.-
Gazi Mağusa Kaza Mahkemesinin 271/2000 Sayılı davada verdiği karar.
271/2000 sayılı davadaki (Emare No.4) kararın içerisinde, bu kararın dayandığı liste.
Müstedinin başvurusu ile ilgili olan taşınmaz mallarının Mağusa Kaza Tapu Amirliğindeki kütük kayıtl-arındaki sicilleri.
A223, A41, A40, A39, A559, A453, A665 koçan No.lu taşınmaz malların kütük kayıtları.

Yine duruşma sırasında, Müstedaaleyh No.2'nin Abdullah Paşa Vakfının mütevellisi olduğu, müşterek olgu olarak kabul edilmiştir.
İstidaya konu -emarelerin sunulmasından sonra, taraflar, istida ve itirazlarında belirtilen hususlarla ilgili argümanlarını ileri sürmüştür.

MÜSTEDİNİN ARGÜMANLARI

Müstedi, Müstedaaleyh Başsavcılığın uzun bir zaman itiraz dosyalamadığını, itiraz dosyalamamasına rağme-n, Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesinin ilgili kişi olarak başvuruya eklenmesi için talepte bulunduğunu, bu talebini Emare No.4 Mağusa Kaza Mahkemesinin 271/2000 sayılı davada vermiş olduğu karara dayandırdığını, Taşınmaz Mal Komisyonunun yetkisinin sa-dece tapu kütüklerindeki kayıtlarla sınırlı olduğunu, itirazının da bu yönde olduğunu, bu itiraza rağmen Taşınmaz Mal Komisyonunun yetkilerini aşarak veya huzurunda hiçbir şahadet olmadan Vakıflar Örgütü ve Din İşleri Dairesinin ilgili şahıs olarak başvuru-ya eklenmesine karar verdiğini, Taşınmaz Mal Komisyonunun yargı benzeri bir yetki kullandığını, bu nedenle, vermiş olduğu emirlerin Certiorari emri ile iptal edilebileceğini, Komisyonun, 67/2005 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtildiği üzere, Hukuk Muhake-meleri Usulü Yasası'nı ve Hukuk Muhakemeleri Usul Tüzüğü'nü uyguladığını, dolayısıyla mahkemelerin uyguladığı prosedür gibi bir prosedür uyguladığını, bu nedenle Komisyonun vermiş olduğu kararların idari nitelikte olmadığını, bu konuda Yargıtayın yetkili o-lduğunu, Komisyonun nihai kararlarına karşı yetkili mahkemenin, Yüksek İdare Mahkemesi olmasına rağmen, nihai karar öncesi yapılan işlemlerin prosedüre ilişkin kararlar olduğu için, Yüksek İdare Mahkemesinin yetkisi dışında olduğunu, Taşınmaz Mal Komisyonu-nun hiçbir şahadet olmaksızın ve geçerli hiçbir kayıt incelemeden bir karar verdiğini, Emare No.4 karar ve Emare No.6 taşınmaz mal listesinin ve tapu sicillerinin Taşınmaz Mal Komisyonuna ibraz edilmediğini, bu nedenle, başvuru konusu mallar ile hak iddias-ında bulunulan mallar
arasında bir bağlantı kurulmasını gerektiren belge ve şahadetin Komisyon önünde bulunmadığını, Komisyonun, 67/2005 sayılı Yasanın 6. maddesine göre, tapu kütüklerindeki kayıtlara göre karar verme yetkisini aştığını ileri sürmüş ve Mü-stedaaleyh No.1'in ön itirazının reddedilmesini ve istida gereğince emir verilmesini talep etmiştir.

MÜSTEDAALEYH NO.1'in ARGÜMANLARI

Müstedaaleyh