-D.1/89 Yargıtay/Asli Yetki 13/87

Yüksek Mahkeme Huzurunda
Mahkeme Heyeti: N. Ergin Salâhi, Hamdi Atalay, Taner Erginel

Magosa-Larnaka Şeri Mahkemesi tarafından Hatice Salih Ağanın mü-racaatı üzerine 20.4.1927 tarihinde verilen ve Hatice Salih Ağa ile Sıddıka Salih Ağa tarafından müşterken ihdas edilen 21.9.1919 tarihli Vakfiyeyi tadil eden emrin ve bu emirle ilgili Mahkeme tutanaklarının iptal edilmesine mütedair "Certiorari" ve/veya "-Prohibition" emirnameleri istihsali hk.

Müstedi: Hamit Şefik, 120 Vahit Güner Cad. Magosa.
ile
Müstedaaleyh: Vakıflar ve Din İşleri Dairesi, Lefkoşa.
A r a s ı n d a.

M-üstedi namına: Göksel Şefik
Müstedaaleyh namına: Güner Göktuğ

H Ü K Ü M

N. Ergin Salâhi: Bu başvuruda Mahkemenin kararını Sayın Yargıç Hamdi Atalay verecektir.

Hamdi Atalay: Müstedi bu başvurusunda, Hatice ve Sıddıka Hanımların 21.9.1919 tarihinde müş-tereken bir vakfiye isdar ettiklerini, sözkonusu vakfiyenin 20.4.1927 tarihinde Mağusa - Lârnaka Şer'iye Mahkemesi tarafından Sıddıka Hanımın Mahkemede hazır bulunmamasına rağmen tadil edildiğini, bunu yaparken yargıcın tüzük ve usullere uygun hareket etme-diğini, vakfın mütevelliliğinin müstedaaleyh tarafından yürütüldüğünü kabul etmekle beraber tevliyetin müstedinin haklarının gasbı olduğunu, vakıf senedini ihdas edenlerin muratlarının hilâfına olduğunu iddia ederek tadil emri ve mahkeme tutanaklarının ipt-ali için "Certiorari" veya "Prohibition" emri verilmesi isteminde bulundu.

Müstedi, yemin varakasında bunu daha da teferruatı ile şu şekilde belirtmektedir:
21.9.1919 tarihli vakıf senedinde vakfı ihdas edenlerin tevliyet tadili ile ilgili herhangi bir -şekilde yetki saklamadıkları ve bu iki şahıstan birinin diğeri adına tevliyet'i değiştirmeye yetkileri olmadığı halde, bunun yapıldığını, 1/72 sayılı istidada tevliyet talep edilmediğini, Müstedaaleyhin mütevelliliği haksız olarak elde ettiğini, bunun ise -25.6.1987 tarihinde bilgisine geldiğini ve tebdilin hatalı alındığını belirtmiştir.

Müstedaaleyh ise buna karşı itirazname dosyalamış ve itirazına bir de yemin varakası eklemiştir. Yemin varakası incelendiğinde 20.4.1927 tarihli Mağusa - Larnaka Şer'iye- Mahkemesinin kararının yasa ve usullere uygun olduğunu, tevliyet şartlarının değiştirildiğinin müstedinin bilgisine 25.6.1987 tarihinde geldiğinin doğru olmadığını, 1967 veya 1968'den beri müstedinin bildiğini, buna rağmen müstedaaleyhin mütevelliliğine i-tiraz etmediğini, müstedinin 1/72 sayılı başvurusunda mütevelliliğin müstedaaleyhten alınmasını talep ettiğini ancak davayı geri çektiğini, o zamandan bilgisi olduğunu, vakfın mütevelliliğinin Hatice Hanımın vefatından beri yürütüldüğünü, vakfiye şartların-a göre hareket edildiğini, müstediye haklarının buna göre dağıtıldığını, müstedinin 1/86 sayılı başvuru ile vakfın mütevelliliğini talep ettiğini, daha sonra bu talebinden de vazgeçtiğini ve yapılan tadilâtın hatalı olmadığını belirtmiştir.

Müstedi başvu-rusundaki iddialarını ispat için Yüksek Mahkeme Mukayyidini şahit olarak çağırmış ve 1/72 ile 1/86 sayılı dosyaları ibraz ettirmiştir. Müstedaaleyh ise şahadet ibraz etmemiştir.

Müstedi Mahkemeye yaptığı beyanda yemin varakası ve başvurudaki iddiaları te-krarlamış ve müştereken yapılan vakfiyeye göre vakifiyeyi yapanların tağyir ve tebdil hakkı koymadıklarını, Naile Hanımın Sıdkı Efendi ile evli olup istidadaki evlâtları bıraktığını müstedinin ise bu istdiadaki evlatların büyüğü olduğunu, 20.4.1927 tarihin-de Mağusa-Larnaka Şer'iye Mahkemesinin Sıddıka Hanımın 1925 tarihinde ölümünden sonra vakfı yapanın bir tanesi tarafından değiştirilerek mülhak vakıf haline getirildiğini, sadece Hatice Hanımın vakfiyeyi tek olarak değiştirme yetkisini haiz olmadığı halde -değiştirildiğini, buna göre istida gerğince emir verilmesini talep etmiştir.

Müstedaaleyh Avukatı ise bu hususla ilgili beyanında müstedinin 1/72 sayılı başvurusunun Vakıflar İdaresinin mütevellilik görevini ihmal ile galle fazlasının dağıtılması hakkınd-a olduğunu, 1972 yılında Müstedi zamanında yargıç kararı ile vakfiyenin değiştirildiğini bildiği halde makûl bir izahat vermediğini, sürenin geçtiğini, itiraz etmemesi ve başvuruyu geri çekmesinin hakkından feragat manası taşıdığını, Naile Hanımın vefatın-dan sonra müstedinin hemen harekete geçmesi gerektiği halde bunu yapmadığını, tebdilin yargıç kararı ile geçerli olduğunu iddia etmiştir.

K.K.T.C. Anayasasının 151(3) maddesinde Yargıtayın Prohibition ve Certiorari emri hususu ile ilgili yetkileri aynen -şöyledir:

"151/3 Yetkisiz tutuklamanın kaldırılması için emirname (Habeas Corpus), bir yetkinin kullanılmasını sağlamak için emirname (mandamus), herhangi bir Mahkeme veya yargı niteliğinde yetki kullanan herhangi bir makamın yanlış bir kararının uygulanm-asını önlemek için emirname (Prohibition), bir makamın herhangi bir yetkiye dayanılarak işgal edildiğinin soruşturulmasına ilişkin emirname (quo warranto) ve herhangi biri mahkeme veya yargı niteliğinde yetki kullanan hehrangi bir makamın kararının iptali -için emirname (Certiorari) çıkarmaya münhasıran Yüksek Mahkeme, Yargıtay olarak yetkilidir."

Anayasanın bu maddesine dayanılarak Yüksek Mahkemenin birçok Yargıtay/Asli Yetki kararlarında yanlış bir kararın uygulanmasını önlemek için bir emirname (Prohibi-tion) ve herhangi bir Mahkeme veya yargı niteliğinde yetki kullanan herhangi bir makamın kararının iptali i