- T.C.M Istinaf No.3/69
(Dava No.22/67)
TÜRK CEMAATI İSTİNAF MAHKEMESİ HU-ZURUNDA

İstinaf eden : İsmail Beyzade, Kandu (Davacı)

ile

Aleyhine istinaf edilen : Hatice İsmail, Dohni (Davalı) arasında

İstinaf eden namına : M.Çağatay Ali

Aleyhine istinaf edilen
namın-a : Ekrem Y.Avcıoğlu

----------------------------------------

Fasıl 339, Türk Aile (Evlenme-Boşanma) Kanunu Madde 20 (c) - Davalının
bazı niteliklere sahip olduğu hakkında Davacının yanılması yüzünden
bera-ber yaşamanın imkânsızlığı sebebiyle evliliğin batıl ilân edilmesi- Mad-
de 26 (f) Taraflar arasında şiddetli geçimsızlikten dolayı boşanma.

İstinaf - Şahitlere inanıp inanmama hususu Bidayet Mahkemesinin takdirine
kalmıştır. - İstinaf Mahkemesi alt kadem-edeki Mahkemenin şahadet hu-
susundaki kanaati bozması için varılan kanaatın doğruluğundan Şüphe
etmesi kâfi olmayıp varılan kanaatin yanlış olduğuna kanaat getirmesi
ve ikna olması gerekir. Bunun isbat külfeti istinaf edene düŞer. (Gör.- Ceza
İstinaf 9/68-)

Fasıl 339, 26 (f) maddesi tahtinde geçimsizlik sebebi üzerinden boşanma
emri verebilmesi için evlilik münasebetlerinin köküııden sarsılması ve bu-
nun neticesinde müşterek hayatın çekilmez bir hal aldığının isbatı gerekir.

Taraflar karı kocadı-rlar. Ancak aralarında evlilik birliği kurulamamış,
evlenmeden evvel 5-6 ay nişanlılık devresi geçirmişlerdir. Davalı nikâh tan sonra 15 günde bir Davacının evine gider ve bazan da geceleri
kalırdı. Davacının şahadetine göre Davalı ile aralarında Temmu-z 1967'de
cinsi münasebet oldu. Davacı Davalıyı bakire bulmadığını iddia ederek Doktora muayene ettirmek istemiş ancak, teklif kabul edilmemiştir. Bundân dolayı Davacı dava açarak evlilik hayatının artık imkânsız ve tahammül edilemez olduğunu ıddia etmiş v-e boşanma talebinde bulunmuştur.

Türk Cemaat Mahkemesi tarafları dinledikten sonra Davacının iddi-
alarına değil Davalının şahadetine inandı ve davayı reddetti. Davacı bu
karardan dolayı istinaf etti.
İstinaf Mahkemesi tarafları dinledikten sonr-a Bidayet Mahkemesinin
kararında hata görmedi ve istinafı reddetti.

--------------------------

HÜKÜM

Taraflar 19/6/1966 tarihinde Dohni'de resmen evlendiler(nikah oldular). Kanunen evlenmiş olmakla beraber müş-terek bir yuva kurmadılar. Evlenmeden önce 5-6 ay kadar nişanlılık devresi geçirdiler. Nişanlılık devresinde ve nikâhta sonra davacı davalının köyüne en az her 15 günde bir gider ve bazan da geceleri davalının evinde kalırdı. Davalı da nikahtan sonra davac-ının köyü olan Kandu'ya gidip davacının evinde geceleri davacı ile beraber kalıyordu.
Davacının verdiği şahadete göre, Temmuz 1967 de davalı yine Kandu'da davacı ile ayni evde kalırken tarafeyin arasında cinsi münasebet oldu. Davacının iddiasına göre bu ci-nsi münasebet neticesi olarak davacı davalıyı bakire bulmadığından davacının ailesi davalıyı doktora muayene olmak için davet etti. Davalı yapılan bu teklifi kabul etmedi. Bundan dolayı davacı evlilik hayatının artık imkânsız ve/veya tahammül edil mez bir- hal aldığını ileri sürerek davacı leyhine bir boşanma emri verilmesi için 16/9/1967'de davalı aleyhine dava ikame etti.
Diğer taraftan davalının şahadetine göre 1967 senesinin Ramazan Bayramında davacı Dohni'ye gitti ve davalının evinde 3 gün kaldı. Bu 3 -gün esnasında davacı davalı ile cinsi münasebette bulunmak için davalıya teklifte bulundu fakat davalı teklifi reddettiğinden davacı davalıyı zorlayarak parmağını davalının cinsel organına sokmakla davalının bikrini izale eyledi ve bu tarihten sonra 1967 T-emmuz ayına kadar geçen süre zarfında davalı ile davacı arasında cinsi münasebet yer almıştır.
Bidayet Mahkemesi şahadeti incelendikten sonra cinsi münasebetin ne vakit ve nasıl olduğu hususunda, davacının verdiği şahadeti kabul etmemiş ve reddetmiştir. Di-ğer taraftan bu hususta davalının verdiği şahadete Bidayet Mahkemesi inanmış ve bu şahadete göre hareket ettiğinden davacı leyhine boşanma emri vermeyi reddetmiştir.
İstinaf eden Bidayet Mahkemesinin kararının aşağıdaki sebeplerden dolayı hatalı olduğunu i-leri sürerek Bidayet Mahkemesinin 28/11/68'de verdiği kararın aleyhine istinaf etmiştir:-

1. Davacının taleb takririnde sarih olarak görülen boşanma talebinin Fasıl 339, madde 26 (f) ye dayandığı halde, Bidayet Mahkemesinin davacının talebinin ayni zamand-a Fasıl 339 madde 20 (c) ye dayandığını düşünüp karara bağlaması yanlıştır ve davacının aleyhine olmuştur.

2. Bidayet Mahkemesinin, davacının talebinin, Fasıl 339 madde 20 (c) ye hiç bir şekilde dayanmadığı halde mezkûr maddeye dayandığını düşünerek davac-ının aleyhine karar vermesi, davadaki tüm şahadeti inc'elerken, madde 20 (c) tahtindeki bir talebin isbatlanmasına yarayacak hakikatlerin madde 26 (f) tahtindeki bir talebin, mezkûr hakikatlarla isbatlandığını reddetmesi ve/veya bu yolda düşünmemesine vesi-le olmuştur.

3. Bidayet Ma