(193 S. K. m. 42, 43, 44) (5520 S. K. m. 6) (213 S. K. m. 339)

İSTEMİN ÖZETİ: Davacı şirketin yıllara sari inşaat işi ile ilgili olarak elde ettiği hasılatın bir kısmını işin bittiği yılda beyan etmediğinin ve müşterek maliyetlerden söz konusu işe fazla pay verdiğinin tespit edildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca nakden ve mahsuben iade alınan kurumlar vergisine ilişkin olarak resen tarh edilen 2017/1-12 dönemine ilişkin tekerrür hükümleri uygulanmış bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin terkini istemiyle açılan davanın, 193 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca yıllara sari inşaat işinde hasılatın işin bittiği yılda beyan edilmesi gerektiği, aynı Kanunun 44. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemenin ise sözleşme ile öngörülmeyen hususların sonradan ortaya çıkması halinde oluşan gelir ve giderlerle ilgili olduğu, geçici kabule bağlı olan Niğde İli, Bor İlçesi Devlet Hastanesi inşaat işinde hasılatın, geçici kabul tutanağının onaylandığı 2017 yılı hasılatına dahil edilerek beyan edilmesi gerektiğinden davacı şirketin haksız iade aldığı kurumlar vergisine ilişkin olarak tarh edilen dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemelerinin 30/12/2019 tarihli ara kararı ile davalı idareden vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılmasının sebebi sorulduğu halde ara kararına cevap verilmediğinden ve vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılmasının nedeni ortaya konulmadığından vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılmasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen Konya 1. Vergi Mahkemesi'nin 15/01/2020 gün ve E:2019/701, K:2020/22 sayılı kararının, davacı tarafından, şirketin 2017 yılında söz konusu hakediş tutarına ilişkin olarak herhangi bir fatura düzenlemediği ve elde ettiği geliri 2018 yılında beyanlarına intikal ettirdiği, 193 sayılı Kanun'un 44. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yapılan işlemlerin yasal olduğu, davalı idare tarafından ise, ara kararıyla istenilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılmasına neden olan bilgi ve belgeler, verilen süre içerisinde Mahkemeye sunulduğu halde ara kararına cevap verilmediği gerekçesiyle verilen davanın kabulü yolundaki kararın kaldırılması gerektiği ve vergi ziyaı cezalı tarhiyatta yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek, aleyhe olan kısmının kaldırılması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ: Davalı idare tarafından yasal dayanaktan yoksun olan davacı istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmuş, davacı tarafından savunma verilmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Konya Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesince, dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü,

Davacı şirketin istinaf başvurusuna konu Konya 1. Vergi Mahkemesi'nin 15/01/2020 gün ve E:2019/701, K:2020/22 sayılı kararının, davacı şirketin 2017 yılında kayıt dışı bıraktığı 3.021.825,88-TL.'nin 2017 takvim yılı hasılatına eklenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı yönündeki gerekçesi Dairemizce de isabetli görülmüştür. Ancak, vergi inceleme raporunda söz konusu hasılat farkının matraha eklenmesi yanında yıllara sari inşaat işine ait 505.513,66-TL. tutarındaki maliyet de reddedildiği halde Vergi Mahkemesince verilen kararda bu husus hakkında herhangi bir hukuki değerlendirme yapılmadığı görülmüştür.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde, safî kurum kazancının tespitinde, Gelir Vergisi Kanununun ticarî kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Müşterek Genel Giderler ve Amortismanların Dağıtılması" başlıklı 43. maddesinde, birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işlerinde veya bu işlerin diğer işlerle birlikte yapılması halinde müşterek genel giderlerin dağıtımının, yıl içinde tek veya birden fazla inşaat ve onarma işinin bu madde şümulüne girmeyen işlerle birlikte yapılması halinde, her yıla ait müşterek genel giderlerin, bu işlere ait harcamalar ile diğer işlere ait satış ve hasılat tutarlarının (enflasyon düzeltmesi yapılan dönemlerde bunların düzeltilmiş tutarlarının) birbirine olan nispeti dahilinde yapılacağı düzenlenmiştir.

Vergi incelemesinde, davacı şirketin yıllara sari inşaat işlerinde 2014 ile 2017 yılları arasındaki müşterek giderlerini, her bir iş için o yılın sonuna kadar oluşan toplam maliyet ile önceki yıla ait maliyetin toplamı olan kümülatif maliyet miktarını dikkate alarak dağıttığının, ayrıca, dağıtımı yaparken yıllara sari inşaat işi olmayan işlerine ait hasılat toplamlarının nisbetini dikkate alması gerekirken onların da maliyetlerinin nisbetini dikkate aldığının tespit edildiği görülmüş olup, 193 sayılı Kanun'un 43. maddesine göre birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işlerinin diğer işlerle birlikte yapılması halinde müşterek genel giderlerin dağıtımının, yıllara sari inşaat işlerine ait harcamalar ile diğer işlere ait satış ve hasılat tutarların birbirine olan nispeti dahilinde yapılması gerektiğinden, davacı şirketin 2014 ila 2017 yılları arasındaki müşterek giderlerinin buna göre dağıtılması sonucunda 2017 yılında vergilendirilen gelirlere 505.513,66-TL. fazla pay verildiğinin belirlenmesi