(1319 S. K. m. 3, 29, 32, 33, 37) (2577 S. K. m. 45, 49, 50) (213 S. K. m. 20, 21, 22, 25, 35, 112)

BAŞVURUNUN KONUSU: Davacı tarafından, 2010 ila 2016 yıllarına ilişkin 04.05.2016 tarih ve 115/281 ila 284 sayılı vergi ceza ihbarnameleriyle kesilen vergi ziyaı cezaları ile 04.05.2016 tarih ve 940/77 ila 80 sayılı tahakkuk fişleriyle 2010 ila 2016 yıllarına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen bina vergileri ve kültür varlıklarını koruma katkı payı ve vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada, 1319 sayılı Kanunun 32'inci maddesindeki bildirimin süresinde verilmemesi halinde, verginin idarece tarh edileceği kuralı karşısında, davalı idarece, davacı şirket adına ihbarname esasına dayalı olarak (davacı şirket tarafından söz konusu taşınmazlar için daha önce ödenen arazi vergilerinin de mahsubu suretiyle) ikmalen bina vergisi ve kültür varlıklarını koruma payı tarhiyatları yapılarak davacı şirkete usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tarh işlemine ilişkin olarak davacı şirkete dava açma hakkı verilmesi ve emlak vergilerinin usulüne uygun olarak tarh, tebliğ ve tahakkuk aşamalarının tamamlanması gerekirken, davacı şirket adına doğrudan emlak vergisi tahakkuk ettirildiği anlaşıldığından, davacı şirket adına tahakkuk ettirilen emlak vergisi ve kültür varlıklarını koruma paylarında hukuka uyarlık bulunmadığı, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nda yapılan ve 09/04/2002 tarihinden itibaren geçerli olan değişiklikle, beyanname verme zorunluluğu kaldırılarak mükellefin emlak vergisi bildirimi vermesi gerekirken bildirim vermemesi durumunda verginin idarece tarh edileceği kuralının benimsendiği, vergi ziyaı cezası kesileceğine dair ise bir hükme yer verilmediği, bu nedenle 2002 ve sonraki yıllar için vergi ziyaı cezası kesilmesi mümkün olmadığından vergi/ceza ihbarnameleriyle kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı, tahakkuk fişleriyle 2010 ila 2016 yıllarına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezaları yönünden, davacı şirket adına hem 04.05.2016 tarih ve 115/281 ila 284 sayılı vergi/ceza ihbarnameleriyle dava konusu vergi ziyaı cezalarının kesildiği hem de söz konusu cezaların 04/05/2016 tarih ve 940/77 ila 80 sayılı tahakkuk fişleriyle tahakkuk ettirildiği, vergi ziyaı cezalarının tahakkuk ettirilebilmesi için, öncelikle kesilen cezaların davacı şirkete tebliği üzerine otuz günlük yasal süre içerisinde dava konusu edilmeyerek kesinleşmesi, dava konusu edilmesi halinde ise vergi mahkemesinin kesilen cezayı uygun bulması sonucu davanın reddi yolunda verdiği kararın idareye tebliğ edilmesi gerektiği, fakat davacı şirket adına kesilen söz konusu cezalar henüz kesinleşmemiş iken doğrudan tahakkuk fişine bağlandığı, kaldı ki, işbu davada dava konusu edilen söz konusu vergi ziyaı cezalarının, hukuka aykırı olduğunun saptandığı göz önüne alındığında, davacı şirket adına tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, bina vergileri ve kültür varlıklarını koruma katkı payı tahakkukları ile vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına ilişkin Balıkesir Vergi Mahkemesince verilen 23.05.2017 tarih ve E:2016/446, K:2017/328 sayılı kararın davalı idarece başvurulan istinaf safhasında başvurunun reddine dair 11.10.2017 tarih ve E:2017/1453, K:2017/1364 sayılı Dairemiz kararının davalı idarece temyiz edilmesi üzerine Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 17.02.2020 tarih ve E:2017/4799, K:2020/849 sayılı kararıyla, Bölge İdare Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmına yönelik hüküm fıkrasına karşı ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği, davalı idarenin, 2010 ila 2016 yılları için tahakkuk ettirilen, bina vergisi ve kültür varlıklarını koruma katkı payı ile vergi ziyaı cezalarına ilişkin temyiz istemine gelince ise, dava konusu tahakkuk fişleri ile ihbarnamelerin incelenmesinden, her iki belgenin de sıra numarası, tanzim tarihi, verginin nevi, vergilendirme dönemi, mükellefin unvanı, açık adresi, verginin matrahı ve miktarına ilişkin bilgileri içerdiği ve aynı posta zarfı içinde, 11.05.2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği ve dava açma süresi içerisinde davanın açıldığı anlaşıldığı, bu durumda, davacı adına düzenlenen tahakkuk fişlerinin, dava konusu ihbarnameler ile aynı bilgileri ihtiva ettiği, esasen ihbarname niteliğinde olduğu görüldüğünden, işin esasına geçilip, vergilendirmenin hukuka uygun olup olmadığı, incelenmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden, Bölge İdare Mahkemesi kararının davacı adına tahakkuk ettirilen bina vergisi ve kültür varlıklarını koruma katkı payına ilişkin kısmında isabet görülmediği gerekçesiyle Dairemiz kararının, vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmının ONANMASINA, tahakkuk ettirilen bina vergisi ve kültür varlıklarını koruma katkı payına ilişkin kısmının BOZULMASINA karar verilerek bu kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine dava dosyanın yeniden incelenmesinden ibarettir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesince Dairemizin 11.10.2017 tarih ve E:2017/1453, K:2017/1364 kararının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17.02.2020 tarih ve E:2017/4799, K:2020/849 sayılı kararıyla kısmen bozulması üzerine hasren bozulan kısım olan tahakkuk ettirilen bina vergisi ve kültür varlıklarını koruma katkı payına ilişkin olarak dava dosyası yeniden incelenerek ve bu kısım için ISRAR edilerek işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''İstinaf'' başlıklı 45'inci maddesinin 2'nci fıkrasında, istinafın temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu, 3'üncü fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkünse gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı vereceği belirtilmiş, aynı Kanun'un ''Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar'' başlıklı 49'uncu maddesinin 2'inci fıkrasında ise, görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksiklikler bulunması bozma nedenleri olarak belirlenmiştir.

Yine aynı Kanun'un 50'nci maddesinin 2'nci fıkrasında, temyiz incelenmesi sonucunda verilen bozma kararı üzerine ilgili merciinin, dosyayı öncelikle inceleyeceği ve varsa gerekli tahkik işlemlerini tamamlayarak yeniden karar vereceği, 3'üncü fıkrasında ise, bölge idare mahkemesinin, Danıştay'ca verilen bozma kararına uyabileceği gibi kararında ısrar da edebileceği hükümlerine yer verilmiştir.

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 1'inci maddesinde, Türkiye sınırları içinde bulunan binalar bu kanun hükümlerine göre Bina Vergisine tabi olduğu, 3'üncü maddesinde, bina vergisinin, binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler tarafından ödeneceği, 9'uncu maddesinde, bina vergisi mükellefiyetinin, a) 33'üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vuku bulduğu, aynı maddenin (8) numaralı fıkrasında yazılı halde ise bu duruma bağlı olarak takdir işleminin yapıldığı tarihi, b) Dört yılda bir yapılan takdir işlemlerinde takdir işleminin yapıldığı tarihi, c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi, takip eden bütçe yılından itibaren başlayacağı, 11'inci maddesinde, bina vergisinin ilgili belediye tarafından, a) Dört yılda bir defa olmak üzere takdir işlemlerinin yapıldığı yılı takip eden bütçe yılının Ocak ve Şubat aylarında, b) 33'üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerle bildirim verilmesi icabeden hallerde, vergi değerini tadil eden sebeplerin meydana geldiği bütçe yılını takip eden yılın Ocak ayı içi