(6100 S. K. m. 333) (2464 S. K. m. 36)

BAŞVURUNUN KONUSU: Davacı şirketin 20.02.2020 tarihinde ihtirazi kayıtla ödemek zorunda kaldığı 2020/Ocak dönemine ait elektrik tüketim vergisi tahakkukunun iptali ve ödenen 101.955,01-₺ tutarında verginin ödeme tarihi olan 20.02.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, dava konusu olayda, davacının faaliyet alanları içerisinde tüketilen elektriğin 2464 sayılı Kanun'un 36'ncı maddesi kapsamında elektrik ve havagazı vergisinden müstesna olması nedeniyle söz konusu tüketim üzerinden elektrik ve havagazı tüketim vergisi tahsilinde hukuka uyarlık görülmediği, dava konusu haksız ödenen verginin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, uyuşmazlık konusu tahakkuk işleminin iptali ile davacı tarafından 20.02.2020 tarihinde ödenen elektrik tüketim vergisinin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine ilişkin olarak İzmir Birinci Vergi Mahkemesi'nce verilen 23.09.2020 tarih ve E:2020/469, K:2020/684 sayılı kararın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 19'uncu maddesinde vergi alacağı vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğar hükmünde olduğu, bu hükümler gereğince belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde elektrik ve havagazı tüketimi elektrik ve havagazı tüketim vergisine tabidir ve elektrik ve havagazı tüketim vergisinin mükellefi de elektrik ve havagazını tükettiği, Kanun koyucu mükellefin kendi ürettiği elektrik veya havagazı tüketmesiyle başkasından satın aldığı elektirik veya gazı tüketmesi arasında bir ayrım yapılmadığı ve vergiyi doğuran olayın elektirik ve havagazının tüketilmesi olduğunu hüküm altına alındığı, bu nedenle davacının kendi üretimine dayalı olsa da elektrik ve havagazı tüketiminde bulunduğu ve verginin mükellefi olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesince işin gereği görüşüldü:

İzmir Birinci Vergi Mahkemesi'nce verilen 23.09.2020 tarih ve E:2020/469, K:2020/684 sayılı karar usul ve yasaya uygun olup, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE, aşağıda dökümü yapılan 201,00-₺ yargılama giderinin başvuruda bulunan üzerinde bırakılmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve buna bağlı tarife uyarınca belirlenen 54,40-₺ istinaf karar harcının davalı idareden tahsili için mahkemesince harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın talep edilmesi halinde derhal, talep edilmemesi halinde ise kararın tebligat işlemlerinin tamamlanmasından sonra Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 333'üncü maddesi uyarınca yatırana iadesine, kesin olarak 30.11.2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verild