İSTEMİN KONUSU: İstanbul 13. İdare Mahkemesinin 28/09/2018 tarih ve E:2018/123, K:2018/1584 sayılı kararının istinaf yolu ile incelenerek kaldırılması ve talepleri gibi karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:

Dava konusu istem: İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, .... Mahallesi, 107 ada, 64 parselde mevcut 5 kapı numaralı yapının bitişiğinde bulunan ahırın ruhsatsız olarak betonarme yapıya (140 m²) dönüştürüldüğü, aynı parselde ruhsatsız olarak betonarme asma katlı yapı (80 m²) ve yine ruhsatsız olarak temel inşaatı yapıldığının 10/05/2017 tarihli 1 nolu yapı tatil tutanağı ile tespit edilmesi üzerine 27/07/2017 tarih ve 1397 sayılı Arnavutköy Belediye Encümeni kararıyla 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi uyarınca söz konusu yapıların yıkılmasına ve aynı Kanunun 42.maddesi uyarınca yapı sahibi sıfatıyla davacıya 25.265,45.-TL idari para cezası verilmesinin ardından yapılan denetimde, inşaata devam edilmek suretiyle ruhsatsız temel üzerine zemin kat (80 m²) yapıldığı, ruhsatsız zemin kat üzerine 1.normal katın kolonlarının imalatının yapıldığı, ayrıca ruhsatsız olarak brandadan samanlık (150 m²) yapıldığının 02/08/2017 tarihli 2 nolu yapı tatil tutanağı ile tespit edildiğinden bahisle 3194 sayılı İmar Kanununun 32.maddesi uyarınca söz konusu yapıların yıkılmasına ve aynı Kanunun 42.maddesi uyarınca yapı sahibi sıfatıyla davacıya 15.455,68.-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 07/09/2017 tarih ve 1621 sayılı Arnavutköy Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının özeti: İstanbul 13. İdare Mahkemesince verilen 28/09/2018 tarih ve E:2018/123, K:2018/1584 sayılı kararda, dava konusu encümen kararının yıkıma ilişkin kısmı yönünden, dava konusu olayda, mahallinde düzenlenmiş yapı tatil tutanağının ve dava dosyasına sunulan fotoğraf ve diğer belgelerin incelenmesinden, daha önce tespit edilen ve Mahkemelerinin 2018/144 esas sayılı dosyasında dava konusu edilen ruhsatsız yapıların üzerine kat çıkmaya devam edildiği, yine samanlık olarak kullanılan yapının da tamamen ruhsatsız olduğu ve davacı tarafından ruhsata ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı gibi böyle bir iddiada da bulunulmadığı, her ne kadar davacı tarafından, söz konusu imalatların 2000 yılında yapıldığı ve o dönem taşınmazların bulunduğu yerin köy vasfında olduğu ve aynı tespitler nedeniyle mükerrer ceza uygulandığı iddia edilmiş ise de, 2017 yılında yapılan 2 denetim arasında dahi ruhsatsız imalatlar yapılmaya devam edildiği ve ruhsatsız taşınmaza ilaveler yapıldığı ve yeni alanlar kazanıldığı sürece yaptırım uygulanmasının olağan olduğu göz önünde bulundurulduğunda söz konusu iddialara itibar edilmediği ve yapı tatil tutanağında belirtilen imalatların, 3194 yayılı Yasada tanımlanan yapı niteliğinde bulunduğu ve ruhsatsız olduğu sabit olduğundan 3194 sayılı Yasanın 32. maddesi gereğince yıktırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın para cezasına ilişkin kısmına gelince, uyuşmazlıkta 02/08/2017 tarihli yapı tatil tutanağı ile tespit edilen aykırılıktan etkilenen alan hesabında ve yapı sınıfı belirlemesinde, diğer bir deyişle temel para cezasının tespitinde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, para cezasına konu encümen kararında, yapının hisseli bir parselde diğer maliklerin muvafakati alınmadan yapıldığı gerekçesiyle 3194 sayılı Yasanın 42. maddesinin (c) fıkrasının 1. bendi uyarınca asıl cezanın % 30 oranında artırıldığı, yapının mevcut haliyle ve öngörülen bir afet tehlikesi karşısında can ve mal güvenliğini tehdit ettiği gerekçesiyle aynı maddenin (c) fıkrasının 4. bendi uyarınca asıl cezanın % 100 oranında artırıldığı, yine aynı maddenin (c) fıkrasının 8. ve 13. bentleri uyarınca sırasıyla, ruhsatsız olarak yapıldığı gerekçesiyle %180 ve çevre ve görüntü kirliliğine sebebiyet verildiği gerekçesiyle %20 oranında artırılarak toplam para cezasının 15.455,68-TL olarak belirlendiği, yapıların ruhsatsız olduğu sabit olmakla birlikte hisseli parsel üzerinde olduğu hususunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığından para cezasının anılan hususlara ilişkin artırım sebeplerine (42. madde (c)-1 ve (c)-8 bentlerine) tekabül eden kısmında ve temel para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin (c) bendinin 1. alt bendi uyarınca artırım uygulanabilmesi için, yapının, hisseli parselde yapılmış olmasının yanında diğer maliklerin izni olmadan yapılmış olması şartının da gerçekleşmesi gerektiği, olayda ise, diğer hissedarların muvafakatinin olduğu ve davalı idarece bu husus araştırılmadan artırım uygulandığı iddia edilmiş ise de, ruhsatsız yapı için diğer maliklerden muvafakat alındığına dair ispat yükünün davacıya düşeceği açık olup, diğer hissedarların (maliklerin) muvafakati olduğuna dair dava aşamasında davacı tarafından bilgi belge sunulmadığı hususu da birlikte değerlendirildiğinde bu iddiaya da itibar edilmediği, para cezasının, İmar Kanununun 42. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin 4. ve 13. alt bentleri uyarınca artırılmasına ilişkin kısmına gelince, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin (c) bendinin 4. alt bendinin uygulanabilmesi için yapının mevcut haliyle veya öngörülen bir afet tehlikesi karşısında can ve mal emniyetini hangi yönlerden tehdit ettiğine ilişkin bir inceleme, yapının vasıfları, yapı malzemesi, dayanıklılığı gibi konularda yapılmış bir araştırma ve bulguya yer verilmesi, 13. alt bent uyarınca çevre ve görüntü kirliliğine sebebiyet verildiğinden bahisle para cezasına artırım uygulanabilmesi için ise, bu hususa ilişkin somut tespitlerin yapı tatil tutanağında ya da işlemde açıkça ortaya konulması gerektiği, uyuşmazlık konusu olayda, yapının öngörülen bir afet tehlikesi karşısında can ve mal emniyetini tehdit ettiğine ve çevre ve görüntü kirliliğine sebebiyet verdiğine ilişkin somut bir tespit ve delil bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda, ruhsatsız yapının mevcut haliyle can ve mal emniyetini nasıl tehdit ettiği, çevre ve görüntü kirliliğine nasıl sebebiyet verdiğine dair somut bilgi ve belgeler ortaya konulmadan hesap edilen para cezasının 3194 sayılı Kanunun 42/2. maddesinin (c) bendinin 4. ve 13. alt bentlerine isabet eden 2.363,404 TL + 472,680 TL + 1.230,939 TL + 246,187 TL = 4.313,21-TL'lik kısmında hukuka uyarlık, geri kalan 11.142,47-TL'lik kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu encümen kararının 4.313,21-TL para cezasına ilişkin kısmının iptaline, kalan 11.142,47-TL para cezası ve yıkıma ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAFA BAŞVURANLARIN İDDİALARI:

Davacı vekili tarafından, işleme konu yapılar için 74ANJZ29, D9C68RVT ve D94GMRCL belge nolu yapı kayıt belgeleri alınmakla, 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 16. maddesindeki ''... Yapı kayıt belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezaları iptal edilir.'' hükmü gereği davaya konu olan taşınmazlar için verilen yıkım ve 25.265,45 TL idari para cezasının uygulanma imkanını kaybettiği, dava konusu yıkım ve para cezasının mükerrer nitelik taşıdığı, olayda, 10/05/2017 günlü yapı tatil tutanağı ile tespit edilen ruhsatsız yapı nedeniyle, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesi uyarınca para cezası verilebileceği açık olmakla birlikte, davalı idarenin mevzuatta açıkça öngörülen hükmün uygulanmasında hataya düşmesi sonucunda tesis ettiği anlaşılan 27.07.2017 tarih ve 1397 karar sayılı kararı ile verilen yıkım ve 25.265,45 TL'lik para cezasında, aynı fiil nedeniyle 2002 yılında tutulan yapı tatil tutanağındaki durumu kaynak gösterip tekrardan 27.07.2017 tarih ve 1397 karar sayılı kararı ile yıkım ve 25.265,45 TL'lik para cezası verilmesinin aynı fiil nedeniyle mükerrer ceza verilmesi anlamına geleceği açık olduğundan, dava konusu encümen kararında bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, davalı belediye encümeninin 27.07.2017 tarih ve 1397 sayılı kararında belirtilen 140 m2’lik brandadan samanlık yapıldığı tespitinin gerçeğe aykırı olduğu, bu samanlık alanın müvekkili tarafından yapılmamış olup, mülkiyetinin de müvekkiline ait olmadığı, cezaların şahsiliği ilkesi gereği para cezasının yapı sahibine verilmesi gerektiği, dava konusu taşınmaz üzerinde hissedarlar arasında fiili bir taksimin mevcut olduğu, müvekkilinin sahibi olduğu hissenin çitle örüldüğü, samanlık diye bahsedilen branda ile oluşturulmuş alanın çitin dışında kalmakla beraberinde diğer hissedarlara ait olduğu, müvekkilinin yapmadığı ve kendisine ait olmayan 140 m2 alanlı samanlığın branda ile örtülmesi nedeniyle verilen para cezasında ve yıkım kararında da hukuka uyarlık bulunmadığı, a