(213 S. K. m. 3, 30, 113, 114) (2577 S. K. m. 45, 49) (193 S. K. m. 1, 2, 37, 85) (6762 S. K. m. 3) (Ticaret Sicili Tüzüğü m. 14)

İSTEMİN ÖZETİ: Davacı adına, 04/12/2015 tarihinde sevk edildiği takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010/1-12, 2010/7-9, 2010/10-12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve gelir geçici vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemiyle açılan davanın Davacı adına, 04/12/2015 tarihinde sevk edildiği takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010/1-12, 2010/7-9, 2010/10-12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve gelir geçici vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemiyle açılan davanın "dava konusu olayda olduğu gibi idarelere zamanaşımını durdurmak için takdir komisyonuna başvurmaları yetkisi veren bir düzenleme olmaması nedeniyle dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin zamanaşımı süresini durdurmayacağı ve zamanaşımı süresinin 31/12/2015 tarihinde dolduğunun kabulü gerekeceği açık olmakla, zamanaşımına uğrayan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği" gerekçesiyle kabulüne karar veren İstanbul 4. Vergi Mahkemesi'nin 18/07/2017 tarih ve E:2016/2895, K:2017/1693 Sayılı kararına yapılan istinaf başvurusunu aynı gerekçeyle reddeden İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 23/01/2018 tarih ve E:2017/5090, K:2018/65 Sayılı kararına yapılan temyiz başvurusunun Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/01/2019 tarih ve E:2018/2763, K:2019/336 Sayılı kararıyla kabul edilerek "Tarh zamanaşımı süresinin dolmasından önce yapılan takdire sevk işlemi ile 213 Sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca tarh zamanaşımı süresi duracağından, uyuşmazlıkta takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine geliş tarihi araştırılıp dava konusu cezalı tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin davacıya tebliğ edildiği tarih dikkate alınarak öncelikle zamanaşımı bakımından yapılacak inceleme sonucu olayda zamanaşımı bulunmadığı sonucuna varılması halinde işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulması üzerine İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin, 24/09/2019 tarih ve E:2019/2506, K:2019/3110 Sayılı ısrar kararına yapılan temyiz başvurusunun Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 19/02/2020 tarih ve E:2019/1672, K:2020/94 Sayılı kararı ile bozulması üzerine yeniden karar verilmek üzere dava dosyasının esas kaydına alınmasından ibarettir.

SAVUNMANIN ÖZETİ: İstinaf talebinin reddi ile kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

Hüküm veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3.Vergi Dava Dairesi'nce, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 19/02/2020 tarih ve E:2019/1672, K:2020/94 Sayılı bozma kararına uyularak dava dosyası yeniden incelenip gereği görüşüldü:

KARAR: Dosyanın incelenmesinden davacı adına gayrimenkul satışından elde ettiği ticari kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2010 yılına ilişkin gelir vergisi ile 2010/7-9, 10-12 dönemlerine ilişkin geçici vergilerin kaldırılması istemiyle açılan davayı "olayda, davalı idarece, zamanaşımı süresinin dolmasına çok az bir süre kala sırf zamanaşımını durdurmak amacıyla davacı dosyasının takdir komisyonuna sevk edilmesi işleminin, 213 Sayılı Kanun'un 114/2. maddesinde yer alan takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağına ilişkin düzenlemenin dava konusu olayda olduğu gibi idarelere sırf zamanaşımını durdurmak için takdir komisyonuna başvurmaları yetkisi veren bir düzenleme olmaması nedeniyle dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin zamanaşımı süresini durdurmayacağı ve zamanaşımı süresinin 31/12/2015 tarihinde dolduğunun kabulü gerektiği, bu nedenle zamanaşımına uğrayan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığı" gerekçesiyle kabul eden İstanbul 4. Vergi Mahkemesi'nin 18.07.2017 tarih ve E:2016/2895, K:2017/1693 Sayılı kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesinin 23.01.2018 tarih ve E:2017/5090, K:2018/65 Sayılı kararını "mevzuat hükümleri uyarınca, takdir komisyonu kararına istinaden yapılan tarhiyatlarla ilgili uyuşmazlıklarda zamanaşımı ile ilgili hususların çözümünde, genel ilke olarak takdir komisyonuna sevkle tarh zamanaşımının durduğunun kabulünün gerektiği, dolayısıyla, yalnızca takdire sevk tarihine bakılarak takdir komisyonuna sevkin, zamanaşımını durdurmak amacıyla yapıldığının bu çerçevede kabulüne imkan bulunmadığı, mevcut vergi incelemeleri tamamlanmadan da takdire sevk işleminin bu kapsamda yapılabileceği ve tamamlanan inceleme sonucunda elde edilen bilgi ve verilerin takdir komisyonunca da değerlendirilebileceği, dosyanın incelenmesinden, davacının, uyuşmazlık dönemlerine ilişkin gelir vergisi ve geçici vergi matrahlarının re'sen takdiri için 04/12/2015 ( zamanaşımının dolmasına 27 gün kala ) tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 18/10/2016 tarihli takdir komisyonu kararlarıyla re'sen takdirin yapıldığı, takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdi edildiği tarihin belli olmadığı, 08/11/2016 ve 09/11/2016 tarihlerinde tanzim edilen vergi/ceza ihbarnamelerinin ise 14/11/2016 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, olayda, 2010 yılına ilişkin olarak 31/12/2015 tarihinde dolacak olan tarh zamanaşımı süresinin dolmasından önce 04/12/2015 tarihinde yapılan takdire sevk işlemi, 213 Sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca işlemeye devam eden tarh zamanaşımı süresini durduracağından, takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdi edildiği tarih tespit edilerek tarh zamanaşımının bulunup bulunmadığı araştırılıp şayet zamanaşımı yoksa işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, takdire sevk işleminin zamanaşımını durdurmayacağı ve dava konusu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen karara yönelik istinaf başvurusunu reddeden temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmadığı" gerekçesiyle bozan Danıştay Dördüncü Dairesinin 21.01.2019 tarih ve E:2018/2763, K:2019/336 Sayılı kararına karşı ilk kararında ısrar eden İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesinin 24.09.2019 tarih ve E:2019/2506, K:2019/3110 Sayılı Israr kararının "ısrar kararında idare tarafından takdire sevk tarihi dikkate alınarak takdir komisyonuna sevkin zamanaşımını durdurmak amacıyla yapıldığının kabul edildiği ve tarhiyatın hukuka uygunluğunun bu yönüyle değerlendirildiği, ancak yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, Kanun'da takdir komisyonuna başvurulmasına bağlanan ve belirlilik ve öngörülebilirlik arz eden hukuki sonuç zamanaşımının durması olduğundan takdir komisyonuna sevkle tarh zamanaşımının durduğunun kabulü gerektiği, bu nedenle takdir komisyonuna sevk tarihi, takdir komisyonu kararının vergi dairesine tevdi tarihi, ihbarnamenin tebliğ tarihi dikkate alınarak olayda zamanaşımının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilmesi, zamanaşımının bulunmadığının tespiti halinde takdir komisyonu kararının verildiği tarih itibarıyla resen tarh nedeninin bulunup bulunmadığı ve resen takdir edilen matrahın hukuka uygun olup olmadığı hususları da araştırılarak işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken dava konusu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen temyize konu ısrar kararında hukuki isabet bulunmadığı" gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmaktadır.

213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. maddesinde, zamanaşımı, süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış olup bu durum mükellefin bu hususta bir müracaatı olup olmadığına bakılmaksızın hüküm ifade eder. 114. maddesinde ise, "Şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulması zamanaşımını durdurur. Duran zamanaşımı mezkur komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren işlemeye devam eder. Ancak işlemeyen süre her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamaz." denilmek suretiyle takdir komisyonu kararları