İSTEMİN ÖZETİ: Davacı şirket tarafından,2013 takvim yılında hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu tanzim edilmiş bulunan ....'a ait alışlar ile ilgili olarak düzeltme beyannamesi verilmesi ve/veya alışların gerçek olduğunun ispat edilmesi, aksi halde özel esaslar kapsamına alınacağı hususunu içeren 07.06.2018 tarih ve 12923 sayılı yazının tebliği üzerine 2013/5 dönemi için ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden tahakkuk ettirilen katma değer vergisine ilişkin olarak kesilen ve 13.07.2018 tarih 2018071313ePi000001 sayılı ihbarname ile bildirilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle açılan davayı "...dava konusu vergi ziyaı cezasının dayanağı olan 13.07.2018 tarih ve 2018071301eQL0000003 sayılı tahakkuk işlemine karşı Mahkemelerinin E:2018/1604 sayılı dosyasında dava açıldığı ve 01.03.2019 tarihli E:2018/1604, K:2019/466 sayılı karar ile davanın reddine karar verildiğinin görüldüğü, bu durumda, davacı tarafından, katma değer vergisi beyannamesinin yasal süresinden sonra verildiği ve verginin de indirimlerden çıkartılan tutar kadar eksik tahakkuk ettirildiği tartışmasız bulunduğundan ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden tahakkuk ettirilen katma değer vergisine bağlı olarak 213 sayılı Kanunun 341. maddesinin gereği kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı..." gerekçesiyle reddine karar veren İstanbul 11. Vergi Mahkemesi'nin 11/03/2019 tarih ve E:2019/562, K:2019/511 sayılı kararının, davacı vekili tarafından, bahsi geçen şirketten yapılan alışların gerçek olduğu ve bu alışlara ilişkin katma değer vergilerinin yasalara uygun şekilde defterlere kaydedilerek indirim konusu yapıldığı, düzeltme beyannamesinin zorlama yazısı üzerine ve incelemeye alınma korkusuyla verildiği ileri sürülerek, istinaf yoluyla kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istenilmektedir.

CEVAP DİLEKÇESİNİN ÖZETİ: Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülerek istinaf isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi İkinci Vergi Dava Dairesi'nce, dava konusu vergi ziyaı cezasının dayanağı olan 13.07.2018 tarih ve 2018071301eQL0000003 sayılı tahakkuk işlemine karşı açılan davada yapılan yargılama sonucu İstanbul 11.Vergi Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair 31.12.2019 gün K:2019/2727 sayılı karara yönelik davalı idare istinaf başvurusunun Dairemizin 22.09.2020 gün E:2020/734 ve K.2020/1339 sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla 28.02.2020 günlü bekletme kararımız kaldırılıp dosyadaki belgeler incelenerek istinaf başvurusu hakkında gereği görüşüldü:

İstinaf başvurusu, davacı şirket tarafından, 2013 takvim yılında hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu tanzim edilmiş bulunan ....'a ait alışlar ile ilgili olarak düzeltme beyannamesi verilmesi ve/veya alışların gerçek olduğunun ispat edilmesi, aksi halde özel esaslar kapsamına alınacağı hususunu içeren 07.06.2018 tarih ve 12923 sayılı yazının tebliği üzerine 2013/5 dönemi için ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden tahakkuk ettirilen katma değer vergisine ilişkin olarak kesilen ve 13.07.2018 tarih 2018071313ePi000001 sayılı ihbarname ile bildirilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle açılan davanın reddine karar veren İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 1.fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine başvurulabileceği, 3. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkünse gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı vereceği, 4. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vereceği, bu halde bölge idare mahkemesinin işin esası hakkında yeniden bir karar vereceği, 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu hükümleri yer almaktadır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya ek