İSTEMİN ÖZETİ: Davacı adına, yurtdışı merkezli Google …. Limited adlı şirkete Google …. hesabı üzerinden reklam hizmeti vererek elde ettiği ticari kazancını kayıt dışı bıraktığı ve fatura düzenlemediği, ayrıca gider-maliyet harcamalarını belgelendirmediğinden bahisle hakkında düzenlenen 22.06.2020 tarih ve 2020-A-3362/33 sayılı vergi inceleme raporuna istinaden 2015/1-12 dönemine ilişkin olarak 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve cezanın kesilmesine dair koşulları düzenleyen maddede belirtilen unsurların uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleştiği ortaya konulamadığından, idari cezalar için de geçerli olan “cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı” yolundaki genel ceza hukuku ilkesinin varsayım ya da kıyas yoluyla ceza tayinine olanak tanımaması nedeniyle davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar veren İstanbul 13. Vergi Mahkemesi'nin 21/10/2021 tarih ve E:2020/2632, K:2021/2654 sayılı kararına davalı idarece istinaf başvurusunda bulunularak, kararın hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Birinci Vergi Dava Dairesi'nce dosyadaki belgeler incelenip davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu hakkında gereği görüşüldü:

Dava, davacı adına, yurtdışı merkezli Google ... Limited adlı şirkete Google ... hesabı üzerinden reklam hizmeti vererek elde ettiği ticari kazancını kayıt dışı bıraktığı ve fatura düzenlemediği, ayrıca gider-maliyet harcamalarını belgelendirmediğinden bahisle hakkında düzenlenen 22.06.2020 tarih ve 2020-A-3362/33 sayılı vergi inceleme raporuna istinaden 2015/1-12 dönemine ilişkin olarak 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''İstinaf'' başlıklı 45. maddesinin 1.fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, 2. fıkrasında, istinafın, temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu, 4. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vereceği, bu hâlde bölge idare mahkemesinin işin esası hakkında yeniden bir karar vereceği düzenlemelerine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49.maddesinin 2.fıkrasında ise, "görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksiklikler bulunması" bozma nedenleri olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Dava konusu özel usulsüzlük cezasına ilişkin fiilin işlendiği iddia edilen tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesinin 7103 sayılı Kanunla değişmeden önceki halinde, verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının veri