ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ

SIR GORDON SLYNN

ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΫΧΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 14 ΙΟΥΛΊΟΥ 1983 ( 1 )

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαοτές,

Η υπό κρίση προσφυγή ασκήθηκε από γαλλική χαλυβουργία (την «Usinor»), που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Βιομηχανιών Σιδήρου και Χάλυβα (Eurofer), με σκοπό την ακύρωση της από 13ης Αυγούστου 1982 απόφασης της Επιτροπής, με την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο 641700 ECU, επειδή η Usinor, υπερβαίνοντας την ποσόστωση παραγωγής της για το τρίτο τρίμηνο του 1981, παρέβη την απόφαση 1831/81 της Επιτροπής της 24ης Ιουνίου 1981 (ΕΕ L 180 της 1. 7. 1981, σ. 1). Επικουρικώς, η Usinor ζητεί την ακύρωση του προστίμου.

Με την απόφαση 1831/81 θεσπίστηκε ένα σύστημα ποσοστώσεων της παραγωγής για τα προϊόντα χάλυβα, ισχύον από 1ης Ιουλίου 1981 μέχρι 30 Ιουνίου 1982 (βλ. άρθρο 16, παράγραφος 2). Σύμφωνα με το άρθρο 5, η Επιτροπή καθορίζει ανά τρίμηνο, για κάθε επιχείρηση (1) τις ποσοστώσεις παραγωγής της και (2) το τμήμα των ποσοστώσεων αυτών που είναι δυνατό να διατεθεί στην κοινή αγορά. Ο τρόπος υπολογισμού των ποσοστώσεων καθορίζεται σε άλλα άρθρα της απόφασης. Το άρθρο 11, παράγραφος 1, επιτρέπει μια υπέρβαση κατά 3%. Το άρθρο 11, παράγραφος 4, ορίζει ότι οι επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε ανταλλαγές ή πωλήσεις των ποσοστώσεων τους ή τμημάτων των ποσοστώσεων που αφορούν το τρέχον τρίμηνο.

Το άρθρο 10 ορίζει:

«Όσον αφορά τα προϊόντα της κατηγορίας Ια, τα οποία χρησιμοποιούνται σε κατάσταση θερμής ελάσεως για την παραγωγή στην Κοινότητα συγκολλημένων σωλήνων διαμέτρου μικρότερης ή ίσης προς 406,4, η Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεως της επιχειρήσεως συνοδευόμενης από την απόδειξη χρησιμοποιήσεως προς το σκοπό αυτόν, προσαρμόζει την ποσόστωση και επιτρέπέπει τις ανάλογες παραδόσεις.»

Κατά το άρθρο 12 μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο «κατά κανόνα ... 75 ECU ανά τόνο υπερβάσεως», αν μια επιχείρηση υπερβεί τις ποσοστώσεις της.

Στην υπό κρίση υπόθεση, η Επιτροπή καθόρισε την ποσόστωση παραγωγής της Usinor για το τρίτο τρίμηνο στις 29 Ιουλίου 1981. Στις 22 Σεπτεμβρίου, η Usinor ζήτησε την προσαρμογή της ποσόστωσης βάσει του άρθρου 10 της απόφασης. Στις 10 Νοεμβρίου, η Επιτροπή με έγγραφο της προς την Eurofer εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο υπολόγιζε την προσαρμογή, τόσο για τις παραδόσεις εντός της κοινής αγοράς, όσο και για την ίδια την ποσόστωση παραγωγής. Από το έγγραφο αυτό προέκυψε (όπως ισχυρίζεται η Usinor, πλην όμως αρνείται η Επιτροπή, για πρώτη φορά) ότι, κατά τους υπολογισμούς της, η Επιτροπή συνέδεσε τις παραδόσεις ενός συγκεκριμένου τριμήνου με την ποσόστωση παραγωγής του ίδιου τριμήνου. Στις 4 Δεκεμβρίου, η Usinor επισήμανε ότι, σε περίπτωση εφαρμογής αυτής της μεθόδου υπολογισμού για το τρίτο τρίμηνο, θα υπερέβαινε την ποσόστωση παραγωγής της, επειδή η εν λόγω παραγωγή χάλυβα υπερέβη τις παραδόσεις κατά 17708 τόνους. Από την ποσότητα αυτή, 12794 τόνοι αντιπροσώπευαν μέρος παραγγελίας των Σωληνουργείων Κορίνθου Α.Ε., ελληνικής επιχείρησης, που έγινε αποδεκτή από την Usinor τον Αύγουστο, για 41300 τόνους ρολών θερμής ελάσεως για την κατασκευή συγκολλημένων σωλήνων χάλυβα, η παράδοση των οποίων συμφωνήθηκε να γίνει «με τμηματικές αποστολές, κατ' επιλογή του εργοστασίου, μετά το Σεπτέμβριο του 1981». Το συγκεκριμένο φορτίο παρήχθη εντός του τρίτου τριμήνου, αλλά παραδόθηκε τον Οκτώβριο, διότι το πλοίο δεν ήταν διαθέσιμο προς φόρτωση και φαίνεται ότι καθυστέρησε για λόγους εκφεύγοντες από τον έλεγχο της Usinor. Κατά συνέπεια, η Usinor ζήτησε την προσαρμογή της ποσόστωσης της, ώστε να ληφθεί υπόψη αυτή η περίσταση.

Με έγγραφο της 23ης Δεκεμβρίου 1981, η Επιτροπή αύξησε την ποσόστωση παραγωγής της Usinor για τα προϊόντα κατηγορίας Ια σε 671852 τόνους και το τμήμα που θα μπορούσε να παραδοθεί εντός της Κοινότητας σε 442905 τόνους, αύξηση δηλαδή 14132 τόνων για εκάτερη περίπτωση έναντι των μεγεθών του Ιουλίου.

Πράγματι, προέκυψε ότι η παραγωγή του εν λόγω χάλυβα κατά το τρίτο τρίμηνο ανήλθε σε 685990 τόνους, αύξηση δηλαδή 8556 τόνων έναντι της χορηγηθείσας ποσόστωσης προσαρμοσμένης κατά το επιτρεπόμενο περιθώριο υπέρβασης 3 %.

Στις 16 Μαρτίου 1982, η Επιτροπή απευθύνθηκε με έγγραφο στην Usinor, ενημερώνοντας την σχετικά και ζητώντας τις παρατηρήσεις της. Η Usinor απάντησε με επιστολή της της 26ης Μαρτίου 1982, λέγοντας ότι ο λόγος της υπέρβασης ήταν ότι η Επιτροπή δεν είχε λάβει υπόψη το πραγματικό επίπεδο της παραγωγής, όταν επέφερε την προσαρμογή βάσει του άρθρου 10. Προσκόμισε στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι, κατά το τέταρτο τρίμηνο 1981, το επίπεδο της παραγωγής ήταν κατώτερο της ποσόστωσης παραγωγής για το τρίμηνο αυτό, διότι η προσαρμογή που έγινε βάσει του άρθρου 10 υπολογίστηκε και πάλι βάσει των παραδόσεων, το επίπεδο των οποίων ήταν αυξημένο καθόσον περιλάμβανε την ποσότητα για τα Σωληνουργεία Κορίνθου, που είχε παραχθεί κατά το προηγούμενο τρίμηνο. Γενικά, κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1981 δεν υπήρξε υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής για τα προϊόντα κατηγορίας Ια, που εμπίπτουν στο σύστημα ποσοστώσεων. Ύστερα από περαιτέρω επαφές μεταξύ των μερών, η Επιτροπή εξέδωσε στις 13 Αυγούστου 1982 την απόφαση με την οποία επέβαλε στην Usinor πρόστιμο, υπολογιζόμενο προς 75 ECU ανά τόνο για 8556 τόνους. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στην Usinor στις 24 Αυγούστου και το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο κατατέθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1982.

Μολονότι η Usinor θα μπορούσε να αποφύγει την υπέρβαση της ποσόστωσης, αν δεν είχε πωλήσει ή ανταλλάξει τμήμα της αρχικής της ποσόστωσης 6άσει του άρθρου 11, παράγραφος 4, της απόφασης 1831/81, προκύπτει ότι, και αν ακόμα ληφθούν υπόψη τα τμήματα της ποσόστωσης που μεταβιβάστηκαν σε άλλες επιχειρήσεις, δεν θα είχε υπάρξει υπέρβαση της ποσόστωσης, αν η Επιτροπή είχε επιφέρει μια προσαρμογή καλύπτουσα την παράδοση κατά το τέταρτο τρίμηνο της ποσότητας για τα Σωληνουργεία Κορίνθου, που στην πρ