(2709 S. K. m. 125) (5434 S. K. Ek. m. 79) (2330 S. K. m. 6) (659 S. KHK m. 6, 14)

Davacılar vekili, 11.01.2011 tarihinde AYİM'de kayda geçen dava dilekçesinde ve 30.03.2011 tarihinde yine AYİM'de kayda geçen cevaba cevap dilekçesinde özetle, davacıların kanuni yakını olan J. Plt. Yb. L.T.'ın, Giresun J. Blg. K.lığı harekât kontrolünde bulunan Ankara J.Kr.Hvcl. K.lığına ait 1966 kuyruk numaralı S-70 genel maksat helikopteri ile terörle mücadele faaliyeti kapsamında keşif uçuşu amacıyla saat 09.50 sularında Giresun'dan hareket ettikten sonra, havada seyir halinde iken saat 10.43 sularında Tokat İl Merkez J. K.lığına bağlı Gölcük Köyü Şehitler yaylası bölgesinde belirlenemeyen bir nedenle helikopterin düşmesi sonucu şehit olduğunu, olayda şehit olan J. Plt. Yb. L.T.'ın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacılar müteveffanın eşi A.T., oğlu B.T., kızı A.T., babası M.T., annesi A.T.ve kardeşi B.T.'ın müteveffanın mirasçısı olarak geride kaldığını, müteveffanın eşi ve çocuklarının ömür boyu sürecek maddi ve manevi zorluklarla karşı karşıya kalacaklarını, ayrıca, müteveffanın anne ve babası ile kardeşlerinin olaydan dolayı derin üzüntü duyduklarını, davacıların zararlarının karşılanması için 05.11.2010 tarihli dilekçeyle davalı idareye yaptıkları başvurunun, dava açma süresi içinde cevap verilmemek suretiyle reddedilmesi üzerine davacılardan şehidin eşi olan A T., oğlu B.T.ve kızı A.T'a, 200.000'er TL. maddi, 75.000'er TL. manevi, babası M.T., annesi A.T. ve kardeşi B.T.'a 50.000'er TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava dosyasında mevcut bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda, davacılardan A.T.ın eşi, B.T. ve A.T.'ın babası, M.T. ve A. T.'in oğlu ve B. T.'m kardeşi olan J. Plt. Yb. L.T.'ın, Giresun J. Blg. K.lığı harekat kontrolünde bulunan Ankara J. Kr. Hvcl. K.lığına ait 1966 kuyruk numaralı S-70 genel maksat helikopteri ile terörle mücadele faaliyeti kapsamında keşif uçuşu amacıyla saat 09.40 sularında Giresun'dan hareket ettikten sonra, havada seyir halinde iken saat 10.43 sularında Tokat İl Merkez J. K.lığına bağlı Gölcük Köyü Şehitler Yaylası bölgesinde belirlenemeyen bir nedenle helikopterin düşmesi sonucu şehit olduğu, olay nedeniyle davacıların uğradıkları maddi ve manevi zararların giderilmesi için 05.11.2010 tarihli dilekçeyle davalı idareye yapılan başvurunun, dava açma süresi içinde cevap verilmemek suretiyle reddedilmesi üzerine davacıların, maddi ve manevi zararlarının tazmini için AYİM'de iş bu davanın açılmış olduğu, dava açıldıktan sonra sonuçlanan soruşturma sonucunda Trabzon 48'inci Motorlu Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 25.01.2011 gün ve 2011/81 E., 2011/10 K. sayılı kararıyla, kaza kırım raporunun, sonuç bölümünde belirtilen, uçuş esnasında helikopterin değişken hava durumundan dolayı aniden oluşan (gezici) sise girdiği, geliş istikametinin uçuşa uygun olduğu bilindiğinden sisten çıkmak için soldan dönüşe başlandığı, ani dönüş manevrası esnasında pilotların his yanılgısına (vertigo) uğradığı, soldan dönüş esnasında helikopter ana rotor pallerinin bölgedeki en yüksek ağaç olduğu görülen (tahminen 15 metre) ağacın üstten 4-5 metre kısmına çarptığı çarpmanın etkisi ile sola yatışın derinleştiği helikopter burnunun aşağıya yöneldiği, kuyruk burnu ile stabilatörün birleştiği bölgenin ağacın ana gövdesine takıldığı... şeklindeki beyan ve Kara Havacılık Okul Komutanlığı emrinde görevli bilirkişi heyeti raporunda belirtilen, hava aracının olay günü görevlendirilmeden önce uçuş öncesi teknik şartlarının ve bakım durumunun uçuş için elverişli olduğu, malzeme faktörlerinden teknik ve bakım faktörünün kazanın oluşumuna herhangi bir etkisi olmadığı, her iki pilot ve tenkiyene ait yıllık ve beş yıllık uçucu personel periyodik kontrol muayene ve fizyolojik eğitimlerinin geçerli ve yeterli olduğu, her iki pilota ait Alet Kart ve Standardizasyon kontrolleri ile uçuş teknisyenine ait Standardizasyon kontrollerinin güncel ve geçerli olduğu, ekip komutana ve birinci pilot olarak görevlendirilen J.Plt.Yb.L.T.'ın S-70 helikopteri ile uçuş saatinin görev için yeterli olduğu, tüm uçuş ekibinin görerek ve gece görüş gözlüğü yeterliliklerinin tam olduğu, Giresun Jandarma Bölge Komutanlığının 10.06.2010 tarihli görev istek formunun keşif ve intikal görevi için uygun olduğu, meteorolojinin bulut tavanı ve görüş kriterleri açısından görevin planlama aşamasında yeterli görüldüğü ancak kaza kırım raporu maddelerinden meteorolojik durumun izahı bölümünde ve tanık raporlarında belirtildiğine göre kaza mahallinin civarındaki tepelerin tamamen sisle kaplı olduğu ve görüşün görerek uçuş (VFR) limitlerinin çok altında olduğu, bölgenin genel iklim özelliklerinin de ani değişen, yağışlı ve sisli olması, bölgenin iniş yapılmayacak şekilde sarp ve yüksek ağaçlarla kaplı olduğu, sonuç olarak, hava aracı ve uçuş ekibi niteliklerini uçuşa uygun ve meteorolojinin görevin planlama safhası için yeterli olduğunun değerlendirildiği, bölgenin genel iklim özellikleri ve olay mahallinde mevcut olan gezici sis, bulutlanmanın kazanın oluşumunda direkt tesir ettiğinin değerlendirildiği şeklindeki kanaat raporuna dayanılarak, müteveffanın ölüm olayı ile ilgili olarak nedensellik bağı içerisinde herhangi bir şahsa atfı kabil bir kusur ya da ihmal tespit edilmemesi sebebi ile müteveffaların ölüm olayı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

T.C. Anayasasının 125'inci maddesine göre, idare kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlüdür. Bu suretle idarenin sorumluluğu Anayasa prensibi olarak kabul edilmiştir. Ancak idarenin sorumluluğunun hangi esaslara göre belirleneceği Anayasa'da belirtilmemiş, bu meselenin halli doktrin ve yargı kararlarına bırakılmıştır. Bugün idarenin sorumluluğu hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkelerine dayandırılmaktadır. İster hizmet kusuru isterse kusursuz sorumluluk ilkelerine dayandırılsın, genel olarak idarenin tazmin borcunun doğabilmesi için bir zararın mevcudiyeti, zarara yol açan eylemin idareye yüklenebilir nitelikte olması ve zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunması zorunludur. Bu şartlardan birinin yokluğu idarenin sorumluluğunu ortadan kaldırır. Bu nedenle ortada bir zarar yoksa veya meydana gelen zararın idari eylem ve işlemle ilgisi bulunmuyorsa, idari faaliyet zararın gerçek nedenini, illiyetini teşkil etmiyorsa, arada illiyet bağı mevcut değilse idarenin sorumluluğu ortadan kalkmaktadır.

Dava konusu, davacıların yakınının ölümü olayının meydana gelmesinde hizmetin kurulması ve işletilmesinden kaynaklanan idareye yüklenebilecek bir hizmet kusurundan söz etmek mümkün değil ise de, kamu görevi sırasında meydana gelen ve zararlı sonucu doğuran olay ile hizmet arasında illiyet bağı bulunduğundan zararın zarar görenler üzerinde bırakılmayarak tüm topluma yayılması adalet, hakkaniyet ve eşitlik esaslarına uygun düşeceğinden davacıların zararlarının kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince davalı idarece karşılanmasının gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Mahkememizin yerleşmiş içtihatları uyarınca T.C.Sosyal Güvenlik Kurumu iştirakçisi olan kimselerin kamu hizmetinin ifası sırasında ölmeleri halinde yakınlarına T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan vazife malullüğü aylığı ile görev dışında sakatlanmaları halinde bağlanacak aylıklar arasındaki fark ve 5434 sayılı Kanunun Ek 79'uncu maddesi uyarınca yapılan ek ödemeler yarar kabul edilerek maddi zararlarından düşüldüğünden bu hususlar araştırılmıştır.