(1632 S. K. m. 100) (5237 S. K. m. 61, 62) (353 S. K. m. 8, 52) (765 S. K. m. 30) (AYİBK 05.03.2004 T. 2004/1 E. 2004/1 K.) (AYDK 03.02.2000 T. 2000/42 E. 2000/34 K.)

Daire ile Başsavcılık arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, bir yıl dört ay olarak belirlenmiş olan temel cezadan TCKnın 62/1inci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, sonuç cezanın ay olarak mı, yoksa yıl olarak mı belirlenmesi gerektiğine ilişkin bulunmaktadır.

Daire, sonuç cezanın on üç ay on gün olduğunu kabul etmiş ve mahkumiyet hükmünü bu şekilde düzeltmişken, Başsavcılık, sonuç cezanın bir yıl bir ay on gün olması gerektiği görüşündedir.

Uyuşmazlığın çözümünden önce, aleyhe temyiz isteminde bulunmuş olan Adli Müşavir tarafından açılan temyiz davasının süresinde olup olmadığı hususunun incelenmesi gerekmektedir.

Adli Müşavirin Temyiz İsteminin Süre Yönünden İncelenmesi

Askeri Mahkeme tarafından gerekçeli hükmün tebliğ edilmesi amacıyla gönderilen 26.02.2010 tarihli yazının aynı tarihte Adli Müşavirlik kayıtlarına alındığı, Adli Müşavir tarafından, yazı üzerine, hükmün 18.03.2010 tarihinde görüldüğüne ve temyiz edileceğine ilişkinkayıt düşüldüğü , 23.03.2010 tarihli temyiz dilekçesinin aynı gün Askeri Mahkeme kayıtlarına alındığı anlaşılmaktadır.

Ayrıntıları Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 03.02.2000 tarihli ve 2000/42-34, 02.03.2000 tarihli ve 2000/65-60 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 353 sayılı Kanun'un 8 ve 52/2nci maddeleri uyarınca, adli müşavirlerin temyiz süresi, teşkilatında mahkeme kurulan komutan veya kurum amirlerinin temyiz süresinde olduğu gibi, hükmün adli müşavir tarafından görüldüğü tarihten itibaren başladığından, adli müşavir tarafından 18.03.2010 tarihinde görülmüş olan hükümle ilgili olarak 23.03.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı görülmektedir.

Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesi

Dosya içeriğine göre, Mazgirtteki Birliğinde askerlik görevini yapmakta olan sanığın, 17.04.2005 tarihinde yirmi gün izinli olarak İstanbula gönderildiği, Tunceli - İstanbul arası dört günlük yol süresi de dikkate alındığında, izin süresi sonunda en geç 11.05.2005 tarihinde Kıtasına katılması gerekirken, katılmadığı, 14.11.2009 tarihinde İstanbulda yakalandığı anlaşılmaktadır.

Sanık, sorgu ve savunmalarında, imam nikahlı eşinin iki çocuğunu da alarak kendisini terk ettiğini öğrenince çocuklarını aramaya başladığını, halen on bir yaşında olan büyük kızını bularak yanına aldığını, onunla ilgilenmek zorunda kaldığı için izin süresini geçirmek zorunda kaldığını ve çocukların imam nikahlı eski eşi G.B. adına kayıtlı olduğunu beyan etmiştir.

Yapılan araştırmada, sanığın imam nikahlı eşi G.B.nın, dört yıl önce küçük kızı S.B.yi de alarak sanığı terk ettiği ve başka biri ile evlendiği, sanığın büyük kızı A.B.