(1632 S. K. m. 135) (5237 S. K. m. 252) (3497 S. K. m. 2) (AYDK. 13.01.2005 T. 2005/9 E. 2005/7 K.) (AYDK. 01.07.1999 T. 1999/161 E. 1999/151 K.) (YCGK. 08.06.2004 T. 2004/5-78 E. 2004/135 K.) (YCGK. 30.09.2003 T. 2003/5-202 E. 2003/230 K.) (YCGK. 13.11.2001 T. 2001/5-242 E. 2001/245 K.) (YCGK. 18.04.1994 T. 1994/5-55 E. 1994/103 K.) (YCGK. 04.05.1987 T. 1987/600 E. 1987/245 K.) (YCGK. 25.04.1983 T. 1983/5-113 E. 1983/197 K.)

Daire ile Başsavcılık arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eyleminin rüşvet suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

Daire, sanığın rüşvet anlaşması yaptığı hususunun şüpheli kaldığını, ancak nöbet tuttuğu sorumluluk bölgesindeki kara sınırından yasadışı mal geçirilmesine engel olması ve kaçakçıları durdurması gerekirken, görev gereklerine aykırı davranması nedeniyle eyleminin memuriyet görevini kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunu kabul ederken,

Başsavcılık, tanık beyanları arasında çelişki bulunmadığını, sanığın kaçakçılarla rüşvet anlaşması yaptığının sabit olduğunu ve rüşvet suçunu işlediğini ileri sürerek, Daire kararına itiraz etmiştir.

Sanığın eyleminin rüşvet suçunu oluşturup oluşturmadığının tespiti bakımından, mevzuattaki düzenlemelerin ve atılı suçun unsurlarının incelenmesi gerekmektedir.

ASCK.'nın Rüşvet başlığını taşıyan 135'inci maddesinde, askeri şahıslardan herhangi birinin (765 sayılı) TCK.'nın üçüncü babının üçüncü faslında yazılı suçlardan birini işlemesi halinde o fasıldaki cezalarla cezalandırılacağı öngörülmüştür.

765 sayılı TCK.'nın üçüncü babının üçüncü faslında yer alan 211/1'inci maddesinde rüşvet, Ceza Kanununun tatbikinde memur sayılanların, kanunen veya nizamen yapmaya veya yapmamaya mecbur oldukları şeyi yapmak veya yapmamak için aldıkları veya başkalarına aldırdıkları para, hediye ve her ne nam altında olursa olsun sağladıkları diğer menfaatler ile bu maksatla alıp sattıkları veya ihale eyledikleri taşınır ve taşınmaz malların gerçek değeri ile verilip alınan bedel arasındaki fahiş fark rüşvet sayılır. şeklinde tarif edilmiştir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'da Rüşvet suçu yeniden düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK.'nın 252/3'üncü maddesinde rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır şeklinde tarif edilmiştir.

Maddenin gerekçesinde de, Rüşvet suçunun oluşabilmesi için, kamu görevlisinin elde ettiği menfaatin belli bir amaca yönelik olması gerekir. Başka bir ifadeyle, haksız menfaatin, hukuki olmayan bir işin yapılması ya da yapılmaması amacıyla temin edilmiş olması gerekir. Buna karşılık, izlenen suç siyaseti gereğince, haklı bir işin gördürülmesi amacıyla kamu görevlisine menfaat temininin, rüşvet suçunu oluşturmayacağı kabul edilmiştir. ... denilmektedir.

5237 sayılı TCK.'nın 252'nci maddesinin birinci fıkrasında, Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur. düzenlemesine yer verilmiştir.
Görüldüğü gibi, yeni TCK.'da hukuki olmayan bir işin yapılması ya da yapılmaması karşılığında rüşvet teklif veya vaat etmeyi, vaat ve teklifi kabul etmeyi suç olmaktan çıkarmamakta, bununla birlikte, rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya rüşvet konusu yaran almayı ya da vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saymaktadır. Diğer bir ifadeyle, rüşvet anlaşması yapıldığı anda suç tamamlanmış kabul edilmektedir.

Kasten işlenebilen rüşvet suçunun temel unsuru, bir memurun (