(1632 S. K. m. 85) (353 S. K. m. 207, 221, 222, 227) (AYİBK 05.03.2004 T. 2004/1 E. 2004/1 K.) (AYDK 07.05.2009 T. 2009/61 E. 2009/61 K.) (AYDK 25.12.2008 T. 2008/205 E. 2008/206 K.) (AYDK 17.03.2005 T. 2005/29 E. 2005/27 K.) (AYDK 01.04.2004 T. 2004/67 E. 2004/62 K.) (AYDK 18.03.2004 T. 2004/63 E. 2004/55 K.) (AYDK 30.10.2003 T. 2003/94 E. 2003/90 K.) (AYDK 27.02.2003 T. 2003/16 E. 2003/15 K.) (AYDK 19.01.2006 T. 2006/19 E. 2006/12 K.) (AYDK 26.12.2002 T. 2002/105 E. 2002/105 K.) (YCGK 13.05.2008 T. 2008/6-20 E. 2008/110 K.) (YCGK 23.01.2007 T. 2006/9-291 E. 2007/10 K.) (YCGK 22.11.2005 T. 2005/11-137 E. 2005/142 K.) (YCGK 01.03.2005 T. 2004/6-215 E. 2005/18 K.) (YCGK 01.03.2005 T. 2005/4-11 E. 2005/21 K.) (YCGK 10.02.2004 T. 2004/4-4 E. 2004/23 K.)

Daire ile Askeri Mahkeme arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eyleminin üste hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

Daire, sanığın sarf ettiği Siz hırsız mısınız ki benim CD'mi alıyorsunuz şeklindeki sözlerin mağdurun şeref ve haysiyetini zedeleyici nitelikte olması nedeniyle üste hakaret suçunu oluşturduğunu kabul ederken,

Askeri Mahkeme, sanığın, mağdurun müessir fiiline maruz kalması ve CD'sinin eve götürüldüğü ve geri verilmeyeceği cevabını alması sonrasında sarf ettiği sözlerin disiplin tecavüzü niteliğinde olduğu gerekçesiyle önceki hükümde direnmek suretiyle beraatine karar vermiştir.

1) Kurulumuzca, uyuşmazlık konusunun incelenmesine geçilmeden önce, hükmün direnme niteliği taşıyıp taşımadığı hususu tartışılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, bozma kararı sonrasında, Askeri Mahkemece, sanığın bozmaya karşı diyeceklerinin tespitini müteakip 03.09.2009 tarihinde yapılan duruşmada, Askeri Yargıtay 2'nci Dairesinin 25.02.2009 tarihli, 2009/247-287 Esas ve Karar sayılı bozma kararına uyulmasına, dosyanın karar için tetkike alınmasına ve duruşmanın ertelenmesine karar verildiği, 03.11.2009 tarihine yapılan duruşmada ise, sanığın son sözü yerine geçmek üzere dava dosyasında bulunan tüm ifadeleri okunduktan sonra, ... Mahkememizce bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, sanık E.Ö. yönünden verilen bozma ilamına uyma karan verilmesi sonrasında herhangi bir işlem tesis edilmeksizin yapılan yeniden değerlendirme sonunda, Askeri Yargıtay 2'nci Dairesinin bozma ilamındaki gerekçelere iştirak olunmadığından, 353 sayılı Kanun'un 227/1'inci maddesi uyarınca söz konusu bozma kararına DİRENİLMESİNE, karar verilerek beraat hükmü kurulduğu görülmektedir.

Askeri mahkemelerin direnme haklarının düzenlendiği 353 sayılı Kanun'un 227'nci maddesinde direnme kararının özellikleri konusunda herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, Yargıtay ve Askeri Yargıtayın yerleşik kararlarında kabul edildiği üzere, bir hükmün Direnme olarak kabul edilmesi için, bozmadan önce verilen hüküm ile, direnmeye ilişkin hükmün aynı olması, yani ilk hükmün aynen yeniden verilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi, bozma karan doğrultusunda işlem yapılması, bozmadan önce tartışılmayan hususların bozmadan sonra tartışılması, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanılması, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulması hallerinde incelemeye esas son hükmün direnme kararı niteliğinde olmayıp, Bozmaya eylemli uyma (sebat) sonucu verilmiş yeni bir karar olduğu ve bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde, incelemenin Daire tarafından yapılması gerektiği kabul edilmektedir (Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 07.05.2009 tarihli, 2009/61-61, 25.12.2008 tarihli, 2008/205-206 14.07.2005 tarihli, 2005/77-67, 17.03.2005 tarihli, 2005/29-27, 01.04.2004 tarihli, 2004/67-62, 18.03.2004 tarihli, 2004/63-55, 30.10.2003 tarihli, 2003/94-90 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.05.2008 tarihli, 2008/6-20-2008/110, 23.01.2007, 2006/9-291-2007/10, 22.11.2005 tarihli, 2005/11-137-2005/142, 01.03.2005 tarihli,