(353 S. K. m. 227) (647 S. K. m. 6) (1632 S. K. m. 130) (5237 S. K. m. 50, 51, 52, 62) (1412 S. K. m. 326) (5271 S. K. m. 307) (AYGK 15.01.1969 T. 1969/1 E. 1969/2 K.)

Daire ile Başsavcılık arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunda çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, duruşmada tefhim olunan ve gerekçeli hükümde de aynen yer alan kısa kararda, hem sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiğinin, ancak adli para cezasının ertelenmesine yönelik sanık talebinin yasal imkansızlık nedeniyle reddine karar verildiğinin, hem de adli para cezasının 647 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesi gereğince ertelendiğinin belirtilmesi karşısında, kendi içerisinde çelişen ve bu nedenle bozulan hükümden sonra, sanığın erteleme yönünden kazanılmış hakkının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Daire, hükmün kısa karar ile hüküm fıkrasının kendi içlerinde çelişmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği dikkate alındığında, cezanın ertelendiğine ilişkin kazanılmış hakkın bulunduğunun kabul edilemeyeceğini, ayrıca 1.6.2005 tarihinden sonra gerçekleşen bu olay nedeniyle tayin edilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine rağmen ertelenmesinin yasal olarak mümkün olmadığını kabul ederken,

Başsavcılık, ilk mahkumiyet hükmüne karşı sadece sanık lehine temyiz yoluna başvurulması nedeniyle, sanığa verilen hapis cezasının hem adli para cezasına çevrilmesi, hem de ertelenmesi hususunun, sanık için kazanılmış hak oluşturduğunu ileri sürerek Daire ilamına süresinde itiraz etmiştir.

Dava dosyası içeriğinden, sanığın, Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı emrinde görevli olduğu sırada, 29.5.2006 tarihinde ailesi ile telefon görüşmesi yapmasını müteakip, koğuş lavabosunda bulunan aynayı yumruk vurarak kırdığı, olay nedeniyle 7,50 YTL tutarında hazine zararı oluştuğu maddi vaka olarak anlaşılmaktadır. Esasen bu konuda yargılama makamları arasında bir ihtilaf bulunmadığı gibi, sanığın sabit olan eyleminin askeri eşyayı kasten tahrip suçunu oluşturduğunun kabulünde de bir isabetsizlik söz konusu değildir.

Oluş biçimi yukarıda özetlenen olay nedeniyle yapılan yargılama sonunda, askeri mahkemece kurulan 3.10.2006 tarihli ilk mahkumiyet hükmünde sanığın,

... 29.5.2006 tarihinde işlemiş olduğu askeri eşyayı kasten tahrip suçundan ASCK'nın 130/1, 5237 sayılı TCK'nın 62'nci maddeleri gereğince iki ay on beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-A ve 52/2'nci maddeleri gereğince, beher günü 20 YTL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek 1500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının TCK'nın 52/4'üncü maddesi uyarınca, her ay için 150 YTL olmak üzere 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birisinin süresi içerisinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının sanıktan defaten tahsiline ve bu halde ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 52/4 ve 50/6'ncı maddeleri gereğince hapse çevrilmesine,

Verilen cezanın ertelenmesine ve kısa süreli hapis cezasına seçenek diğer yaptırımlara çevrilmesine yönelik talebinin yasal imkansızlık nedeniyle reddine,

Sanığa verilen adli para cezasının 647 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesi gereğince ertelenmesine,

7,50 YTL tutarındaki hazine zararının ASCK'nın 130/son maddesi gereğince sanığa ödettirilmesine ve hazine zararı miktarı dikkate alınarak sanıktan nispi harç alınmasına yer olmadığına ... şeklinde karar verilmiş olup, bu karar gerekçeli hükmün hüküm fıkrasına da aynen geçirilmiştir.

Ancak, gerekçeli hükmün Delillerin tahlili ve takdiri başlıklı kısmında, adli para cezasına çevirme gerekçesi gösterilmişken, erteleme ya da ertelememe yönünde hiçbir gerekçe gösterilmemiştir.

İlk hükmün sanığın temyizi nedeniyle uygulama yönünden bozulması üzerine, bozma ilamına uyma kararı veren askeri mahkemece kurulan 29.11.2007 tarihli ikinci hükümde, sanık hakkında tertip edilen kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildikten sonra, Verilen cezanın ertelenmesine yasal imkansızlık nedeniyle