(353 S. K. m. 226) (1632 S. K. m. 50, 51) (5237 S. K. m. 61)

Daire ile Başsavcılık arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunda çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, usule aykırılık yönünden yapılan bozmanın, temyize gelmeyen diğer sanıklara da sirayet ettirilmesine gerek olup olmadığına ilişkindir.

Daire, sanıklar hakkında, emre itaatsizlikte ısrar suçundan tayin edilen cezaların, Askeri Ceza Kanununun 51/A-C ve 50'nci maddeleri uyarınca 1/6 oranında artırılırken gerekçe gösterilmemesini yasaya aykırı bularak sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar vermiş, usule aykırılık yönünden yapılan bozmanın bu aşamada sanıkların lehine değerlendirilmesini olanaklı görmediğinden, bozmanın temyize gelmeyen diğer sanıklara sirayet ettirilmesine gerek olmadığını kabul etmiş iken,

Başsavcılık, hükmün, cezanın arttırılmasına yönelik gerekçesizlik yönünden bozulması nedeniyle sanıkların lehine olduğunda kuşku bulunmadığını, dolayısıyla söz konusu bozmanın, hukuki durumları bu sanıklarla aynı olan temyize gelmeyen diğer sanıklara da sirayet ettirilmesini ve hukuka aykırılığın temyize gelmeyen sanıklar yönünden giderilmesi gerektiğini ileri sürmektedir.

Dava dosyasına göre, aralarında topladıkları parayla aldıkları bir şişe viskiyi koğuşlar bölgesinde içtikleri sırada Atğm. Ö.K. tarafından tespit edilen ve kışla içerisinde alkollü içki kullanılmayacağına dair hizmet emrinin daha önceden kendilerine tebliğ edilmesine rağmen bu eylemleri ile söz konusu hizmet emrine aykırı davranmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işledikleri anlaşılmakta olup, esasen bu konuda bir ihtilaf da bulunmamaktadır.

Sanıklar V.B., M.Ş., Y.Ç., M.Ç., M.Ç. ve İ.K. hakkında açılan kamu davasına bağlı olarak askeri mahkemece yapılan yargılama sonunda, sanıkların eylemlerine uyan ASCK'nın 87/1'inci maddesi, ASCK'nın 5 l/A ve ASCK'nın 51/C maddeleri gereğince cezalandırılmaları cihetine gidilirken, sanıklar V.B., M.Ç. ve Y.Ç.'nin cezaları, eylemi astları ile birlikte işlemeleri sebebiyle, Murat, Mitat ve İbrahim'in cezaları ise, eylemi toplu şekilde işlemeleri sebebiyle 1/6 oranında artırılmak suretiyle verilen mahkumiyet hükümlerinin, sanık P.Er M.Ç. müdafii ve diğer P.Çvş. Y.Ç., P.Onb. V.B.'nin temyizleri üzerine, Askeri Yargıtay 4'üncü Dairesinin 13.3.2007 tarihli ve 2007/414-413 sayılı kararı ile, sanıklar hakkında, sübutunda ve vasıflandırılmasında yasaya aykırılık bulunmayan bu eylemden dolayı yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, ASCK'nın 50'nci maddesinde arttırmanın asgari haddi gösterilmediği, sadece cezanın iki misline kadar çoğaltılabileceğinin belirtildiği, bu maddede arttırmanın asgari haddi gösterilmediğinden tertip edilen ceza 1/6 oranında arttırılırken TCK'nın 61inci maddesinin amir hükümleri göz önünde tutulduğunda gerekçe gösterilmemesi yasaya aykırı bulunarak sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına, usule aykırılık yönünden yapılan bozmanın, bu aşamada sanıkların lehine olarak değerlendirilmes