(1632 S. K. m. 82) (477 S. K. m. 47) (765 S. K. m. 191) (5237 S. K. m. 106)

Daire ile Başsavcılık arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunda çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eyleminin, Askeri Ceza Kanununun ASCK'nın 82/2'nci maddesinde yer alan amiri tehdit veya 477 sayılı Kanunun 47'nci maddesinde düzenlenen üste saygısızlık suçundan hangisine vücut verdiğine ilişkindir.

Daire, sanığın sarf ettiği sözlerin, muhatabının iç huzurunu bozucu, onu korku ve endişeye sevk edici, yöneltildiği kişi üzerinde ciddi bir korku yaratma açısından sonuç almaya elverişli, yeterli ve uygun olmadığı dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı amiri tehdit suçunun unsurlarının gerçekleşmediği, bu nedenle söz konusu suçun oluşmadığı, ancak unsurlarının bulunması hâlinde 477 sayılı Kanunun 47'nci maddesinde düzenlenen üste saygısızlık şeklindeki disiplin suçunu oluşturabileceğini kabul ederken,

Başsavcılık, Sanığın, sarf ettiği tehdit içeren bu sözlerinin, bir gün önceki olay ve sonrasındaki davranışları ile birlikte bir bütünlük içinde değerlendirildiğinde, sanığın bu sözlerini mağdura yönelik olarak sarf ettiği, onun iç huzurunu bozmayı ve endişeye sevk etmeyi (huzur ve sükûnunu bozmayı) amaç edindiği, eyleminin üste saygısızlık disiplin suçunun sınırlarını aştığı, amiri tehdit suçunun tüm unsurları itibarıyla sübuta erdiği görüş ve düşüncesindedir.

Amiri veya üstü tehdit suçunu düzenleyen ASCK'nın 82/2'nci maddesi, Amir veya üstünü herhangi bir suretle tehdit edenlere, ...cezası verilir... düzenlemesini içermekte, maddede suçun unsurları konusunda herhangi bir açıklık bulunmadığı görülmektedir. Uyum ve kararlılık gösteren Askeri Yargıtay kararlarında, ASCK'nın 82/2'nci maddesinde yazılı tehdit suçunun unsurlarının TCK'nın ilgili maddesinde (Mülga TCK 191, YTCK 106) aranması gerektiği kabul edilmektedir.

Tehdit, mülga 765 sayılı TCK'nın 191'nci maddesinde Bir kimsenin... başkasını ağır ve haksız bir zarara uğratacağını bildirmesi' biçiminde tanımlanmış, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 106/1'inci maddesi ile doktrin ve uygulamada belirlenen anlam ve kapsama uygun olarak Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden veya mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit etme... biçiminde değiştirilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın Tehdit başlıklı 106'ncı maddesinin gerekçesinde,

Tehdidin koruduğu hukuki değer, kişilerin huzur ve sükûnudur, böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile, insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir.

Tehdit, çoğu zaman başka bir suçun unsurunu oluşturmaktadır. Ancak, bu suç tanımında, tehdidin kendisi bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu bakımdan tehdit suçu, genel ve tamamlayıcı bir suçtur.

Tehdit hâlinde, gerçekleşmesi failin isteğinin yerine getirilmemesi kaydına bağlı bir tecavüz, kötülük mağdura bildirilmektedir. Tehdidin konusunu, kişinin hayatının veya vücut bütünlüğünün tehlikeye maruz bırakılacağının, suç teşkil eden belli bir fiilin işleneceğinin, genel olarak kuvvet kullanılacağının veya herhangi bir kötülüğün, haksızlığı