(5237 S. K. m. 7, 50, 52, 62, 257) (765 S. K. m. 2, 230) (5252 S. K. m. 9) (1632 S. K. m. 34) (926 S. K. m. 65, 106) (YİBK. 23.02.1938 T. 1937/23 E. 1938/9 K.) (AYDK. 17.11.2005 T. 2005/97 E. 2005/97 K.) (YCGK. 30.03.2004 T. 2004/1-46 E. 2004/78 K.) (YCGK. 21.02.2006 T. 2006/9-16 E. 2006/26 K.) (YCGK. 31.01.2006 T. 2006/10-10 E. 2006/8 K.) (YCGK. 04.04.2006 T. 2006/9-52 E. 2006/96 K.)

Daire ile başsavcılık arasında ortaya çıkan ve daireler kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık,

Sair suretle memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak suçuna yönelik olarak, tanık ifadeleri arasında esasa etkili olacak nitelikte çelişkiler bulunup bulunmadığına ve bu konuda hükmün usul yönünden bozulmasının gerekip gerekmediğine,

Memuriyet görevini ihmal suçuna yönelik olarak lehe kanun değerlendirmesinin ne yönde yapılması gerektiğine ilişkindir.

Daire, memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün usul ve esas yönlerinden hukuka uygun olduğunu, memuriyet görevini ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, lehe kanun uygulamasında yapılan hata nedeniyle hukuka aykırı olduğunu kabul ederken,

Başsavcılık, tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün usul yönünden bozulmasına, lehe kanun değerlendirmesi ve yapılan uygulama yerinde olduğundan memuriyet görevini ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek Daire kararına süresinde itiraz etmiştir.

Sair suretle memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak suçuna yönelik olarak yapılan incelemede, Sanık J.Kd Üçvş. S.Ö.C.'nin, hakkında soruşturma başlatıldığı 18.6.2004 tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce Kozluk İlçe Jandarma Komutanı J.Yzb. N.S. nin habercisi J.Er Y.F. ve aşçı olarak görevli J.Er M.E. üzerinde nüfuzunu kullanarak, er ve erbaşların istihkakından suç tarihindeki değeri 7.600.000 TL olan bir kg. kadar eti kilerden aldırıp terbiyelettikten sonra evine getirterek kişisel çıkar sağladığı şeklinde oluşan olayda,

Sanığın, 27.7.2006 tarihli duruşmada sunduğu yazılı savunmasında, olay tarihinde mangal yapan askerleri görünce bana da 1-2 parça getirin dediğini ve bir saat sonra getirdiklerini belirterek eylemini tevilli de olsa ikrar etmesi ve tanıklar J.Er M.E., J.Er Y.F. ve J.Er A.F.'nin, suç tarihinde sanığın isteği üzerine erbaş ve er istihkakı olan bir kg. civarındaki etin kilerden alınıp terbiyelendikten sonra sanığın evine götürüldüğünü beyan etmeleri, tanık ifadeleri arasındaki çelişkinin, eti sanığın evine götüren kişinin kimliği konusunda olduğu, bu yöndeki ifade farklılığının esasa etkili olmadığı ve dolayısıyla sanığın bu suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünü onayan daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varıldığından, daire kararına karşı başsavcılıkça yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.

Memuriyet görevini ihmal suçuna yönelik olarak,

İtiraza atfen yapılan incelemede, dosyadaki delil durumuna göre, sanığın, 2004 yılı Ocak-Haziran ayları arasında Kozluk İlçe Jandarma Komutanlığı Bedelen Beslenme Heyetinde Merkez İaşe Kısmı Muhasip/Mutemedi olarak görev yaptığı, suç tarihinde yürürlükte bulunan J.Gn. K.lığı JGY 49-1 Bedelen Beslenme Yönergesi hükümleri gereğince iaşenin aylık muhasebesi için yönergede öngörülen gerekli belgelen (bilanço ve eklerini) düzenlemek, ay sonunda bu belgeleri içeren Bedelen Beslenme dosyasını, Bedelen Beslenme Heyeti Muhasibine teslim etmek, ay sonlarında erbaş ve erlerin artan iaşe bedelini imza karşılığı dağıtmak, avanssız yiyen erbaş ve er bedellerini ismen takip ederek bir sonraki iaşe bedeli ile birlikte çekilmesi için Bedelen Beslenme Mutemedine bildirmek görevlerinin ifası sırasında memuriyetinin gerektirdiği gayret, dikkat ve özeni göstermeyerek görevini ihmal ettiği, bu eylemleri neticesinde (temyize gelmeyen sanıklarla birlikte) 380 YTL tutarında hazine zararının oluşmasına sebebiyet verdiği şeklinde sübut bulduğu anlaşılan olayda sanığın bu eylemlerinden dolayı memuriyet görevini ihmal suçunu işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Esasen bu konuda uyuşmazlık da bulunmadığından, itiraz nedeni olan lehe kanun uygulamasına yönelik incelemeye geçilmiştir.

Ceza kanunlarının zaman bakımından uygulanmasına ilişkin kurallar, yürürlükten kalkmış