(1632 S. K. m. 49, 137) (5271 S. K. m. 231) (5237 S. K. m. 62)

. Askeri Mahkemesinin 19.8.2009 tarihli, 2009/217-392 E.K. sayılı kararı ile, hükümlünün, 17.12.2004 tarihinde, hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet verme suçunu işlediği sabit görülerek, ASCKnın 137 ile TCKnın 62nci maddeleri gereğince sonuç olarak beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMKnın 231inci maddesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, bu karar, yapılan itirazın . Askeri Mahkemesinin 12.10.2009 tarihli ve 2009/A-12-504 sayılı duruşmasız işlere ait kararı ile reddedilmesi üzerine 12.10.2009 tarihi itibarıyla karar kesinleşmiştir.

. Askeri Mahkemesinin 19.8.2009 tarihli, 2009/217-392 E.K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 12.10.2009 tarihi itibarıyla kesinleşmesinden sonra, hükümlünün, denetim süresi içinde, 23.8.2011 tarihinde, kasıtlı bir suç olan kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle . Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarihli, 2011/520 E., 2012/1183 K. sayılı hükmü ile mahkûm olması ve bu hükmün, 15.1.2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine, hükmün açıklanması için duruşma açılmıştır. Duruşma açılması sonucunda, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak 14.7.2015 tarihli, 2014/608 E. 2015/295 K. sayılı hüküm ile mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu hüküm taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 18.9.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Milli Savunma Bakanı tarafından ise, dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirtilerek, kanun yararına bozma isteminde bulunulmuştur.

Dava dosyası kanun yararına bozma istemi yönünden incelendiğinde,

Askeri suçlar açısından zamanaşımının hesaplanması ASCK'nın 49uncu maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin 1inci fıkrasında askeri suçlarda dava ve cezanın düşmesi hususlarında (mülga) Türk Ceza Kanununun birinci kitabının 9 ncu babı hükümleri tatbik olunur hükmüne yer verildikten sonra, aynı maddenin (B) bendinde ise, hıyanet cürümlerinde dava ve ceza zamanaşımının bulunmadığı hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, Mülga 765 sayılı TCKnın 2/2nci maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCKnın 7/2nci maddesinde, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failinin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı hükmüne yer verilmiştir.

Zamanaşımı konusunda, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu önceki kanuna göre lehe hükümler içermediğinden, aynı Kanunun 7/2nci maddesi dikkate alındığında 765 sayılı Türk Ceza Kanununun zamanaşımına ilişkin hükümlerinin incelemede esas alınması gerektiği açıktır.

Yukarıda açıklanan hususlar birlikte değerlendirildiğinde, inceleme konusu olayda dava zamanaşımı süresinin 765 sayılı TCKnın 102 ve 104üncü maddelerinde yazılı sürelere göre hesaplanacağı anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, mülga 765 sayılı TCKnın 103üncü maddesinde, dava zamanaşımı süresinin, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği tarihten itibaren, teşebbüs aşamasında kalan suçlarda son hareketin yapıldığı tarihten itibaren, mütemadi ve müteselsil suçlarda ise temadi ve teselsülün bittiği tarihten itibaren başlayacağı düzenlenmiştir.

Dava zamanaşımının kesilme sebepleri ise, mülga 765 sayılı TCK'nın 104üncü maddesinin 1inci fıkrasında (mahkûmiyet hükmü, yakalama, tevkif, celp veya ihzar müzekkereleri, adli makamlar huzurunda maznunun sorguya çekilmesi, maznun hakkında son tahkikatın açılmasına dair olan karar ve Cumhuriyet Savcısı tarafından mahkemey