(1632 S. K. m. 50, 87, 97) (5237 S. K. m. 50, 52, 62) (5271 S. K. m. 231)

Askeri Mahkemece, sanığın 27.9.2014 tarihinde fesat suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK&rsquo,nın 97/1',inci maddesi delaletiyle ASCK',nın 87/1, 97/2, 50, TCK',nın 62, 50/1-a ve 52&rsquo,nci maddeleri gereğince, 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK',nın 52/4',üncü maddesi gereğince, hükmolunan adli para cezasının yirmi dört eşit aylık taksitler hâ,linde sanıktan tahsiline, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu hüküm, sanık tarafından, esasa ilişkin sebepler ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, hükmün onanması görüşü bildirilmiştir.

Aynı hüküm ile, sanıklar M.ÇE., E. Y. ve Y. B. hakkında fesat suçundan verilen mahkû,miyet hükümlerine yönelik temyiz istemi bulunmadığından, sanıklar Ş. U., İ. A., N. A., A. Ö., A. U., M. A., T. G., G. K., R. K. ve R.İ. hakkında fesat suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, temyize tabi olmayan kararlardan olduğundan, inceleme dışında tutulmuştur.

Yapılan incelemede,

27.9.2014 tarihinde sabah içtimasından sonra, sanık ile haklarında mahkû,miyet hükmü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların da içinde yer aldığı Birlik personelinin, Topçu Uzm.Çvş. E. Ç. ile Topçu Tğm. O. B.&rsquo,nin emir-komutasında yanaşık düzen eğitimi yaptıkları, müteakiben verilen istirahat sırasında, sanığın ve haklarında mahkû,miyet hükmü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların, Cumartesi günü yağmur altında eğitim yapmalarının haksızlık olduğunu düşünerek aralarında öğle içtimasına çıkılmaması konusunda anlaştıkları, kendilerine müdahale edilmesini önlemek amacıyla 4 numaralı koğuşa geçip, koğuş kapısının arkasına ranza çektikleri, aynı gün saat 13.30',da alınan öğle içtimasına, sanığın ve haklarında mahkû,miyet hükmü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların katılmadıkları, ilk önce, Topçu Uzm.Çvş. E. Ç. ve Topçu Tğm. O. B. tarafından sanıklara içtimaya katılmaları için emir verildiği, sanıkların Batarya Komutanı Topçu Ütğm. S. C. ile konuşmadan içtimaya çıkmayacaklarını belirtmeleri üzerine, Topçu Ütğm. S. C.&rsquo,ye haber verildiği, Topçu Ütğm. S. C.&rsquo,nin olay yerine geldiği ve sanıklara öğle içtimasına çıkmaları yönünde tekrar emir verdiği, sanıkların bu sefer de Tabur Komutanı ile konuşmak istediklerini belirterek öğle içtimasına çıkmayacaklarını belirttikleri, bir süre sonra kendisine haber verilen Tabur Komutanının olay yerine gelip sanıkları ikna etmesi üzerine, sanıkların koğuştan çıktıkları tüm dosya kapsamından maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

Bu bağlamda, Askeri Mahkemece, sanık hakkında, yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve oluşan vicdani kanaate göre, yasal, haklı ve inandırıcı gerekçeler gösterilmek suretiyle, suçun sübutunu kabulde, vasfının tayininde ve asgari hadden temel cezanın tayin edilmesinde usul, sübut, vasıf ve takdir yönlerinden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamakta ise de,

Askeri Mahkemece, sanık hakkında, davaya konu suçtan önce işlemiş olduğu bir suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın dava konusu suçu bu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlediği kabul edilerek, dava konusu suç açısından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Askeri Mahkemece, böyle bir karar verilebilmesi için,