(5237 S. K. m. 32, 57) (1632 S. K. m. 117) (765 S. K. m. 46) (5271 S. K. m. 223)

Sanığın, 1.7.2005 tarihinde P.Onb. K.G.'nin boğazından ve yakasından tutarak kafasını duvardaki askılığın tahtasına vurarak yaralamak suretiyle asta müessir fiil suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sununda,

Askeri mahkemece, Her ne kadar M.D'nin, 1.7.2005 tarihinde 'asta müessir fiil' suçunu işlediği iddiası ve eylemine uyan ASCK'nın 117/1'inci maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmışsa da, yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında Güzelyalı Asker Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği tarafından TCK'nın 32/1'inci maddesinden yararlanabileceğine dair adli rapor tanzim edildiği anlaşıldığından, TCK'nın 32/1'inci maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, sanık hakkında, TCK'nın 57'nci maddesi uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbiri uygulanmasına, sanığın, toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığı ve azaldığı anlaşılıncaya kadar yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına,

Karar verilmiştir.

Hüküm, komutan tarafından özetle, sanık hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporunda, TSK SYY'nin 15'inci maddesi (A) bendi 2'nci fıkrası uyarınca, Tek hecme halinde geçirilmiş Psikotik bozukluk tanısıyla, TCK'nın 32/1'inci maddesinden yararlanacak derecede ruhi maluliyeti bulunduğuna ve suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğuna karar verildiği, oysa, TSK SYY'nin 15'inci maddesi (A) bendi 2'nci fıkrasında, Bu fıkraya gireceklerin askerlik çevresine uyumlarının bozulmamış olması, çalışma güç ve verimlerinin azalmamış olması gereklidir şeklinde açıklama bulunduğu, ayrıca, Psikotik bozukluk şeklindeki ruhi hastalıkların tatbikatta TCK'nın 32/1'inci maddesinde yer alan akıl hastalıkları içinde değerlendirilmediği, bu nedenlerle raporun kendi içerisinde çelişkili olduğu ve kesin vicdani kanaat oluşturmaya yeterli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek tesis edilen hükmün, eksik tahkikatla tesis edilmiş olması nedeniyle kanuna aykırı olduğu ileri sürülerek, süresinde ve sanık aleyhine temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığının anlaşılması üzerine, sanık hakkında 5237 TCK'nın 32/1'inci maddesi gereğince ceza tayinine yer olmadığına dair karar verilmesi durumunda dahi, verilen kararda bazı hususların tereddüte mahal vermeyecek şekilde ve gerekçeli olarak ortaya konulması kanuni zorunluluk olduğundan, gerekçeli kararda, sadece sanık hakkında kamu davası açıldığından bahsedilerek, müsnet suçun sübut bulup bulmadığı hususunda bir değerlendirme yapılmaması ve neticeye ulaşılmaması, sanığın haksız tahrike ilişkin savunmalarının irdelenmemesi, eylemin tahrik altında işlenip işlenmediği hususunda bir değerlendirme yapılmaması nedenleriyle, hükmün usul yönünden bozulmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Yapılan incelemede,

Askeri mahkemece, sanık P.Kd.Üçvş. M.D.'nin, olay tarihinde bölük ikmal astsubaylığı görevine vekalet ettiği, 1.7.2005 günü saat 11.30 sularında, 2'nci Avcı Eğt.Tb.K.lığı garajında, garaj deposundaki malzemeleri O.U.'ya zimmet yapmakta olduğu, mağdur Onb. K.G.'nin de garaj deposunun yedek sorumlusu olması nedeniyle aynı yerde bulunduğu, sanığın yangın söndürme cihazlarının zimmetini yaptığı sırada, mağdurun, bir tane yangın söndürme cihazının tabur komutanının aracına ait olduğunu O.U.'ya söylediği, sanığın buna sinirlenerek, mağdura konuşmamasını ve oturuşunu düzeltmesini söylediği, mağdurun oturduğu yerden kalktığı, sanığın mağdura esas duruşa geçmesini söylediği, mağdurun tam olarak es