(1632 S. K. m. 3, 47, 87, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 62) (353 S. K. m. 10) (657 S. K. m. 99, 178) (211 S. K. m. 115) (Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği m. 717) (Fazla Çalışmanın Uygulama Esaslarını Gösterir Yönetmelik m. 6, 7)

Askeri mahkemece, sanığın, 23.7.2005 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 87/1 (İkinci cümlesi) ve TCK'nın 62'nci maddeleri gereğince, iki ay on beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ASCK'nın 47/A ve (5329 sayılı Kanunla eklenen) Ek 8'inci maddelerinde düzenlenen engel nedeniyle hapis cezasının adli para cezası ya da tedbirlerden birine çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm, sanık tarafından özetle, olayın meydana geldiği günlerde eşinin ve oğlunun ciddi rahatsızlıkları olduğu, olaydan iki hafta kadar sonra eşinin ve eşinden yirmi gün kadar sonra da oğlunun Ankara'da ameliyat olduğu, o an içinde bulunduğu psikolojik durum nedeniyle müsnet suçun manevi unsur yönünden oluşmadığı, kendisine yazılı bir emir tebliğ edilmediği, askerlik şubesi başkanının emrini açıkça reddetmesinin söz konusu olmaması nedeniyle temel cezanın fazla tayin edildiği, MSB bünyesinde çalışan bir sivil memur olması nedeniyle hakkında müsnet suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu, sorgusunu tespiti için askerlik şubesine talimat yazılmasının usule aykırı olduğu, kendisini seferberlik kısmında çalışmasına rağmen ASAL kısmının işlemleri için yapılan fazla mesaiye çağırılmasının göreviyle ilgisinin bulunmadığı ileri sürülerek, süresinde temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, hükmün onanmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Sanık Svl. Me. S.H.'nin, olay tarihinde Kastamonu Askerlik Şubesi Başkanlığı emrinde görev yaptığı, Şube Başkanı Per. Yzb. Ü.D.C. tarafından, 22.7.2005 tarihinde saat 16.10'da, ertesi gün (23.7.2005 Cumartesi günü) saat 10.0'da tüm memurların katılımı ile mesai yapılması için emir verildiği ve sözlü olarak tebliğ edildiği, diğer sivil memurların belirtilen tarih ve saatte mesaiye gelmesine rağmen sanığın gelmediği, Yzb. Ü.D.C. tarafından telefonla aranmasına rağmen telefona cevap vermediği, bunun üzerine Yzb. Ü.D.C.'nin sanığı çağırması için P.Çvş. M.T.'yi sanığın evine gönderdiği, Çvş. M.T.'nin şube başkanının emrini iletmesine rağmen sanığın, İşim var, gelmeyeceğim diyerek mesaiye gitmediği, Yzb. Ü.D.C.'nin sanığı tekrar telefonla arayarak neden mesaiye gelmediğini sorduğu, sanığın ise, Bugün evde temizlik var, elektrikçi gelecek, ben gelmiyorum, pazartesi savunmamı alın diyerek mesaiye gitmediği, böylece emrin yerine getirilmesini sözle açıkça reddettiği ve emir tekrar edildiği hâlde emri yerine getirmediği maddi olay olarak sübut bulmaktadır.

353 sayılı Kanunun 10/C maddesinde, Milli Savunma Bakanlığı ve