(2709 S. K. m. 141) (1632 S. K. m. 115, 134) (353 S. K. m. 207, 218, 221) (5271 S. K. m. 34, 212, 225, 230) (5237 S. K. m. 43) (AYDK 14.01.2010 T. 2010/3 E. 2010/1 K.) (AYDK 18.02.2010 T. 2010/18 E. 2010/17 K.) (AYDK 23.12.2010 T. 2010/126 E. 2010/125 K.)

1) Sanığın temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebine ilişkin olarak yapılan değerlendirmede:

353 sayılı Kanun&rsquo,un 218&rsquo,inci maddesi, &ldquo,On yıl veya daha fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerde Askeri Yargıtay incelemesini, sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re',sen duruşmalı olarak yapar. İncelemenin duruşmalı yapılması, bir yıldan fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerde Askeri Yargıtay&rsquo,ın lüzum görmesine bağlıdır. Duruşma gününden sanığa, katılana, müdafi ve vekile haber verilir. Sanık duruşmada hazır bulunabileceği gibi vekâ,letnameye sahip bir veya birkaç müdafi ile kendisini temsil ettirebilir. Şu kadar ki, 85&rsquo,inci madde hükmü saklıdır. Sanık tutuklu ise duruşmada bulunmasını isteyemez.&rdquo, hükmünü içermektedir.

Askeri Yargıtay&rsquo,ın yerleşik içtihatlarına göre (Askeri Yargıtay 1&rsquo,inci Dairesinin 7.10.1981 tarihli, 1981/358-354, Dairemizin 20.3.1975 tarihli, 1975/ 61-59, 21.10.2009 tarihli, 2009/2128-2129 Esas ve Karar sayılı kararları) sanık ve müdafiin yüzlerine karşı verilen hükümden ya da gıyapta verilen hükmün bu kişilere tebliğinden sonra bir haftalık temyiz süresi içinde duruşmalı temyiz incelemesi talebinde bulunulmadığı takdirde duruşmalı temyiz incelemesi isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Sanığın ve müdafiin yüzlerine karşı 10.3.2015 tarihinde tesis edilen mahkû,miyet hükümlerini temyiz ettiklerine ilişkin, 10.3.2015 tarihinde Askeri Mahkemenin kaydına giren dilekçelerinde duruşmalı temyiz incelemesi talebinde bulunmadıkları (Dz.580, 582), sanığın 24.4.2015 tarihinde Askeri Mahkemenin kaydına giren ayrıntılı temyiz dilekçesinde duruşmalı temyiz incelemesi talebinde bulunduğu (Dz. 621), görülmektedir. Bu durumda, sanığın 24.4.2015 tarihli dilekçesindeki duruşmalı temyiz incelemesi talebinin, 10.3.2015 tarihinde tesis edilen mahkû,miyet hükümleri yönünden bir haftalık yasal süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle süresinde olmadığından, sanığın bu konudaki isteminin reddine karar verilmiştir.

2) Usul yönünden yapılan incelemede,

Askeri Mahkemece, sanığın, atılı suçları işlediği kabul edilerek, yazılı olduğu şekilde ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

1) Anayasanın 141/3&rsquo,üncü maddesi, &ldquo,Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.&rdquo,,

5271 sayılı CMK&rsquo,nın 34/1&rsquo,inci maddesi, &ldquo,Hâ,kim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur. ...&rdquo, hükmünü içermekte olup,

CMK&rsquo,nın &ldquo,Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar&rdquo, başlıklı 230&rsquo,uncu maddesinin birinci fıkrasında da, &ldquo,(1) Mahkû,miyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

(a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

(b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

(c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi, bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62&rsquo,nci maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi, yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkû,miyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirlerinin belirlenmesi,

(d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.&rdquo, denilmektedir.

Bu düzenlemelere göre, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesinin yanında, iddia ve savunmanın bu delillere göre irdelenmesi, gerek sanığın ortaya koyduğu savunmaların, gerekse iddia makamının istemlerinin ne ölçüde ve hangi sebeplerle kabule değer bulunup bulunmadığı hususunun temyiz incelemesine imkâ,n verecek yeterlilikte açıklanarak, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ortaya konulması ve bu fiilin nitelendirmesinin yapılması gerekmektedir. Bu nitelikteki bir gerekçeli hükmün, kamunun bilgilenmesini, tarafların ikna olmalarını, temyiz denetiminin kolaylaşmasını, yargılamanın güvenilirliğini ve adil yargılanma ilkesinin gerçekleşmesini sağlayacağı açıktır. Yasal ve yeterli unsurları içermeyen bir gerekçeyle hüküm kurulması kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açabilir. Yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması da, hükmün gerekçeden yoksun olmasıyla aynı sonucu doğurmaktadır (Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 14.1.2010 tarihli, 2010/3-1, 18.2.2010 tarihli, 2010/18-17, 23.12.2010 tarihli, 2010/126-125 Esas ve Karar sayılı kararları da bu yöndedir).

Ceza Hukukunda yasadaki tarife uygun her eylem ve netice, kural olarak ayrı bir suç oluşturur ve fail kaç netice meydana getirmişse, o kadar suç işlemiş sayılarak, her bir suç nedeniyle ayrı bir yaptırıma maruz kalır. Ancak bazı hâ,llerde değişik neticelerden dolayı faile tek bir ceza uygulanması ile yetinilir. Birden fazla neticenin meydana gelmesine karşın faile tek ceza verilmesini gerektiren hâ,llerden biri de zincirleme suçtur.

TCK',nın 43/1',inci maddesinde ",Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak, bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.", hükmüne yer verilmiş, madde gerekçesinde de, zincirleme suç hâ,linde, aynı suçun birden fazla işlenmiş olmasının söz konusu olduğu, ancak, bu suçların, aynı suç işleme kararı kapsamında işlenmesi nedeniyle, aralarında sübjektif bir bağ bulunduğundan, kişiye bu suçların her birinden ayrı ayrı değil, tek bir ceza verildiği, fakat cezasının bir miktar artırıldığı, açıklamasına yer verilmiştir.

Zincirleme suçun söz konusu olabilmesi için aranan ilk şart, birden çok fiilin bulunması ve bu fiillerden her birinin aynı suçu oluşturması gerekmektedir. Kural olarak, mağduru farklı kişiler olan suçlarda zincirleme suç hükümleri uygulanamayacak ise de, Kanun Koyucu, TCK',nın 43/1',inci maddesinin son cümlesinde ",Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.", hükmü ve aynı maddenin ikinci fıkrasında ",Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda birinci fıkranın uygulanacağını",, düzenlemek suretiyle istisnalara yer vermiştir.