(1632 S. K. m. 115) (5271 S. K. m. 223)

Askeri Mahkemece,

1) Sanık B.B. hakkında memuriyet nüfuzunu sair suretle kötüye kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama sonunda iddianamede tarif edilen eylemin suç teşkil etmediği anlaşıldığından CMKnın 223/2-a maddesi uyarınca beraatına,

2) Sanık Ş.Ü. hakkında memuriyet nüfuzunu sair suretle kötüye kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama sonunda iddianamede tarif edilen eylemin suç teşkil etmediği anlaşıldığından CMKnın 223/2-a maddesi uyarınca beraatına,

3) Kendisini müdafi ile temsil ettiren ve beraat eden her bir sanık lehine 1.100 TL avukatlık ücreti ödenmesine,

4) Sanıklar B.B. ve Ş.Ü. hakkında garaj nöbetini garaj görevi hâline getirdikten sonra talimatlarda gerekli değişiklikleri yapmayarak bu talimat çerçevesinde garaj görevini ifa eden personelin mağduriyetine sebep vermiş olmaları ihtimaline binaen haklarında suç duyurusunda bulunulmasına,

Karar verilmiştir.

Hükümler, Komutan tarafından esas ilişkin sebepler ileri sürülerek, sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin karar ise sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, beraat hükümlerinin ayrı ayrı onanması, müdafiin sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına dair karara karşı yaptığı temyiz isteminin ise, ortada temyiz edilebilir bir hüküm bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanıklar müdafiinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede:

Askeri Yargıtayca bir hükmün temyiz incelemesine tabi tutulabilmesi için, öncelikle taraflardan bir veya birkaçının süresi içerisinde temyiz isteminde bulunması (veya hükmün resen temyize tabii olması), ortada temyiz edilebilir bir hüküm olması ve temyiz edenin buna hakkı olması gerekmektedir.

Sanıklar müdafii tarafından süresi içerisinde verilmiş bir temyiz dilekçesi bulunmakla birlikte, müdafiin kısa karar ve gerekçeli hükmün hüküm bölümünün üçüncü bendinde belirtilen sanıklar B.B. ve Ş.Ü. hakkında garaj nöbetini garaj görevi haline getirdikten sonra talimatlarda gerekli değişiklikleri yapmayarak bu talimat çerçevesinde garaj görevini ifa eden personelin mağduriyetine sebep vermiş olmaları ihtimaline binaen haklarında suç duyurusunda bulunulmasına dair kararı temyiz ettiği, ancak söz konusu kararın CMKnın Duruşmanın sona ermesi ve hüküm başlıklı 223/1inci maddesinde hüküm olduğu belirtilen kararlardan olmaması nedeniyle temyiz edilmesinin mümkün olmadığı, bir başka deyişle ortada temyiz edilebilir nitelikte bir hüküm bulunmadığı sonucuna varıldığından, CMKnın 217/1inci maddesi gereğince sanıklar müdafiin Askeri Mahkemece sanıklar hakkında yapılmış olan suç duyurusuna ilişkin karara karşı yapmış olduğu temyiz isteminin reddine, karar verilmiştir.

Esas yönünden yapılan incelemede,

Olay tarihinde sanık P.Bnb.B.B.'nin Tb. Komutanı, diğer sanık P.Yzb. Ş.Ü.'nün ise Bl. Komutanı olarak görevli oldukları, Haziran 2013 tarihindeki bir günde Bl.K.lığı Garaj Nöbeti Talimatında değişiklik yaparak garaj nöbeti olan askeri hizmeti "garaj görevi" haline dönüştürdükleri, bu durumun Kasım 2013 tarihinde yapılan idari tahkikat sonucu anlaşılması üzerine değiştirilen talimatın uygulanmasına son verildiği, bu tarihe kadar geçen süreçte (Haziran-Kasım 2013) garaj nöbetinin garaj görevi olarak sürdürüldüğü, bu şekilde sanıkların görev ve yetki alanları dışına çıkarak kanun ve diğer düzenlemelerin aksine hareket edip herhangi bir emir, talimat vs. olmaksızın keyfi bir işlemle Bl.K.lığı garaj nöbetini garaj görevi şeklinde değiştirmek suretiyle memuriyet nüfuzunu sair suretle kötüye kullanmak suçunu işledikleri iddiasıyla haklarında kamu davası açıldığı,

Askeri Mahkemece, iddianamede keyfi işlemden bahsedildiği halde bu işlemin hangi gerçek veya tüzel kişi yahut asta yöneltildiği hakkında bir iddiada bulunulmadığı, konu ile ilgili dinlenilen bilirkişini