(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 50, 52, 62) (5271 S. K. m. 231)

Askeri Mahkemece, 07.02.2007 tarihli ve 2007/1004-26 E.K. sayılı hükümle, sanığın, 29.10.2006-28.11.2006 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b, 73 ve TCKnın 62 maddeleri gereğince neticeten beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

Sanık tarafından temyiz edilen bu hüküm, Dairemizin 05.03.2008 tarihli ve 2008/688-669 E.K. sayılı ilamıyla, uygulama yönünden bozulmuştur.

Bozmaya uyan Askeri Mahkemece, 24.12.2008 tarihli ve 2008/1184-1077 E.K. sayılı kararla, sanığın, 29.10.2006-28.11.2006 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b, 73 ve TCKnın 62 maddeleri gereğince neticeten beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMKnın 231'inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

Taraflarca itiraz edilmeyen bu karar 27.03.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın, denetim süresi içerisinde, 29.03.2011 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu madde ticareti yapmak suçu nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2012 tarihli ve 2011/256 E., 2012/15 K. sayılı hükmüyle cezalandırılmasına karar verilmiş, bu hüküm 20.02.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Bunun üzerine, Askeri Mahkemece 11.10.2016 tarihli ve 2014/237 E., 2016/452 K. sayılı hükümle, 24.12.2008 tarihli ve 2008/1184-1077 E.K. sayılı açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak, sanığın, 29.10.2006-28.11.2006 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b, 73, TCKnın 62, 50 ve 52'nci maddeleri gereğince neticeten üç bin TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4'üncü maddesi gereğince adli para cezasının yirmi dört eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, karar verilmiştir.

Bu hüküm, sanık tarafından, haksız ceza verildiği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, mahkûmiyet hükmünün görev yönünden bozulması görüşü bildirilmiştir.

1) Görev yönünden yapılan incelemede,

Her ne kadar tebliğnamede, 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanununda 25.07.2016 tarihli ve 668 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile yapılan değişiklikler sonucunda, jandarma personelinin sadece askeri görev verildiği takdirde askeri mahkemelerde yargılanabileceği, sanığın er rütbesinde jandarma personeli olduğu, kamu davasına konu edilen eyleminin, jandarma personeline kanunlarla tevdi edilmiş askeri bir görevden kaynaklanmadığı, bu nedenle 2803 sayılı Kanunun 15inci maddesinin (d) bendine göre, yargılama yapmaya askeri mahkemelerin görevli olmadığı belirtilerek, mahkûmiyet hükmünün görev yönünden bozulması görüşü bildirilmişse de,

668 sayılı KHK ile 2803 sayılı Kanunda askeri mahkemelerin görevini de ilgilendirecek nitelikte değişiklikler yapılmış olmakla birlikte, daha sonra yürürlüğe giren 31.07.2016 tarihli ve 669 sayılı KHKnın 111nci maddesi ile 2803 sayılı Kanuna ilave edilen Geçici 5inci maddesi, Jandarma Genel Komutanlığının er ve erbaş ile askerlik yükümlüsü ihtiyacı, 21/6/1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu hükümleri çerçevesinde Milli Savunma Bakanlığı tarafından üç yıl süreyle karşılanır. Ancak İçişleri Bakanlığının göstereceği lüzum üzerine ve Bakanlar Kurulu kararıyla, bu süre uzatılabilir. Bu suretle Jandarma Genel Komutanlığı emrine verilen er ve erbaşlar ile askerlik yükümlüleri hakkında, diğer er ve erbaşlar ile askerlik yükümlülerini