(1632 S. K. m. 47/A, 87, Ek. m. 8) (5237 S. K. m. 50, 62) (353 S. K. m. 146) (AYDK. 15.11.2001 T. 2001/108 E. 2001/104 K.) (AYDK. 07.07.2005 T. 2005/59 E. 2005/60 K.) (AYDK. 09.03.2006 T. 2006/74 E. 2006/57 K.)

Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık terhisli P. Çvş. Hasan AKÇAKOCA hakkındaki 5inci Zh.Tug.K.lığı Askeri Mahkemesinin 28.10.2005 tarih ve 2005/1630-732 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 16.05.2006 tarih ve 2006/3210 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Askeri Mahkemece, sanığın, 15.05.2005 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCKnın 87/1(hizmete ilişkin emri hiç yapmayanlar cümlesi) ve 5237 sayılı TCKnın 62nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Bu hükmün sanık tarafından Terhisine 3 gün kala istirahatli iken ve Pazar günü meydana gelen radyo dinlemesi olayında disiplinsizliğin söz konusu olmadığını, terhis olduğu için verilen hapis cezasının disiplini sağlayıcı etkisinin kalmadığını, yasanın koruduğu amacın gerçekleşmediğini, beraetine karar verilmesi gerektiğini belirten bir dilekçeyle temyiz edildiği, tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.

Yapılan incelemede, sanığın 1inci Hd. A. Kh ve Hiz. Takımında askerlik hizmetini yaparken, Bölük Komutanınca yayımlanan Radyo, fotoğraf makinası, cep telefonu vb. malzemenin kışlaya sokulmayacağına ve kullanılmayacağına ilişkin yasağı kapsayan 659 No.lu günlük emrin kendisine 15.02.2005 günü tebliğ edilmesine karşın, 15.05.2005 günü Alay Hrk. Mrk. Nöb. Sb. tarafından koğuşlarda yapılan kontrolde koğuşta radyo dinlerken tespit edilmiş olup, Mahkemece dosyada mevcut elverişli delillere uygun olarak maddi vakıanın açıklandığı şekilde belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Askeri Ceza Kanunun 87/1inci madde birinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşabilmesi için, amir tarafından verilmiş bir emrin bulunması, emrin konusunun hizmete ilişkin olması, bu hizmet emrinin suçun faili olan ast yönünden özelleştirilerek somut hâle getirilmesi ve fail astın emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ederek emri hiç yapmaması gerekmektedir. Dava konusu olayda amirin kışlada radyo, fotoğraf makinesi, cep telefonu vb. bulundurulması ve kullanılmasının yasaklanmasına ilişkin emrinin emniyet, istihbarata karşı koyma, sabotaj ve saldırı, kazaları önleme, gizlilik, disiplin ve moral konuları esas alınmak suretiyle ve bu konularda doğabilecek zaaf ve tehlikeleri önlemek amacıyla düzenlenmiş somut bir hizmet emri olduğunda kuşku bulunmamaktadır. As. Yargıtay Daireler Krl. nun 15.11.2001 tarih ve 2001/108-104, 07.07.2005 tarih ve 2005/59-60, 20.10.2005 tarih ve 2005/73-82, 09.03.2006 tarih ve 2006/74-57 ve 09.03.2006 tarih ve 2006/80-59 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Açıklanan nedenlerle, sanığın kendisine tebliğ olunarak malûm ve muayyen hale getirilmiş hizmet emrini hiç yapmayarak 4551 sayılı Kanunla değişik ASCKnın 87nci maddesinin 1inci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı tanıma uygun fiili suç kastıyla hareket ederek yapmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği sabit olup, Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde, usûl ve uygulamada, sırf askeri suç niteliğinde olan emre itaatsizlikte ısrar suçundan dolayı gerek 647 sayılı Kanunun 4/son maddesi ve gerekse ASCK'nın Ek-8inci maddesi hükmü uyarınca cezanın 5237 sayılı TCKnın 50nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin ve ASCKnın 47/A ve Ek-8inci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesinin kanuni imkânsızlığı nazara alınarak bu yönde bir uygulama yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddi ile mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

Üye Hâk. Alb. Dr. Mehmet Ali UZUN ve Üye Hâk. Alb. Metin META, radyo bulundurmak eyleminin disiplin tecavüzü niteliğinde olduğunu ileri sürerek onama kararına muhalif kalmışlardır.

Sanığın kayıtlı olduğu nüfus idaresinden getirtilen aile nüfus tablosuna göre Darıören Köyüne kayıtlı olduğu hâlde, duruşmada nüfus kaydı okunduğunda bunun iddianame ile karşılaştırması yapılmayıp dolayısıyla Askeri Savcının iddianamede Vatan Mahallesi olarak hatalı yazılmış kaydı düzeltmesine olanak tanınmaması, istinabe talimatı geldikten sonraki duruşmada kimlik kontrolü sırasında da nüfusta kayıtlı olduğu yerin Vatan Mahallesi olarak gösterilmesi, gerekçeli hüküm kimlik bölümünde de aynı yanlışlığın sürdür