(1632 S. K. m. 85) (765 S. K. m. 51, 59, 80) (5237 S. K. m. 7, 29, 43, 62) (5252 S. K. m. 9) (2709 S. K. m. 141) (353 S. K. m. 50, 173, 207) (AYDK. 10.01.2002 T. 2002/4 E. 2002/3 K.) (AYDK. 18.03.2004 T. 2004/59 E. 2004/53 K.)

Müteselsilen üste hakaret ve hizmet halinde amire hakaret suçlarından sanık terhisli Dz.Tls.Çvş. Hakkan EKİNEK hakkındaki Kz.Dz.Sh.K.lığı Askeri Mahkemesinin 07.12.2005 tarih ve 2005/1056-561 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 12.05.2006 tarih ve 2006/3123 sayılı bozma görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın,

1) Dz. Ütğm. Osman DİLERe yönelik olarak üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 85/1(ilk cümle), TCKnın 51/1 ve 59/2 maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) Dz. Ütğm. Volkan Aşkın REYŞANa yönelik olarak üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 85/1(ilk cümle), TCKnın 51/1 ve 59/2 maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3) Dz. Ütğm. Fehmi Yavuz ALTINa yönelik olarak üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 85/1(ilk cümle), TCKnın 51/1 ve 59/2 maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4) Dz. Bçvş. Kenan SÜRGİTe yönelik olarak amire hakaret suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 85/1(ilk cümle), TCKnın 51/1 ve 59/2 maddeleri uyarınca 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin önceki mahkûmiyet hükümlerinin,

Sanığın temyizi üzerine Askeri Yargıtay 1inci Dairesinin 20.07.2005 tarih ve 2005/775-766 sayılı ilamı ile sanığın tek bir fiille üç ayrı üstüne (Dz. Ütğm. Osman DİLER, Dz. Ütğm. Volkan Aşkın REYŞAN ve Dz. Ütğm. Fehmi Yavuz ALTIN) karşı gerçekleştirdiği üste hakaret suçlarından dolayı hakkında zincirleme suç kurallarının uygulanması gerekirken üç ayrı üste hakaret suçundan dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasının Kanuna aykırı olması nedeniyle bu hükümlerin uygulama yönünden, sanığın Dz.Bçvş. Kenan SÜRGİTe yönelik hakaret içeren sözlerinin hizmet esnasında amire hakaret suçunu oluşturmasına karşın eylemin amire basit hakaret olarak vasıflandırılmasının Kanuna aykırı olması nedeniyle bu hükmün cezada kazanılmış hak kuralı gözetilerek suç vasfı yönünden bozulmasına, bozmadan sonra kurulacak hükümlerde 5237 sayılı TCKnın 29uncu maddesiyle getirilen yeni düzenleme uyarınca haksız tahrik yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinin işaret edilmesine karar verilerek bozulması üzerine,

Askeri Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığın,

1) 25.06.2002 tarihinde Dz.Ütğm. Osman DİLER, Dz.Ütğm. Volkan Aşkın REYŞAN ve Dz.Ütğm. Fehmi Yavuz ALTINa yönelik olarak müteselsilen üste hakaret suçunu işlediği sabit görülerek ASCKnın 85/1(ilk cümle), 765 sayılı TCKnın 80 ve 5237 sayılı TCKnın 29 ve 62/1inci maddeleri uygulanmak suretiyle 2 ay 5 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2) 25.06.2002 tarihinde Dz.Bçvş. Kenan SÜRGİTe yönelik olarak hizmet esnasında amire hakaret suçunu işlediği sabit görülerek ASCKnın 85/1(ikinci cümle), 5237 sayılı TCKnın 29 ve 62/1inci maddeleri uygulanmak suretiyle 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezada kazanılmış hak kuralı uyarınca bu cezasının 1 ay 25 gün hapis olarak infaz edilmesine karar verildiği,

Bu hükümlerin sanık tarafından kimseye hakaret etmediği, tahrike maruz kaldığı, gördüğü psikolojik tedavi ve kullandığı ilaçlar nedeniyle kendini kaybettiği belirtilerek temyiz edildiği,

Tebliğnamede üç üste karşı müteselsilen hakaret suçu ile ilgili olarak yapılan ceza uygulamasında karma sistem uygulanmasının 5252 sayılı Kanunun 9uncu maddesine aykırı olduğu, her iki mahkûmiyet hükmünde de 5237 sayılı TCKnın 29uncu maddesi uyarınca ¼ olarak uygulanan indirimin neye göre belirlendiğinin açıklanmaması nedeniyle hükümlerin gerekçeden yoksun olduğu belirtilerek mahkûmiyet hükümlerinin bozulması yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.

Sanık hakkında inceleme konusu davada Dz.Onb.Recep TOPRAKa yönelik asta müessir fiil suçundan dolayı tesis olunan beraet kararı, taraflarca temyiz edilmediğinden, temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

Sanığın ceza ehliyeti konusunda duyulan kuşku, duruşmada dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişinin mütalaası ile giderilerek ceza ehliyetinin tam olduğu saptanmış olup, sanığın bu yöndeki temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 07.01.1999 tarih ve 1999/21-76, 10.01.2002 tarih ve 2002/4-3, 18.03.2004 tarih ve 2004/59-53 ve 17.06.2004 tarih ve 2004/93-97 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, T.C. Anayasasının 141/3üncü maddesi, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılacağını amirdir. 353 Sayılı Kanunun 50nci maddesi, Askeri mahkemelerce verilen her türlü kararlar gerekçeli olarak yazılır. hükmünü taşımaktadır. 353 Sayılı Kanunun 173üncü maddesi gereğince, hükmün gerekçesinde, suçun yasal unsurlarının yanında, sübutun kabulüne ve eylemin nitelendirmesine esas alınan deliller gösterilmeli, bu deliller karşında savunma ve iddia irdelenmeli, maddi eylemin neden ibaret olduğunun izahının ardından, fiil ve fail arasındaki ilişki irdelenerek, gerek sanığın ortaya koyduğu savunmaların, gerekse iddia makamının istemlerinin ne ölçüde ve hangi sebeplerle kabule değer bulunup bulunmadığının temyiz incelemesine imkan verecek yeterlilikte açıklanması gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sonuç çıkarma işleminin ve bu sırada yapılan muhakemenin gerekçede gösterilmesi, denetimin gereği gibi ve usulüne uygun olarak yapılabilmesi bakımından zorunludur. Bu nitelikteki bir gerekçeli hükmün, kamunun bilgilenmesine, tarafların ikna olmalarına, yargılama makamının güvenilirliğine ve özellikle adil yargılanma ilkesine hizmet edeceği de aşikardır. Öte yandan, gerekçenin usule uygun ve yeterli olmamasının, gerekçe yokluğu ile aynı sonuçları doğurduğunda kuşku olmayıp, bu nedenle, uygulamada gerekçesizlik kadar, yeters