(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59)

Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Hv. İs. Er Salim LEFKUR hakkında 1inci Hava Kuvvet Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 06.04.2005 gün ve 2005/74-53 esas ve karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından süresinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının hükmün onanması görüşünü içeren 20.03.2006 gün ve 2006/1745 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilmekle incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Askeri Mahkemece, sanığın, 20.10.2003 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCKnın 87/1inci maddesinin ikinci cümlesi ve 765 sayılı TCKnın 59/2nci maddeleri gereğince iki ay on beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hüküm, sanık tarafından, koğuş görevlisi olduğu ve koğuştan ayrılmaması gerektiği belirtilerek, askeri mahkemece dinlenen tanıkların kendisi aleyhine ve nöbetçi astsubayın lehine yanlı ifade verdiği, olay sırasında koğuşta bulunan başka erlerin olayın gerçek cereyan şekline ilişkin bilgi sahibi oldukları ileri sürülüp, isimleri de verilen bu askerlerin tanık olarak dinlenmeleri talep edilerek süresinde temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, mahkumiyet hükmünün onanması görüş ve düşüncesi bildirilmiştir.

Yapılan incelemede, olay günü mutfak nöbetçi subayı olarak görevli olan Astsb.Kd.Çvş. Muammer AKBULUTun, sabah kalk saatinde eratın büyük kısmının henüz koğuşta yatmakta olduğunu tespit ederek eratı kaldırıp kahvaltıya iştiraklerini sağlamak üzere koğuşa geldiği, eratı uyandırıp koğuşu terk etmeleri için emir verdiği, bu sırada sanığın da koğuşta bulunduğu, sanığın yavaş hareket ettiğini gören nöbetçi astsubayın, koğuştan dışarı çıkması için sanığa da emir verdiği, ancak sanığın, bu emir üzerine nöbetçi astsubaya sen beni dışarı çıkaramazsın